ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่108 ขืนเป็นอย่างนี้ตายแน่

"วิญญาณอสูรมังกรโลกันตร์บรรพกาลออกมา.."

เสียงของกริชเพชรดังก้องไปทั่วฟ้าเขาเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ประสานกับพลังจิตอสูรระดับหกของเขา เปิดม่านมิติออกแสงวาบๆสว่างขึ้นสามครั้ง ม่านมิติรัศมีวงกลมหมื่นฟุตก็ปรากฏทันที เร็วกว่าที่ชายหนุ่มคาดคิดไว้

วาบ วาบ วาบ! ครืน ครืน ครืนนนน!

เสียงร้องครืนๆของสัตว์ร้ายดังก้องมาจากห้วงมิตินั้นกระแทกจนเหล่าทหาร ที่กำลังยืนขึ้นล้มระเนระนาดอีกครั้ง แม้ว่าจะลุกขึ้นยืนห่างจากกำแพงเมืองสามพันฟุต หลังจากที่ล้มลงเพราะเพิ่งหลบก้อนน้ำแข็ง ที่แตกกระจายลงมาทุ่มใส่หัวพวกเขาก่อนหน้านี้ มันยิ่งน่าหวาดกลัวยิ่งขึ้นเป็นร้อยเท่า มากกว่าเวทย์น้ำแข็งจากธนูเสียอีก สร้างความตกตะลึงให้กับจอมกษัตริย์อสูรวารีหิมะจนอ้าปากค้าง

ก่อนที่เขาจะถูกพลังคลื่นเสียงโซนิคในห้วงมิติของกริชเพชร กระแทกจนเงาร่างที่ก่อพลังขึ้นเหนือฟ้า ดุจนักรบจากสวรรค์แตกกระจายออกทันที กระเด็นกลับเข้าไปอยู่ในกองทัพอย่างเหลือเชื่อ

วาบ! ตูม!

"อ๊าาาาา! "

โครม!!

เหล่าอสูรพลังจิตทั้งหลายที่หลงเหลือรอดชีวิตต่างปิดม่านมิติ หายวับกลับไปกองทัพอสูรวารีหิมะทันที ทิ้งเพียงทหารที่ทะลักออกมาห้าพัน คนไว้บนกำแพงเมือง

ชั่วเวลาไม่ถึงสิบอึดใจคนเหล่านั้นก็ถูกองค์หญิงเจ้าเฟิง และเหล่าทหารองครักษ์ชั้นเจ้าเข้าสังหาร ล้มตายเกลื่อนกลาดอย่างรวดเร็ว ไม่อาจปกป้องตัวเองได้แม้แต่คนเดียว

กลุ่มทหารขององครักษ์ชั้นเจ้าขององค์หญิงเจ้าเฟิงต่างมีขวัญกำลังใจ ทุ่มเทกำลังฆ่าฟันอย่างดุดัน โดยมีองค์หญิงนำหน้าด้วยพลังการรบที่ ฮึกเหิม ต่างจากเหล่าทหารอสูรวารีหิมะที่ถูกทิ้งไว้ ขวัญเสียทิ้งอาวุธหลบหนีร่วงหล่นจากกำแพงเป็นใบไม้ร่วง

เพราะอสูรพลังจิตผู้สั่งการรบของพวกเขาหลบหนี เอาชีวิตรอดและล้มตายกันไปจนหมดสิ้น หนิงหนิงใช้ปากของนาง สูบพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของเหล่าทหารที่ล้มตายเข้าปาก ย่อยเป็นพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางอย่างรวดเร็ว จนเกินปริมาณที่ร่างกายของหญิงสาวจะรับไหว

สงครามเริ่มต้นครั้งนี้ทำให้ฝ่ายองค์กษัตริย์อสูรวารีหิมะย่อยยับไปในยกแรกแบบคาดไม่ถึง หลังจากหนิงหนิงดูดบอลดวงจิตแก่นแท้ของทหารที่เหลือเข้าถุงมิติจนหมดสิ้น ก่อนจะมายืนอยู่ข้างกายกริชเพชรที่ใช้พลังของร่างกายทั้งหมดสร้างม่านมิติขึ้นมาอย่างเต็มที่เพื่อหวังเผด็จศึก

มันช่างเหนือความคาดหมาย ตอนนี้เขาตกตะลึงกับม่านมิติของตัวเอง ที่มันเปิดออกพร้อมกับมีเสียงครืนครืนอย่างทรงอำนาจดังใกล้ เหมือนมันคำรามอยู่ข้างหูทุกคน

ก่อนที่จะปรากฏปลายจมูกเหมือนปากจิ้งจอกแต่มันไม่มีขน มันเป็นเกล็ดสีแดงเพลิงออกมาจากม่านมิติครึ่งใบหน้า มีเพียงจมูกกับปากเท่านั้นที่พยายามอัดกระแทก กับม่านมิติเสียงดังครืนๆ

"โอ้แม่เจ้า..อะไรกันนี่..วิญญาณสัตว์อสูรอะไรทำไม? มันใหญ่โตขนาดนี้ แม้แต่จมูกกับปากของมันก็ใหญ่กว่าหมื่นฟุต ไม่สามารถเอาหัวออกมาได้.."

