ยามราตรีได้มาเยือน กลุ่มของลิซาร์ดแมนทั้งแปดคนนั่งล้อมรอบกองไฟอยู่ภายในป่า แต่สิ่งที่ผิดแปลกไปคือมีกูลนั่งตัวติดอยู่กันดอน ผู้นำกลุ่มหัวรุนแรงกลุ่มนี้
เธอคือหญิงสาวที่พบกันเมื่อก่อนหน้านี้ เธอมีชื่อว่าแซนนี่และด้วยความผิดปกติบางอย่าง ดอนจึงทำให้เสียชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ รึป่าว? ส่วนเหตุผลว่าทำไมเธอถึงกลายเป็กูล ซึ่งเ้าตัวได้บอกไว้ว่า
‘หากสิ่งมีชีวิตตายอย่างผิดธรรมชาติในพื้นที่ที่มีพลังเวทย์มากพอ มันจะทำให้อะไรที่ตายบริเวณนั้นกลายเป็อันเดด ฉันเคยอ่านเจอในหนังสือมาค่ะ ส่วนการที่ฉันกลายเป็กูลในป่าทอร์เทียได้ก็เพราะร่างกายของฉันมันอ่อนแอมากค่ะ แค่รับปริมาณพลังเวทย์เข้าไปไม่มากนักก็เป็อย่างที่เห็นกันแล้ว’
และพลังเวทย์ในจำนวนที่มากพอจะทำให้เป็อันเดดนั้นก็มาจากดอน ด้วยจำนวนอาร์ติแฟกต์ที่มีอยู่กันตัว แล้วไหนจะพลังเวทย์ที่รั่วไหลออกมาจากเ้าตัวอีก ทำให้รอบๆตัวของเขามันมีพลังเวทย์ลอยฟุ้งด้วยจำนวนที่น่าเหลือเชื่อ
“ทานนี่สิ่คะฮันนี่ อ้าม~”
แซนนี่หยิบน้อยย่างเสียบไม้ที่สุกกำลังดีมาป้อนให้ดอน ซึ่งไอ้เ้าตัวก็ทำหน้าบึ้งตึงไม่พูดไม่จาราวกันว่าไม่้า แต่ก็อ้าปากรับอยู่ดี ส่วนเหตุผลที่เป็แบบนี้ก็เพราะงงกับสถานการณ์ที่เป็อยู่ ตอนอายุสองเดือนเขาก็เคยทำหน้าแบบนี้อยู่ครั้งนึง
“มดขึ้นแล้วลูกพี่”
ลูซแซวขึ้นมาเพราะแซนนี่ที่แสดงอาการคลั่งรักอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ต้องหน้าจ๊อยเพราะเจ๊แกมองค้อนมาด้วยั์ตาที่บัดนี้กลายเป็สีแดงเื
“เห็นทั้งคู่เป็แบบนั้นแล้วชักจะทนไม่ไหวแล้วสิ่”
เดเวนพูดขึ้นขณะที่ตัวเองกับมาช่ากำลังคลอเคลียกันอย่างไม่สนใจคนอื่น
“เราไปกับเถอะเดเวน”
เป็มาช่าเองที่เอ่ยปากชวนเดเวนแยกตัวออกไปจากกองไฟจุดนี้
“ลูซ ทูซ เราไปล่าสัตว์กัน ปล่อยพวกเขาทำอะไรกันไปเถอะ เจอกันพรุ่งนี้เช้านะหัวหน้า”
เลย์อาเรียกให้ฝาแฝดตามเธอไปหาเสบียง เพราะ่ค่ำมันง่ายต่อการล่าสัตว์ และมีโอกาศเจอสัตว์นักล่าตามท้องถิ่นที่ออกหากินตอนกลางคืนด้วย แล้วเธอก็หันไปบอกดอนที่กำลังถูกยัดเนื้อเข้าปากไม่หยุด
“เจอกันพรุ่งนี้นะลูกพี่”×2
ฝาแฝดหันมาพูดกับดอนก่อนจะรีบวิ่งตามเลย์อาไป
“เจอกันตอนเช้านะ”
