[จบ] แต่งก่อนค่อยรักกัน

บทที่ 57 ตกตะลึง

เจสันยักคิ้วของเขาขณะที่ได้ยินใครบางคนพูดกับเขาว่า "ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจียงอวี้เหมิงถ่ายทำทีไร เธอจะต้องการบดบังรัศมีของเหยียนซีมาตลอด"

"คุณจะหมั้นเมื่อไรล่ะ?" เหยียนซีถามเสียงเรียบ

"เร็ว ๆ นี้" สถานการณ์ปัจจุบันเป็นประโยชน์อย่างมากต่อเจียงอวี้เหมิง

หลังจากออกอากาศรายการโชว์ความสามารถระดับนานาชาติ แน่นอนว่าความนิยมของเจียงอวี้เหมิงจะดีขึ้นอย่างมาก

นอกจากนี้ "ฝันริมแม่น้ำ" ของเจียงอวี้เหมิงก็ยังมีเสียงตอบรับที่ดี

ดังนั้นจึงเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นที่เธอจะได้กลายเป็นนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

"โอเค ฉันจะเตรียมของขวัญวันหมั้นให้พวกคุณ" รอยยิ้มที่ไม่แยแสบนใบหน้าของเหยียนซีนั้นแพรวพราวมาก

เจียงอวี้เหมิงปล่อยมือของไป๋ลั่วฝานและเดินไปหาเหยียนซี

"ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกเศร้า คุณไม่จำเป็นต้องเตรียมของขวัญอะไรให้ลั่วฝานกับฉัน ตราบใดที่คุณอยู่ห่างจากลั่วฝานในอนาคต!"

"เธอคิดมากเกินไปแล้ว"

เหยียนซีหันหลังกลับอย่างใจเย็นโดยไม่สนใจที่จะพูดคุยกับพวกเขา  และไปทานอาหารกับพี่เซี่ยและเฉินอี้

อย่างไรก็ตามเจียงอวี้เหมิงก็ไม่ต้องการจบเรื่องนี้ง่าย ๆ เธอหยุดเหยียนซีหลังจากงานปาร์ตี้

"ฉันจะเป็นดาวแห่งความรุ่งโรจน์! และฉันจะเป็นหน้าตาของบริษัท เธอแพ้แล้ว เธอแพ้ฉันโดยสิ้นเชิง!"

ทำไมกัน?! ทำไมถึงไม่เศร้าล่ะ? ไม่กรีดร้องหรือแสดงท่าทีหึงหวงออกมา?!

เจียงอวี้เหมิงกรีดร้องในใจกับท่าทีของเหยียนซี

"หยุดคิดถึงสิ่งที่ไม่ใช่ของเธอเสียที ถ้าเธอจำตำแหน่งของตัวเองได้ ฉันจะบอกลั่วฝานในอนาคตให้เธอได้มีการแสดง ...แต่จำไว้ว่า เธอไม่มีทางเหนือกว่าฉันได้!

"!"

"เอาล่ะ เรากลับไปก่อนดีกว่า เราไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับเธอ" ไป๋ลั่วฝานมองไปที่เจียงอวี้เหมิงอย่างเสน่หา แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองเหยียนซี ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา "สิ่งที่ฉันพูด ฉันหมายถึง เธอควรให้ความร่วมมือกับข้อตกลงของบริษัทหลังจากที่เธอกลับบ้าน”

"มีอะไรอีกหรือเปล่า?"

แม้ว่าอีกฝ่ายจะพูดแบบนี้อย่างใจเย็น แต่ก็ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจมาก

"ลั่วฝานคุณได้ยินใช่ไหม ฉันเกลี้ยกล่อมเธอด้วยความเมตตา แต่เธอก็ยังเนรคุณ!"

ไป๋ลั่วฝานมองเธออย่างมีความหมายและพูดว่า "ตั้งสตินะ! ผมไม่สามารถอยู่กับคุณได้อีกแล้ว ไม่ว่าคุณจะทำอะไรเพื่อดึงดูดความสนใจของผมมันเป็นไปไม่ได้! ผมมีเพียงเจียงอวี้เหมิงอยู่ในสายตาของผมเท่านั้น!"

ในสายตาของพวกเขา มันเป็นเพราะความเจ็บปวดสุดขีดที่เหยียนซีไม่สามารถทำใจได้ เมื่อได้ยินสิ่งที่ลั่วฝานพูด เจียงอวี้เหมิงก็ยิ่งอิ่มเอมใจมากขึ้น เธอรู้สึกว่าเธอเอาชนะเหยียนซีได้อย่างสมบูรณ์!

