หลังจากผมประกาศเจตนารมณ์ชัดเจนว่าจะเดินหน้าจีบน้องปลาทู เพื่อนสนิทผมทั้งสองคนคิดว่าผมแค่หยอกเล่นหรืออาจจะแค่เบื่อๆ เลยอยากสร้างชาเลนจ์ใหม่ให้ตัวเองโดยการจีบผู้ชาย แต่ผมก็ยังนั่งยันนอนยันว่าที่พูดไปทั้งหมดคือความจริง และที่สำคัญพวกมันต้องช่วยผม แทนที่มันจะตอบรับดันขอชิ่งกลับหอเพื่อไปตั้งหลัก จนลืมนัดศึกแดงเดือดเสียสนิท
ผมกลับมาห้องและนั่งไถไอจีน้องเขาทั้งคืนเพื่อเก็บข้อมูล รูปทุกรูป แคปชั่นทุกแคปชั่น คอมเมนต์ทุกคอมเมนต์ ผมอ่านจนขึ้นใจไม่มีอันไหนรอดพ้นสายตาผมไปได้
"อยากเจออีกครั้ง" ผมพึมพำกับตัวเองก่อนจะเผลอหลับคามือถือ
“หวัดดีพวกมึง” เสียงใสที่คุ้นเคยทักทายเพื่อนสนิทดังมาจากด้านหลัง
“เออ” เฟยและทิวตอบกลับคำทักทายของอีฟด้วยอารมณ์หม่นหมองขัดกับอาหารยามเช้าที่สดใส
"เป็ไรกันวะ เมื่อคืนเชียร์บอลดึกกันใช่ไหม" อีฟนั่งตรงข้ามหนุ่มทั้งสองคนก่อนจะเอามือเท้าคางทำสีหน้าสงสัย
"เป็งั้นก็ดีดิ" ทิวตอบแบบนอยด์ๆ
"แล้วมีเื่ไรกันอ่ะ?"
"อีฟ มึงว่าจะเป็ไรเปล่าวะ ถ้าเพื่อนมึงชอบผู้ชาย" เฟยรีบยิงคำถามแบบไม่ให้สาวห้าวตั้งตัว
"ชอบผู้ชาย หมายถึงเพื่อนกูเป็เกย์อะไรทำนองนั้นใช่ไหม"
"อืม"
"เฮ้ยกูดีใจด้วยนะเว้ยที่มึงรู้ใจตัวเองสักที กูรับได้มึง ยังไงมึงก็เพื่อนกูนะเฟย กูโอเคมากถ้ามึงเป็เกย์" ไม่ว่าเปล่าสาวห้าวกางแขนทั้งสองข้างพร้อมกับขยับตัวเข้าไปประชิดเฟยเพื่อโอบกอดแสดงความยินดีด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนปากจะฉีกถึงหู
"พ่อง ไม่ใช่กูเว้ย" เฟยรีบผลักหัวอีฟออกเบาๆ ก่อนจะสบถคำหยาบออกมา
"แล้วมึงพูดถึงใครวะ เป็มึงเหรอไอ้ทิว" อีฟรีบเปลี่ยนเป้าหมายและทำท่าทีแบบเดียวกับที่ทำกับเฟย
"ไม่ใช่กูเหมือนกัน" ทิวรีบยกมือโบกปฏิเสธอีกคน
"มันก็ไม่ใช่ มึงก็ไม่ใช่ แล้วใคร หะ อย่าบอกนะวะ...ว่า...ไอ้ข้าว" ทำให้อีฟต้องหยุดคิดด้วยใบหน้าฉงน ความสงสัยเริ่มคลี่คลายอย่างรวดเร็วด้วยสติปัญญาอันชาญฉลาดของสาวห้าวก็คิดออกทันทีว่าคำตอบที่ถูกต้องคือใคร
"..." ความเงียบของเพื่อนชายทั้งสองคนคือสิ่งการันตีคำตอบ