เออซัสก็เดินควงแขนทีน่าหายลับตาไปในป่าที่เต็มไปด้วยความมืด
“ขอใครสนุกนะไอ้หนุ่ม”
เดเวนก็พามาช่าไปอีกคน ทั้งให้ไอ้เ้านั้นนั่งหนังตากระตุกอยู่กับกูลสาวผู้คลั่งรัก
“เธอทำแบบนี้ทำไม”
ดอนถามคำถามนี้กับแซนนี่เป็ครั้งที่สองแล้ว เขา้าคำอธิบายที่มันฟังแล้วเข้าใจมากกว่าครั้งที่แล้ว
“โถ้~ ฮันนี่ล่ะก็ ฉันก็บอกไปแล้วนี่คะว่ามันเป็รักแรกพบน่ะ”
เธอยังคงยืนยันคำตอบเดิมของเธอพร้อมกับลุกขึ้นยืนมือเท้าเอวต่อหน้าดอน
“แต่ฉันไม่ใช่มนุษย์นะ”
แต่สิ่งแตกต่างจากรอบก่อนคือดอนถามขึ้นอีกครั้งด้วยหน้าตาที่ดูจริงจัง
“ถ้าไม่มั่นใจในคำตอบของฉัน ฉันจะทำให้คุณมั่นใจในคำตอบนั้นของให้เองค่ะ จุ๊บ!”
เธอยื่นมือทั้งสองข้างไปจับใบหน้าของดอนพร้อมพูดออกมาอย่างอ่อนหวาน แล้วเลื่อนใบหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากของเขา แต่เพราะสรีระที่ต่างกัน มันทำให้เหมือนกันกระทำของเด็กตัวเล็กเสียมากกว่า
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจกับความรู้สึกนั้นเอง”
อืม~
ดอนคว้าตัวของหญิงสาวที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของตนเข้ามากอดอย่างแนบชิด ลิ้นหนาถูกสอดเข้าไปในช่องปากของหญิงสาวลึกไปถึงลำคอและเกิดเสียงครางของหญิงขึ้นมาเบาๆ ลิ้นของเขามันทั้งหยาบและอบอุ่น ต่างจากภายในปากและลำคอของเธอที่เย็นและอ่อนนุ่มสำหรับเขา ด้วยความที่กลายเป็อันเดดไปแล้ว การหายใจไม่ใช่ปัญหาของเธออีกต่อไป มันจึงมีแต่ความเสียวซ่านเท่านั้นที่เธอรู้สึกได้
อ่า~
“รู้สึกดีมากเลยค่ะฮันนี่~”
เมื่อผละปากออกจากกันแล้วเธอก็ส่งเสียงอันยั่วยวนออกมาพร้อมกับถอดเสื้อผ้าของเธอ เผลอให้เห็นเรือนร่างอันน่าหลงไหลที่ซ่อนอยู่ใต้เนื้อผ้า และทำให้เห็นว่าบริเวณที่ถูกกัดจนกระดูกแตกตอนนี้หายไปราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน
“เดี๋ยวฉันถอดให้นะคะ”
เธอก้มตัวลงไปค่อยๆถอดเสื้อเขาที่นั่งอยู่บนท่อนไม้ออกอย่างช้าๆ โดยที่มือก็ลูบไล้ร่างกายที่หนาแน่นของเขาไปด้วยความหลงไหล แต่เมื่อถึงคราวที่ต้องถอดกางเกงของเขาออก มันก็ทำให้เธอต้องใกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า
“ฮันนี่… นั่นแขนฉันรึป่าวคะ?”
