ห้องนอนเมญ่าคฤหาสน์ซานเดียร์
อเล็กซ์อุ้มเมญ่าขึ้นไปยังห้องนอนด้วยความเร็วที่แทบจะตัดขาดจากโลกภายนอกกรามเนื้อทุกมัดบนใบหน้าของเขาแข็งตึงด้วยความเครียดที่สะสมภาพเหตุการณ์ที่เห็นเมญ่านอนอยู่เบื้องหน้าสัตว์ร้ายอย่างอาเชอร์กลายเป็รอยแผลที่ฝังแน่นในความทรงจำซึ่งเขาลบมันไม่ออกแม้จะวางเธอลงบนโซฟานุ่มแล้ว
เมญ่ากลับยังคงตกอยู่ในสภาวะช็อกอย่างรุนแรงร่างกายของเธอแข็งค้างราวกับไร้ซึ่งจิติญญาความเ็ปจากาแตามตัวดูเหมือนจะมลายหายไปสิ้นหลงเหลือเพียงสัญชาตญาณของการเอาตัวรอดเธอจับคอเสื้อของเขาไว้แน่นจนปลายนิ้วซีดขาว อเล็กซ์จำต้องนั่งลงเบื้องหน้าเธอก่อนที่เมญ่าจะซุกตัวเข้าหาอกแกร่งของเขาอย่างโหยหาความปลอดภัยจากฝันร้ายที่ยังตามหลอกหลอน
อเล็กซ์ถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่ล้นปรี่ในอกเขาควักบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเพื่อระบายความอัดอั้นที่พุ่งพล่านอยู่ภายใน
แกร๊ก!
เสียงประตูถูกเปิดออกอย่างแรงปู่ฟรอสถลาเข้ามาด้วยท่าทีตื่นตระหนก “หนูเมญ่า!”ดวงตาของชายชราเบิกกว้างเมื่อเห็นสภาพของหญิงสาวที่สะบักสะบอมรอยข่วนตามตัวจากกิ่งไม้ผสมผสานกับร่องรอยรักที่อเล็กซ์ฝากไว้เมื่อคืนเท้าเล็กที่เปื้อนคราบเืและโคลนตมบ่งบอกถึงความทรมานที่เธอเพิ่งผ่านพ้นมาได้เป็อย่างดีทว่าเธอกลับยังคงเกาะเกี่ยวเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย “อธิบายมาอเล็กซ์!”เสียงดุดันของผู้าุโสั่นะเืไปทั่วห้องราวกับพายุที่หอบเอาความเย็นเยือกจากเขตแดนอาเชอร์เข้ามาด้วย
อเล็กซ์ไม่ได้โอบกอดเธอไว้ด้วยความอ่อนโยนเขายังคงนั่งนิ่งปล่อยให้ร่างบางสั่นเทาซุกอยู่ที่อกแกร่งพลางยกมือนวดขมับมองปู่ฟรอสด้วยสายตาที่เหนื่อยล้า “เธอวิ่งเข้าไปในเขตของอาเชอร์”เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะอัดนิโคตินเข้าปอดลึกและปล่อยควันสีขาวคลุ้งกระจายไปทั่วห้องโดยไม่คิดจะขยายความอะไรเพิ่ม
“ทั้งหมดนี้ก็เพราะผู้หญิงของแกที่บุกเข้ามาในคฤหาสน์!งี่เง่าสิ้นดี... ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าพาผู้หญิงเข้ามาที่นี่!”ปู่ฟรอสพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นแต่ทรงพลังกดดันมหาศาล
