“อาหนูมาแล้วเหรอ มา ๆ มาเลือกผักสด ๆทั้งนั้น เพิ่งเก็บจากไร่แล้วส่งตรงมาที่บ้านเลยอั๊วเลยนะ”
เจ๊กฮงกวักมือร้องเรียกให้ช้องนางรีบมาเลือกผักที่แกวางไว้ในกระจาดบนเรือแจวซึ่งอัดแน่นไปด้วยผักผลไม้นานาชนิด
หญิงสาวเดินนมกระเพื่อมมาหยุดอยู่หน้าท่าน้ำ
“วันนี้มีผักอะไรมั่งจ๊ะป้าพุ่มจะทำน้ำพริกปลาทู แต่ชั้นไม่รู้ว่าต้องเลือกซื้อผักอะไรไปบ้างเจ๊กฮงช่วยเลือกหน่อยสิ เอาดี ๆ สด ๆ นะ ชั้นเลือกไม่ค่อยเป็หรอก”
“อาหนูก้มมาดูเองสิ นี่ไง ชะอมสด ๆ เลยอาแป้นอีชอบซื้อไปทอดไข่ชะอมกินคู่กับน้ำพริกกะปิ แล้วก็นี่ มะเขือยาวเอาไว้ชุบไข่ทอดเหมือนกัน”
เจ๊กยื่นเก้าอี้ไม้ตัวเตี้ยมาให้หล่อนนั่งที่ท่าน้ำปกติแล้วถ้าเป็นางแป้นแกจะปล่อยให้มันนั่งยอง ๆ จนเมื่อยขาแล้วรีบลุกไปเอง
แต่สำหรับสาวน้อยนมโตตรงหน้าเจ๊ฮงเตรียมเก้าอี้ซักผ้ามาจากบ้านสำหรับให้หล่อนไว้รองก้น เพื่อที่จะได้นั่งก้ม ๆ เงย ๆ เลือกดูผักในเรือของแกได้นานๆ
ช้องนางหย่อนก้นลงนั่งกับเก้าอี้ไม้แล้วย่อตัวลงไปหยิบผักในกระจาดขึ้นมาดูทีละลูกอย่างเชื่องช้า
เจ๊กฮงยืดคอ ยื่นหน้าเหี่ยว ๆของแกออกมามองลอดเข้าไปใต้เสื้อคอกระเช้า ที่แหวกลึกแทบจะเห็นไปถึงสะดือของหล่อนเลยด้วยซ้ำ
“อู้ย วันนี้อาหนูใส่เสื้อสวยจังเลยวันหลังใส่แบบนี้มาอีกนะ”
“ฉันก็สวยทุกวันน่ะแหละเจ๊กฮง”
ช้องนางก้มต่ำเสียจนชายแก่เห็นหัวนมสีชมพูสดที่ประดับอยู่กลางเต้านมอวบใหญ่คู่นั้นที่แกว่งไปมายามที่หล่อนก้มลงไปเอื้อมมือหยิบผักในกระจาดทางซ้ายทีขวาที
หญิงสาวก้มตัวลงไปเลือกผักในเรือ ค่อย ๆพลิกดูอย่างบรรจงเพื่อมองหาตำหนิสีน้ำตาลเข้มที่มักปรากฏอยู่บนผิวผักที่ทางสวนปลูกโดยไม่ใช้ยาฆ่าแมลง
“สีชมพูสวยเชียว อาหนูเอ๊ย”
เจ๊กฮงพูดขึ้นมาน้ำเสียงเหมือนโดนมนต์สะกดขณะที่แกเขม็งตามองตามหัวนมสีชมพูที่โผล่ออกมานอกคอเสื้อให้เห็นเต็มตาโดยเฉพาะเมื่อเต้าสาวทั้งสองข้างกระเพื่อมขึ้นลงยิ่งดูงดงาม
น่าจับเอานมตั้งเต้าเข้าปากมาดูดเลียให้สาแก่ใจเสียเหลือเกินชายแก่ได้แต่คิดในใจ ทำได้เพียงแลบลิ้นยาวเลียรอบปากหนาอย่างหื่นกระหาย “แพล่บ ๆ”
“เสื้อฉันสีนวลจ้ะเจ๊กฮง ไม่ใช่สีชมพูเสียหน่อยดูดี ๆ สิ”
หญิงสาวพูดหยอกล้อกับชายที่จ้องนมหล่อนตาแทบถลน พร้อมกับส่ายนมไปมาให้กวัดแกว่งท้าทายสายตาตรงหน้า
เจ๊กฮงยื่นหน้าเข้าไปดูเต้ากลมโตทั้งสองที่ทิ้งน้ำหนักตามแรงโน้มถ่วงหัวนมสาวแรกรุ่นมีสีชมพูสด จนชัดเจนแจ่มแจ้งเต็มสองตา
แกงอตัวลงพร้อมเอามือหนึ่งปิดบังไว้เหมือนจะข่มัตัวเป้งที่ดันอยู่ใต้กางเกงขาก๊วยเอาไว้ไม่ให้มันเด้งขึ้นมาชี้หน้าสาวที่กำลังอวดเต้าหราให้แกดูอยู่
“ตายแล้ว ทำไงดีเจ๊กฮงวันนี้ฉันดันลืมขอตังค์ป้าพุ่มมา แต่อยากได้มะเขือยาวลูกนี้ด้วยจังลูกมันใหญ่สวยดี”
“โอ๊ย ไม่เป็ไรเลย ถึงอาหนูไม่มีตังค์ก็ไม่เป็ไรหรอกนาลื้อก็เลือก ๆ ไปเถอะ อั๊วให้ลื้อไปกินฟรี ๆ เลย เอาอะไรดีล่ะ เลือกไปเยอะ ๆเลยน๊า อาหนูคนสวย”
“งั้นฉันเอาผักพวกนี้แหละ ชะอม ผักกาดขาวมะเขือยาวลูกโต ๆ นี้ด้วย ขนาดกำลังดีเลย”