เธอพูดขึ้นด้วยสีหน้าตกตะลึงเมื่อพบกับกิ้งก่าน้อยที่แข็งได้ที่แล้ว ขนาดของมันไม่ต่างจากท่อนแขนของเธอเลย
“เป็อะไรไป มัวตะลึงอะไรอยู่ล่ะ”
ดอนที่เห็นแซนนี่นิ่งชะงักไปก็พูดขึ้นมาพร้อมหัวเราะในลำคอ ส่วนตัวเขานั้นถูกพ่อแม่สอนเื่พวกนี้มาั้แ่ยังเล็กแล้ว แม้จะเป็เพียงแค่การสอนปากเปล่าแต่มันก็ช่วยทำให้ไม่เขาตื่นเต้นมากไปในตอนนี้ได้ยังไงล่ะ
“มันอุ่นจังเลย~ อ่า~”
เมื่อสติกลับมาเข้าตัวมาแล้ว เธอจึงเริ่มใช้ลิ้นเย็นของเธอเลียไปทั่วเ้ากิ้งก่าน้อยเพื่อให้มันเปียกชุ่ม แม้ว่าจะเป็ครั้งแรก แต่เธอไม่ได้กลัวตัวเองเจ็บแต่อย่างใด กลับกัน เธอกลัวว่ามันจะยัดเข้าไปไม่ได้เสียมากกว่า ถึงจะคิดอย่างนั้น แต่น้ำหล่อลื่นของเธอมันก็ไหลจนจะอาบต้นขาของเธออยู่แล้ว
“มานี่เลยแม่ตัวดี”
ว๊าย!
เขาดึงตัวเธอขึ้นมาแล้วใช้มือทั้งสองข้างจับไปที่แก้มก้นนุ่มๆของเธอ โดยที่หัวกิ้งก่าอุ่นๆก็จ่อกับกลีบกุหลาบเย็นๆที่เปียกโชกแล้ว
“อร๊าง! มันดันมดลูกฉันขึ้นมาแล้ว!”
เมื่อเธอตัวลงไปพร้อมกับแรงกดของดอน กิ้งก่าก็มุดเข้าไปในกลีบกุหลาบทันทีและมีเืไหลออกมาแสดงถึงครั้งแรกที่มอบให้เขา มันพุ่งผ่านช่องคลอดเย็นๆของเธออย่างรวดเร็ว ปากมดลูกถูกเจาะทะลวงเข้าไปอย่างไม่ยากเย็น แต่มันยังไม่ใช่ทั้งหมด ทำให้มดลูกของเธอถูกดันขึ้นมาตามส่วนที่เหลือจนตัวโก่ง พวกเขาค้างกันอยู่อย่างนั้นสักพักเพราะภายในตัวของเธอมันรัดเ้ากิ้งก่าน้อยซะแน่นจนแทบขยับไม่ได้
“ผ่อนคลอดหน่อยสิ่ มันตอดกิ้งก่าฉันจนแทบจะเสร็จอยู่แล้ว อึก!”
“อร่า~ น้ำอุ่นๆของฮันนี่ถูกฉีกเข้ามาไม่หยุดเลย อร๊าง!”
ไม่ใช่เพียงต้องทนต่อการตอดเพียงอย่างเดียว แต่ความเย็นก็ช่วยสร้างความเสียวให้เขาเป็อย่างมาก สุดท้ายก็ะเิน้ำขาวขุ่นครั้งแรกออกมา ด้วยพื้นที่ว่างที่เหลือเพียงน้อยนิด ทำให้พวกมันไหลทะลักเบียดเสียดกันออกข้างนอก เป็ผลให้หญิงสาวรู้สึกเสียวซ่านจนเสร็จตามกันมาติดๆ
“ครั้งแรกของฉันต้องจบลงแค่นี้หรอ แย่จังเลยนะคะ”
“ยังไม่จบซะหน่อย”
อ๊ะ!?
