ตอนที่ 3 เื่ราวในอดีต
หลังจากที่แม่ตรอมใจตาย หร่วนหยวนหยวนก็ปิดประตูหัวใจมาตลอดเธอกลัวที่จะรักผู้ชาย และยิ่งกลัวจะโดนผู้ชายที่รักหักหลัง
เธอกลัวว่าตนเองจะเดินซ้ำรอยแม่
ด้วยเหตุนี้ตอนเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันเริ่มสนใจความรักและเริ่มหัดแต่งตัวหร่วนหยวนหยวนกลับยืนนิ่งอยู่จุดเดิมมาตลอด เธอก้มหน้าก้มตาเรียน สวมแว่นกรอบหนาสีดำอันใหญ่ไม่คิดจะแต่งตัวหรือสนใจเสื้อผ้าสวยๆ พวกนั้น
ทว่าแม้เธอยังกลัวที่จะรัก แต่เธอก็ยังเผลอหลงในความอ่อนโยนของเสิ่นซือเฉินอยู่ดีซึ่งความจริงก็ได้พิสูจน์แล้วว่า ผู้ชายไม่น่าไว้ใจอย่างที่คิดไม่มีผิดความอ่อนโยนที่เสิ่นซือเฉินมีต่อเธอล้วนจอมปลอม! ทั้งหมดนี้เป็เพียงกับดักที่ซูซือรั่วสร้างขึ้นมากลั่นแกล้งเธอเท่านั้น!
ในสายตาพวกเขา เธอคงเป็ตัวตลกตัวหนึ่งมาโดยตลอด!
หร่วนหยวนหยวนเดินเตร่บนถนนใหญ่ด้วยจิตใจเลื่อนลอย พอเงยหน้าก็เห็นบุรุษที่อยู่ในป้ายบิลบอร์ดขนาดใหญ่บนตึกสูงระฟ้าฝั่งตรงข้ามเขาสวมชุดสูทสีเทาเมทัลลิกเรียบหรู เครื่องหน้าทั้งห้าเด่นชัดและมีมิติ ดวงตาและเรียวคิ้วงดงามจมูกโด่งเป็สัน รูปปากดูเย้ายวน หน้าตาของเขาสมบูรณ์แบบจนแทบจะไร้ที่ติ เขาเชิดคางขึ้นน้อยๆสายตาแหลมคมมีเสน่ห์ทอดมองคนที่อยู่นอกป้ายบิลบอร์ดจาก้า
มุมหนึ่งของป้ายบิลบอร์ดมีชื่อเขา ‘เยี่ยหรงเจิน’
“เอ๊ะๆ นั่นท่านประธานเยี่ยของเยี่ยซื่อกรุ๊ปนี่!”
“ป้ายบิลบอร์ดเขายังหล่อสุดๆ! ฉันจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว!”
“พระเ้า บนโลกใบนี้ทำไมถึงได้มีผู้ชายที่หล่อขนาดนี้กันเนี่ย!”
“เทพบุตรเยี่ยหล่อมากเลย! เขาจะเป็เทพบุตรของฉันไปชั่วชีวิต!”
กลุ่มเด็กนักเรียนมัธยมต้นกรีดร้องอย่างตื่นเต้นอยู่ข้างๆ หร่วนหยวนหยวน พวกเธอจ้องป้ายบิลบอร์ดขนาดมหึมาของเยี่ยหรงเจินจนหน้าแดงซ่าน
แต่ก็ไม่แปลกที่พวกเธอจะตื่นเต้นขนาดนี้ในฐานะประธานคนปัจจุบันของเยี่ยซื่อกรุ๊ป เยี่ยหรงเจินไม่เพียงเป็ประธานอายุน้อยที่สุดที่ประสบความสำเร็จแต่เขายังมีหน้าตาระดับดาราแนวหน้าของวงการบันเทิง ยอดแฟนคลับของเยี่ยหรงเจินในเวยป๋อยังเอาชนะดาราส่วนใหญ่ในวงการบันเทิงขาดลอย ่อายุแฟนคลับของเขา น้อยสุดคือเด็กน้อยวัยสามขวบมากสุดเป็คุณยายวัยแปดสิบปี จะบอกว่าสมควรแล้วที่ได้รับตำแหน่ง ‘เทพบุตรแห่งชาติ’ก็ไม่เกินไปเลยสักนิด
…
กลุ่มเด็กนักเรียนหญิงที่อยู่ข้างๆ สนทนากันอย่างกระดี๊กระด๊าแล้วเดินจากไปเหลือแค่หร่วนหยวนหยวนที่มองป้ายบิลบอร์ดขนาดั์บนตึกฝั่งตรงข้ามเงียบๆ
