ตอนที่ 11: กลยุทธ์เสียงลวงสุดท้าย
เสียงฝีเท้าของนัวร์และเพื่อนร่วมทีมที่กระทบกับเศษซากปรักหักพังบนพื้นทางเดินโรงพยาบาล ดังขึ้นเป็จังหวะเร่งรีบ ทว่าแ่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในความมืดมิดที่คืบคลานเข้ามาหลังจากแสงเพลิงจากห้องฉุกเฉินดับมอดลงไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงกลิ่นควันและเถ้าถ่านที่คละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ
นัวร์นำทีมวิ่งไปตามทางเดินที่เขาวางแผนไว้คร่าวๆ ในหัวั้แ่ตอนที่เขากระตุ้นการะเิของถังออกซิเจน [ดวงตาแห่งความจริง] ของเขายังคงทำงานอยู่ ทำให้เขามองเห็นโครงสร้างของโรงพยาบาลเป็คลื่นพลังงานสีเทาจางๆ และเห็นเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุดท่ามกลางซากปรักหักพัง เขาหอบหายใจอย่างหนัก เืกำเดาที่ไหลจากจมูกเริ่มจับตัวเป็ก้อนบนริมฝีปากที่แห้งผาก ร่างกายของเขาสั่นระริกจากการใช้งานสกิลเกินขีดจำกัด แต่เขาก็ยังคงฝืนตัวเองต่อไป ไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากต้องนำทีมรอดออกไปให้ได้
ลูมิพยุงมิซากิที่าเ็หนักจากการกระแทก มิซากิยังคงหอบหายใจอย่างรุนแรง ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษขาว แต่เธอก็กัดฟันอดทนเดินตามไปอย่างไม่ปริปากบ่น ความเ็ปจากาแภายนอกไม่อาจเทียบได้กับความหวาดกลัวที่กัดกินจิตใจจากภาพความตายของเรียวและฮิคารุที่ยังคงติดตาเธออยู่ ส่วนเคนจิที่าเ็เล็กน้อย พยายามวิ่งตามไปอย่างเงียบเชียบ คอยระแวดระวังหลังให้เพื่อนร่วมทีม ดวงตาของเขาสอดส่องไปทั่วทุกซอกมุมของทางเดินที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุดนี้
“ไปทางซ้าย!” นัวร์สั่งเสียงเบา เมื่อมาถึงทางแยกที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพัง เขารู้ว่าทางนี้จะพาพวกเขาไปยังปีกตะวันออกของโรงพยาบาล ซึ่งเป็โซนที่คาดว่าจะเป็ห้องเก็บเอกสารเก่าๆ หรือห้องเก็บเวชระเบียนที่ไม่ได้ใช้งานมานาน ซึ่งตามแผนที่แล้ว มันเป็โซนที่มีสิ่งของรกเรื้อและทางหนีทีไล่ที่ซับซ้อนกว่า เหมาะสำหรับการหลบซ่อนและสร้างเสียงลวง
เสียง กริ๊ก... แกรก... กริ๊ก... แกรก... ของ “ผู้คุมระเบียบ” ที่แข็งแกร่งขึ้น กำลังดังไล่หลังมาอย่างรวดเร็ว เสียงฝีเท้าของมันหนักหน่วงและเต็มไปด้วยความเร่งรีบ มันไม่ได้สนใจเสียงลวงที่มิซากิสร้างขึ้นอีกต่อไปแล้ว หลังจากที่มันรู้ว่าถูกหลอกลวงครั้งแรก มันก็เรียนรู้ที่จะเพิกเฉยต่อเสียงที่ไม่ใช่เป้าหมายหลัก รูกุญแจสีแดงฉานบนหน้ากากของมันยังคงเรืองแสงเจิดจ้า ราวกับดวงตาที่มองเห็นทะลุความมืด และมันกำลังมุ่งหน้าตรงมาตามกลิ่นอายพลังงานของผู้เล่นอย่างไม่ผิดพลาด
“มันกำลังตามมาติดๆ!” เคนจิกระซิบด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก เขารู้สึกได้ถึงแรงสั่นะเืจากพื้นทางเดินที่บ่งบอกว่า “ผู้คุมระเบียบ” กำลังเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที
นัวร์หยุดชะงัก ร่างกายของเขาสั่นระริกจากความอ่อนล้าและอาการาเ็ที่สะสม แต่เขาก็กัดฟันกรอด เขามองไปยังทางเดินข้างหน้า ซึ่งมีประตูไม้เก่าๆ บานหนึ่งที่เขียนป้ายเลือนลางว่า 'ห้องเก็บเอกสาร' บานประตูนั้นปิดอยู่ แต่ก็มีรอยงัดแงะและรอยแตกหักปรากฏให้เห็น เป็สัญญาณว่าเคยมีใครบางคนพยายามจะเข้าไปข้างในแล้ว
“เข้าไป!” นัวร์สั่ง “เคนจิ เปิดประตู!”
