ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ทันทีที่ฉีเหยียนพูดจบ

ผู้เข้าคัดเลือกเกือบทั้งหมดพุ่งเข้าป่า

เสียงฝีเท้าดังต่อเนื่อง

เหมือนกลัวคนอื่นเจอธงก่อน

แต่หลินรุ่ยยังยืนอยู่

ฉีเหยียนมองเขา

“ไม่ไป?”

หลินรุ่ยตอบเรียบ ๆ

“ไปเร็ว ไม่ได้แปลว่าเจอก่อน”

ฉีเหยียนหัวเราะเบา ๆ

ไม่ตอบ

—

หลินรุ่ยเดินช้า ๆ เข้าเขา

มองพื้น

มองต้นไม้

มองรอยเท้า

ระบบทำงาน

【จำลองสนาม】

เป้าหมาย:
ค้นหาธง

ตัวแปร:
ไม่ทราบตำแหน่ง

อัตราสำเร็จ:
ต่ำ

—

หลินรุ่ยปิดหน้าต่าง

ข้อมูลไม่พอ

ใช้ระบบตอนนี้ไม่มีประโยชน์

เขาเปลี่ยนคำถาม

“ถ้าข้าเป็๲คนออกข้อสอบ…”

ระบบประมวลผล

คำตอบ:

ลดจำนวนคนก่อน

ซ่อนเป้าหมายทีหลัง

—

หลินรุ่ยหยุดเดิน

เข้าใจทันที

ธงไม่สำคัญ

คนสำคัญกว่า

ถ้าตามหาธง…

ต้องแข่งกับทุกคน

แต่ถ้าตามคน…

ใช้แรงคนอื่นแทน

เขาเริ่มเปลี่ยนเส้นทาง

—

ครึ่งชั่วยามต่อมา

เสียงต่อสู้ดังขึ้น

เคร้ง!

เคร้ง!

ชายสองคนกำลังฟันกัน

คนหนึ่งถือผ้าสีแดง

อีกคนพยายามแย่ง

หลินรุ่ยมอง

แล้วเดินอ้อม

ผ้าปลอม

ถ้าธงจริงหาเจอง่ายเกินไป

คนออกข้อสอบไร้เหตุผล

เดินต่ออีกพัก

พบคนอีกสามคนรวมกลุ่ม

กำลังค้นพื้นที่

หลินรุ่ยมองข้อมูล

ระดับเฉลี่ย:
หลอมกาย ขั้น 5–7

ไม่คุ้มเสี่ยง

ผ่าน

—

จนเข้าสู่กลางป่า

เขาเห็นคนหนึ่ง

ชายตัวสูง

หน้าคม

ไม่ได้หาอะไร

นั่งอยู่บนก้อนหิน

หลับตา

หลินรุ่ยหยุด

ระบบทำงาน

【หลัวชิง】

ระดับ:
เปิดชีพจร ขั้น 1

อันตราย:
สูง

สถานะ:
รอ

—

หลินรุ่ยเดินผ่าน

แต่ชายคนนั้นลืมตา

ถามขึ้น

“เ๯้าไม่หา?”

หลินรุ่ยตอบ

“หา”

ชายคนนั้นถามต่อ

“แล้วทำไมไม่รีบ”

หลินรุ่ยตอบ

“เพราะคนที่รีบ…”

“กำลังช่วยข้าหา”

ชายคนนั้นเงียบ

แล้วหัวเราะ

“น่าสนใจ”

เขาลุกขึ้น

“เ๯้าชื่ออะไร”

“หลินรุ่ย”

ชายคนนั้นพยักหน้า

“หลัวชิง”

เงียบอยู่พักหนึ่ง

ก่อนพูดต่อ

“ร่วมมือไหม”

หลินรุ่ยถามกลับ

“เหตุผล”

หลัวชิงยิ้ม

“ข้าเก่งสู้”

“เ๽้าเก่งคิด”

“อย่างน้อยตอนนี้”

หลินรุ่ยมองเขา

ระบบขึ้น

ความน่าเชื่อถือ:
56%

ความเสี่ยงทรยศ:
ต่ำ

—

หลินรุ่ยพยักหน้า

“ได้”

ทั้งคู่เดินต่อ

ไม่นาน

หลัวชิงชี้ไปด้านหน้า

มีคนสามคนกำลังขุดดิน

ตรงกลาง—

มีเสาธง

หนึ่งในสาม๻ะโ๷๞ดีใจ

“เจอแล้ว!”

แต่หลินรุ่ยกลับหยุด

มองไกล ๆ

เงียบสองลมหายใจ

แล้วพูดเบา ๆ

“ถอย”

หลัวชิงขมวดคิ้ว

“ทำไม”

หลินรุ่ยตอบ

“ง่ายเกินไป”

ทันใดนั้น—

ครืนนน!

พื้นใต้คนทั้งสามทรุด

เสียงร้องดังลั่น

ทั้งสามตกลงหลุม

จาก๨้า๞๢๞

ธงปลิวลงมา

มีคำเขียนว่า—

คนโง่

ทั้งป่าเงียบ

หลัวชิงมอง

หันกลับมาหาหลินรุ่ย

“…เ๽้าเห็นได้ยังไง”

หลินรุ่ยตอบสั้น ๆ

“คนออกข้อสอบ…”

“ชอบคนฉลาด”

แต่ในใจเขาคิดอีกอย่าง

คนออกข้อสอบ…

กำลังมองพวกเขาอยู่

และตอนนั้นเอง

ระบบแจ้งเตือน

ตรวจพบเป้าหมายจริง

ระยะ:
300 ก้าว

ผู้ถือครอง:
ไม่ทราบ

หลินรุ่ยเงยหน้าขึ้น

เกมเริ่มแล้วจริง ๆ

ตอนที่ 11 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 12 — ธงมีหนึ่งผืน แต่ผู้ชนะอาจไม่ใช่คนถือธง