"เอาล่ะ ตอนนี้ปัญหาเื่อาหารของวันนี้คลี่คลายแล้ว เพราะเรามีเนื้องูย่างแสนอร่อยให้กินกัน
ขั้นแรกต้องลอกหนังงูตัวนี้ออกก่อน ซึ่งจริง ๆ แล้วหนังงูนั้นลอกออกง่ายมาก เริ่มจากผ่ากลางท้อง เมื่อลอกขอบออกมาได้นิดหน่อยแล้ว ให้ใช้แรงดึงหนังงูไว้ ดึงจากส่วนหน้าไปส่วนหลัง โดยใช้แรงให้สม่ำเสมอ ค่อย ๆ ฉีกออกไปทางหาง ด้วยวิธีนี้ก็จะสามารถลอกหนังงูออกมาได้ทั้งผืน"
แควก!
สิ้นเสียงแควก หวังอวี่ก็ประสบความสำเร็จในการลอกหนังงูออกมาได้ทั้งหมด เผยให้เห็นเนื้อสีขาวโพลนที่อยู่ด้านใน
"ต่อจากนั้นก็เอาเครื่องในออก แต่ห้ามทิ้งเครื่องในลงบนพื้นโดยตรง เพราะกลิ่นคาวเืมีโอกาสสูงมากที่จะดึงดูดสัตว์ป่าดุร้ายตัวอื่น ๆ ให้เข้ามา รวมถึงหัวงูด้วย เราต้องระวังหน่อย อย่าให้มันกัดเราได้ แม้ว่าหัวงูจะถูกตัดออกไปแล้ว แต่เส้นประสาทของมันยังไม่ตายสนิท หากเข้าไปใกล้เกินไปก็อาจจะถูกกัดได้ เราแค่ขุดหลุม แล้วฝังหัวงูกับเครื่องในลงไปก็พอ"
งูทับสมิงคลาตัวนี้ดูมีน้ำหนักใช้ได้ หวังอวี่ใช้มีดพกกรีดท้องของมัน จากนั้นดึงเครื่องในออกมา ขุดหลุมดินตื้น ๆ แล้วฝังเครื่องในกับหัวงูลงไป แล้วจึงนำเนื้องูสีขาวโพลนกับหนังงูที่ลอกออกมาใส่ลงในกระเป๋าเป้ พร้อมกับพูดว่า "ในกรณีที่หาแหล่งน้ำจืดไม่เจอ เราสามารถดื่มเืสัตว์เพื่อรักษาความชุ่มชื้นในร่างกายได้ แต่ต้องจำไว้ให้ดีว่า หากยังไม่ถึงขั้นที่ว่าถ้าไม่ได้ดื่มน้ำแล้วจะตาย ห้ามดื่มเืสัตว์เด็ดขาด เพราะในเืของสัตว์ป่ามีพยาธิอยู่จำนวนมาก หากดื่มเข้าไปจะติดเชื้อได้ง่าย"
หลังจากพูดจบ หวังอวี่ก็ถือไม้ในมือและออกเดินทางต่อ
ฉากที่เขาสยบงูทับสมิงคลาเมื่อครู่ ทำให้ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมต่างพากันสะใจ ข้อความจำนวนมากไหลผ่านหน้าจอไม่หยุด
[เชี่ย! งูตัวใหญ่ขนาดนี้ ถ้าเป็คนธรรมดาน่าจะฉี่ราดไปแล้ว นับถือความกล้าของสตรีมเมอร์เลย]
[แค่ฉากที่สตรีมเมอร์สยบงูด้วยมือเปล่าเมื่อกี้ ฉันก็กลายเป็แฟนคลับแล้ว]
[ฉันนึกว่าสตรีมเมอร์จะเป็ลูกคนรวยที่มาลองใช้ชีวิตซะอีก ไม่นึกว่าจะมีฝีมือจริง ๆ อยู่บ้าง]
[พูดได้คำเดียวว่า สุดยอด 6666]
"การเอาชีวิตรอดในป่า สามสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ น้ำจืด ที่พัก และอาหาร ทำไมผมถึงให้ความสำคัญกับน้ำเป็อันดับหนึ่งน่ะเหรอ เพราะถ้าคนเราไม่กินอาหาร เราสามารถมีชีวิตอยู่ได้หนึ่งสัปดาห์หรือนานกว่านั้น แต่ถ้าไม่ได้ดื่มน้ำ ไม่ถึงสามวันก็ตายแล้ว"
