องค์พ่อหลวงทรงประทานอนุญาตให้นายพลธามินทร์เข้าเยี่ยมเ้าหญิงธาระตี เพราะในส่วนลึก พระองค์ก็ทรงห่วงใยความรู้สึกของเ้าหญิงที่ต้องเข้ามาอยู่ในวัง และทรงคิดแทนว่าเ้าหญิงน่าจะทรงอยากเจอเพื่อนเก่า
นางกำนัลได้ทูลรายงานต่อเ้าหญิงธาระตีว่า “นายพลธามินทร์ขอเข้าเฝ้า ขณะนี้ได้รออยู่ที่อุทยานเพคะ”
“ขอบใจมาก” เ้าหญิงธาระตีทรงดีพระทัยมาก ทรงรีบวิ่งออกไปพบธามินทร์ทันที
*****************************************
“เป็อย่างไรบ้าง พะย่ะค่ะ” ธามินทร์สอบถามสารทุกข์สุขดิบ
“ไม่อยากอยู่วังน่ะ พาเราออกไปจากที่นี่ที” เ้าหญิงธาระตีตรัส
“พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็เ้าหญิงนะพะย่ะค่ะ ซึ่งนี่ก็ถือว่าเป็หน้าที่เช่นกัน” ธามินทร์กล่าว
“เรารู้อยู่แล้ว ว่าท่านต้องพูดเช่นนี้ แล้วตอนนี้ท่านมาทำอะไรที่นี่” เ้าหญิงทรงเปลี่ยนเื่
“่นี้องค์พ่อหลวงกำลังประชุมขุนนางเื่การปฏิรูปการปกครอง ก็คงต้องรอดูผลประชุมเสร็จก่อน พระองค์ถึงจะมีคำสั่งให้กระหม่อมทำอะไรต่อไปได้ ดังนั้น่นี้กระหม่อมยังคงว่างพะย่ะค่ะ”
“งั้นท่านช่วยอะไรเราหน่อยสิ ท่านจงปลอมเป็องครักษ์ประจำตัวของเ้าหญิงอันนา เพื่อตามคุ้มครองเ้าหญิง”
“ทำไมต้องทำเช่นนั้นด้วยพะย่ะค่ะ ในเมื่อในวังก็ไม่มีอันตรายใดๆ”
“ใครบอกท่าน ในวังนี่แหละโคตรน่ากลัวเลย ท่านก็รู้ดีนี่ว่ามารยาหญิงน่ากลัวที่สุดแล้ว”
“เอ่อ พระองค์ก็อย่าทรงลืมว่าตัวท่านก็เป็ผู้หญิงนะพะย่ะค่ะ”
“งั้นเราจะเล่าให้ท่านฟัง เื่มีอยู่ว่า เ้าหญิงแห่งแคว้นอินนะทั้งสองพระองค์มักจะทะเลาะกันอยู่เสมอ แต่สุดท้ายทุกคนมักมองว่าเ้าหญิงอินทาเป็ฝ่ายถูกรังแก เพราะเ้าหญิงอินทาทรงนั่งรถเข็นและเดินไม่ได้ แต่ความเป็จริงแล้ว เหตุการณ์มันกลับกันซะมากกว่า คือเ้าหญิงอันนาเป็ฝ่ายถูกเ้าหญิงอินทารังแก”
“หมายความว่ายังไง กระหม่อมงงพะย่ะค่ะ”
“เ้าหญิงอินทาทรงแกล้งทำเป็เดินไม่ได้น่ะ และมักสร้างสถานการณ์ที่ทำให้เ้าหญิงอันนาถูกลงโทษหรือทำให้พ่อหลวงทรงกริ้วเ้าหญิงอันนามากถึงขั้นลงไม้ลงมือ”
“ดังนั้นพระองค์จึงให้กระหม่อมตามคุ้มครองเ้าหญิงอันนาตลอดเวลา ไม่ให้เ้าหญิงทั้งสองอยู่ด้วยกันตามลำพัง เพื่อเลี่ยงเหตุการณ์ที่เ้าหญิงอินทาจะสร้างสถานการณ์ใส่ร้ายเ้าหญิงอันนา ใช่มั้ยพะย่ะค่ะ”
“ฉลาดมากธามินทร์ แต่ท่านต้องใส่หน้ากากปิดบังหน้าตา และแจ้งต่อทุกคนว่าองค์พ่อหลวงมีสั่งการให้มาคุมความประพฤติของเ้าหญิงอันนา”
“แต่มันไม่ใช่คำสั่งองค์พ่อหลวงจริงๆ กระหม่อมอาจมีความผิดก็ได้นะพะย่ะค่ะ”
“งั้นเราจะเป็ฝ่ายไปพูดกับองค์พ่อหลวงเอง ท่านก็คอยเตรียมการก็แล้วกัน”
*****************************************
ณ ห้องส่วนพระองค์ขององค์พ่อหลวงอินนะทัต
“วันก่อน หม่อมฉันต้องขอประทานอภัยที่ล่วงเกินพระองค์เพคะ” เ้าหญิงธาระตีตรัส
“ช่างมันเถอะ เราลืมมันแล้ว ว่าธุระของท่านมาเถอะ เราไม่มีเวลามาก” องค์พ่อหลวงตรัส
“หม่อมฉันเบื่อความวุ่นวายของตำหนักส่วนใน ดังนั้นหม่อมฉันจะขอเสนอให้นายพลธามินทร์เป็องครักษ์ชั่วคราวมีหน้าที่คอยคุมความประพฤติของเ้าหญิงอันนาไม่ให้ไปก่อความวุ่นวายหรือไปรังแกเ้าหญิงอินทาเพคะ”
“อืม เป็ความคิดที่ดีมาก งั้นตกลงตามนี้เลยก็แล้วกัน มีอะไรอีกมั้ย”
“ไม่มีแล้วเพคะ หม่อมฉันทูลลา”
ั้แ่นั้นเป็ต้นมา เหตุการณ์ในตำหนักส่วนในก็สงบสุข ไม่มีเหตุการณ์ทะเลาะกันระหว่างเ้าหญิงทั้งสองอีกเลย