“ฉันเคยอธิบายไปแล้ว”อเล็กซ์ตอบกลับด้วยสุ้มเสียงที่ราบเรียบดุจผิวน้ำนิ่งทว่าแฝงไปด้วยความร้าวฉานที่ซ่อนอยู่ภายใต้ควันสีเทาจางที่เขากำลังพ่นออกมาอย่างเชื่องช้า“หรือจะให้ฉันอธิบายต่อหน้าเธออีกรอบ?” เขาหันไปถามผู้เป็ปู่ด้วยแววตาสั่นไหวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเ็าเขาเคยบอกแล้วว่าเขาไม่เคยคิดจะแต่งงานเพราะโลกที่เขาอยู่นั้นอันตรายเกินกว่าจะดึงใครเข้ามาพัวพันแต่ในเมื่อความเครียดสะสมจากภาระอันหนักอึ้งมันกัดกินใจการใช้ร่างกายของผู้หญิงเป็ที่ระบายความเครียดที่สั่งสมคือความผิดบาปเพียงอย่างเดียวที่เขาเลือกจะทำ เพื่อยื้อยุดไม่ให้ตัวตนที่แท้จริงต้องแหลกสลายไปกับภาระอันหนักอึ้งของตระกูลซานเดียร์
ทีมแพทย์เ้าเดิมรีบก้าวเข้ามาภายในห้องอย่างรวดเร็วพวกเขามองดูสภาพของเมญ่าแล้วรายงานอย่างมืออาชีพ “มีสองวิธีครับคุณอเล็กซ์...ฉีดยาให้เธอหลับไปเพื่อลดสภาวะช็อกหรือจะให้คุณอเล็กซ์ใช้วิธีปลุกเธอด้วยความรุนแรงเพื่อให้เธอได้สติ”
อเล็กซ์ก้มลงมองเมญ่าที่ยังคงซุกตัวแน่นอยู่บนอกของเขาเขาถอนหายใจออกมาอีกครั้งด้วยความสับสน “ฉีดซะ... ให้เธอหลับไป”
เขาเองก็ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าอะไรดลใจให้ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้เดินดุ่มๆ เข้าไปในป่าลึกที่แม้แต่พายุยังไม่กล้าผ่านทั้งที่แค่บรรยากาศภายนอกก็น่ากลัวจนไม่น่าเข้าใกล้... เธอ้าอะไรกันแน่? หรือเธอแค่้าพิสูจน์ว่าโลกของเขามันน่ากลัวเพียงใด?
ห้องทำงานอเล็กซ์คฤหาสน์ซานเดียร์
หลังจากที่ทีมแพทย์ฉีดยาระงับประสาทให้เมญ่าจนเธอดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราแม่บ้านป้านาจึงเข้ามาจัดการเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธออย่างทะนุถนอมอเล็กซ์ยืนมองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหมุนตัวกลับไปยังห้องทำงานบรรยากาศภายในห้องมืดสลัวและเย็นเยียบ ความเงียบงันยิ่งเพิ่มความกดดันในใจของเขาให้พุ่งสูงขึ้น
เขาหย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้หนังราคาแพงสายตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่บาร์โชว์ซึ่งยืนรอรายงานอยู่ที่หน้าโต๊ะ“มันเกิดขึ้นได้ยังไง”
บาร์โชว์ขยับตัวเล็กน้อยก่อนเอ่ยรายงาน“แม่บ้านบอกว่ามาดามร้องไห้หนักมากตลอดทางั้แ่ตอนที่เดินออกจากห้องทำงานของเ้านายครับ”เขาเว้นจังหวะหนึ่งแล้วพูดต่อ “เ้านายครับ...ผมว่าเ้านายควรพิจารณาพูดเื่ผู้หญิงที่เ้านายให้เข้ามาในห้องวันนี้ด้วยมาดามมาเห็นเข้าพอดีในขณะที่เ้านายสั่งห้ามเธอเข้าใกล้ห้องทำงานแต่กลับมีผู้หญิงคนอื่นอยู่ในนี้... แถมเมื่อคืนเ้านายก็เพิ่ง...”