เคนจิไม่รอช้า เขาะโเข้าใส่ประตูไม้เก่าๆ บานนั้นทันที ใช้พละกำลังทั้งหมดที่เขามีกระแทกเข้าใส่!
โครมมม!
ประตูไม้เก่าๆ พังทลายลงในพริบตา เศษไม้แตกกระจายไปทั่วพื้นห้อง! เสียงดังสนั่นที่เกิดขึ้นทำให้ “ผู้คุมระเบียบ” ที่กำลังไล่หลังมาหยุดชะงักไปชั่วขณะ! มันหันไปทางต้นเสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
“เร็วเข้า!” นัวร์ะโสั่ง
ทุกคนพุ่งตัวเข้าไปในห้องเก็บเอกสารทันที! ห้องนั้นเต็มไปด้วยชั้นวางเอกสารเก่าๆ ที่สูงเสียดเพดาน เรียงรายกันเป็เขาวงกตที่ซับซ้อน ฝุ่นหนาทึบคละคลุ้งไปทั่วอากาศ ทำให้มองเห็นอะไรได้ไม่ชัดเจนนัก
“ปิดประตู!” นัวร์สั่งอีกครั้ง เมื่อทุกคนเข้ามาในห้องแล้ว เขาหันไปมองเคนจิ “หาอะไรมาขวางทาง!”
เคนจิไม่รอช้า เขามองไปรอบๆ ห้องอย่างรวดเร็ว แล้วคว้าเอาชั้นวางเอกสารเหล็กเก่าๆ ที่แข็งแรงที่สุดมาล้มขวางทางเข้าออก!
โครม! แคร้ง!
เสียงของชั้นวางเอกสารเหล็กที่ล้มลงดังสนั่นไปทั่วห้อง มันสร้างกำแพงกั้นทางเข้าออกได้ชั่วคราว แต่ก็คงไม่สามารถต้านทาน “ผู้คุมระเบียบ” ได้นานนัก
“ผู้คุมระเบียบ” ที่อยู่ด้านนอก ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เมื่อเห็นว่าเหยื่อของมันหลบเข้าไปในห้องเก็บเอกสาร รูกุญแจสีแดงฉานบนหน้ากากของมันเรืองแสงจ้าขึ้น! มันพุ่งเข้าชนชั้นวางเอกสารที่ขวางทางอยู่ทันที!
ตึง! ตึง! ตึง!
เสียงกระแทกของมันดังสนั่นหวั่นไหวราวกับแผ่นดินไหว! ชั้นวางเอกสารเหล็กที่เคนจิใช้ขวางทางเริ่มสั่นคลอนและบิดเบี้ยวผิดรูป!
“นัวร์... เราจะทำยังไงดี?” ลูมิถามเสียงสั่น เธอพยุงมิซากิที่นั่งทรุดลงไปกับพื้น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง
นัวร์หลับตาลงชั่วขณะ พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจายของเขา [ดวงตาแห่งความจริง] แสดงให้เห็นแผนผังของห้องเก็บเอกสารแห่งนี้อย่างชัดเจน มันเป็เขาวงกตที่ซับซ้อนและมีทางออกอยู่หลายทาง แต่ก็มี “ผู้คุมระเบียบ” ตัวอื่นที่อาจจะซุ่มโจมตีอยู่ตามทางออกเ่าั้
แผนเดิม... คือการทำลายแหล่งกำเนิดเสียง... แต่ตอนนี้ผู้คุมระเบียบแข็งแกร่งขึ้น... และมีสกิลใหม่... การจะบุกเข้าไปเผชิญหน้ากับมันตรงๆ คือการฆ่าตัวตายชัดๆ ... นัวร์วิเคราะห์อย่างรวดเร็ว เราต้องคิดแผนใหม่... แผนที่ฉลาดกว่าเดิม... และใช้ประโยชน์จากสภาพแวดล้อมให้มากที่สุด
เขาลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยว "ฟังนะทุกคน... นี่คือแผนการสุดท้ายของเรา"
ทุกคนในทีมเงียบลงอย่างกะทันหัน พวกเขามองไปที่นัวร์ด้วยความคาดหวัง นัวร์ไม่เคยทำให้พวกเขาผิดหวังมาก่อน และพวกเขาเชื่อมั่นในความสามารถของเขา
“เราจะต้องสร้าง 'เสียงลวง' ที่ใหญ่ที่สุด... และซับซ้อนที่สุดเท่าที่เราจะทำได้” นัวร์เริ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด “เป้าหมายคือการดึงความสนใจของ 'ผู้คุมระเบียบ' ที่บ้าคลั่งตัวนั้น... และล่อมันไปยังจุดที่เรา้า...”