เหล่าทหารต่างอุทานออกมาอย่างตกใจ

"ทหารทั้งหมดเร่งเร้าพลังบอลดวงจิต สร้างค่ายกลเปิดธนูหิมะผนึกโลกันต์ระดับห้า ยิงวิญญาณอสูรตัวนั้นก่อนที่มันจะหลุดออกมาจากม่านมิติ.."

องค์จอมกษัตริย์อสูรวารีหิมะออกคำสั่งกองทัพเก้าหมื่นคนของเขา ให้รวบรวมพลังจิตสร้างคันธนูหิมะผนึกโลกันตร์

ความใหญ่ของคันธนูระดับหมื่นฟุต หมายจะยิงวิญญาณอาวุธของกริชเพชรให้ระเบิด หรือปิดม่านมิติระดับหมื่นฟุตนั้นให้สลายไป

พวกเขากลัวองค์ชายสิบสี่ จะเปิดมันกว้างกว่านี้แล้วปลดปล่อยวิญญาณสัตว์ร้าย ที่น่าเกรงขามตัวนี้ออกมา

"ยิงมันให้ระเบิดสลายไปซะ.."

หวิวววว!! ..ตูม!!

ลูกธนูหิมะขนาดห้าพันฟุตพุ่งทะยานเข้าหาม่านมิติที่มีจมูกและปาก แหลมเหมือนจิ้งจอกมีเกล็ดเหมือนเกล็ดสัตว์เลื้อยคลาน

กระแทกเสียงดังสนั่นจมูกและปากนั้นถูกอัดกลับเข้าไปในม่านมิติ เสียงร้องคำรามอย่างเดือดดาลก้องกังวาลไป ทั่วหูของเหล่าพวกอสูรทั้งหลายแทบจะระเบิด

"ไม่ไหวแล้วปิดม่านมิตินั้นซะเร่งเร้าพลังทั้งหมดของกองทัพ ยิงลูกธนูผนึกโลกันต์ขั้นสุดยอด ปิดผนึกสัตว์ร้ายตัวนั้น อย่าให้มันออกมาข้างนอก.."

เสียงองค์กษัตริย์อสูรวารีหิมะออกคำสั่งรบเป็นครั้งสุดท้ายทิ้งไพ่ไม้ตาย ปิดม่านมิติหมื่นฟุตที่องค์ชายสิบสี่กำลังเปิดออก

ฟิวววววว!! ฟรึบบบบ!!

ลูกธนูขนาดใหญ่ยักษ์สองพันฟุตที่กองทัพอสูรวารีหิมะสร้างขึ้น พุ่งไปหาม่านมิติของกริชเพชร ก่อนที่จะถึงปากม่านมิติ

องค์กษัตริย์อสูรวารีหิมะ เร่งเร้า พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของตนเองสลายลูกธนูหิมะ กลายเป็นละอองน้ำแข็งเคลือบปิดปากม่านมิติ ที่จะปลดปล่อยอสูรร้ายออกมา ด้วยเกล็ดน้ำแข็งหมื่นตัน

"โอ๊กกก!! ..อ๊าาาาา"

ชายหนุ่มโดนพลังสะท้อนการโจมตีจากม่านมิติของตนที่สร้างขึ้น ร่างกายเจ็บปวดพลังบอลดวงจิตแก่นแท้และจิตอสูรลดลงฮวบฮาบ เหมือนพลังความเย็นที่ห่อหุ้มม่านมิติ ส่งผลสะท้อนกลับมาทำร้ายเขา

'ไม่..ขืนเป็นอย่างนี้ตายแน่ เปิดม่านมิติไม่ได้มีหวังนครอสูรวารีน้ำจืดต้องล่มสลาย พลังธนูของพวกเขารุนแรงเกินไป ยังไงเราก็ต้องตายไม่ได้ต้องเปิดม่านมิติออก ให้วิญญาณเกล็ดอาวุธอสูรมาช่วยรบ ไม่งั้นมีหวังไปเกิดใหม่ในโลกหน้าแน่..'

กริชเพชรคิดในใจเขากัดฟันกล้ำกลืนความเจ็บปวดเข้าไปในอก แล้วระเบิดพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ประสานกับพลังจิตอสูรเฮือกสุดท้ายร่ายเวทย์

"เวทย์ลับประสานกายอสูรระดับพรีเมี่ยม"

ฉับพลันร่างกายของชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปพลังเพลิงอัดออกมาจากภายใน เหมือนลูกไฟที่กำลังลุกโชน พลังรบของเขาระเบิดออกเป็นนักรบระดับพรีเมี่ยม ที่มีพลังการรบสูงถึงหนึ่งพันเท่าของร่างเดิม

"เปิดม่านมิติปลุกวิญญาณอาวุธอสูรมังกรโลกันตร์ออกมา.."

