ศิลปหัตถกรรมพบรัก

        เช้าวันอาทิตย์ที่สดใสแดดอ่อนๆในยามเช้า  หลังจากที่การแข่งขันจบลงนนท์ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก  ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าตัวเองนั้นจะไม่ผ่านเข้ารอบแต่ก็ได้พยายามเต็มที่แล้ว  แต่ก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่ยังค้างคาอยู่ในใจก็คือปากกาด้ามหนึ่ง

        นนท์ยั่งมองปากกาด้ามหนึ่งที่ติดชื่อเ๯้าของอยู่  จู่ๆก็มีความคิดหนึ่งวิ่งเข้ามาในหัว  นนท์รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าและตรงไปที่ร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่แถวบ้านพร้อมกับสมุดปากกา  นนท์นั่งค้นหาชื่อโรงเรียนประจำจังหวัดที่ไปแข่งขันวันก่อน  นนท์เจอเว็บไซต์ของโรงเรียนแล้วก็รีบจดที่อยู่โรงเรียนเอาไว้  จากนั้นก็ไปซื้อซองจดหมายและแสตมป์   เมื่อนนท์กลับถึงบ้านก็เริ่มเขียนจดหมายขอบคุณ

        “ สวัสดีครับผมชื่อ นนทนาท  จิตเป็๲เลิศ  ชื่อเล่นชื่อนนท์  ผมคือคนที่ยืมปากกาของคุณเมื่อวันก่อน  ต้องขอบคุณมากๆเลยนะครับ ถ้าไม่รังเกียจช่วยตอบจดหมายผมกลับด้วยนะครับ  อย่างน้อยผมจะได้สบายใจว่าได้ส่งปากกาคืนเ๽้าของแล้ว  ขอบคุณมากเลยนะครับ  ”

        เมื่อนนท์เขียนจดหมายเสร็จก็ใส่เข้าซองจดหมายพร้อมปากกาแล้วปิดผนึกไว้  จากนั้นนนท์ก็เดินไปที่ตู้ไปรษณีย์สีแดงหน้าโรงเรียนแล้วหยอดจดหมายลงไปในตู้  นนท์ได้แค่ภาวนาว่าจดหมายคงไปถึงเธอคนนั้น  และเธอจะยอมตอบจดหมายกลับมา

        ๰่๥๹พักเที่ยงของวันพุธ ณ โรงเรียนประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง  

        “ ประกาศจากทางโรงเรียนนะคะ  ขอเชิญนางสาว พรนภา ใบมีกลิ่นหอม มารับจดหมายที่ห้องประชาสัมพันธ์ด้วยค่ะ  ประกาศอีกครั้งนะคะ ขอเชิญนางสาว พรนภา ใบมีกลิ่นหอม มารับจดหมายที่ห้องประชาสัมพันธ์ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ ”

        “ น้ำฝน ๆ ชื่อแกไม่ใช่เหรอ ”  เจนพูดพร้อมกับสะกิดเพื่อน

        “ จดหมายอะไรนะ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จไปส่งเค้าหน่อยสิ ”  น้ำฝนตอบเพื่อน

        หลังจากกินข้าวมื้อเที่ยงเสร็จน้ำฝนกับเจนก็เดินไปรับจดหมายที่ห้องประชาสัมพันธ์

        น้ำฝนเมื่อลองจับซองจดหมายก็พอเดาได้แล้วว่ามีปากกาอยู่ข้างใน เมื่อเปิดซองจดหมายดูก็พบจดหมายหนึ่งฉบับ และปากกาของตัวเองหนึ่งด้ามจึงรู้ทันทีว่าใครส่งจดหมายฉบับนี้มา  น้ำฝนถือจดหมายเดินไปอ่านไป  เจนด้วยความอยากรู้ก็เดินตามและอ่านจดหมายไปด้วย

        “ ผู้ชายสองคนที่มาแข่งวันก่อนที่แกให้ยืมปากกาปะ ”  

        “ น่าจะใช่นะ ” 

        “ แล้วยังไง  แกจะตอบจดหมายกลับไปไหม ”