บาร์โชว์ยื่นแท็บเล็ตให้อเล็กซ์“ผมว่ามาดามเริ่มช็อคั้แ่ตอนที่อยู่บนห้องแล้วครับเ้านายลองเช็กจากกล้องในห้องนอนของเธอได้ครับ ผมไม่มีสิทธิ์เข้าถึงระบบนั้นแต่ดูจากอาการที่เธอเดินล่องลอยไร้ิญญามาที่นี่ผมว่าเธอพังทลายมาั้แ่นั้นแล้ว”
อเล็กซ์รับแท็บเล็ตมาเปิดดูภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องนอนของเมญ่าทันทีภาพที่ปรากฏคือเมญ่านั่งอ่านโซเชียลมีเดียด้วยสีหน้าแตกสลายยอดผู้ติดตามที่เพิ่มขึ้นมหาศาลและความคิดเห็นที่ถาโถมเข้าใส่เธอหลังจากที่เขาประกาศเื่การแต่งงานลงไปในคืนนั้นมันคือแรงกดดันที่ถาโถมเข้าใส่เธอโดยที่เขาเคยเตือนเธอแล้วครั้งหนึ่งแต่เธอมองไม่เห็นและไม่เข้าใจ
อเล็กซ์วางแท็บเล็ตลงช้าๆความรู้สึกหนักอึ้งในอกกัดกินใจจนเขานิ่งงันไปสรุปแล้วเธอเดินมาหาเขาถึงที่นี่เพื่อ้าคำอธิบาย ้าที่พึ่งพิง...แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็ภาพที่เขากำลังจัดการธุระกับผู้หญิงคนอื่นซึ่งเป็การตอกย้ำความเข้าใจผิดให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
“แล้วเธอเข้าไปในป่าทำไม...?” อเล็กซ์ถามเสียงเครียด
บาร์โชว์ส่ายหน้า“เ้านายครับ ตรงนี้ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันแต่ทีมแพทย์บอกว่านั่นอาจเป็อาการที่เรียกว่า 'ภาวะช็อกจนขาดสติสัมปชัญญะ'สมองหยุดสั่งการและถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดเพียงอย่างเดียวเธออาจจะแค่้าหนี... หนีจากความวุ่นวาย หนีจากสิ่งที่เธอเผชิญแล้วร่างกายมันก็พาร่างที่ไร้สติไปในที่ที่เธอคิดว่าจะไม่มีใครตามทัน”
บาร์โชว์รายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามวิสัยที่ถูกฝึกมาให้ควบคุมอารมณ์ในขณะที่อเล็กซ์กลับรู้สึกเหมือนมีก้อนหินหนักอึ้งถ่วงอยู่ในใจเขาเป็คนทำลายโลกของเธอด้วยโซเชียลมีเดียและเขาก็เป็คนพังทลายจิตใจเธอซ้ำสองด้วยภาพที่เขาสร้างขึ้น...โดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำลายเธอให้ถึงขนาดนี้เลยแม้แต่น้อย
อเล็กซ์เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างห้องทำงานที่มืดมิดมือหนากำเข้าหากันแน่นความเด็ดขาดที่เขามีมาตลอดชีวิตเริ่มสั่นคลอนเพียงเพราะใบหน้าที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาของภรรยาตัวน้อยที่เขาเพิ่งฉีดหยานอนหลับให้ไปเมื่อครู่นี้เอง
ห้องนอนเมญ่าคฤหาสน์ซานเดียร์
เช้าวันต่อมา
เมญ่าลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งที่แล่นริ้วไปทั่วโสตประสาทเธอพยายามกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตา ทันทีที่ห้วงความทรงจำเริ่มแจ่มชัดภาพสิงโตตัวเขื่องที่คำรามก้องในป่าลึกก็ย้อนกลับมาหลอกหลอนจนร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัวไม่เพียงเท่านั้น เมื่อไล่เรียงเหตุผลที่พาเธอไปเผชิญหน้ากับความตายภาพผู้หญิงในห้องทำงานอเล็กซ์และเมื่อไล่เรียงขึ้นไปอีกถึงถ้อยคำสาปแช่งนับล้านจากโลกโซเชียลมีเดียก็ถาโถมเข้ามาซ้ำเติมจนใจของเธอแตกสลายเป็ผุยผง
เมญ่าพลิกตัวหวังจะซุกกายหนีความจริงใต้ผ้าห่มทว่าเธอกลับปะทะเข้ากับััที่คุ้นเคยอย่างรุนแรงเธอชนเข้ากับเอวสอบของอเล็กซ์ที่กึ่งนั่งกึ่งพิงอยู่กับหัวเตียงความกดดันที่อัดอั้นมาตลอดพังทลายลงจนเธอปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาจควบคุมทั้งหมดนี้เป็เพราะผู้ชายคนนี้... คนที่นำพาเธอมาถึงจุดที่มืดมนที่สุดในชีวิต
อเล็กซ์หลับตาลงแน่นพยายามเค้นหาวิธีที่จะทำให้หญิงสาวหยุดร้องไห้แต่ดูเหมือนความพยายามของเขาจะสูญเปล่าสุดท้ายเขาจึงตัดสินใจดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แน่น “หยุดร้องเถอะ...”
