เจ็ดโมงเช้า
สิงหาค่อยๆ ขยับเปลือกตาเปิดขึ้นอย่างช้าๆ นานหลายปีแล้วที่ชายหนุ่มไม่ได้นอนก่อนพระอาทิตย์ขึ้นและตื่นก่อนพระอาทิตย์ตรงศีรษะ สำหรับเขาการนอนครบแปดชั่วโมงไม่ใช่สิ่งจำเป็ แค่นอนพักสายตาสามถึงสี่ชั่วโมงก็เพียงพอแล้ว แต่เมื่อมีร่างนุ่มนิ่มอยู่ในอ้อมกอดเขากลับรู้สึกว่าเวลาแปดชั่วโมงนั้นน้อยเกินไป โดยปกติในเวลานี้เขาจะยังอยู่ที่กาสิโน แต่เมื่อคืนไม่ใช่เื่ปกติ เพราะเขามีคนตัวเล็กให้ต้องห่วงต้องดูแล เขาไม่อยากทิ้งเธอเอาไว้เพียงลำพังคนเดียวในสภาพจิตใจที่กำลังย่ำแย่
ที่เขาบอกเื่ First impression นั้นไม่เกินจริง ตอนที่ชายหนุ่มเจอกับธันย์ชนกครั้งแรกในอพาร์ทเม้นท์ของผู้ชายคนนั้น เธอกำลังยืนตัวสั่นเทาเกาะบานประตูห้องห้องหนึ่งอยู่ ยอมรับว่าเขาติดใจในเอวเล็กคอด และสะโพกกลมกลึงแม้นจะเห็นจากระยะห่าง และยิ่งหลงใหลมากยิ่งขึ้นเมื่อเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นกายหอมหวาน ที่เขาไม่เคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อน มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เขาคุ้นชิน แต่เป็กลิ่นกายของสาววัยแรกแย้ม จนอยากจะก้มไปดอมดมพิสูจน์ความสาวยังดีที่ยังยั้งตัวเองไว้ได้
และยิ่งรู้สึกประทับใจมากยิ่งขึ้น เมื่อเห็นถึงความเข้มแข็งของเธอที่ต้องมาเจอกับภาพบาดใจ เขาเห็นว่าเธอตัวสั่น อาจจะด้วยเพราะความโกรธและความเสียใจ แต่กลับไม่เห็นน้ำตาของเธอสักหยด และที่น่าประทับใจที่สุดคือความเป็คนไม่โวยวายของเ้าตัว ซ้ำยังมีน้ำใจช่วยปิดประตูให้คนทรยศเสียอีก หากเป็เขาคงได้แหลกกันไปข้างหนึ่ง
หลังจากนั้นสิงหาก็ให้คนตามสืบประวัติของหญิงสาว ยิ่งได้รู้ประวัติเขากลับยิ่งประทับใจในความเป็เด็กดี ขยันขันแข็ง สู้ชีวิต แต่เหมือนชะตาจะเล่นตลกเมื่อพบว่าธันย์ชนกเป็ลูกสาวของใครคนหนึ่งที่เขารู้จัก และรู้มาด้วยว่าฝ่ายนั้นกำลังเดือดร้อนอย่างหนัก เมื่อถูกบังคับให้เอาลูกสาวมาขัดดอก เขาจึงไม่ลังเลที่จะยื่นข้อเสนอซื้อขายเพื่อให้ได้ตัวเธอมาไว้ใน และดูแลเสียเอง แต่ไม่นึกเลยว่าเพียงไม่กี่ชั่วโมงที่เขาละสายตาจากหญิงสาว จะมีเหตุการณ์เกิดขึ้นกับเธอจนเขาควันออกหูและสั่งให้บิดาของเธอรีบพาเธอมาอยุ่ภายใต้อาณัติของเขาให้เร็วที่สุด
สิงหาก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมกอดที่ยังอยู่ในห้วงนิทรา เมื่อคืนเขารับรู้ถึงอาการสะอึกสะอื้นของคนตัวเล็ก แม้ว่าเธอจะพยายามสะกดกลั้นเสียงร้องเอาไว้แล้วก็ตาม กว่าที่เธอจะสงบและผล็อยหลับไปจริงๆ ก็ล่วงเข้าวันใหม่มาเกือบชั่วโมง
