เปรี้ยง!
ประหนึ่งเทพสายฟ้าพิโรธเสียงฟ้าผ่าดังก้องไปทั่วทั้งเมือง ทําเอาคนหลายคนต่างสะดุ้งใ บ้างก็พลาดหลุดมือทําบางสิ่งบางอย่างที่ไม่อาจกลับไปแก้ไขได้…
เวลาเดียวกันในห้องเช่าโทรมๆห้องหนึ่ง จางเจิ้นชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งพลั้งทํากล่องพัสดุที่เพิ่งนําเข้าห้องมาหลุดมือตกพื้นไป
ปัง
เสียงดังนี้ทําเอาใจของจางเจิ้นสั่นอย่างไม่เป็จังหวะ
“อย่าพังเชียวนะ…’’เขาพูดขณะที่ก้าวเดินออกไป โดยมีสองมือจะหยิบจับมันขึ้นมา
ในกล่องพัสดุเป็โทรศัพท์ที่ชายหนุ่มเพิ่งสั่งซื้อมาจากอินเทอร์เน็ตด้วยราคาสุดพิเศษดังนั้นแล้วเขาที่ยังไม่แม้จะได้แกะกล่อง หรือใช้งานมัน จึงเป็ธรรมดาที่จะใจหายเมื่อทําของใหม่ที่ยังไม่ได้ใช้ตกพื้น
เป็ไปได้ว่าถ้าหากมันพังขึ้นมา...เขาคงได้คลั่งไม่ก็ร้องไห้แน่ๆ
อย่างไรก็ตามก่อนที่ชายหนุ่มจะได้หยิบมันเขาก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง
เปรี้ยง!
เสียงฟ้าผ่าครั้งนี้ดังกว่าครั้งก่อนหน้าเป็อย่างมากทั่วทั้งเมืองต่างสั่นสะท้านไปกับมัน
“บัดซบ!’’ทว่าเมื่อการผ่าครั้งนี้จบลง จางเจิ้งกลับอุทานด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวเห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่นี้ เส้นแสงที่น่าสะพรึงได้พุ่งผ่านต่อหน้าต่อตาเขาและทําลายกล่องพัสดุที่มีโทรศัพท์อันใหม่ของเขาให้เห็นกับตา
บัดซบ!นี่มันเื่บ้าอะไรกันวะ?
“แม่งเอ๊ย!ฉันเพิ่งซื้อมานะเว้ย!’’จางเจิ้นนิ่วหน้าเดินเข้าไปโดยหวังจะเก็บกล่องพัสดุที่เป็สีดําขึ้นมาแต่พอเขาัักับมัน เขาก็รู้สึกได้ทันทีถึงความร้อนที่ราวกับจะเผาไหม้มือของเขา
“บัดซบ!’’จางเจิ้นสะดุ้งจนเผลอสบถอีกครั้งบอกได้ว่าในตอนนี้เขาทั้งโกรธและไม่สบอารมณ์อย่างมาก
“วันนี้แม่งวันบ้าอะไรเนี่ย?’’ด้วยความร้อนจากสายฟ้า กล่องพัสดุคงไม่สามารถจับต้องได้ในเร็วๆนี้จางเจิ้นจึงถอยกลับไปนั่งบนเตียงของเขาโดยที่ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความชิงชังและหงุดหงิดจนถึงที่สุดสามารถบอกได้เลยว่าเขาในตอนนี้แทบไม่รู้ตัวเลยด้วยซํ้าว่าหากไม่เผลอสะดุ้งทํากล่องพัสดุหลุดมือไปในตอนแรก ชีวิตน้อยๆของเขาคงหายไปแล้ว…
ไม่แปลกที่จางเจิ้นจะถูกอารมณ์เข้าครอบงําวันนี้เป็วันที่โชคร้ายและแย่ที่สุดในชีวิตของเขา เพราะนอกจากจะถูกแฟนบอกเลิกแล้วยังได้ไปเห็นฉากที่ไม่ควรเห็นอีกด้วยบอกได้ว่าหัวใจของเขานั้นแทบแหลกสลาย
ดังนั้นแล้วโทรศัพท์ที่เพิ่งถูกฟ้าผ่าต่อหน้าต่อตาไปแม้มันจะทําให้เขารู้สึกโกรธอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่เท่ากับสิ่งเหล่านี้
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่…
ข้างๆจางเจิ้นมีเบียร์กระป๋องที่ดื่มแล้วเป็สิบเห็นได้ชัดว่าในตอนนี้เขามึนเมาเป็อย่างมาก
“ง่วงจัง’’ปัจจุบัน ความโกรธภายในใจได้มลายหายไปแล้ว แทนที่ด้วยความง่วงแทนจางเจิ้นจึงรู้สึกอยากนอนเป็อย่างมากแต่เขายังไม่รู้เลยว่าโทรศัพท์ของเขามันเป็ยังไงบ้างก่อนที่จะนอนเขาจึงลุกไปดูกล่องพัสดุ
ในตอนนี้กล่องพัสดุที่ดําไหม้ได้เย็นลงมากแล้วจางเจิ้นจึงใช้มือเปล่าหยิบโทรศัพมือถือที่อยู่ข้างในออกมาได้
“...’’ สีหน้าจางเจิ้นหม่นหมองทันที ไม่ช้า เขาก็ส่ายหัวพลางหัวเราะคนเดียวราวคนบ้า“ถ้ามันไม่พังก็คงจะแปลกแล้ว...บัดซบ! ทําไมวันนี้ถึงได้ซวยนักนะ!’’
