ตอนที่ 1 เดนจิ...
“นี่นาย เมื่อไหร่ข้าวเช้าจะเสร็จห้ะฉันหิวข้าวจะตายอยู่แล้ว” เธอคนนี้ชื่อยูมิเป็น้องสาวต่างสายเืเป็ลูกติดมากับแม่ของเธอ ซึ่งมาแต่งงานใหม่กับพ่อของผม “แล้วทำไมไม่มาช่วยกันละ” และนี่ผมเอง
สุดหล่อ เดนจิ ผู้มีความฝันจะเป็าา harem ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้
“ไม่เอาอะเดี๋ยวติดเชื้อโรคจิต” “คอยดูเถอะเดี๋ยวคืนนี้ฉันจะแอบมุดไปใต้ผ้าห่มเธอ” “ถ้าคิดว่าเข้ามาแล้วไม่ได้แผลก็ลองดู”
ในคืนนั้น ....
“อ่าว... ห้องล็อก ทำเป็พูดดีแต่ที่จริงก็กลัวสินะ แต่โทษทีพี่จ๋ามีกุญแจนะจ๊ะ” แก็ก... ล็อกประตูเปิดออก
“ยูมิจัง พี่จ๋ามาแล้ว” แล้วก็ทำการะโใส่น้องสาว หัวกรแทกหน้าอก เอื้อ..... …ลืมไปน้องสาวผมหน้าอก cub A … ฮือ ฮือ ฮือ น้องสาวผมน้ำตาคอล จากนั้น “ออกไปนะไอ้โรคจิต!!!” tooom
ผมโดนน้องสาวปล่อยพลังลมแรงดันสูงใส่ ...ใช่แล้วครับโลกในตอนนี้ไม่ใช่โลกธรรมดา
และนี่คือเื่ราวก่อนที่ผมจะได้กลายเป็ าา harem
ณ เช้าวันต่อมา
เดนจิได้เดินไปโรงเรียน อย่างที่ทุกคนคิดแหละ ผมมันเป็พวกหื่นเปิดเผย ก็เลยไม่มีใครคบแต่ว่า... “ไง เดนจิ มาแต่เช้าเลยนะ” ใช่ครับก้ยังมีคนนึงอยู่ข้างผมเสมอ มีนิสัยหื่นเหมือนนักเรียนชาย แต่ความจริงเป็ผ็หญิง แต่ในสายตาผมไอ้หมอนี่เป็ฯเพื่อนรักเลย ชอบหน้าอกเหมือนกัน อ่า แนะนำช้าไปหมอนี่ชื่อ ริโกะ “นายก็เหมือนกันแหละ”
เดนจิและริโกะ เดินเข้าห้อง
“มองไรห้ะไอ้พวกโรคจิต”คนที่พูดอยู่นี่คือยูริ สาวโนตมลูกคุณหนูของห้องนี้
“อะไร ก็หน้าอกเธอมันหน้ามองนี่หว่า” ริโกะพูด จากนั้นทั้งคูก้ปล่อยพลังใส่กัน
ริโกะใช้พลังสายฟ้า เพราะ ริโกะคือมิโกะแห่งสายฟ้า
ส่วนยูริเป็พลังหายตัว กำลังวิ่งเข้าหากัน
ก็มีแสงสีเขียวขึ้นบนตัวทั้งคู่ “เห้ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ความเจ็บหายไป” “ก็เคยบอกไปแล้วนะว่าอย่าสู้กันในห้องนะ” นี่คืออาจารย์ ทากะ เป็อาจารย์ของห้องผมเองแหละ
เธอมีหลัง ฮีล “เอาหละวันนี้โฮมรูมไม่มีอะไรมากนะแค่ มีนักเรียนเข้ามาใหม่”
เย้!!! พวกนักเรียนดีใจ “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ยูมิ เพิ่งย้ายมาขอฝากตัวด้วยนะคะ”