ริมฝีปากหยักได้รูปสวยกดลงบนกลุ่มผมหนานุ่มแ่เบา มือหนาค่อยๆ จับปอยผมที่ละลงมาออกจากวงหน้าเนียนใสจนหมด ก่อนใช้หลังข้อนิ้วไล้แก้มใสแ่เบาอย่างระมัดระวังเพราะกลัวว่าจะไปรบกวนเวลาพักผ่อนของคนตัวเล็ก แล้วก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อคนขี้เซามุดหน้าเข้าหาอกแกร่งมากขึ้นพร้อมกับมีเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ
เธอคงรำคาญ
แต่เขากำลังจะหมดความอดทน
ยิ่งร่างนุ่มนิ่มบดเบียดเข้ามามากเท่าไหร่ ความยังยั้งช่างใจที่อยากจะเธอของเขาก็ยิ่งลดน้อยถอยลง
สิงหาเผลอกอดร่างเล็กแน่นขึ้นอย่างหวงแหน ยามนึกถึงสิ่งที่ได้ยินว่าเธอถูกพ่อเลี้ยงระยำลวนลาม จนคนตัวเล็กในอ้อมแขนเริ่มรู้สึกตัวตื่น มือเล็กออกแรงดันแผงอกกว้างโดยแรงแต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากอ้อมกอดแข็งแกร่งไปได้ จึงเริ่มส่งเสียงประท้วง
“ปล่อยค่ะ”
สิงหาก้มมองคนในอ้อมกอด ก่อนที่จะยอมปล่อยเธอให้ได้เป็อิสระ และทันทีที่ได้รับอิสรภาพธันย์ชนกก็รีบลุกขึ้นนั่งพร้อมทั้งกระถดตัวหนีไปสุดฝากของเตียงในทันที เพราะอยากเสียเปรียบอีก
“ทรายทำให้ผมเป็เหน็บ”
เขาต่อว่าพลางแสร้งนิ่วหน้าราวกับทรมานเสียเต็มประดาขณะขยังแขนข้างที่เธอใช้หนุนต่างหมอน จนทำให้คนที่ชัยออกห่างต้องรีบกระเถิบเข้ามาใกล้ แล้วช่วยบีบต้นแขนล่ำอย่างสำนึกผิด
'ก็ใครใช้ให้ลากเธอไปนอนอย่างนั้นกันเล่า' แม้จะแอบค่อนในใจแต่มือบางก็ยังนวดเขาอย่างตั้งใจ
ธันย์ชนกนึกแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันที่รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยในยามที่อยู่ในอ้อมแขนของคนตัวโต ทั้งที่มันไม่ควรจะเป็อย่างนั้น หญิงสาวตั้งใจไว้แล้วว่าเธอจะทำเ็าใส่เขาให้มากที่สุดเพื่อประวิงเวลาที่จะต้องตกเป็ของเขา แต่เธอคงลืมคิดไปว่าหากไม่เริ่มต้นชดใช้หนี้สินเสียที เวลาที่จะต้องอยู่กับเขาก็จะยิ่งยืดออกไปเรื่อยๆ
สิงหาผินหน้ามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนตัวเล็ก ดวงตาสีนิลพราวระยับ ริมฝีปากหยักลึกอดที่จะแย้มยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็ห่วงตน จนคนถูกหลอกชักเอะใจ
“คุณหลอกฉัน” ธันย์ชนกต่อว่าเสียงขุ่น สิงโตเ้าเล่ห์เอ๋ย
แต่สิงโตเ้าเล่ห์กลับไม่อาทรต่อคำต่อว่า ร่างสูงใหญ่ขยับลุกขึ้นนั่งก่อนที่จะฉกวูบลงมาบนริมฝีปากนุ่มนิ่มแล้วผละออกรวดเร็วอย่างไม่ทันให้คนถูกฉวยโอกาสได้ตั้งตัว
“ไปอาบน้ำกันเถอะ”
****
อีสิงโตเ้าเล่ห์ ทั้งหลอก ทั้งแกล้งน้อง น่าโดนทุบหลังจริงๆ เลย
ทุกโค้นนน...แต้วของกำลังใจในการปั่นหน่อยค่า อีพี่สิงห์กินดุ กินเก่งจนงานงอกไปหลายหน้ามาก ขอกำลังให้หนูหน่อย
154