“ฮึก... ฮึก...” เมญ่าสะอื้นไห้อยู่ในอ้อมกอกว้างของเขา
“ไปอาบน้ำ เดี๋ยวทานข้าวแล้วทานยา ไม่อย่างนั้นแผลจะอักเสบ”อเล็กซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้อ่อนลงเขาหวนนึกถึงคำแนะนำของบาร์โชว์ที่ว่าเขาควรจะอธิบายทุกอย่าง “แล้วค่อยมาคุยกัน”
เมญ่าผละออกจากอ้อมกอดของเขาด้วยความอ่อนล้าเธอพยายามจะก้าวลงจากเตียงแต่ทว่า... “โอ๊ย!” เพียงเท้าััพื้นความระบมที่ฝ่าเท้าก็แล่นพล่านจนชาหนึบไปถึงศีรษะ เธอทรุดฮวบลงข้างเตียงและเมื่อก้มมองแขนตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากกิ่งไม้ที่กรีดลึก เธอก็แทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความสมเพชตัวเอง
อเล็กซ์ถลาลงจากเตียงมานั่งยองๆอยู่ข้างเธอทันที “เป็อะไรไป”
เมญ่ายกแขนที่สั่นเทาขึ้นมา“แผล... ฮึก โฮ... แขนฉัน... ฮือ...”
อเล็กซ์ยกมือนวดขมับด้วยความสับสนเขาไม่เข้าใจว่าทำไมเื่แค่นี้ถึงทำให้เธอแตกสลายได้ขนาดนั้น “มันเจ็บมากหรือไง”
“ไม่ใช่!” เธอตอบกึ่งสะอื้นกึ่งประชด
“แล้วจะร้องทำไมอีก” อเล็กซ์เริ่มแสดงอาการงงงวย
“มันน่ารังเกียจ...” เธอพูดพลางก้มลงมองขาตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยแผล “ขา...ก็ด้วย... ฮือ...”
อเล็กซ์ลุกพรวดขึ้นด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านจนถึงขีดสุดความอดทนที่เขามีต่อความเปราะบางของเธอเริ่มขาดผึง “เงียบ!!!แล้วไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้!!!” เขาชี้หน้าไปยังห้องน้ำด้วยโทสะที่เดือดดาล
เมญ่าจำต้องพยุงร่างที่สั่นเทาเดินโซซัดโซเซเข้าห้องน้ำตามคำสั่งเพราะเธอรู้ดีว่าเมื่ออเล็กซ์ถึงขีดจำกัดแล้ว ไม่ใช่เื่ที่เขาล้อเล่นเมื่อสายน้ำจากเรนชาวเวอร์ชะโลมลงมาความแสบจากแผลที่ถูกน้ำกระทบทำให้น้ำตาของเธอไหลพรากหนักกว่าเดิมยิ่งมองรอยแผลตามตัวที่เธอมองว่ามัน ‘น่ารังเกียจ’เธอก็ยิ่งสะอื้นไห้หนักขึ้นจนอเล็กซ์ที่อยู่อีกด้านของกำแพงต้องคำรามลั่นข้ามห้องน้ำมาด้วยความหงุดหงิดเพื่อบอกให้เธอหยุดร้องไห้!
