นางร้าย(RETURN)

    บทที่ 20 เริ่มรุก

    บทที่ 20

    เริ่มรุก

               หลังจากที่ร้องเพลงไปสัก3-4 เพลงนักร้องก็มาถึง พี่เกียร์ก็เดินลงมานั่งที่โต๊ะโดยเลือกที่จะนั่งตรงข้ามกับฉัน 

              "พี่ร้องเพราะไหมคะ"พี่เกียร์ถามแล้วมองหน้าฉันอย่างลุ้นคำตอบของฉัน

             "เพราะมากค่ะ"ฉันชมพี่เกียร์จากใจจริงไม่ได้อวยเลยนะพี่เกียร์ร้องเพราะจริงๆ

           "แม่ง ใจคนมันได้วะร้องเพลงตรงกับใจตัวเองชิบหาย" พี่ไผ่แซวขึ้นทำเอาทุกคนหันมาโห่ให้พี่เกียร์

           "อะไรของมึงไอ้ไผ่"

            "เปล่ากูว่ามึงร้องเพราะดี เหมือนร้องมาจากใจอยากบอกจะใครสักคน ปกติไอ้อาร์ทแทบกราบตีนมึงยังไม่ขึ้นร้อง พอน้องพริกอ้อนนิดเดียวรีบกระดิกหูขึ้นเวทีอย่างไว"พี่ไผ่ตอบออกมาอย่างกวนๆก่อนที่จะรีบขยับตัวหนีเพราะพี่เกียร์กำลังจะยกเท้าขึ้นมาถีบ

            "กูไม่ใช่หมาคนเราความสำคัญมันไม่เหมือนกันโว้ย"พี่เกียร์แก้งโวยวายกลบเกลื่อนความเขินเพราะฉันเห็นพี่เขามองหน้าฉันพอบตาพี่เขาก็หลบตาฉันอย่างมีพิรุธ

             "กูสำคัญกว่าน้องพริกใช่ไหม"พี่อาร์ทถาม

             "ป่าวน้องพริกสำคัญกว่า" พี่เกียร์พูดเขินๆพร้อมกับจ้องหน้าฉันทำให้รู้สึกร้อนขึ้นที่หน้า

             "เอาเว้ยยย ป๋าเกียร์รุกหนักแล้วโว้ย"พี่แมนแซวพี่เกียร์ไม่หยุด

             "น้องน้ำพริกหน้าแดงนี้เมารึเขินครับ"พี่ไผ่หันมาแซวฉันอีกคนทำเอาฉันเขินจนทำอะไรไม่ถูกหันไปขอความช่วยเหลือกับพี่ฟางและพี่ฝ้ายให้ช่วยหยุดเพื่อนๆเขาที่แซวไม่หยุด

             "พวกมึงหยุดแซวไอ้เกียร์กับน้องพริกได้แล้ว"พี่ฝ้ายเป็๞คนห้ามทัพ

               "อะไรวะแซวแค่นี้ก็เสียอาการกันหมด"พี่ไผ่ทำหน้าเซ็ง

               "ใช่ๆ๻ั้๫แ๻่คบกันมา๻ั้๫แ๻่ปี1 เพิ่งเคยเห็นไอ้เกียร์จีบสาว"พี่อาร์ทพูด

                "สาวๆมาขายขนมจีบก็ไม่สนใจทีแรกกูนึกว่ามันจะเป็๲เกย์ซะอีก ที่แท้มันก็มีคนที่แอบชอบอยู่นี้เอง"พี่แมนพูดขึ้น

                "เ๹ื่๪๫ของกูไหมครับเ๹ื่๪๫ชาวบ้านไม่ใช่งาน เสือกให้มันพอดีหน่อยนะพวกมึง"พี่เกียร์หันไปด่าเพื่อน

                 "อุ้ยยยพี่เกียร์หยาบคายจังเลยค่ะ น้องแมนนี่กลัว ไผ่ช่วยแมนนี่ด้วยค่ะ"พี่แมนทำท่าทางอ้อนแอ้นแล้วหันไปซบพี่ไผ่

                "ไอ้ห่าขนลุก" พี่ไผ่ด่าพี่แมนแล้วขยับหนี จนทั้งโต๊ะหัวเราะกันเสียงดัง

                "เมาแล้วหรอคะ"พี่เกียร์ถามฉัน

               "ยังค่ะเพิ่งกินนิดหน่อยเอง"ฉันพูดพลางหลบตาทำอะไรไม่ถูก เขินโว้ยยยยแล้วก็หันไปทางอั้มที่ยกเหล้าเพียวๆ ไปหลายแก้วซึ่งพลัดกันยกกับพี่อาร์ท 

               "อั้มแกไหวป่าวเนี่ย กินไปหลายแก้วนะ"ฉันเอ่ยเตือนเพื่อน

              "ไหวสิฉันไม่ได้คออ่อนขนาดนั้นนะ"อั้มตอบฉันแต่จ้องหน้าพี่อาร์ท 

              "หึยกแก้วให้เก่งเหมือนปากเก่งก็แล้วกัน" พี่อาร์ทพูดพร้อมจ้องกลับ

               มองสองคนนี้ก็ปวดหัวพี่อาร์ทดันไปถ้าดวลเหล้ากับอั้ม๻ั้๫แ๻่พี่เกียร์ขึ้นไปร้องเพลงจนป่านนี้ยังไม่หยุด

               "ฉันไม่แบกแกกลับนะ"ฉันพูดทิ้งท้าย

                แล้วก็หันกลับมานั่งจิบเบียร์ฟังพี่ๆคุยกันเ๹ื่๪๫นั้นเ๹ื่๪๫นี้พร้อมกับเลี่ยงสบตาที่พี่เกียร์ซึ่งนั่งตรงข้ามจ้องตลอดเวลา จนถึง 4 ทุ่ม ไฟในร้านก็ดับลง แล้วเสียงเพลง Happy birth day ดังขึ้นพร้อมกับแฟนพี่ฟาง ถือเค้กมาเซอไพรส์ พอเป่าเค้กเสร็จทุกคนก็อวยพรกันใหญ่

                "สุขสันต์วันเกิดนะไอ้ฟางขอให้สมองดีๆรีบทำการบ้านให้พวกกูลอกอีกนะ" พี่แมน

                "มีความสุขมากๆนะมึง"พี่เกียร์

               "ขอให้ได้แต่งกันไวๆนะ"พี่ไผ่

              "คืนนี้ขอได้ขอให้โดนนะมึง"พี่ฝ้าย

              เมื่อเพื่อนเขาอวยพรกันหมดฉันจึงยื่นของขวัญที่แอบไปชื้อให้พี่ฟาง 

             "Happy birth day นะคะพี่ฟางขอให้ได้เกรด A เยอะ ๆร่างกายแข็งแรงสวยๆและใจดีแบบนี้ตลอดไปนะคะ"  พอฉันพูดจบพี่ฟางก็ดึงฉันไปกอดอย่างเอ็นดู 

     

     

              จากนั้นก็จะแยกย้ายกลับบ้านแต่ฉันกำลังเจอปัญหาใหญ่ คือยัยอั้มที่เมาน๊อคสลบไม่รู้เ๱ื่๵๹อยู่บนโซฟา

             "อั้มกลับหอกัน"ฉันพยายามที่สะกิดเพื่อนตัวดีของฉันให้ลุกขึ้นเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว

             "อือออนอนก่อนแป่บนึง"อั้มปัดมือฉันออกแล้วฟุบหน้ากับโต๊ะเพื่อที่จะนอนต่อ

             "อั้มลุกถ้าแกไม่ลุกฉันจะทิ้งแกไว้ที่นี้นะ"

             "หือออออย่ากวนจะนอน ง่วง !!"อั้มพูดพร้อมปัดมือฉันออกอีกรอบ

              "มาพี่ช่วยเอง" พี่อาร์ทพูดจบก็ลุกขึ้นมาอุ้มอั้มไปที่รถฉันได้แต่ทำหน้างงกับพี่เกียร์ แล้วพากันเดินตามออกไปที่รถโดยที่พี่อาร์ทบอกจะไปส่งอั้มเองพร้อมกับขับรถอั้มออกไปทีแรกฉันก็ค้านแต่พี่เกียร์บอกว่าพี่อาร์ทไว้ใจได้จึงยอม 

              "น้ำพริกขึ้นรถพี่จะไปส่งคอนโด" พี่เกียร์เรียกให้ขึ้นไปนั่งรถ

             "ค่ะ"ฉันตอบพร้อมขึ้นไปนั่งข้างๆบรรยากาศในรถเงียบๆฉันเลยจะเอื้อมมือไปเปิดเพลงเพื่อทำลายความเงียบแต่ก็ชนกับมือพี่เกียร์ที่ยื่นมาพอดี ทำให้เราสบตากันแป่บนึงจนฉันหลบให้พี่เขาเป็๞คนเปิดเพลง

               "ที่พี่พูดในร้านนะพี่จริงจังนะ" พี่เกียร์พูดแล้วหันหน้ามามองฉัน

               "เ๹ื่๪๫ไหนคะ"ฉันถามพี่เกียร์อย่างงๆเพราะพี่แกพูดหลายคำจนฉันก็จำไม่ได้เหมือนกัน

              "เ๱ื่๵๹ที่พริกสำคัญกับพี่ที่สุดและพี่ก็อยากขอโอกาสจากพริก"

              "แต่หนูมีคู่หมั้นแล้วนะคะ"ฉันถามออกไป

              "พี่ไม่สนใจคู่หมั้นนั้นหรอกก็ถ้ามันดูแลเราไม่ได้  พี่จะดูแลเราเอง!'' พี่เกียร์พูดพร้อมทำหน้าจริงจังแล้วหันกลับไปมองถนนอีกครั้ง

              "พี่ไม่อยากเห็นพริกเสียใจอีกอย่าไปมัววิ่งไล่ตามผู้ชายอย่างนั้นอีกเลย ถ้าพริกหันมามองพี่บ้างพี่พร้อมจะอยู่ข้างๆพริกเสมอนะ"พี่เกียร์พร้อมกับเอื้อมมือมาจับมือฉันแน่น

               "หนูกลัวคนมองพี่เกียร์ไม่ดีที่มายุ่งกับหนู" 

               "พี่ไม่แคร์หรอกใครจะมองยังไงก็เ๹ื่๪๫ของเขา พี่สนใจแค่เราแคร์แค่เราเท่านั้น"

               "ต่อไปพี่จะจีบพริกจริงจังแล้วนะถ้าพริกให้โอกาสพี่เ๱ื่๵๹หมั้นพี่เข้าใจว่าเป็๲เ๱ื่๵๹ตอนเด็กแล้วหมั้นหมายโดยผู้ใหญ่"

              "พี่ไม่ได้บอกให้พริกถอนหมั้นแต่พี่ขอแค่โอกาส ลองเปิดใจให้พี่บ้างเพราะพี่ทนเห็นน้ำตาของเราไม่ได้อีกแล้ว" พี่เกียร์พูดจบพร้อมกับหันมามองหน้าฉันอีกครั้งฉันจึงเห็นสายตาที่เขาส่งมาอย่างจริงใจ

               "ค่ะพริกจะให้โอกาสพี่เกียร์"