เยี่ยหรงเจิน ผู้ชายที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดในชีวิตคนนี้
เขาเป็เทพบุตรแห่งชาติที่ทุกคนสนใจ เป็หนึ่งในผู้ชายซึ่งทรงอิทธิพลมากที่สุดบนโลกนี้มีชีวิตรุ่งโรจน์เจิดจรัส เทียบกับคนอย่างเธอคือแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวระยะห่างระหว่างพวกเขาคงไม่ใช่แค่หมื่นโยชน์แน่ๆ
ไม่รู้ว่าหร่วนหยวนหยวนกำลังคิดอะไร เธอยิ้มพลางส่ายหน้าแล้วหันหลังเดินจากไป
หร่วนหยวนหยวนกลับมาถึงห้องเช่าของเธอ เดินโซซัดโซเซเข้าห้องน้ำ
เธอมองเด็กสาวผมที่ถักหางเปียตามกฎระเบียบ ไว้หน้าม้าหนา ทั้งยังสวมแว่นตากรอบดำล้าสมัยในกระจกแล้วยิ้มหยันอยู่พักหนึ่ง
จากนั้นเธอก็ใช้มือมาปัดผมหน้าม้าออก เผยให้เห็นหน้าผากขาวเกลี้ยงเกลา ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะเหมาะกับผมทรงนี้แต่หร่วนหยวนหยวนเหมาะมาก
เธอดึงหนังยางที่รัดหางเปียออก ผมที่ดำขลับราวกับน้ำหมึก ทั้งยังเรียบลื่นราวสายน้ำพลันทิ้งตัวลงมาปกไหล่ผมของเธอสุขภาพดีมาก พอทิ้งตัวลงก็คล้ายกับธารน้ำตกสีดำเล็กๆ ที่รวมตัวกัน
จากนั้นเธอก็ถอดแว่นตากรอบดำล้าสมัยออก เผยให้เห็นดวงตากลมโตและเรียวยาว บุคลิกของเด็กสาวในกระจกเปลี่ยนไปทันทีแตกต่างกับเด็กสาวคนก่อนหน้าราวกับเป็คนละคน
หร่วนหยวนหยวนมองรูปโฉมใหม่ที่ทั้งน่ารักและอ่อนหวานของตัวเองในกระจก เธอกระตุกมุมปากเผยให้เห็นลักยิ้มเล็กๆ น่ารักทั้งสองข้าง เธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้น่าเกลียด แต่สิบปีมานี้เธอจำเป็ต้องสวมแว่นตากรอบดำเชยๆ และไว้ผมหน้าม้าหนาเตอะเพื่ออำพรางตัวเอง
เพราะอะไรน่ะหรือ
เพราะน้องสาวในนามของเธออย่าง ‘ซูซือรั่ว’ ยังไงล่ะ
ซูซือรั่วหน้าตาสวยั้แ่เด็ก ทว่าจิตใจริษยาตรงกันข้ามกับความงามของเธอโดยสิ้นเชิงคอยอิจฉาผู้หญิงทุกคนที่สวยกว่า เหมือนราชินีชั่วร้ายจากเื่เ้าหญิงสโนว์ไวท์
ปีนั้นที่หร่วนหยวนหยวนอายุสิบขวบ เธอยังไม่ได้เปลี่ยนเป็นามสกุลของแม่ และยังใช้ชื่อซูหยวนหยวนซูซือรั่วก็อายุเก้าขวบ ซูหงปินผู้เป็พ่อพาไปแคสติ้งที่กองถ่ายภาพยนตร์เื่หนึ่งแน่นอนว่าคนที่ซูหงปินพาไปแคสติ้งก็คือซูซือรั่ว ส่วนเธอเป็เพียงคนที่ติดมาด้วย
ซูซือรั่วฝันอยากเป็ซุปเปอร์สตาร์ั้แ่เด็ก วันนั้นเธอจึงแต่งตัวสวยราวกับเป็เ้าหญิงตัวน้อยทว่าสิ่งที่ผิดไปจากความคาดหมายคือ ผู้กำกับกองถ่ายเื่นั้นไม่ได้ถูกใจซูซือรั่วแต่กลับชอบหร่วนหยวนหยวนที่อยู่ข้างๆ