"เหี้ย ไอ้ข้าวชอบผะ..." อีฟะโลั่นโรงอาหารก่อนที่เฟยจะรีบเอื้อมมือมาปิดปากใบหน้าเรียวเล็กไว้ก่อนทีี่จะพูดจบประโยค
"ชู่วววว เบาๆ เดี๋ยวก็เป็ข่าวหรอกไอ้อีฟ พ่อมึงยิ่งเป็คนดังอยู่" นิ้วชี้เฟยยกขึ้นทาบริมฝีปากอมชมพูของตัวเองเพื่อเป็สัญญาณให้เพื่อนเงียบ
"เพ้อเจ้อ คนอย่างไอ้ข้าวเนี้ยนะจะชอบผู้ชาย ร้อยวันพันปีกูไม่เห็นมันจะมีท่าทีอย่างที่มึงว่า แล้วแฟนเก่ามันล่าสุดก็เป็ชะนีไม่ใช่เหรอวะ"
"เออ ก็ใช่ไง คนล่าสุดกว่าจะมูฟออนได้นานฉิบหาย ว่าแต่มึงรู้ได้ไงวะว่าไอ้ข้าวเคยมีแฟน มันเลิกไปก่อนเข้ามหาลัยอีกนะ" เฟยถาม
"กูก็อัพเดทข่าวซุบซิบในมอมั่งป่ะ เพื่อนเราไม่ใช่คนธรรมดานะ ดีกรีหนุ่มฮอต"
"ทำไมกูไม่ฮอตแบบมันบ้างวะ" ทิวพูดตัดพ้อพลางทำหน้าน่าสงสาร
"โอ้ย ไอ้ทิว ที่มึงฮอตอยู่ตอนเนี้ยยังไม่พออีกเหรอวะ แค่นี้ต้นงิ้วในนรกก็ไม่รู้จะสูงพอให้มึงปีนไหม" เฟยกวนตีนเพื่อนสนิทไปหนึ่งบท
"สัตว์เฟย หลอกด่ากูอีกแล้วนะมึง"
ระหว่างที่ทั้งสามกำลังนินทาเพื่อนที่ไม่ได้อยู่ในวงสนทนาอยู่นั้น ร่างสูงคนที่ถูกพูดถึงก็เดินเข้ามายังโรงอาหาร ก่อนจะกวาดตามองหาเพื่อนและก้าวขายาวตรงมาที่โต๊ะทันที แต่ก็ไม่วายเป็จุดสนใจ เพราะท่าทางการเดินแต่ละก้าวล้วนสะกดใจสาวๆ และนายสาวที่นั่งอยู่ในโรงอาหารตอนนี้ ทุกคนต่างพากันจับจ้องไปที่หนุ่มหล่อสุดฮอตของคณะที่อยู่ในชุดนักศึกษา สะพายกระเป๋าเป้ Balenciaga สีดำ ผมทรงคอมม่ามีความเซ็ตผมหน้าที่ดัดลอนอ่อนๆ โค้งเล็กน้อย ดวงตาคม จมูกโด่งเป็สันรับกับใบหน้า ริมฝีปากได้รูปอมชมพู ใบหนูข้างซ้ายใส่จิวทรงกลมเล็กสีเงินแบบเรียบๆ มินิมอล เป็ใครก็ต้องหยุดมอง
"ไง พวกมึง" ร่างสูงเดินเข้ามาโอบไหล่เพื่อนทั้งสองจากด้านหลังไม่ทันตั้งตัวจนเฟยกับทิวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเดินอ้อมมาทิ้งตัวนั่งข้างอีฟเหมือนเคย
"มาแล้วเหรอพ่อ หึหึ" อีฟทักข้าวด้วยสรรพนามเดิมเหมือนทุกทีแต่วันนี้มีสีหน้ากรุ้มกริ่มกว่าทุกวัน
"อะไรครับลูก ทำหน้าแบบนี้รู้เื่แล้วใช่ไหม" ข้าวหันไปสบตาอีฟก่อนจะเอ่ยถาม