เมื่อเมญ่าแต่งตัวเสร็จเธอเดินมานั่งที่โซฟา อเล็กซ์ก็บังคับให้เธอกินข้าวและกินยาตามคำสั่งเมญ่ากลืนทุกอย่างลงคอไปโดยไม่รับรู้รสชาติใดๆในใจยังคงขุ่นมัวด้วยความน้อยใจที่ตีตื้นขึ้นมาพร้อมกับความเ็ประบมไปทั่วทั้งร่างจากาแรอยขีดข่วนต่างๆ
อเล็กซ์ถอนหายใจยาวเหยียดดวงตาสีเขียวทะเลลึกคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลทองที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาราวกับพยายามค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเ็ปนั้นของเมญ่า“เธอต้องให้ฉันอธิบายเื่ไหนก่อน”
เมญ่าสะอื้นไห้พร้อมกับเบือนหน้าหนีจากดวงตาสีเขียวทะเลลึกคู่คมนั้น“คุณ... ผู้หญิงคนนั้น...”
อเล็กซ์หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบอัดนิโคตินเข้าปอดจนเต็มก่อนจะปล่อยควันสีขาวคลุ้งออกมา “ผู้หญิงคนนั้น...ในนิยายก็มีให้เห็นไม่ใช่หรือไงหรือเธอคิดว่าพล็อตเื่พวกนี้เป็แค่ฉากละครน้ำเน่า?” อเล็กซ์แค่นยิ้มที่มุมปาก ทว่าดวงตากลับว่างเปล่า “ในโลกของฉันไม่มีที่ว่างสำหรับความบังเอิญ มีแต่เกมที่ถูกวางไว้เพื่อทำลายฉันและคนของฉัน?ฉันประกาศว่าตัวเองแต่งงานบนโซเชียลมีเดียมาเกือบสองเดือนแล้วแต่ไม่มีปัญหาอะไรเพราะไม่มีใครเชื่อ... ก็ในเมื่อสถานะฝ่ายหญิงมันไม่ขึ้น”เขาอัดนิโคตินเข้าปอดอีกรอบ “แต่พอฉันจับเธอขึ้นสถานะอย่างเป็ทางการก็มีผู้หญิงที่เป็เซเลบริตี้ชื่อดังวิ่งโร่มาหาถึงคฤหาสน์เธอคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้นล่ะ?” เขามองหน้าเธออย่างคาดคั้น
“ฉันไม่รู้... ฉันจะไปรู้เื่ของคุณได้ยังไง นั่นมันผู้หญิงของคุณนะ”เมญ่าตอบเสียงเรียบในขณะที่น้ำตายังคงคลอเบ้า
“ผู้หญิงของฉันมีแค่เธอ เมญ่า ซานเดียร์ ส่วนคนอื่นๆ ไม่ใช่”เขามองสบตาเมญ่าพลางอัดนิโคตินอีกครั้ง “พวกนั้น้าผลประโยชน์้าเกาะเกี่ยวชื่อเสียงของฉัน ยิ่งถ้าผู้หญิงคนนั้นประกาศปาวๆว่าตั้งครรภ์ลูกของฉัน มันก็ยิ่งทำให้สังคมจับตามองผู้หญิงคนนั้นมากขึ้น”เขาจ้องมองเมญ่าอย่างลึกซึ้ง “แล้วเธอก็จะกลายเป็เหยื่อของสังคมในฐานะมือที่สามเมญ่า เธอถามฉันไม่ใช่หรือว่าลบดิจิทัลฟุตปรินต์และฟุตเทจเธอทำไม? เมื่อวานเธอก็เห็นแล้วไม่ใช่หรือว่าคำหยาบคายและสาปแช่งเ่าั้มันรุนแรงแค่ไหนฉันวางแผนทุกอย่างทีละขั้นตอนเพื่อดึงเธอขึ้นมาตามที่เธอ้าไง”
“ฉะ...ฉัน้า?” เมญ่าทวนคำด้วยความงุนงง