หวังอวี่เลียริมฝีปากแล้วพูดต่อว่า "โดยเฉพาะในป่า การออกกำลังกายอย่างหนักจะทำให้ร่างกายขาดน้ำอย่างรุนแรง ถ้าไม่ได้ดื่มน้ำ จะทนได้ไม่ถึงสองวัน ดังนั้นในป่า ทรัพยากรน้ำจืดจึงสำคัญที่สุดเสมอ"
"เมื่อแหล่งน้ำได้รับการรับประกันว่าเพียงพอแล้ว สิ่งที่ต้องพิจารณาเป็อันดับสองคือที่พัก ที่พักไม่เพียงแต่จะช่วยให้คุณรอดพ้นจากการโจมตีของสัตว์ป่า แต่ยังเป็เครื่องยึดเหนี่ยวทางจิตใจด้วย เพราะหลังจากวุ่นวายมาทั้งวัน ร่างกายจะอยู่ในสภาวะที่เหนื่อยล้ามาก
ในเวลานี้ ที่พักก็คือบ้านของคุณ ซึ่งจะทำให้รู้สึกปลอดภัย ทำให้คุณกลับมามีความหวังและกำลังใจอีกครั้ง เมื่อคนเรามีความหวังและกำลังใจ โอกาสที่จะเอาชีวิตรอดได้สำเร็จก็จะมากขึ้น"
"ตอนนี้พวกคุณอาจจะยังไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงให้ที่พักสำคัญกว่าอาหาร แต่เมื่อถึงวันที่พวกคุณต้องเอาชีวิตรอดในป่าเพียงลำพัง คุณจะเข้าใจสิ่งที่ผมพูดในวันนี้เอง"
ั้แ่เริ่มไลฟ์จนถึงตอนนี้ ผ่านไปสามชั่วโมงกว่าแล้ว จำนวนคนในห้องไลฟ์เพิ่มขึ้นเป็หนึ่งพันกว่าคน
โดยพื้นฐานแล้ว ั้แ่วินาทีที่ผู้ชมเข้ามาในห้องไลฟ์ ไม่มีใครเลือกที่จะออกไปเลย
การไลฟ์สตรีมที่แปลกใหม่ซึ่งไม่เคยปรากฏขึ้นบนโลกใบนี้มาก่อน
ด้วยคุณภาพความคมชัดระดับสูง ประกอบกับการที่หวังอวี่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชมอย่างต่อเนื่อง รวมถึงความรู้ทางวิชาชีพที่แน่นปึ้ก ทำให้ผู้ชมเหล่านี้ดูได้อย่างเพลิดเพลิน
อย่างไรก็ตาม หวังอวี่ไม่ได้รู้สึกดีใจเพราะเหตุนี้
เพราะหลังจากจำนวนคนแตะหนึ่งพันกว่าคน ดูเหมือนว่าจะถึงจุดอิ่มตัวแล้ว จำนวนคนในห้องไลฟ์ค่อนข้างคงที่อยู่ที่ตัวเลขนี้ และเพิ่มขึ้นช้ามาก
นั่นเป็เพราะห้องไลฟ์ของหวังอวี่ไม่มีการประชาสัมพันธ์
วงการสตรีมเมอร์ก็โหดร้ายแบบนี้แหละ ถ้าไม่มีการโปรโมต ก็ไม่มีผู้ชม เพราะมนุษย์ชอบดูเื่ตื่นเต้น แม้แต่ตัวหวังอวี่เองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
เมื่อก่อนเวลาเขาดูไลฟ์ในเวลาว่าง เขาก็มักจะหาห้องไลฟ์ของสตรีมเมอร์ที่ติดอันดับต้น ๆ ของแพลตฟอร์ม
สำหรับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องไลฟ์ หวังอวี่สามารถทำความเข้าใจได้ เพราะเขาเป็เพียงผู้ใช้ใหม่ของแพลตฟอร์มที่เพิ่งเริ่มไลฟ์ได้สามชั่วโมง ทั้งที่ไม่มีการประชาสัมพันธ์ใด ๆ การที่สามารถดึงดูดผู้ชมได้หนึ่งพันกว่าคนก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว
ที่สำคัญที่สุดคือ หนึ่งพันกว่าคนนี้เป็ผู้ใช้งานที่มีตัวตนจริง ๆ ไม่ใช่บอท ข้อความจำนวนมหาศาลที่ไหลเต็มหน้าจอไลฟ์คือข้อพิสูจน์
การจะรวยชั่วข้ามคืนนั้นเป็ไปไม่ได้ หลักการนี้หวังอวี่เข้าใจดี
สิ่งที่หวังอวี่คิดคือ จะปั้นผู้ชมหนึ่งพันกว่าคนในห้องไลฟ์นี้ให้กลายเป็แฟนคลับที่ติดตามตนเองก่อน โดยใช้คนเหล่านี้เป็พื้นฐาน บอกต่อกันไปเรื่อย ๆ จนเกิดเป็วงจร จากนั้นในอนาคตจะมีผู้ชมเข้ามาดูไลฟ์ของเขามากขึ้น
ในขณะนี้ ในหัวของหวังอวี่คิดแต่เื่การหาแหล่งน้ำ
เดิมทีการเดินไม่หยุดก็ผลาญน้ำในร่างกายไปมหาศาลแล้ว ยิ่งตอนนี้เขาต้องพูดไม่หยุด เพื่อตอบคำถามต่าง ๆ ของผู้ชม ยิ่งทำให้รู้สึกเหมือนคอแห้งแทบเป็ผง
"เพื่อน ๆ ครับ ตอนนี้สิ่งที่ผมต้องทำคือรีบหาแหล่งน้ำให้เจอ เพราะผมหิวน้ำจะแย่แล้ว"
พูดจบ หวังอวี่ก็เม้มปากของตัวเอง ซึ่งผ่านเลนส์ไลฟ์ที่คมชัด สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ริมฝีปากของเขาเริ่มแห้งแตกเล็กน้อยแล้ว
[สตรีมเมอร์ลำบากเกินไปแล้ว อย่าพูดเลย ประหยัดแรงไว้เถอะ!]
[ฉันดูั้แ่เริ่มจนถึงตอนนี้ พบว่าสตรีมเมอร์มีความเป็มืออาชีพมากจริง ๆ ]
[นั่งรอสตรีมเมอร์ไลฟ์กินงู!]
[มองเหยียดเหล่าผู้กล้าส่งลูกโป่งให้สตรีมเมอร์ 1 ชิ้น : สตรีมเมอร์หาแหล่งน้ำยังไงน่ะ!]
[อาหารเลิศรสทุกวันส่งคุกกี้ให้สตรีมเมอร์ 500 ชิ้น!]
[จะไต่แรงค์ไดมอนด์เพื่อหยวนหยวนส่งคุกกี้ให้สตรีมเมอร์ 200 ชิ้น : สตรีมเมอร์จะกินงูเมื่อไหร่!]
...
สิ่งที่หวังอวี่ไม่ได้คาดคิดก็คือ การกระทำของเขาเมื่อครู่ กลับทำให้ผู้ชมพากันส่งของขวัญให้
แม้ว่าของขวัญที่ได้รับส่วนใหญ่จะเป็คุกกี้ที่มีมูลค่าไม่สูงนัก แต่หวังอวี่ก็ยังรู้สึกดีใจมาก และกล่าวขอบคุณพวกเขาทีละคน
"ขอบคุณสำหรับของขวัญของทุกคนครับ ส่วนพี่ชายคนที่ถามว่าผมจะกินงูเมื่อไหร่? ผมจะกินในภายหลัง ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำเร่งด่วนที่สุดคือการหาแหล่งน้ำ"
5K
