ค่ำคืนอันเหน็บหนาว จางต้าเปียวเผลอดึงผ้าห่มมาทางเขามากเกินไป เขาแข็งแกร่งมาก ผ้าห่มจึงถูกดึงไปกว่าครึ่ง
อาหลิงที่หนาวมาก เริ่มกอดฟางจวิ่นเหม่ยนัวเนียส่วนฟางจวิ่นเหม่ยเมื่อถูกเด็กน้อยกอดรัดนางจากด้านหลัง นางซึ่งอยู่ในท่างอเข่าขดตัวราวกับหอยที่ม้วนตัวเข้ากระดองถึงกับรู้สึกตัวขึ้นมากลางดึก
บรื๋อ ดึก ๆ ทำไมหนาวแบบนี้นะ ...
ซี้ดดดดด หรือเพราะอยู่บนเขากันนะ
อากาศจึงเย็นะเืกว่าบ้านเรือนที่อยู่ตีนเขา
ร่างบางค่อย ๆ ลุกนั่งก็รู้สาเหตุหลัก ที่แท้จางต้าเปียวก็ยื้อผ้าห่มไปทางเขาจนหมด ทำให้นางและอาหลิงต้องนอนขดกอดกันแน่น...ฟันของฟางจวิ่นเหม่ยเริ่มเม้มพยายามจะดึงผ้าห่มกลับมา แต่นางกลับพบว่า จางต้าเปียวไม่ได้ดึงผ้าห่มไปเพราะความหนาวแต่เพราะความร้อน
“นี่มันเื่อะไรกัน ทำไมเหงื่อของเขาผุดเต็มไปหมดแบบนั้น” ฟางจวิ่นเหม่ยที่แปลกใจไม่น้อยที่นางสามารถมองเห็นเม็ดเหงื่อของจางต้าเปียวในความมืดได้ เวลานี้แม้แสงจันทร์จะเฉิดฉายเพียงใดแต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะมองเห็นในระดับนั้น
นอกจากมองเห็นเม็ดเหงื่อแล้ว ฟางจวิ่นเหม่ยยังมองเห็นความร้อนในกายของจางต้าเปียว เคลื่อนไหววูบวาบไปตามร่างกายของเขาราวกับถ่านไฟร้อนที่เคลื่อนย้ายอยู่ในร่างนั้น
“เืปริศนา จงบอกข้าที เขาไม่สบายใช่หรือไม่” ฟางจวิ่นเหม่ยถามวงจรเืในร่างของนาง แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ
สรุปว่า เื่ทำอาหาร เมื่อคืนนี้มันเป็เื่จริงหรือเปล่า
ทำไมนางถึงสื่อสารกับเืปริศนาไม่ได้เลย ทุกอย่างเงียบมาก หรือว่านางจะฟั่นเฟือน
“อ่าส์ ร้อนยิ่งนัก ช่วยด้วย” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ในขณะที่ทุกคนหนาวจนต้องขดตัวงอและสั่นเทาแต่เขากลับร้อนงั้นหรือ
ฟางจวิ่นเหม่ยไม่สามารถทำอะไรได้ นางกลัวที่จะออกจากห้องนี้ไปที่ครัว เพราะครัวของบ้านหลังนี้ไม่ได้ติดกับตัวบ้าน หากออกไปด้านนอกแล้วเหยียบงูพิษเข้าจะทำยังไงดี
ฟางจวิ่นเหม่ยดึงกระชากผ้าห่มแรงขึ้นเพื่อให้อาหลิงได้ห่มผ้า นางหนาวจนแทบชักอยู่แล้ว แต่ท่านพ่อของนางกลับเป็ต้นเหตุ
ที่นี่มีเพียงผ้าห่มผืนเดียวงั้นหรือ แล้วถ้าหน้าหนาวมาเยือนพวกเขาจะไม่หนาวตายหรืออย่างไร
แค่คิดถึงหิมะตก และลมเย็นะเืซึ่งเป็ความทรงจำของร่างเดิม หญิงสาวก็หวาดหวั่นพรั่นพรึงกับความหนาวไม่น้อย
นางต้องทำอันใดสักอย่างเพื่อให้มีเครื่องกันหนาวในบ้านหรือมีบ้านที่กันความหนาวได้บ้าง สมองของนางเริ่มคิดอย่างหนักหน่วงไปหมดทำให้ปวดหัวตุบ ๆ ขึ้นมาทันใด
“อ๊ะ ทำไมปวดหัวจัง”
ในภาพของความหนาวเหน็บและหิมะตก ฟางจวิ่นเหม่ยมองเห็นใบหน้าชั่วร้ายของ บุคคลเงาของเธอ...
เดี๋ยวนะ บุคคลเงาของเธอที่หน้าตาและรูปร่างพร้อมกับชื่อที่ละม้ายคล้ายคลึงกับเธอ
ทำไมมีท่าทางไม่พอใจในหน้าที่ของนางสักเท่าไหร่
แล้วยังเื่ที่นางถูกคนรอบข้างทำร้ายมาั้แ่เด็ก ทั้งที่หน้าตาคล้ายคุณหนู แต่กลับได้รับการปฏิบัติที่เลวร้าย ทำให้นางฝังใจเจ็บเอาไว้ไม่น้อย
เมื่อแลกหน้าที่กันเมื่อใด นางก็แทบจะไม่อยากกลับไปเป็หญิงรับใช้ต่อ ทำให้ฟางจวิ่นเหม่ยต้องรับชะตากรรมเลวร้ายแทนนาง หรือถูกใช้งานอย่างหนัก ยิ่ง่ที่ท่านพ่อกับท่านแม่ไม่อยู่จวน เพราะไปทำการค้าที่ต่างเมือง
นางก็ไม่เคยได้กลับไปใช้ชีวิตคุณหนูมากนัก วันนั้นที่เหน็บหนาวแสนเข็ญนางถูกใช้ให้ไปตักน้ำในบ่อ
“ทำเป็สำออย ตักน้ำให้เต็มตุ่ม ไม่งั้นจะไม่มีข้าวให้เ้ากินสักเม็ด นังเหม่ยเหม่ย”
เสียงแม่นมถังที่รังเกียจเดียดฉันท์สาวใช้คนนี้ไม่น้อย เพราะหน้าตาและรูปร่างคล้ายคุณหนู นางถึงได้ถูกกำหนดให้เข้าออกห้องคุณหนูได้ตลอด เมื่อนายท่านไม่อยู่นางก็ถือโอกาสกลั่นแกล้งได้ตามใจชอบ ในเมื่อเื้ัคุณหนูให้เงินมาไม่น้อยเพื่อทำให้คนรับใช้คนนี้ ได้รับความทุกข์ทรมาน
.
.
.............TBC
3K