หลังจากเสร็จไปแล้วหนึ่งครั้ง ทำให้ร่องรักลดระดับการบีดรัดลง เขากระแทกเอวสวนขึ้นไปจนตัวของเธอลอยขึ้นไปจนหัวกิ้งก่าเกือบจะหลุดออกจากกลีบกุหลาบ แล้วเขาก็กดเอวของเธอลงจนเกิดเสียงกระทบของหน้าขา
พอร่างของเธอลงไปแล้วเขาก็เด้งขึ้นรับกันที แต่ไม่ได้แรงเหมือนครั้งแรก มือทั้งสองข้างของหญิงสาวได้วางลงบนกล้ามท้องของเขา ไม่นานเกินรอหญิงสาวก็เริ่มขย่มช่วยเขาพร้อมกับเสียงครวญครางที่ดังออกมาไม่ขาดสาย หน้าอกที่เด้งขึ้นลงตามแรงน้อมถ่วงพยายามล่อลวงให้เขาดูดเลียมัน แต่น่าเสียที่เขาก้มลงไปไม่ถึง
อ่า~
แต่ถ้าหากเป็ปากของเธอล่ะก็เป็ไปได้ เขาใช้มือเชิดคางของเธอขึ้นมาทำให้เธออ้าปากค้างไว้แล้วแทรกลิ้นเข้าไปพร้อมกับร่างเล็กที่ขย่มตออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ปากเล็กก็ดูดเลียปลายลิ้นหนาราวกับมันเป็ขนมหวาน
อร๊าง!
ภายในไม่กี่อึดใจพวกเขาก็เสร็จออกมาพร้อมกัน หญิงสาวที่พอใจแล้วไม่ต่างจากเขา เธอจึงล้มตัวลงนอนบนแผงอกหนาพร้อมลูบหน้าท้องของตนที่นูนเป็รูปร่างกิ้งก่าน้อยอย่างเห็นได้ชัด
“เสียดายจังที่ฉันมีลูกให้ฮันนี่ไม่ได้ แล้วในสายตาฮันนี่ฉันดูดีมั้ยคะ?”
เธอเอ่ยคำถามออกมาพร้อมลูบกิ้งก่าน้อยผ่านหน้าท้องของเธอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาแล้วทำตาใสแป๋ว
“ถือว่าสวยมากเลยล่ะ”
จากการอาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ การแยกเื่รูปร่างหน้าตามันไม่ใช้ปัญหาของดอนเลยแม้แต่น้อย แต่ปัญหาของเขาตอนนี้คือการแสดงออกของแซนนี่มันทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง
“อ๊ะ!? ยังจะต่ออีกหรอคะ”
“แล้วใครใช้ให้เธอทำหน้าแบบนั้นกันเล่า!”
อร๊าง!
เมื่อรู้สึกถึงของที่กำลังอ่อนตัวลงมันแข็งตั้งตรงขึ้นมีอีกครั้งทำให้เธอใ และพวกเขาก็ต่อกันอีกรอบจนได้
เช้าวันต่อมา
“ทำอะไรอยู่หรอคะ?”
แซนนี่ตื่นขึ้นมาก็เห็นดอนมองแผนที่พร้อมกับทำหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ เธอถึงเข้าไปถามเพราะหวังว่าจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง
“กำลังคิดอยู่น่ะว่าจะไปที่ไหนเป็ที่ต่อไป”
แล้วดอนก็ได้เล่าเื่ความใฝ่ฝันของเขาให้แซนนี่ได้รับรู้ เธอยินดีที่จะช่วยเขาในการล่าฝันอย่างเต็มที่แน่นอน
“มีข่าวลือว่ามีัสายพันธ์เดรกอาศัยอยู่ที่ป่าอิคเคเซีย ถึงัจะเป็พวกหยิ่งยโสแต่ถ้าคุยกันรู้เื่ต้องเป็กำลังที่แข็งแกร่งให้ได้แน่นอนเลยค่ะ”
แซนนี่ทำให้ครุ่นคิดก่อนจะบอกเื่ข่าวลือเกี่ยวกับเดรกที่อาศัยอยู่ในป่าอิคเคเซีย ไม่มีใครรู้ว่ามันไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร ตามปกติแล้วเหล่ามังก
รจะอาศัยอยู่บริเวณเกาะลอยฟ้าเหนือทะเลที่คั้นระหว่างแผ่นดินนี้กับแผ่นดินของอาณาจักรมนุษย์สัตว์และเมืองแห่งการประดิษย์
“เป้าหมายต่อไป ป่าอิคเคเซีย”