“แต่เสียงลวงธรรมดา... มันจะไม่หลงกลอีกแล้วนะ?” มิซากิถามด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เธอรู้ถึงข้อจำกัดของสกิลตัวเองดี
“ถูกต้อง” นัวร์พยักหน้า “เพราะฉะนั้น... เราจะต้องสร้าง 'เสียงลวงที่เคลื่อนไหวได้'”
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความสงสัย
“เคนจิ... นายจะต้องใช้ [หลอมเงา] สร้าง 'เงาปลอม' ขึ้นมา” นัวร์หันไปทางเคนจิ “เงาปลอมที่สามารถเคลื่อนไหวได้... ราวกับมีคนวิ่งอยู่จริงๆ”
เคนจิเบิกตากว้าง “แต่... ผมไม่เคยทำได้ขนาดนั้นมาก่อน”
“นายทำได้” นัวร์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “นายต้องทำ! เราไม่มีทางเลือกอื่น!”
เหตุผล: เคนจิมีสกิล [หลอมเงา] ซึ่งสามารถสร้างเงาปลอมได้อยู่แล้ว แต่ยังไม่ถึงขั้นเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ การถูกกดดันในสถานการณ์วิกฤตอาจปลุกศักยภาพที่ซ่อนอยู่ของเขาออกมาได้ และเป็ทางเลือกเดียวที่พอจะเป็ไปได้ในการสร้าง "เหยื่อล่อ" ที่น่าเชื่อถือ
“ลูมิ... เธอจะต้องใช้ [สภาวะใจสงบ] เพื่อเสริมความสามารถของมิซากิ” นัวร์หันไปทางลูมิ “มิซากิ... เธอจะต้องใช้ [เสียงลวงตา] สร้าง 'เสียงกรีดร้อง' ที่ดังที่สุด... และ 'สมจริง' ที่สุด... โดยให้เสียงนั้นออกมาจาก 'เงาปลอม' ของเคนจิ”
เหตุผล: [สภาวะใจสงบ] ของลูมิไม่ได้แค่ทำให้ใจสงบ แต่ยังสามารถ "เสริม" ประสิทธิภาพของสกิลที่เกี่ยวข้องกับ "จิตใจ" หรือ "การรับรู้" ของผู้อื่นได้ การเสริมให้มิซากิจะทำให้ [เสียงลวงตา] มีความสมจริงและทรงพลังยิ่งขึ้น เพื่อหลอก “ผู้คุมระเบียบ” ที่ฉลาดขึ้นแล้ว
มิซากิเบิกตากว้างอีกครั้ง เธอเข้าใจในทันทีว่านัวร์้าอะไร “ให้เงาปลอม... เป็ตัวดึงดูดความสนใจ... แล้วให้เสียงกรีดร้องของฉัน... เป็ตัวยืนยันว่านั่นคือ 'เหยื่อจริงๆ' ที่กำลังถูกโจมตี... ใช่ไหม?”