เจ๊กฮงหยิบผักทั้งหมดใส่ตะกร้าสานใบโตแกหยิบส้มลูกใหญ่หลายใบแถมใส่ลงไปในตะกร้าให้ด้วยเช่นเคยจากนั้นยื่นตะกร้าส่งให้ช้องนางที่นั่งอยู่บนโป๊ะท่าเรือ
หญิงสาวก้มตัวลงมารับตะกร้าจากเจ๊กฮงที่ยืนตัวงอเป็กุ้งอยู่ในเรือคล้ายตั้งใจจะอวดสองเต้าเต่งตึงเป็ครั้งสุดท้ายให้เจ๊กฮงได้ชื่นชมเป็การตอบแทนน้ำใจที่แกให้ผักไปกินฟรีๆ
“ขอบคุณมากนะจ๊ะเจ๊กฮง”
หล่อนกล่าวขอบคุณสั้น ๆแล้วหันหลังเดินส่ายตูดกลับไปตามทางเดินมุ่งตรงไปยังเรือนหลังใหญ่
‘ดีจังเลย เงินก็ไม่ต้องจ่ายได้ผักมาฟรี ๆซะอย่างงั้น แอบเก็บเงินค่าผักที่ป้าพุ่มให้ เอาไว้ซื้อเสื้อผ้าสวย ๆ ใส่ดีกว่า’
ช้องนางเดินนำตะกร้าผักไปวางไว้ที่เรือนครัวไทยที่ปลูกแยกออกมาต่างหาก อยู่ติดกับเรือนคนใช้ที่ป้าพุ่มและนางแป้นอาศัยอยู่
“ป้าพุ่มจ๋าช้องนางเอาตะกร้าผักบางไว้บนโต๊ะข้าง ๆ เตาฟืนแล้วนะจ๊ะป้าวันนี้หนูมีเรียนแต่เช้า หนูขอตัวไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะจ๊ะ”
หญิงสาวะโบอกป้าพุ่มที่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารเช้าให้คุณหญิงชดช้อยและคุณสง่า
“เออ ๆ คุณรีบเตรียมตัวไปมหาลัยเถอะทางนี้เดี๋ยวให้นางแป้นมันช่วยป้าทำกับข้าวมื้อเช้าเองแล้วนั่งรถเมล์ดูป้ายที่จะลงดี ๆ ล่ะ อย่าเผลอนั่งเพลินจนเลยป้ายเอานะลูกนะ”
ป้าพุ่มะโบอกด้วยน้ำเสียงใจดีแกยุ่งจนไม่มีเวลาแม้แต่จะหันหน้ามามองช้องนางเสียด้วยซ้ำ
…
ตอน โดนลุงเขยแอบดูตอนอาบน้ำ
ช้องนางจะกึ่งวิ่งกึ่งเดินตรงไปยังเรือนหลังใหญ่เมื่อเดินผ่านประตูบ้านจึงมองเห็นสามีของป้าเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารกำลังจิบกาแฟและอ่านหนังสือพิมพ์อยู่เพียงลำพัง
“สวัสดีค่ะคุณลุง”
หล่อนยกมือไหว้ชายแก่ขณะที่เดินจ้ำอ้าวนมตั้งเต้ากระเด้งไปมาผ่านหน้าเขาไปข้างในบ้าน
“อ้าวหนูช้องนางไปไหนมาวิ่งหน้าตั้งมาเชียว”
ลุงสง่าเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์ในมือสองตามองลอดแว่น จ้องมองเขม็งไปยังเต้านมที่กระเด้งอยู่ใต้อกเสื้อคอกระเช้าสีอ่อน
“หนูไปซื้อผักจากเรือจีนไปให้ป้าพุ่มที่โรงครัวมาค่ะวันนี้เลือกผักนานไปหน่อยเลยสาย หนูขอตัวรีบไปอาบน้ำก่อนนะคะ ไม่อยากไปมหาลัยสายั้แ่วันแรกค่ะคุณลุง”
“จ้ะลูกรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะเดี๋ยวจะสาย”
ลุงสง่าตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนคนแก่ใจดีทั่วไปแต่เหลียวหลังหันไปมองตามช้องนางที่วิ่งเข้าไปในห้องส่วนตัวจนคอแทบจะหัก
หล่อนหายเข้าไปในห้องนอนแป๊บเดียวลุงเขยก็ได้ยินเสียงเปิดน้ำฝักบัวอาบชายแก่จงใจเดินอ้อมไปทางหลังบ้านเพื่อปิดวาล์วน้ำตัวที่ส่งตรงไปยังชั้นหนึ่งของเรือนใหญ่
จากนั้นลุงสง่าก็เดินกลับมานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ต่ออย่างใจเย็น
ผ่านไปเพียงพักเดียวก็ได้ยินเสียงช้องนางโวยวายออกมาจากในห้องนอนว่าน้ำไม่ไหล
10K
