EP5 คนร้ายที่ซ่อนเร้น
อคิราห์ใช้มีดอาคมเล็กๆ กรีด ไปที่เถาวัลย์สีดำที่พันรอบตุ๊กตาไม้แกะสลัก
“กรี๊ดดดด!” เสียงกรีดร้องอันโหยหวนดังขึ้นจากเถาวัลย์นั้น เหมือนกับที่จั๊กจั่นเคยได้ยินในความฝัน!
“อร่อย! เสียงกรี๊ดนี่มันสุดยอดไปเลย! ยัยจอมเวท! โยนมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!” อสูรตาสมิงร้องอย่างหิวกระหาย
“เงียบน่า! ฉันกำลังจะทำให้มันสงบ!” อคิราห์ใช้มือซ้ายที่สวมถุงมือเวทสีเงินกำตุ๊กตาไม้ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
“ตุ๊กตาไม้แกะสลัก... นี่คือ ‘แหล่งพลังงานชีวิต’ ที่ถูกผูกมัดไว้กับอาคมรากแก้ว” อคิราห์อธิบายให้จั๊กจั่นฟังอย่างใจเย็น “คนทำอาคมนี้ไม่ได้้าแค่ดูดพลังงาน แต่้า ฆ่า อย่างช้าๆ โดยใช้ความฝันเป็สื่อ... เพื่อให้อีกฝ่ายหวาดกลัวและอ่อนแอลง”
“แล้ว... พลังชีวิตที่ถูกดูดไปจากใครคะ?” จั๊กจั่นถามเสียงสั่น
อคิราห์จ้องมองไปที่เส้นผมที่พันรอบตุ๊กตา
“ดูจากลักษณะของเส้นผม... ยาว สลวย... มันคือ คุณหญิงเ้าของบ้าน”
“โอ้โฮ! ผัวเมียตีกันนี่หว่า! น่าสนุก!”
“ไม่ใช่การตีกันธรรมดา ไอ้สมิง! นี่คือการฆาตกรรมทางไสยศาสตร์!” อคิราห์ตอบกลับเสียงเคร่งเครียด
อคิราห์ตัดสินใจทำลายตุ๊กตาอาคมนั้นทันที เพื่อตัดการเชื่อมโยงพลังงานมืด
เธอวางตุ๊กตาลงบนพื้น แล้วเริ่มร่ายอาคมชำระล้างด้วยภาษาโบราณ ดวงตาอำพันของเธอเปล่งประกายเข้มขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ดวงตาอสูรบนมือซ้ายก็ส่องแสงสีอำพันสว่างวาบราวกับจะร่วมรับรู้ถึงพลังที่กำลังจะปลดปล่อย
เมื่ออาคมสิ้นสุด แสงสีม่วงเรืองๆ ที่แผ่ออกมาจากตุ๊กตาก็ดับวูบลงในทันที เส้นผมที่พันรอบตุ๊กตาเปลี่ยนเป็ขี้เถ้า ฟู่ แล้วตุ๊กตาไม้ก็แตกออกเป็เสี่ยงๆ เพล้ง!
เมื่อตุ๊กตาแตก... เถาวัลย์สีดำที่อยู่ในรูผนังก็เหี่ยวแห้งลงอย่างรวดเร็วราวกับถูกดูดพลังชีวิตกลับไปในชั่วพริบตา
“เรียบร้อย... แต่แค่หยุดการเติบโตไม่ได้แปลว่าคดีจบ” อคิราห์เก็บมีดอาคมของเธอ “การทำลายแหล่งพลังงานนี้ จะทำให้คนร้ายรู้ตัวว่ามีคนเข้ามาแทรกแซง และที่สำคัญ... เราต้องรู้ว่า ใคร คือคนร้ายที่วางแผนให้คุณหญิงต้องตายอย่างช้าๆ”
“เราจะรู้ได้ยังไงคะ?”