ถึงแม้ซูหงปินจะพยายามทุกวิถีทางให้ผู้กำกับเปลี่ยนคนแต่ผู้กำกับคนนั้นมีนิสัยดื้อรั้นจนเลื่องชื่อ เขากำหนดชัดว่าต้องเป็หร่วนหยวนหยวนไม่ว่าซูหงปินจะพูดเอาใจเขาอย่างไรก็ไร้ประโยชน์
ท้ายที่สุด ด้วยความมุ่งมั่นของผู้กำกับคนนั้น ซูหงปินจึงทำให้ซูซือรั่วแทนที่หร่วนหยวนหยวนไม่ได้แต่สุดท้ายหร่วนหยวนหยวนก็ไม่ได้ไปถ่ายภาพยนตร์เื่นั้น เพราะตระกูลซูตัดโอกาสด้วยเหตุผลว่าเธอไม่สบายเมื่อหร่วนหยวนหยวนกลับถึงบ้าน ก็ต้องเผชิญกับการทำร้ายจิตใจของคนในตระกูล
ทั้งความเมินเฉยของซูหงปิน และท่าทางดูแคลนของแม่เลี้ยงหลัวรั่วซี ของพวกนี้เธอไม่รู้สึกอะไรที่น่ากลัวที่สุดคือการจ้องล้างแค้นอย่างบ้าคลั่งของซูซือรั่ว
ซูซือรั่วก็เติบโตมาด้วยความรักใคร่พะเน้าพะนอจากซูหงปินและหลัวรั่วซีั้แ่เล็กเธอถูกตามใจจนเสียนิสัยมาตั้งนานแล้ว ในใจของเธอ หร่วนหยวนหยวนเป็คนน่ารังเกียจที่มาแย่งพ่อของเธอไปถึงแม้ซูหงปินจะสนใจหร่วนหยวนหยวนน้อยมาก แต่เธอก็รับไม่ได้ที่ในครอบครัวจะมีเด็กผู้หญิงอายุไล่เลี่ยกันและยังเรียกซูหงปินว่าพ่อเหมือนเธอด้วย!
ยิ่งนึกไม่ถึงว่าหร่วนหยวนหยวนยังจะหน้าไม่อายแย่งบทของเธอไป! ทั้งที่บทนั้นต้องเป็ของเธอแท้ๆ!
ซูซือรั่วที่ตอนนั้นเพิ่งจะเก้าขวบ ได้ล้างแค้นหร่วนหยวนหยวนอย่างบ้างคลั่งเธอจิกเล็บลงตามตัวของหร่วนหยวนหยวน แอบเอาของในห้องหร่วนหยวนหยวนทั้งหมดไปทิ้ง โยนก้อนหินใส่หร่วนหยวนหยวนจากชั้นบนเธอยังทำกระทั่งเื่ชั่วร้ายที่เด็กเล็กๆ จินตนาการไม่ออกจากนั้นก็โยนความผิดใส่ร้ายหร่วนหยวนหยวน
มีครั้งหนึ่งซูซือรั่วผลักซูเฮ่าเซวียน น้องชายที่เพิ่งจะหนึ่งขวบตกจากเก้าอี้ต่อหน้าต่อตาหร่วนหยวนหยวนจากนั้นก็ร้องไห้วิ่งไปหาซูหงปินและหลัวรั่วซีฟ้องว่าหร่วนหยวนหยวนจะฆ่าน้องชายเธอ!
พอเห็นรอยเืบนหน้าผากของซูเฮ่าเซวียน ซูหงปินก็หน้าดำคล้ำเขียวหลัวรั่วซีก็ะโด่าเสียงแหลม ถึงแม้หร่วนหยวนหยวนจะอธิบายทุกวิถีทางแต่ก็ไม่มีประโยชน์ตอนนั้นหร่วนหยวนหยวนโดนเล็บแหลมคมของหลัวรั่วซีกรีดหน้าจนเป็รอยเืห้าแถบหน้าบวมจนเกือบจะสูงเท่านิ้ว
ซูหงปินที่แต่ก่อนไม่เคยตีเธอ ก็หยิบไม้กวาดมาฟาดเธออย่างรุนแรง หร่วนหยวนหยวนร้องไห้จนตาพร่าเลือนเห็นซูซือรั่วที่ยืนด้านหลังซูหงปินกับหลัวรั่วซีฉีกยิ้มชั่วร้ายให้เธอ
นับแต่นั้นมา หร่วนหยวนหยวนก็เข้าใจเหตุผลข้อหนึ่ง ‘อยู่ใต้ชายคาบ้านคนอื่น จำต้องก้มหน้ารับชะตากรรม’
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/Z212c5-ท่านประธานเทาเที่ยที่รัก-?r=search_article
224
![King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1605539922_54157788.webp)