"พี่เซี่ยกลับไปกันเถอะ ที่นี่เสียงดังมาก"

"เธอ!" ไป๋ลั่วฝานกำหมัดแน่น

ไป๋หว่านหนิงหยุดเขาและพูดว่า "ลืมมันไปเถอะ ฉันยังมีโอกาสสอนกฎของวงการบันเทิงให้เธอหลังจากกลับบ้าน!"

"ฉันจัดการทุกอย่างแล้ว ข่าวทั้งหมดที่นี่จะได้รับการเผยแพร่ในประเทศ และทันทีที่รายการนี้ออกอากาศ เจียงอวี้เหมิงจะมีชื่อเสียงอย่างแน่นอน"

ไป๋ลั่วฝานกล่าวโดยวางแขนไว้รอบไหล่ของเจียงอวี้เหมิง

นอกประตู พี่เซี่ยก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และพูดว่า "เหยียนซี ฉันทนไม่ได้อีกต่อไป พวกเขาผยองเกินไปแล้ว! ฉันอยากให้พวกเขารู้ความจริงทั้งหมดเสียจริง ๆ!"

เหยียนซีได้รู้ธาตุแท้ของไอ้สารเลวพวกนั้นแล้ว ด้วยชีวิตใหม่และความรักของเธอ เธอจะลังเลที่จะทิ้งเขาไปได้อย่างไร!

เฉินอี้พยักหน้าเห็นด้วย

"รอเดี๋ยว" เหยียนซีพูดอย่างใจเย็น เมื่อเธอกำลังจะขึ้นรถ เธอก็เห็นเจสันรีบไปกับผู้ช่วยสองคน

"เหยียนซีรอสักครู่" เจสันหอบหายใจ "โชคดีที่ฉันมาทัน ฉันมีข่าวดีมากที่จะบอกคุณ ฉันไม่รู้ว่าคุณยินดีที่จะยอมรับหรือไม่"

ผู้ช่วยของเขายื่นสัญญาให้เขา

"LKU เป็นแบรนด์หรูของความร่วมมือระยะยาวของบริษัทของเรา หลังจากอ่านคลิปการถ่ายทำของคุณแล้ว พวกเขาต้องการเชิญคุณให้เป็นพรีเซนเตอร์กระเป๋ารุ่นลิมิเต็ดอิดิชันของฤดูกาลหน้าและกลายเป็นพรีเซนเตอร์เพียงคนเดียวของเอเชีย"

แบรนด์นี้มีร้านพิเศษเพียงแห่งเดียวในประเทศจีน และทุก ๆ ปี แบรนด์นี้รุ่นลิมิเต็ดอิดิชันก็ขายหมดภายในไม่กี่วัน มันเป็นแบรนด์ที่เป็นที่นิยมของผู้หญิงที่กระเป๋าหนักและเงินหนา

มันเป็นโอกาสที่ดีสำหรับเธอที่จะชนะความโปรดปรานของแบรนด์นี้

"ผมอยากคุยกับคุณเรื่องรายละเอียดในงานปาร์ตี้ แต่คนของฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์...ฉันรู้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องส่วนตัวของคุณและโอกาสนี้ดีมาก ฉันอยากจะแนะนำให้คุณเซ็นสัญญาคนเดียวแล้วแจ้งตัวแทนของคุณ"

เห็นได้ชัดมากว่าโอกาสนี้หายากเพียงใด ดวงตาของเหยียนซีแวววาวด้วยความตื่นเต้นทันที "เจสัน นี่เป็นข่าวดีจริง ๆ!"

"คุณยินดีที่จะยอมรับมันหรือไม่?"

"แน่นอน! ฉันอยากจะขอบคุณที่ช่วยฉันในสถานการณ์นี้" เหยียนซีเอื้อมมือไปจับมือกับเจสันและยิ้ม

"คุณจะเป็นดารานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมอีกครั้ง และได้รับเกียรติที่สูงขึ้น ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ช่วยเหลือคุณ!"

