หมู่บ้านหมูป่าอสูร
ทั้งสองคนเดินทางกลับมาถึงหมู่บ้านหมูป่าอสูรในเวลาใกล้จะมืดค่ำพอดี หวังเหว่ยได้พาจินฟางเข้าไปพบกับไป๋อวิ๋นหัวหน้าหมู่บ้านหมูป่าอสูรและบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับอสูรหมีป่าให้ไป๋อวิ๋นฟัง หลังจากได้รับฟังเรื่องราวทั้งหมด ไป๋อวิ๋นได้เซ็นที่ใบรับรองภารกิจทดสอบ เพื่อยืนยันว่าหวังเหว่ย ได้ทำภารกิจทดสอบของสมาคมอัญเชิญอสูรสำเร็จแล้ว จากนั้นไป๋อวิ๋นได้หันไปกล่าวกับจินฟางว่า “แม่นางจินฟางข้าเข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว เรื่องนี้ท่านไม่ได้มีเจตนาให้เกิดขึ้นข้าจะพูดคุยกับทางชาวบ้านในเรื่องนี้ให้เอง ส่วนเรื่องชดเชยค่าเสียหายท่านไม่จำเป็นต้องชดเชยค่าเสียหายแต่อย่างใด ข้าเพียงอยากขอให้ท่านไม่ทำการทดลองเวทมนตร์ใดๆใกล้กับหมู่บ้านของเราอีกได้หรือไม่” จินฟางที่ได้ยินดังนั้นนางจึงได้ตอบไปว่า “ข้าขอขอบคุณท่านหัวหน้าหมู่บ้านที่ไม่ถือสาในเรื่องราวที่เกิดขึ้น ข้าขอสัญญาว่าจะไม่ทำการทดลองเวทมนตร์ใดๆใกล้กับหมู่บ้านแห่งนี้อีก” ได้ยินดังนั้นไป๋อวิ๋นจึงได้พยักหน้าตอบรับพร้อมกับยิ้มออกมาเล็กน้อย จากนั้นเขาได้หันไปกล่าวกับหวังเหว่ย “ข้าไป๋อวิ๋นขอเป็นตัวแทนของชาวบ้าน กล่าวขอบคุณท่านที่ได้ช่วยหมู่บ้านของเราแก้ไขปัญหาในครั้งนี้” “ข้าเพียงทำตามหน้าที่ ที่ได้รับมาขอรับ” หวังเหว่ยกล่าวกับไป๋อวิ๋น หลังจากพูดคุยกับไป๋อวิ๋นเสร็จเรียบร้อย หวังเหว่ยและจินฟางได้เข้าพักที่โรงเตี้ยมของหมู่บ้าน โดยที่ทั้งสองคนได้พักกันคนละห้องเพื่อความเป็นส่วนตัว เมื่อยามเช้ามาถึงทั้งสองคน ได้ออกจากห้องเพื่อลงมาทานอาหารเช้าที่ชั้นล่างของโรงเตี้ยม หลังจากทานอาหารเสร็จเรียบร้อย หวังเหว่ยได้กล่าวถามจินฟาง “พี่จินฟาง ตอนนี้ปัญหาของพี่กับทางหมู่บ้านได้ถูกแก้ไขแล้ว ได้เวลาที่ข้าต้องเดินทางกลับเมืองอสูรจันทรา เพื่อไปแจ้งกับทางสมาคมอัญเชิญอสูรว่าทำภารกิจสำเร็จเรียบร้อยแล้ว พี่จินฟางอยากเข้าไปในเมืองด้วยกันกับข้าหรือไม่ ?” เมื่อได้ยินดังนั้นจินฟางจึงครุ่นคิดเรื่องราวต่างๆอยู่ครู่หนึ่ง “ข้าพึ่งเดินทางออกมาจากบ้านยังไม่ทันไรก็สร้างปัญหาเสียแล้ว ข้าเลยยังไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อไปดี” “เช่นนั้นพี่จินฟางก็ไปที่เมืองอสูรจันทราพร้อมกับข้า จากนั้นพี่ค่อยคิดว่าอยากจะทำอะไรต่อไปดีหรือไม่” หวังเหว่ยกล่าวกับจินฟาง “ตกลง ขอบคุณเจ้ามากน้องชาย” ภายหลังจากที่บอกลาชาวบ้านภายในหมู่บ้านหมูป่าอสูรเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนได้ออกเดินทางกลับไปยังเมืองอสูรจันทราด้วยสัตว์อสูรกวางขาวในทันที เวลาหนึ่งวันผ่านไป ทั้งสองคนได้เดินทางมาถึงยังเมืองอสูรจันทราเป็นที่เรียบร้อย
เมืองอสูรจันทรา
หลังจากเดินทางมาถึงยังเมืองอสูรจันทรา หวังเหว่ยได้นำสัตว์อสูรกวางขาวที่เช่ายืมมาไปคืนและจ่ายเงินค่ายืมรวมสามวัน เป็นเงิน30เหรียญทองแดง จากนั้นทั้งสองคนได้ไปยังสมาคมอัญเชิญอสูรและได้เดินเข้าไปภายในสมาคมด้วยกัน หวังเหว่ยได้พูดคุยกับพนักงานของสมาคม จากนั้นได้ส่งมอบใบทดสอบภารกิจสำเร็จให้กับพนักงาน หลังจากตรวจสอบแล้วพนักงานของสมาคมได้กล่าวขึ้นว่า “ภารกิจทดสอบสำเร็จเรียบร้อยดีขอรับ เชิญติดต่อรับตราสมาชิกระดับทองแดงที่ทางด้านนั้นได้เลยขอรับ” หวังเหว่ยพยักหน้าตอบรับ จากนั้นเขาได้นำใบสำเร็จภารกิจทดสอบ ไปยื่นที่โต๊ะรับลงทะเบียนของผู้ทำภารกิจทดสอบผ่าน หลังจากตรวจสอบทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย พนักงานที่โต๊ะรับลงทะเบียนได้มอบตราสมาชิกระดับทองแดงให้กับหวังเหว่ย หลังจากได้รับตราสมาชิกระดับทองแดงแล้ว หวังเหว่ยและจินฟางได้เดินออกมาจากสมาคมอัญเชิญอสูร จากนั้นหวังเหว่ยได้ถามจินฟางว่า “พี่จินฟางตอนที่พี่อยู่ที่บ้าน พี่เคยเรียนรู้เกี่ยวกับการทำบัญชีการเงินบ้างหรือไม่ ?” “ข้าเคยเรียนรู้วิธีทำบัญชีมาบ้างตอนที่เรียนอยู่ในสถาบันเจ้าถามทำไมหรือ” ได้ยินดังนั้นหวังเหว่ยจึงได้มีความคิดที่จะชวนจินฟางมาเข้าร่วมกลุ่มกองกำลังของตน “พี่จินฟาง ข้าอยากจะเริ่มสร้างกองกำลังส่วนตัวของข้าขึ้นภายในเมืองนี้ โดยข้าจะให้พี่จินฟางเป็นรองหัวหน้า และมีหน้าที่ในการดูแลบริหารจัดการเรื่องการเงินภายในกลุ่ม ท่านสนใจเข้าร่วมกับกองกำลังของข้าหรือไม่ ?” จินฟางได้เบิกตากว้างด้วยความตกใจในทันทีหลังจากได้ยินคำกล่าวของหวังเหว่ย “เจ้าแน่ใจแล้วรึว่าจะทำในสิ่งที่เจ้าพูด เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ทำเล่นๆได้” หวังเหว่ยได้พยักหน้าด้วยความหนักแน่นแทนคำตอบ จินฟางจึงได้ครุ่นคิดอย่างหนัก และในที่สุดนางก็ได้ตัดสินใจเข้าร่วมกลุ่มของหวังเหว่ย เพราะเห็นว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าสนใจลองดูก็ไม่เสียหาย หลังจากตกลงกันเรียบร้อย หวังเหว่ยได้ถามผู้คนที่เดินผ่านไปมาว่าถ้าอยากซื้อคฤหาสน์ในเมืองนี้ต้องทำอย่างไร ชาวเมืองจึงได้บอกกับเขาว่าให้ไปที่จวนเจ้าเมืองเพื่อสอบถามเจ้าหน้าของจวนว่า "มีใครสนใจขายคฤหาสน์ภายในเมืองแห่งนี้บ้าง" หลังจากที่รู้ว่าจวนเจ้าเมืองอยู่ที่ไหนแล้ว หวังเหว่ยและจินฟางก็ได้เดินทางไปยังจวนเจ้าเมืองทันที พอมาถึงหน้าจวนเจ้าเมือง ได้มีทหารรักษาการเดินมาถามทั้งสองว่ามาทำอะไรที่จวน หวังเหว่ยจึงได้ตอบไปว่า “ข้ามาที่นี่เพื่อสอบถามเรื่องการซื้อคฤหาสน์ที่มีผู้สนใจขายขอรับ” เมื่อได้ยินดังนั้นทหารรักษาการจึงได้พาทั้งสองคนไปยังอาคารซื้อขายที่พักอาศัย ซึ่งมีเจ้าหน้าที่ของจวนทำหน้าที่อยู่ จากนั้นทหารรักษาการก็ได้กลับไปทำหน้าที่ของตนเองต่อ เจ้าหน้าที่ได้พาหวังเหว่ยและจินฟางเข้าไปภายในอาคารเพื่อพูดคุยสอบถามถึงความต้องการของทั้งสอง หลังจากที่นั่งลงบนโซฟาแล้วหวังเหว่ยได้บอกกับเจ้าหน้าที่ว่าเขาอยากซื้อคฤหาสน์ที่อยู่ในสภาพดีและมีขนาดใหญ่ เจ้าหน้าที่เมื่อได้ยินดังนั้นเขาจึงได้มีอาการตกตะลึงเล็กน้อย แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพเขาจึงได้สอบถามถึงรายละเอียดความต้องการเพิ่มเติมของหวังเหว่ยรวมถึงราคาที่จ่ายไหว จากนั้นเจ้าหน้าที่ได้แนะนำคฤหาสน์สามแห่งที่เหมาะสมกับความต้องการของหวังเหว่ย ทั้งสามแห่งมีราคาตั่งแต่ 30,000เหรียญทอง 50,000เหรียญทอง 100,000เหรียญทอง ซึ่งถ้าหวังเหว่ยสนใจที่จะซื้อทางเจ้าหน้าที่ได้ให้หวังเหว่ยวางเงินมัดจำ 1,000เหรียญทองเป็นประกัน จากนั้นจะพาหวังเหว่ยไปดูสถานที่ตั้งของคฤหาสน์ ทั้งสามแห่งเพื่อเลือกคฤหาสน์ที่หวังเหว่ยต้องการจะซื้อ หลังจากที่ได้รับรู้ถึงรายละเอียดแล้วหวังเหว่ยได้วางเงินมัดจำเป็นเงิน 1,000เหรียญทองทันที และให้เจ้าหน้าที่พาไปดูคฤหาสน์ ทั้งสามหลังเพื่อเลือกซื้อคฤหาสน์