        “ ไม่รู้ดิ  เดี๋ยวขอคิดดูก่อน ”

        เย็นวันศุกร์ที่เป็๲๰่๥๹เวลามีความสุขของนักเรียนทุกคนที่จะได้หยุดพักเสาร์อาทิตย์เสียที  แต่วันนี้มีบางคนมีความสุขยิ่งกว่า  เมื่อนนท์กลับถึงบ้านแม่ก็ได้ทักนนท์ขึ้นมา

        “ นนท์วันนี้มีจดหมายลูกมา แม่วางไว้บนตู้เย็นนะครับ ”

        นนท์ที่ได้ยินก็ตอบรับคำแม่แล้วรีบไปดูจดหมายอย่างมีความสุข  เมื่อเห็นซองจดหมายก็ต้องยิ่งดีใจขึ้นไปอีก  เพราะชื่อผู้ส่งคือคนที่รอคอยอยู่  นนท์ไม่รอช้ารีบไปวิ่งไปที่นอนและใช้กรรไกรตัดด้านข้างของซองจดหมายออกแล้วก็เทจดหมายเพื่อหวังว่ากระดาษที่อยู่ในซองจะตกลงมา  แต่แล้วเมื่อเทซองจดหมายลง  สิ่งที่ตกลงมานั้นก็มีผงแป้งฟุ้งเต็มที่นอน  นนท์ที่แปลกใจก็รีบเปิดซองจดหมายออกมาอ่านดู

        “ สวัสดีเราชื่อ น้ำฝน นะ ยินดีที่ได้รู้จัก เราได้รับปากกาคืนแล้วนะ  ขอบคุณที่เอามาคืนนะ แล้วเป็๞ยังไงบ้างแป้งเราหอมไหม  โทษทีนะไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งนายเลย  แต่ก็ทำไปแล้ว  แหะๆ ไม่ว่ากันนะ ”

        นนท์ที่ได้อ่านจดหมายก็ดีใจเป็๲อย่างมาก  จากนั้นก็เก็บจดหมายไว้ในตู้อย่างดี

        เมื่อเช้าวันจันทร์มาถึงนนท์รีบเดินไปหาจอยเพื่อถามเ๹ื่๪๫การแข่งขันหมากรุกไทยที่เคยชวน

        “ จอย ๆ หมากรุกไทยไปแข่งโรงเรียนประจำจังหวัดใช่ไหม  แข่งเมื่อไรนะ ”

        “ ใช่ ๆ แข่งวันที่สิบห้าธันวา  นายจะไปด้วยเหรอ ”

                “ ไป ๆ บอกครูแดงด้วยว่าเราลงแข่งด้วย ”

        “ ได้สิ เดี๋ยวบอกครูแดงให้ ตอนเย็นมาซ้อมด้วยกันที่ห้องคณิตศาสตร์นะ ”  

        “ เย็นนี้เราไม่ว่าง  เดี๋ยวเราเริ่มซ้อมพรุ่งนี้แล้วกันฝากบอกครูแดงด้วย ”

                หลังเลิกเรียนนนท์รีบกลับบ้านแล้วไปซื้อซองจดหมายอีกครั้งเพื่อส่งจดหมายไปหาน้ำฝนเ๹ื่๪๫การแข่งขันหมากรุกไทยที่จะถึงเดือนหน้านี้

                “ สวัสดีน้ำฝนสบายดีไหม ยินดีที่ได้รู้จักนะ  แป้งเธอก็หอมดีนะ เราแกะซองจดหมายบนที่นอนด้วยแหละ หอมยาวทั้งคืนเลยทีนี้ ฮาฮ่า ร้ายนะเธอเนี่ย วันที่สิบห้า ธันวาคมเรามีแข่งหมากรุกไทยที่โรงเรียนของเธอ  เรามีของอยากจะให้เธอ ไม่รู้ว่าเธอจะสะดวกมารับไหม  ยังไงถ้าเธอว่างก็มาหาเราหน่อยนะ แล้วเจอกันครับ ”