“ถูกต้อง” นัวร์พยักหน้า “และเสียงกรีดร้องนั้น... จะต้องดังและเคลื่อนที่ไปในทิศทางที่เรา้า... ล่อให้ 'ผู้คุมระเบียบ' ที่บ้าคลั่งตัวนั้น... ออกห่างจากทางที่เราจะใช้หนี”
เหตุผล: “ผู้คุมระเบียบ” ในโหมดคลั่งมี การรับรู้เสียงเพิ่มขึ้นมหาศาล และ สกิลตาบอดถูกยกเลิกชั่วคราวในระยะประชิด การสร้างเพียงเสียงลวงอย่างเดียวอาจไม่พอ เพราะมันอาจจะใช้ การรับรู้เสียง ที่ละเอียดขึ้นมาจับผิดได้ว่าไม่มี "ต้นกำเนิดทางกายภาพ" ที่แท้จริง แต่การมี "เงาปลอม" ที่เคลื่อนไหวได้และมี "เสียงกรีดร้องที่สมจริง" จะทำให้มันเชื่อว่ากำลังไล่ล่าเหยื่อจริงๆ อยู่
“แล้วนายล่ะนัวร์?” ลูมิถาม “นายจะทำอะไร?”
“ฉันจะใช้ [ฝีเท้าไร้เสียง] และ [ดวงตาแห่งความจริง] นำทางพวกเราออกไป” นัวร์ตอบ “แต่ก่อนอื่น... ฉันจะต้องจัดการกับ 'ผู้คุมระเบียบ' ที่ยังอยู่ในสภาพใช้งานได้สองตัวด้านนอกห้องฉุกเฉินก่อน”
เหตุผล: นัวร์รู้ว่าเขาไม่สามารถหนีไปได้ไกลหากมี “ผู้คุมระเบียบ” อีกสองตัวที่อาจจะฟื้นตัวจากแรงะเิและออกมาไล่ล่าพวกเขาอีกครั้ง การ "ตรวจสอบและกำจัด" ภัยคุกคามที่ยังไม่ชัดเจนนี้เป็สิ่งสำคัญที่สุด
“แต่พวกมันถูกแรงะเิอัดกระแทกไปแล้วนะ?” เคนจิถามด้วยความสงสัย
“จริง... แต่ระบบไม่ได้บอกว่าพวกมัน 'ตาย'” นัวร์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แค่มัน 'แน่นิ่งไป' เท่านั้น... และถ้าเราไม่กำจัดพวกมันตอนนี้... พวกมันอาจจะฟื้นตัวขึ้นมาได้ทุกเมื่อ... และไล่ล่าเราจากด้านหลัง”
เหตุผล: ในเกมสยองขวัญ การไม่ตรวจสอบให้แน่ใจว่าศัตรูตายสนิทคือความผิดพลาดร้ายแรงที่สุด นัวร์เป็คนรอบคอบและไม่ประมาท
“โอเค! ฉันจะไป!” เคนจิพูดด้วยความมุ่งมั่น เขาเข้าใจถึงความสำคัญของแผนนี้ดี
“ไม่!” นัวร์ปฏิเสธทันที “นายต้องอยู่กับลูมิและมิซากิ! นายต้องสร้างเงาปลอม! ฉันจะไปจัดการเอง!”
เหตุผล: เคนจิเป็คนเดียวที่มีสกิล [หลอมเงา] ซึ่งจำเป็ต่อแผนการสร้างเสียงลวงที่เคลื่อนไหวได้ ส่วนนัวร์มีสกิล [ฝีเท้าไร้เสียง] และ [ดวงตาแห่งความจริง] ซึ่งเหมาะกับการลอบเร้นและตรวจสอบสถานการณ์มากกว่า
“แต่... นายาเ็อยู่นะนัวร์!” ลูมิร้องด้วยความกังวล เธอเห็นเืกำเดาที่ไหลจากจมูกของเขา
“ฉันไม่เป็ไร” นัวร์ตอบ เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวออกมาซับเืที่จมูกอย่างลวกๆ “ฉันจะใช้ [ฝีเท้าไร้เสียง] ลอบเข้าไป... และกำจัดพวกมัน... จากนั้น... ฉันจะกลับมา... แล้วเราจะเริ่มแผนการสุดท้าย!”
