Demon Lord

2 วันต่อมา เร็กซ์ลองบินไปตรวจสอบอีกฟากหนึ่งของถูเขาพร้อมกับโซเฟียและได้พบผืนป่าถูก๺ูเ๳าล้อมรอบอยู่ซึ่งป่านั่นก็คือที่ๆถูกขนานนามว่าป่าแห่งความสงบ พวกเขาลองบินวนสำรวจรอบๆแต่ก็ไม่พบอะไร ไม่มีเสียงสัตวหรือแม้แต่เสียงแมลง

" สมกับเป็นป่าแห่งความสงบจริงๆ เงียบมาก ไม่มีเสียงแมลงเสียงสัตว์ขนาดอยู่ที่ฐานชั้นยังพอได้ยินเสียงบ้างแต่ที่นี่ไม่เลย เธอรู้สึกถึงอะไรบ้างรึเปล่า? " เร็กซ์หันไปถามโซเฟีย" ไม่ค่ะ ข้าไม่สึกถึงอะไรเลย." โซเฟียพูด" ....งั้นก็ลองลงไปดูกัน " ทั้งสองคิดจะลงไปที่กลางป่า พวกเขาสัมผัสโดนอะไรบางอย่างทำให้พวกเขายืนอยู่ได้กลางอากาศ" อะไรเนี่ย? อย่างกับเป็น.....กระจกเลย? " เร็กซ์ลองลูบสิ่งที่พวกเขาเหยียบอยู่ เขาลองเดินดูทำให้รู้ว่าสิ่งที่พวกเขาเหยียบอยู่นั้นเป็นเหมือนกล่องกระจกที่ครอบป่าเอาไว้" .....ไม่จริงน่า เวทย์นี้มัน..... " โซเฟียเหมือนจะรู้จักสิ่งนี้ เพราะเธอเคยเห็นมันมาก่อน" เธอรู้จักด้วยเหรอ? " เร็กซ์ถาม" ค่ะ นี่เป็นเวทย์ที่ชื่อว่า Mirror cage เป็นการสร้างกรงกระจกขึ้นมาเพื่อปกป้องของที่อยู่ข้างใน ถึงว่าทำไมคนที่เข้าไปถึงกระออกมาแบบไม่รู้ตัว "" แล้วทำไมพวกเราถึงเหยียบได้ล่ะ? "" ถ้าเข้าจากทางพื้นดินกระจกจะสะท้อนให้กลับออกไป แต่ถ้าจากด้านบนหรือล่างมันจะป้องกันไม่ให้เข้าไปได้ค่ะ "" กรงกระจกงั้นเหรอ? ถ้างั้นทำให้แตกซะก็หมดเรื่อง!! " เร็กซ์ลองชกใส่ไปเต็มแรงแต่ก็ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนแถมยังทำให้เขาเจ็บมืออีก" ก็บอกแล้วไงล่ะคะว่ามันป้องกันได้ทุกอย่างน่ะ " โซเฟียพูด" ก็ไม่คิดว่ามันจะพังเข้าไปได้มั่งน่ะสิ " เร็กซ์พูด" เวทย์นี้แม้แต่ท่านจอมปิศาจคนก่อนก็ยังทำลายไม่ได้ค่ะเพราะมันเป็นสกิลของท่านฟารัสขุนพลปิศาจผู้ได้ฉายาว่าเจ้าแห่งการป้องกันค่ะการที่จะเข้าไปได้ก็ต้องให้ผู้ที่ร่ายเวทย์นี้คลายให้ค่ะ "" ขุนพลปิศาจฟารัสเหรอ? แล้วจะทำยังไงถึงจะติดต่อเค้าได้ล่ะ? "" คิดว่าเค้าคงจะอยู่ข้างใน.....เพราะฉะนั้นการติดต่อคงยากค่ะ "" ถ้างั้นก็คงเหลวสินะ เฮ้อ หาที่ลงพักก่อนแล้วค่อยกลับเถอะ " ทั้งสองลงตรงระหว่างแนวเขานอกเขตป่า เร็กซ์ทิ้งตัวลงนั่งด้วยความเหนื่อยเพราะบินมาไกลพอควร" ไม่คิดเลยว่าสกิลบินจะทำให้เหนื่อยขนาดนี้ " เร็กซ์พูด" การบินไม่น่าจะใช้พลังกายเยอะขนาดนั้นนี่คะ ไม่ทราบว่าท่านได้พักผ่อนเพียงพอรึเปล่าคะ? " โซเฟียถาม ความจริงแล้วสองวันที่ผ่านมานี้เร็กซ์นอนไม่ค่อยหลับเพราะเรื่องหมู่บ้านฟิวน่า เขาลังเลว่าจะทำลายดีมั้ยเพราะที่นั่นมีทั้งผู้หญิงและเด็ก" ชั้นคงจะฟิตไม่พอล่ะมั้ง กลับไปคงต้องนอน......เดี๋ยวนะ นี่มันรอยล้อรถลากนี่ " เร็กซ์เห็นรอยเท้าจำนวนมากและรอยล้อรถแต่เขาไม่รู้ว่าเข้าหรือออกจากป่า เขารู้แค่ว่ารถลากบรรทุกของที่หนักมากเพราะรอยล้อยุบลงไปในดินพอสมควร" แบบนี้รู้สึกไม่ค่อยดีแฮะ คงต้องหาทางเข้าไปให้ได้ซะแล้ว " เร็กซ์พูด" ข้าบอกแล้วไงล่ะคะว่าทำลายเข้าไปไม่ได้น่ะ " โซเฟียพูด" ใครบอกว่าจะทำลายล่ะ ผ่านเข้าไปต่างหาก " 