กริชเพชรคำรามก้องกังวาลไปทั่วสนามรบ ฉับพลันม่านมิติที่ถูกก้อนน้ำแข็งปิดไว้ เหมือนไม้ก๊อกอัดขวดแชมเปญ ระเบิดออกสองหมื่นฟุตทันที

ครืนนนนน!!

เสียงครืนๆดังสนั่นเมื่อ ก้อนน้ำแข็งขนาดยักษ์ หนึ่งหมื่นฟุตหลุดออกจากปากม่านมิติ หัวของมังกรโลกันตร์บรรพกาลขนาดยักษ์ ก็โผล่ออกมาได้แค่หัวเท่านั้น ส่วนตัวด้านในยังติดอยู่ในม่านมิติ

มันแหกปากร้องด้วยความเดือดดาล พ่นดวงไฟลูกโต เหมือนดวงอาทิตย์ขนาดยักษ์รัศมีกว่าเจ็ดพันฟุต เข้าโจมตีกองทัพอสูรเก้าหมื่นคนขององค์กษัตริย์อสูรวารีหิมะ

บึ้มมม!! ฟูรรรรรซ์!! ซูรรรรรรรรส์!

เสียงลูกไฟสีส้มพุ่งออกมาดุจดั่งอุกกาบาตเพลิงขนาดใหญ่ที่มีพลังรุนแรง ตรงปราดเข้าไปในกองทัพจอมกษัตริย์อสูรวารีหิมะ

"ค่ายกลกำแพงน้ำแข็ง.."

องค์กษัตริย์อสูรวารีหิมะ ตะโกนออกคำสั่งให้ขุนพลพลังจิตระดับธาตุทองขั้นสี่ ที่หลงเหลือชีวิตรอดกลับมาในค่ายทหาร ต่างสร้างม่านบาเรียขึ้นป้องกันอย่างรวดเร็ว กลายเป็นกำแพงน้ำแข็งขนาดกว้างแปดพันฟุตสูงหกพันฟุตหนาสามพันฟุตป้องกันกองทัพไว้

ตูมมมม!! โครมมมม!!

เสียงตูมดังสนั่นเมื่อพลังลูกไฟเพลิงดุจดวงอาทิตย์ ของเจ้าสัตว์ร้ายในม่านมิติพุ่งชนกำแพงน้ำแข็งระเบิดแตกกระจาย เป็นรูขนาดสองพันฟุตไม่อาจป้องกันพลังโจมตีที่รุนแรง ของวิญญาณเกล็ดอาวุธขององค์ชายสิบสี่ได้ มันตรงเข้าทำลายกองทัพหลายหมื่นชีวิตทันที

บึ้ม! บึ๊มมมม!!

กองทหารส่วนหน้าที่ใส่เกราะเหล็กหอกและดาบของพวกเขา ละลายด้วยพลังไฟอันร้อนแรงหายไปกับตาอย่างน้อยไม่ต่ำกว่าสามหมื่น คนกองทัพที่อยู่หลังสุด สร้างม่านบาเรียป้องกันตัวเองจ้าละหวั่น แต่ก็ไม่อาจทนความร้อนได้ ถูกเผาไหม้เป็นตอตะโกอีกไม่น้อยกว่าสองหมื่นคน

ดีที่มีพลังน้ำแข็งตั้งเป็นป้อมปราการกันลูกไฟไว้บ้าง ทำให้พลังของลูกไฟที่พ่นออกมาจากปากสัตว์ร้าย ในม่านมิติของกริชเพชรเบาลงไปถึงห้า ส่วน ถ้าขาดการป้องกันจากแท่งน้ำแข็งนี้ พวกเขาคงจะถูกละลายไปทั้งกองทัพแน่

ฉับพลันม่านมิติของกริชเพชรก็ดับวูบไปวิญญาณอสูรของเขา หายวับไปกับตาเพราะพลังเปิดม่านมิติของชายหนุ่ม มันหมดลงไปเขาไม่สามารถบังคับให้คงอยู่ต่อไปได้

วาบ!!

"ฆ่า"

เสียงองค์ชายสิบสี่ในร่างที่ห่อหุ้มด้วยพลังเพลิงดุจนักรบหลุดออกมาจากโลกันตร์ คำรามเสียงดังสนั่นฉับพลัน ร่างกายของเขาก็หายวับไปกับตา ปรากฏกายอีกครั้งอยู่กลางกองทัพขององค์กษัตริย์อสูรวารีหิมะ

...................................................................................................................................................................................