“มีอยู่คนเดียวที่เข้าถึงรายละเอียดชีวิตของท่านเ้าคุณและคุณหญิงได้ง่ายที่สุด” อคิราห์พูดพร้อมหันไปมองจั๊กจั่น
“ฉันจะบอกให้... คนร้ายน่ะมัน...” อสูรตาสมิงเริ่มจะพูด
“เงียบ!” อคิราห์กำหมัดซ้ายแน่น
“โอ๊ย! เจ็บนะโว้ย! ฉันไม่ได้พูดชื่อ! ฉันจะบอกว่า คนร้ายน่ะมัน... มีพลังงานมืดติดตัวไง! อูย... เจ็บ... เจ็บจริงด้วย!” อสูรตาสมิงร้องโอดโอย
อคิราห์หรี่ตาลง แล้วเธอก็ยิ้มอย่างเ็า
“เอาล่ะ... ไอ้สมิง นายพูดถูก คนร้ายมันมีพลังงานมืดติดตัว... พลังงานแห่งความอิจฉา”
อคิราห์เดินไปที่โต๊ะรับประทานอาหาร แล้วเปิดกระเป๋าถือของเธอออก ภายในมี ไพ่ยิปซี กองหนึ่ง เธอล้างไพ่แล้วให้จั๊กจั่นเป็คนสับ
“สับให้ดีๆ น้องจั๊กจั่น... แล้วเรามาดูกันว่า ‘ความลับ’ ที่ซ่อนอยู่ในคฤหาสน์นี้... จะเปิดเผยอะไรบ้าง”
จั๊กจั่นสับไพ่ด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะ อคิราห์เริ่มเปิดไพ่ทีละใบ
* ไพ่ใบแรก: The High Priestess (ราชินีแห่งความลับ) - “ความลับที่ไม่ถูกเปิดเผย... คนร้ายคือคนใกล้ชิด... ผู้หญิง”
* ไพ่ใบที่สอง: The Four of Swords (สี่ดาบ) - “ความอ่อนแอ... การพักผ่อนที่ไม่สงบ... การเจ็บป่วยที่เกิดจากความกลัว” (สะท้อนอาการของคุณหญิง)
* ไพ่ใบที่สาม: The Five of Pentacles (ห้าเหรียญ) - “ความโดดเดี่ยว... การถูกทอดทิ้ง... ผู้หญิงคนนี้กำลังรู้สึกว่าตัวเองถูกทอดทิ้งทางการเงิน...”
อคิราห์รวบไพ่ทั้งสามใบเข้าหากัน แล้วจ้องมองไปที่จั๊กจั่น
“คนร้ายคือผู้หญิง... ที่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความยุติธรรมในเื่ของทรัพย์สมบัติ... แล้วใครล่ะที่คอยปรนนิบัติคุณหญิงและท่านเ้าคุณอยู่ใกล้ชิด และมีความทะเยอทะยานที่อยากจะเป็เ้าของคฤหาสน์นี้?”
จั๊กจั่นเบิกตากว้าง... แล้วเธอก็นึกถึงใครบางคนที่เข้าข่ายในทุกด้าน...
“นวล... ยัยนวลที่ถูกสั่งให้ออกไปจากห้องรับแขกก่อนที่ท่านเ้าคุณจะคุยเื่เถาวัลย์!”
อคิราห์ยิ้มมุมปาก
“เก่งมาก... ยายจั๊กจั่น แต่... นวลไม่ใช่จอมเวท... ต้องมี ‘คนที่สอง’ อยู่เื้ั และฉันรู้สึกว่า คนร้ายที่แท้จริง กำลังรอให้ฉันเผยตัว”
ทันใดนั้นเอง...
ครืดดดด!
เสียงเลื่อนที่ลากพื้นดังขึ้นจาก้า... เหมือนมีบางสิ่งกำลังถูก ‘ลาก’ ผ่านพื้นไม้ในห้องนอนของคุณหญิงที่อยู่ชั้นสอง!
“ยัยจอมเวท! ฉันได้กลิ่นความตาย!” อสูรตาสมิงส่งเสียงเตือนด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป... ไม่ใช่ความกวนบาทา แต่เป็ความตื่นตัวอย่างแท้จริง
อคิราห์และจั๊กจั่นเงยหน้าขึ้นมองเพดานพร้อมกัน...
ปัง!
เสียงประตูปิดอย่างรุนแรงดังมาจากห้องของคุณหญิง!
จั๊กจั่นและอคิราห์มองหน้ากัน... มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น! คนร้ายกำลังเคลื่อนไหว!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
203