ทุกคนในทีมมองหน้ากันอย่างหนักใจ แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าไม่มีทางเลือกอื่นใด นัวร์เป็คนเดียวที่สามารถทำภารกิจเสี่ยงตายนี้ได้
“ระวังตัวด้วยนะนัวร์” ลูมิพูดเสียงแ่เบา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด
นัวร์พยักหน้า เขามองไปที่ชั้นวางเอกสารที่ถูก “ผู้คุมระเบียบ” กระแทกจนเริ่มบิดเบี้ยว มันคงจะพังทลายลงในอีกไม่กี่นาที
“ทุกคน... เตรียมตัวให้พร้อม” นัวร์พูดด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด “ถ้าฉันไม่กลับมาภายใน 5 นาที... พวกเธอต้องหนีไปให้ได้... หนีไปตามทางออกที่ใกล้ที่สุด... แล้วเอาชีวิตรอดให้ได้!”
“ไม่นะนัวร์!” ลูมิร้อง เธอพยายามจะคัดค้าน แต่ก็ถูกนัวร์จับไหล่ไว้แน่น
“นี่คือคำสั่ง! ลูมิ! นี่คือแผนการเอาชีวิตรอด!” นัวร์พูดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดขาด “เราจะรอดไปพร้อมกัน... แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาด... พวกเธอต้องรอด!”
จากนั้น นัวร์ก็ใช้ [ฝีเท้าไร้เสียง] หายไปในความมืดของห้องเก็บเอกสารอย่างรวดเร็วราวกับเงามืดที่จางหายไป
เขากลับไปที่ทางเดินหน้าห้องฉุกเฉินที่บัดนี้กลายเป็ซากปรักหักพังไปแล้ว กลิ่นควันและเถ้าถ่านยังคงคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ แสงไฟกะพริบถี่ๆ ทำให้มองเห็นอะไรได้ไม่ชัดเจนนัก
นัวร์ใช้ [ดวงตาแห่งความจริง] มองไปรอบๆ เขามองเห็นร่างของ “ผู้คุมระเบียบ” สองตัวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นทางเดิน พวกมันได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแรงะเิ ร่างกายบิดเบี้ยวผิดรูป ชิ้นส่วนบางอย่างหลุดกระเด็นออกมาจากตัวพวกมัน
ยังไม่ตายสนิท... แค่หมดสภาพชั่วคราว... นัวร์คิด ต้องกำจัดพวกมันซะ!
นัวร์หยิบ “มีดสะกดจิต” ที่เขาพกติดตัวออกมาอย่างเงียบเชียบ เขาสะสมพลังจิตไว้ที่ปลายมีด แล้วพุ่งเข้าใส่ “ผู้คุมระเบียบ” ตัวแรกอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ! เขาแทงมีดเข้าที่รูกุญแจบนหน้ากากของมันอย่างแม่นยำและรุนแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้!
ฉึ่ก!
เสียงของมีดที่แทงทะลุโลหะดังขึ้นเบาๆ “ผู้คุมระเบียบ” ตัวนั้นกระตุกเล็กน้อย แล้วแน่นิ่งไปในทันที รูกุญแจบนหน้ากากของมันดับวูบลงอย่างถาวร
นัวร์ไม่รอช้า เขารีบดึงมีดออก แล้วพุ่งเข้าใส่ “ผู้คุมระเบียบ” ตัวที่สองทันที! เขาสะสมพลังจิตที่ปลายมีดอีกครั้ง แล้วแทงเข้าที่รูกุญแจบนหน้ากากของมันอย่างรวดเร็ว!
ฉึ่ก!
“ผู้คุมระเบียบ” ตัวที่สองก็แน่นิ่งไปในทันทีเช่นกัน!
ภารกิจสำเร็จ! นัวร์กำจัด “ผู้คุมระเบียบ” ที่เหลืออยู่อีกสองตัวได้สำเร็จแล้ว!
เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ก็ยังคงรู้สึกเ็ปไปทั้งร่าง เขาหันกลับไปทางห้องเก็บเอกสารทันที เพื่อกลับไปหาเพื่อนร่วมทีมและเริ่มแผนการสุดท้าย!