สภาพโทรศัพท์ในมือของจางเจิ้นเวลานี้แม้จะมีไฟหน้าจออยู่บ้างทว่ามันก็แทบไม่ต่างไปจากเศษเหล็ก แล้วแบบนี้ถ้าบอกว่ามันยังไม่พังใครจะเชื่อ?
มีเพียงคนบ้าเท่านั้นแหละ!
“เฮ้อยังไงพรุ่งนี้ลองนํามันไปซ่อมก่อนแล้วกัน’’ จางเจิ้นถอนหายใจพลางตัดสินใจไปด้วยไม่ช้า เขาก็ลุกขึ้นยืนและไปเตียงนอนของเขา
จางเจิ้นหลับตานอนทันที
เวลาผ่านไปเรื่อยๆไม่รู้ว่านานเท่าไหร่…
โทรศัพท์ที่มีสภาพไม่ต่างจากเศษเหล็กได้ปรากฏประกายสายฟ้าขึ้นรอบๆมันและเริ่มเปลี่ยนแปลงไปทีละเล็กทีละน้อย
…
รุ่งเช้าของวันต่อมา
จางเจิ้นรู้สึกเวียนหัวจึงลุกขึ้นยืนและเดินไปเข้าห้องนํ้า เห็นได้ชัดว่าเขาในเวลานี้ถูกอาการเมาค้างเล่นงาน
หลายนาทีต่อมาจางเจิ้นค่อยรู้สึกยังชั่วขึ้นมาบ้างแล้ว เขาจึงล้างหน้าล้างตาแล้วเดินออกมาจากห้องนํ้า ทว่าเมื่อเขาเหลือบไปเห็นเศษเหล็กที่มีสภาพเปลี่ยนไปั์ตาก็ต้องเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
โดยไม่คิดมือข้างหนึ่งยกขึ้นและขยี้ตาเพื่อมองดูมันอีกครั้ง
“หรือว่าเมื่อคืนฉันฝันไป?ไม่! กล่องพัสดุยังมีสภาพเดิมอยู่ ดังนั้นมันไม่มีทางเป็ไปได้!’’จางเจิ้นฉุกคิดแต่เมื่อสังเกตกล่องพัสดุที่ยังอยู่ในสภาพเดิมเขาก็ต้องส่ายหัวปฏิเสธ
จริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ด้วยความอยากรู้จางเจิ้นเดินเข้าไปและเตรียมที่จะหยิบมันขึ้นมาดู แต่เมื่อเขาเห็นมันใกล้ๆเขาก็ต้องใอีกครั้ง
เฮ้ย!นี่มันไม่ใช่โทรศัพท์ที่เขาซื้อมา!
อะไรกัน?ใครเล่นอะไรบ้าๆกับเขารึเปล่า?
จางเจิ้นมองซ้ายมองขวา เขารู้สึกแตกตื่นอย่างบอกไม่ถูก และอาจจะยังเพราะหลงเหลืออาการเมาค้างอยู่บ้างภาพตรงหน้าเลยไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ ดังนั้นเขาจึงพยายามมองดูมันอีกครั้ง
ปรากฏว่าเครื่องตรงหน้าดูราวกับเทคโนโลยีลํ้ายุคไม่เพียงเท่านั้นหน้าจออย่างส่องแสงสว่างไสว ชัดเจนยิ่งกว่า 4K หรือ 8K อีกและนอกจากแอพพลิเคชั่นส่วนใหญ่ที่คุ้นเคยแล้วก็ยังมีแอพพลิเคชั่นหนึ่งที่แปลกตาและไม่เคยแสดงให้เห็นในที่ไหนๆมาก่อนอีกด้วย
จางเจิ้นนิ่งงันคิ้วขมวดไปแม้เขาจะยังเมาค้างอยู่บ้าง แต่เขาก็ใไม่น้อยกับการเปลี่ยนแปลงของโทรศัพท์เป็ไปได้ไหมว่านี่คือการกลั่นแกล้ง?
แต่พอมานึกดูดีๆแล้วโทรศัพท์รุ่นนี้ไม่น่าจะมีขาย ดังนั้นบางทีมันอาจเป็เื่ลึกลับ?
จางเจิ้นยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อจึงเลิกคิดเกี่ยวกับมัน และหยิบโทรศัพท์ตรงหน้าขึ้นมา โดยที่ดวงตาทั้งสองของเขาจับจ้องไปยังแอพพลิเคชั่นลึกลับที่ซึ่งมีชื่อว่า ‘GalaxyTube’
GalaxyTube!
มันคืออะไร?
หรือจะเป็เว็ปหนังโป๊รูปแบบใหม่?
“ลองดูก่อนแล้วกัน’’จางเจิ้นตัดสินใจจิ้มนิ้วลงไปที่แอพพลิเคชั่นลึกลับนี้อย่างรวดเร็ว
ทันทีที่ปลายนิ้วััเข้ากับหน้าจอ...
เสียงลึกลับไร้ที่มาก็ดังขึ้นในหัวของเขา!
“เครือข่ายวิดีโอนานาจักรวาล...เชื่อมต่อ!’’