เจสันตอบด้วยรอยยิ้ม

พี่เซี่ยและเฉินอี้เกือบจะกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น

ในขณะเดียวกัน นังเจียงอวี้เหมิงยังคงเป็นเพียงพรีเซนเตอร์ของผลิตภัณฑ์ที่ด้อยกว่าของหญิงสาวอย่างเห็นได้ชัด เหยียนซีได้ยืนอยู่ในอีกก้าวหนึ่งแล้ว มาตรฐานของเธอสูงกว่าเจียงอวี้เหมิงมาก!

เมื่อพวกเขารู้ข่าวนี้ พวกเขาจะต้องถึงกับคว่ำโต๊ะด้วยความโกรธเกรี้ยวเป็นแน่!

"ฉันจะนัดวันเวลาอีกที"

"ขอบคุณครับ"

เจสันมองดูรถของเหยียนซีขับออกไป โชคดีที่เขาไม่ฟังไป๋หว่านหนิงและพลาดโอกาสที่จะร่วมมือกับนักแสดงหญิงที่ดีเช่นนี้

เมื่อมองไปที่วิวถนนนอกหน้าต่าง เหยียนซีก็ยิ้มด้วยความโล่งใจ

"ไป๋ลั่วฝานได้จองตั๋วเครื่องบินให้เราในวันพรุ่งนี้ ตอนนี้มันจะถูกเลื่อนออกไป ฉันสงสัยว่าพวกเขาจะเห็นด้วยหรือไม่?"

"ไป๋หว่านหนิงอยากให้เจียงอวี้เหมิงอยู่ที่นี่อีกสองสามวันเพื่อทำความรู้จักผู้กำกับและโปรดิวเซอร์มากขึ้น เธอขอให้ฉันกลับไปก่อนเพราะเธอต้องการปูทางให้อวี้เหมิงและประกาศกับสื่อในประเทศว่าเธอเป็นนางเอกภาพยนตร์"

"อืม..." เฉินอี้มองไปที่เหยียนซีและถาม

"ถ้าคุณยังไม่จากไป เจียงอวี้เหมิงจะยังคงมีโอกาสทำให้ฉันอับอายขายหน้า เธอจะมีความสุขมาก"

เหยียนซีไม่สนใจเรื่องการถากถางที่ไม่เกี่ยวข้องเหล่านั้นเลย

"ฉันจะเช็คเอาท์เดี๋ยวนี้" พี่เซี่ยพูดขึ้น "คุณควรรอให้รายการออกอากาศพร้อมกับพวกเขา และดูว่าเจียงอวี้เหมิงจะโกรธแค่ไหน ลองคิดดูสิ"

"เฉินอี้ คุณควรทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแบรนด์ของ LKU เนื่องจากเราจะร่วมมือกัน ฉันจึงต้องการเตรียมการอย่างเพียงพอ"

"โอเค ฉันจะทำมันให้เร็วที่สุด!"

ทันทีที่ไป๋ลั่วฝานส่งเจียงอวี้เหมิงกลับไปที่บ้านของเธอ เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากพี่เซี่ยและตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า "คุณยังเห็นผมเป็นประธานบริษัทอยู่หรือเปล่า?!"

เหยียนซีปฏิเสธข้อตกลงของบริษัทครั้งแล้วครั้งเล่า เขาไม่ได้เกรงใจไป๋ลั่วฝานเลย

"ยังไงเราก็ไม่มีงานต้องทำที่บ้านมากนัก มันโอเคไหมที่เราจะเดินเล่นที่นี่ด้วยค่าใช้จ่ายของเราเอง" หลังจากพูดอย่างนั้นพี่เซี่ยก็วางสายทันที

เจียงอวี้เหมิงเข้าใกล้คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กบนหน้าจอและจับมือไป๋ลั่วฝานด้วยรอยยิ้ม "ลืมมันไปเถอะ เธอพ่ายแพ้ต่อฉันแล้ว ปล่อยให้เธออยู่และดูว่าฉันจะทำให้เธออับอายขายหน้าได้อย่างไร!"

"ไป๋ลั่วฝาน...เรากำลังจะหมั้นหมายกัน ฉันไม่อยากให้คุณอาลัยอาวรณ์กับเธออีกแล้ว"

เธอพิงหน้าอกของเขาเบา ๆ และพูดว่า "ฉันต้องการให้คุณดูแลฉันและลูกของเราเท่านั้น..."

นั่นคือสิ่งที่ไป๋ลั่วฝานต้องการ เขากอดเจียงอวี้เหมิงและพูดว่า "โอเค"

ไม่ว่าเหยียนซีจะมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วมันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขา!