" ในเมื่อเ้าเลือกอสูรมาเป็คู่หูแล้วก็รับนี่ไว้ซะ " ครูมอบลูกแก้วเปล่าๆให้มาห้าลูก " ส่วนอันนี้เอาไว้ผนึกอสูรตอนที่พวกเ้ากำลังเดินทาง "
" ขอบคุณมากครับ/ค่ะ " นักเรียนโค้งคำนับ
" ขอให้พวกเ้าโชคดี " ครูบอกลา
ในที่สุดโคโคะก็ได้ออกนอกโรงเรียน
" ขั้นแรกข้าต้องทำสิ่งใดก่อนน้า " ข้าพูดกับตัวเอง
" ไม่น่าถามก็หาอาวุธไง " เสียงปริศนา
" เอ๊ะ ใครๆพูดกับข้า "
โคโคะมองเหลียวซ้ายแลขวา
" เ้ามองทางไหนกันข้าก็อยู่บนบ่าเ้านี่ไง "
" หือ? " ข้ามองที่ใหล่
" สวัสดีข้ามีชื่อว่า กรีน "
" แว้ก! นะ-หนอนพูดได้ "
" หนอนบ้านพระเ้าเหาของเ้าสิข้าเป็ถึงอสูรจะพูดได้ไม่เห็นแปลกเลย "
" ใหมดเลย "
" ใกับไอเื่แค่นี้นะเหรอแล้วยังจะคิดออกเดินทางได้ไงเนี่ย "
" นะ-นี่ที่เ้าพูดว่าอาวุธมันยังไงหรือ "
" มันต้องเอาไว้ป้องกันตัวสิรึว่าเ้าจะสู้ด้วยมือเปล่า "
" เอ่อ.. "
" อย่าเลยเดี๋ยวจะไส้แตกก่อนจะได้ออกเดินทางของจริง "
" แล้วเ้ามีวิธีแล้วรึไง "
เ้ากรีนใช้หนวดชี้ไปที่งูสีม่วงตัวหนึ่ง
" จัดการเ้านั่นซะ "
" นั่นมันอสูรระดับต่ำเลยนิมันจะปกป้องข้าได้เหร้อผนึกไปก็เสียลูกแก้วสูญเปล่า "
" กึก "
เ้ากรีนเดือด
" ข้าบอกให้ไปผนึกมันก็ทำไปซิวะ "
" เหวอ คร้าบๆข้าจะทำเดี๋ยวนี้แหละ " ทำไมต้องดุข้าด้วย
โคโคะเผชิญหน้ากับงูสีม่วง
(ฟ่อ) มองไรฟ่ะไม่เคยเห็นงูรึไง
" ถึงจะเป็แค่อสูรระดับต่ำแต่เขาไปใกล้ๆก็หน้ากลัวอยู่ดีนั่นแหละ "
" เอา โจมตีซะทำที่ข้าบอกเ้าเมื่อตะกี้ "
(ฟ่อ) มาสิ
" เหวอ ทำอะไรเ้าบอกอะไรกับข้า " เวลาสู้ข้าดันนึกไม่ออกซะได้
เขาวิ่งหนี
" ใช้วิชาสิฟะเ้าเลือกข้าเพื่ออะไร "
" ใช่จริงด้วยสินะ "
(ฟ่อ) อะเด่ะ
(ใยกาวหนึบหนับ)
ผลของวิชาทำให้งูสีม่วงขยับไม่ได้
(ฟ่อๆๆ) นี่มันอะไร
" ทางที่ดีเพื่อให้มันไม่มากัดข้าจะต้องใช้หินทุบก่อน "
" เ้าบ้า จะให้มันถึงกับปางตายเลยรึไง "
" ก็ใช่นะสิ "
" ทำแบบนั้นผนึกไม่ได้หรอกนะ "
" แล้วจะให้ข้าทำยังไงดีล่ะ "
" ไม่น่าถามก็ทำแบบที่เ้าทำกับข้าเซ่ "
" มันไม่เหมือนกันสักหน่อย "
" เฮ้อ แล้วเ้าจะทำยังไงล่ะ " เหนื่อยใจจริงๆ
" แบบนี้ล่ะกัน " (หลอมรวม)
โคโคะพูดจบเขาก็ขว้างลูกแก้วใส่งูสีม่วงทันที
โป้ก!
" น่าสงสารมันจริงๆโดนวิชาของเ้าแล้วนี่ต้องโดนลูกแก้วฟาดอีก "
ผลของการถูกฟาดทำให้ผนึกเป็ผลสำเร็จ
" เยส "
" เฮ้ยเป็ไปได้ " ไม่น่าเชื่อว่าเป็ไปได้แต่ถ้ามองในทางกลับกันก็ถือว่าข้าโชคดีที่ไม่ได้โดนแบบนั้น