"อือ ยังไงแน่ นี่มึงอำใช่ไหม" สิ้นสุดประโยคคำถามจากอีฟ เพื่อนทุกคนต่างพากันจ้องที่ใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนด้วยสีหน้าเหมือนกำลังลุ้นผลล็อตเตอรี่รางวัลที่ 1 กันอยู่
"กูพูดจริง เออ กูสมัครไอจีแล้วนะ" เพื่อนในกลุ่มต่างประหลาดใจ หนุ่มหล่อแต่ห่างไกลโลกโซเชียลอย่างข้าวจะกลับใจหันมาเข้าสู่วงการ
"คุณพระ" อีฟอุทานพร้อมเอามือทาบอก
"ตอบกูมาก่อน มึงไปแอบได้น้องเขาแล้วใช่ไหม ถึงได้หลงหัวปรักหัวปรำขนาดนี้" เฟยยังคงคาใจ
"ใช่ ใช่บ้านป้ามึงสิไอ้เฟย เดี๋ยวแม่งฟาดด้วยกระเป๋า" คนมาใหม่ทำท่าจะยกกระเป๋าเป้เตรียมฟาดใส่เฟย
“ใจเย็นมึง ที่มันถามก็แค่สงสัย แค่มึงเห็นรูปน้องเขาครั้งเดียว มันมีอิทธิพลกับความรู้สึกมึงขนาดนี้เลยเหรอวะ กูยังไม่อยากจะเชื่อเลย ปกติมึงชอบคนยากจะตาย” ทิวพูดเสริม
"ไม่ว่าคำตอบของกูจะเป็ยังไง ถ้ามันไม่โดนใจพวกมึง มึงก็ไม่เชื่อกูอยู่ดีป่ะ สิ่งที่กู้าไม่ได้อยากให้พวกมึงเชื่อกูหรอก กูแค่ขอให้ไม่ดูถูกความรู้สึกที่กูมีให้น้องเขาก็พอแล้ว มึงก็รู้จักกูดีกันไม่ใช่เหรอวะ ต่อให้กูจะชอบผู้ชายจริงๆ กูก็รู้สึกชอบเขาคนเดียวไม่ได้ชอบผู้ชายทุกคนบนโลกนี้"
ริมฝีปากได้รู้เม้มเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อพูดจบประโยค ทั้งคำพูดและสีหน้าหนุ่มหล่อตอนนี้ดูจริงจังเป็พิเศษจนเพื่อนััได้
"โคตรเท่เลยค่ะพ่อ ใครไม่ช่วยกูจะคอยช่วยมึงเอง ความสุขของมึงก็คือความสุขของกูเหมือนกัน เอาเลยเพื่อน กูซัพพอร์ตมึงเต็มที่" อีฟค่อยๆ ตบไปที่บ่าข้าวเบาๆ พร้อมกับกำมือทั้งสองข้างด้วยความฮึกเหิม
"เอาดิ กูก็จะช่วยมึง" เฟยพูดขึ้น
"กูด้วย" ทิวรีบสมทบ
ข้าวมองไปที่เพื่อนๆ และเริ่มยิ้มได้อีกครั้งเมื่อได้ยินในสิ่งที่เพื่อนพูด
"ว่าแต่มึงกินข้าวเช้ามายัง เอาข้าวกับปลาทูมะ เดี๋ยวกูไปซื้อให้"
"ฮ่าๆ" ทุกคนในกลุ่มต่างพากันชอบใจมุกที่เฟยพูดแซวข้าว
"เอาดิ กูกินได้ทุกวันอ่ะ" คนหล่อรีบตอบรับทันที
"ฟอร์มเพื่อนกูไม่มีแล้วสินะ" ทิวพูดพร้อมส่ายหน้าเบาๆ