ในขณะเดียวกัน ภายในห้องเก็บเอกสาร ลูมิ มิซากิ และเคนจิ ต่างกำลังรอคอยนัวร์ด้วยความกระวนกระวายใจ เสียง ตึง! ตึง! ตึง! ของ “ผู้คุมระเบียบ” ที่บ้าคลั่งกำลังกระแทกชั้นวางเอกสารที่ขวางทางอยู่ดังสนั่นขึ้นเรื่อยๆ ชั้นวางเอกสารเริ่มบิดเบี้ยวและแตกหักอย่างรวดเร็ว
“นัวร์... นัวร์จะกลับมาไหมนะ?” มิซากิถามด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เธอรู้ว่าเธอเองก็ใกล้จะหมดสภาพแล้ว
“เขาจะต้องกลับมา!” ลูมิพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พยายามปลอบโยนตัวเองและเพื่อนร่วมทีม แต่ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความกังวลไม่แพ้กัน เธอมองไปที่ชั้นวางเอกสารที่เริ่มพังทลายลงทีละน้อย
“เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม!” เคนจิพูดด้วยความมุ่งมั่น “เราต้องเชื่อมั่นในนัวร์!”
เสียง ตึง! โครมมมมม! ดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง! ชั้นวางเอกสารเหล็กพังทลายลงในที่สุด! เผยให้เห็น “ผู้คุมระเบียบ” ที่แข็งแกร่งขึ้น! รูกุญแจสีแดงฉานบนหน้ากากของมันเรืองแสงจ้าขึ้น! มันส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น!
นัวร์ที่เพิ่งกลับมาถึงทางเข้าห้องเก็บเอกสารอย่างเงียบเชียบ เห็นภาพนั้นพอดี!
สายไปแล้ว! นัวร์คิด มันเข้ามาแล้ว!
“เคนจิ! ตอนนี้แหละ! สร้างเงาปลอม!” นัวร์ะโสั่ง
เคนจิไม่รอช้า เขาสะสมพลังงานที่เหลืออยู่ทั้งหมด แล้วใช้สกิล [หลอมเงา] !
เงามืดขนาดใหญ่พุ่งออกจากตัวเขา! ก่อตัวเป็รูปเงาคล้ายมนุษย์ที่กำลังวิ่งหนีไปตามทางเดินที่มืดมิดและเต็มไปด้วยซากปรักหักพังอย่างรวดเร็ว! มันไม่ได้เป็แค่เงาที่อยู่นิ่งๆ อีกต่อไปแล้ว! มันสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระราวกับสิ่งมีชีวิตจริงๆ!
“มิซากิ! เสียงกรีดร้อง!” นัวร์ะโสั่งอีกครั้ง
มิซากิที่เพิ่งได้รับการเสริมพลังจาก [สภาวะใจสงบ] ของลูมิ ใช้พลังเฮือกสุดท้ายของเธอดีดนิ้ว!
กริ๊ง!
เสียงกรีดร้องที่แหลมสูงและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีดก็ดังขึ้นอีกครั้ง! แต่คราวนี้... มันดังออกมาจาก "เงาปลอม" ของเคนจิ! เสียงนั้นสมจริงจนน่าขนลุก ราวกับมีคนกำลังถูกโจมตีอยู่จริงๆ! และเสียงนั้นกำลังเคลื่อนที่ออกไปอย่างรวดเร็ว ตามการเคลื่อนไหวของเงาปลอม!
“ผู้คุมระเบียบ” ที่แข็งแกร่งขึ้น ที่กำลังจะพุ่งเข้าใส่กลุ่มของนัวร์ ชะงักค้างกลางอากาศ! รูกุญแจสีแดงฉานบนหน้ากากของมันกระพริบถี่ๆ ด้วยความสับสน! มันมองไปที่กลุ่มของนัวร์... แล้วมองไปที่ "เงาปลอม" ที่กำลังเคลื่อนที่และส่งเสียงกรีดร้องออกมา!
สัญชาตญาณในการไล่ล่าเหยื่อของมันถูกกระตุ้นขึ้นอย่างแรง! มันเชื่อว่านั่นคือ "เหยื่อจริงๆ" ที่กำลังหนีไป!
มันส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น! แล้วพุ่งตรงเข้าใส่ "เงาปลอม" ที่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ!
นัวร์รู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวของพวกเขา!
“ไป! หนี!” นัวร์ะโสั่ง
ทุกคนพุ่งตัวออกไปจากห้องเก็บเอกสารอย่างรวดเร็ว! ตรงไปยังทางเดินอีกเส้นทางหนึ่ง ที่จะพาพวกเขาไปยัง "แหล่งกำเนิดเสียงที่แท้จริง" ซึ่งก็คือแกนกลางของโรงพยาบาล
พวกเขาจะต้องไปที่นั่น... และทำลายมันให้ได้... ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม!
...จบตอนที่ 11
510