“ก็เธอพูดเองไม่ใช่หรือว่าขึ้นสถานะแล้วทำไมไม่เห็นจะขึ้นคู่กับเธอมีแต่ข่าวฉาวกับคนอื่น ฉันก็ดึงเธอมาขึ้นเปิดสถานะกับฉันแล้วไง อีกอย่างเมญ่า...ฉันเคยเตือนเธอแล้วว่าโลกอินเทอร์เน็ตมันฆ่าคนด้วยปลายนิ้วทีนี้มีอะไรอีกที่จะถามฉัน” อเล็กซ์พูด
“คุณยังไม่พูดเลยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร” เมญ่าถามต่อ
“ของเล่นที่อยากมีสถานะด้วยข้ออ้างว่าท้องกับฉัน” เขาถอนหายใจ“ั้แ่จดทะเบียนสมรสกับเธอมา ฉันแทบไม่มีเวลาหายใจ”เขาต้องทำทุกอย่างอย่างรวดเร็วเพื่อปกป้องผู้หญิงคนนี้ เมญ่า ซานเดียร์จนแทบไม่มีเวลาแม้แต่จะนอน
“ท้อง... เธอท้อง...” เมญ่าพึมพำ
“เมญ่า” เขาไม่ปล่อยให้เธอพูดต่อ“เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นที่ไม่รู้จักป้องกันหรือไง? ฉันก็ต้องใช้ถุงยางหลังจากนั้นฉันก็ต้องให้พวกหล่อนกินยาคุมฉุกเฉินฉันไม่โง่ปล่อยตัวเองตกอยู่ในเกมผู้หญิงปัญญาอ่อนแบบนั้นหรอกนะ”
“แต่เธอก็มาหาคุณแล้วนี่!! แถมยังเข้าไปในห้องทำงานของคุณทั้งที่คุณห้ามฉันเข้าไป!!” เมญ่าถามเสียงดัง
อเล็กซ์ยกมือนวดขมับเขาไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงพูดคุยด้วยยากนักการเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับสิงโตอาเชอร์ในป่าเมื่อวานยังดูเครียดน้อยกว่านี้เสียอีก“เพราะฉันคิดว่าหล่อนมาคุยเื่งาน”
เมญ่ามองเขาอย่างไม่เชื่อสนิทใจในเมื่ออเล็กซ์ก็นอนกับผู้หญิงคนนี้ไปหลายครั้งและเยอะแยะเต็มไปหมดแล้วจะมีผู้หญิงคนไหนที่วิ่งเข้ามาหาเขาแล้วกล้าบอกว่าท้องลูกของอเล็กซ์หากไม่มีมูลแค่คิดน้ำตาก็ร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย
อเล็กซ์ดึงร่างที่สั่นเทาของเธอเข้ามากอดแน่นอ้อมกอดที่เปี่ยมไปด้วยความหวงแหนและอำนาจดิบเถื่อนทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความสับสนที่เขาเองก็ยากจะหาคำตอบเพราะเขาไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกนี้อย่างไรเื่ที่เขาเคยควงผู้หญิงไปทั่วมันก็เป็ความผิดของเขาจริงๆ แต่ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งเขาต้องมาแต่งงานกับเด็กคนนี้...คนที่เคยยื่นดอกไม้ให้เขาแล้วบอกให้ยิ้ม ในวันที่เขากำลังจะไปฆ่าคน “อย่าร้อง”
4K
![แผนลับจับกินเพื่อนสาวของหนุ่มวิศวะ [pwp]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1779410963_2430740.webp)