ผมที่หมอบอยู่จำเสียงนี้ได้จึงเงยหน้าขึ้นมา ด้วยความใจึงลุกขึ้น “นี่เธอ!!!” “ห้ะ นี่นายอยู่ห้องนี้ด้วยหรอ” “พวกเธอรู้จักกันด้วยหรอจ๊ะ ดีจัง” “ค่ะ หมอนี่เป็พี่ชายโรคจิตน์
ของหนูเองค่ะ”
วิชาเรียนคาบแรก ริโกะยืมปากกาแท่งนึงดิ “มีแท่งเดียว” ถามไเรื่อยๆจนครบทั้งห้องก็ไม่มีใครให้ จนถึง “ยูมิ ฉันขอยืมปากกาหน่อย””อ่ะ เอาไปที่ให้นายก็เพราะเห็นนายเป็ถังขยะ
ที่ร้องขอเศษขยะจากผู้สูงส่งอย่างฉัน “คร๊าบๆ จริงๆก็ชอบฉันใช่ไหมละ”
ยูมิหน้าแดง พร้อมกับพูดว่า “ออกไปเลยนะขยะแขยง ไอ้ ซิสค่อนโรคจิต”
เดนจิกำลังจะเดินไปที่โต๊ะ แล้วเดนจิก็หันมาแล้วก็พูดว่า “รักนะ”
“ไปไกลๆเลย เ้าบ้า โรคจิต!!!”แล้วยูมิก็น่าแดงมากกว่าเดิมอีก
ณ ตอนเดินกลับบ้าน
ริโกะได้ตบไหล่เดนจิแล้วพูดว่า “นี่ยังเครียดเื่ไม่มีพลังอยู่อีกหรอ”
ทุกคนรอบตัวคิดว่าผมไม่มีพลังเพราะผมไม่เคยใช้มันให้ใครเห็น
อีกอย่างผมกำลังถูกตามล่าอยู่ พ่อผมเป็จอมมาร ส่วนแม่เป็เทพลำดับที่สาม หัตถ์ซ้ายแห่งพระเ้า แม่ของผมถูกพระเ้าฆ่าตาย แล้วมาอ้างกับทุกคนว่าแม่ของผมตายเพราะไปสู้กับพวกเทวดาตก์ “บ้าน่า ฉันไม่สนใจเื่นั้นหรอก”
ในคืนนั้น
Tooom!!! เสียงมาจากห้องยูมิ แล้วสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็คือ สาวโลลิผู้หน้ารัก แต่ปีกที่มีแสงสีขาวนั่นมัน หัตถ์ขวาแห่งพระเ้า โดราระ “นี่แกจะทำอะไรกับยูมิ”
“ว้าว แจ็กพ็อต เจอแล้วลูกชายเพียงคนเดียวของจอมมาร” เมื่อยูมิได้ยินก็อึ้งไปสักพัก
“ปล่อยยูมิแล้วมาคุยกันดีๆ” “ปล่อยก็ได้แต่นายต้องโดนฉันฆ่า” โดราระเริ่มทำการโจมตี “พลังคือ แสงแห่งเทพ พลังแบบนั้นทำให้ฉันได้รับความเสียหายไม่ถึงครึ่งหรอกนะ”
เมื่อโดราระได้ยินก็โมโหจึงชาตร์พลัง จังหวะนั้นเดนจิได้พูดขึ้น “น่ารักนะ แต่สมองเนี่ย เฮ้อ” “นี่นายอย่ามาพูดอะไรแปลกๆนะ” โดราระหน้าแดง แล้วก็ปล่อยพลังแสงใส่เดนจิ
“death hole” ตัวเดนจิมีออร่าสีดำอยู่แล้วก็ดูดพลังทั้งหมดเข้าไป แล้วปล่อยพลังออกมาในรูปแบบแสงสีม่วง โดราระสลบไปเสื้อผ้าก็ขาดมาแผลบางส่วน เหลือแค่กางเกงในตัวเดียว ยูมิ ช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เดนจิอุ้มโดราระไปที่ห้องตัวเองเพื่อทำการพักฟื้น
แก้ไข
7K