จากนั้นเร็กซ์ก็เข้าห้องประเมิณแล้วสร้างสกิลมาร หลังจากที่เขาจัดการพวกอัศวินครั้งที่สองเขาก็ได้ลูกแก้วมาอีกหนึ่งลูก เขาสร้างสกิลที่สามารถทะลุผ่านทุกอย่างได้แล้วนำไปลองใช้กับ Mirror cage ทันที เขาจับมือโซเฟียไว้แล้วเดินเข้าไปในป่าเพราะเขาไม่รู้ว่าจุดไหนคือขอบเขตของเวทย์ พวกเขาเดินเข้ามาลึกพอสมควรจึงทำให้มั่นใจว่าพวกเขาเข้ามาด้านในได้แล้ว
" ดูเหมือนว่าสกิลจะได้ผลนะ " เร็กซ์พูด ในตอนนั้นโซเฟียก็รู้สึกได้ถึงความกลัว" ข้างหน้านี่มีความกลัวอยู่มากมายเลยค่ะ " โซเฟียพูด" .....รีบไปดูกันเถอะ " 
เร็กซ์เองก็รู้สึกไม่ดีเพราะเขาเห็นรอยล้อรถลากตลอดทางที่มาแถมมันยังตรงไปยังทิศที่พวกเขากำลังจะไปอีกด้วยยิ่งมุ่งหน้าต่อไปเขาก็ได้กลิ่นเลือดโชยมาตามลมนั่นยิ่งทำให้เร็กซ์รู้สึกไม่ดีเข้าไปอีกจนกระทั่งพวกเขามาถึงที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งที่อยู่ในป่า เร็กซ์งงมากเพราะตอนที่ดูอยู่ข้างบนเขามองไม่เห็นหมู่บ้านนี้เลยแถมด้านบนยังมองเห็นท้องฟ้าได้อย่างชัดเจนอีกด้วย โซเฟียเห็นศพชายสองคนนอนอยู่ใกล้ๆเธอจึงวิ่งเข้าไปดู
" นี่มัน....พวกเอลฟ์นี่ พวกนี้ยังเหลือรออยู่อีกเหรอ? " โซเฟียพูด" ก็อยากจะถามอยู่หรอกนะ แต่ตอนนี้ยังรู้สึกถึงความกลัวจากที่ไหนอีกรึเปล่า? " เร็กซ์ถาม" ค่ะ ทางต้นไม้ต้นใหญ่นั่นค่ะ " ทั้งสองคนมุ่งหน้าไปต้นไม้ใหญ่ใจกลางหมู่บ้าน พวกเขาเห็นศพของเอลฟ์นอนเกลื่อนกลาดอยู่ แต่ที่เร็กซ์แปลกก็คือศพทั้งหมดเป็นผู้ชาย เมื่อไปถึงที่ต้นไม้ใหญ่พวกเขาก็พบมนุษย์ 5 คนกำลังล้อมเอาหอกทิ่มสัตว์ตัวใหญ่คล้ายเสืออยู่ตัวหนึ่ง เหมือนกับว่ามันกำลังปกป้องอะไรบางอย่างอยู่" หนอย ไอ้แมวยักษ์นี่อึดเป็นบ้าเลยเว้ย "" รีบจัดการมันดีกว่าเดี๋ยวตามพวกที่กลับไปก่อนไม่ทันนะเฟ้ย " พวกมนุษย์พยายามที่จะจัดการเสือตัวนั้น มันถูกโจมตีจนบาดแผลเต็มตัวแต่ก็ไม่ยอมขยับไปไหน" ข้างหลังมันต้องเป็นห้องเก็บสมบัติของพวกเอลฟ์แน่ๆเลย ได้พวกเอลฟ์กลับไปแถมยังได้สมบัติกลับไปอีกรวยแน่งานนี้ " พวกมนุษย์ทำท่าระริกระรี้อยากได้สิ่งที่เสือตัวนั้นปกป้องอยู่" ไว้เดี๋ยวจะเผาเป็นกงเต๊กส่งไปให้ก็แล้วกัน " เร็กซ์กระโดดเข้ามาจับศรีษะชายสองคนอัดกระแทกพื้นแล้วหยิบหอกปาใส่ชายอีกสองคนทางซ้ายมือของเขาหอกทะลุทั้งสองคนแล้วไปปักที่กำแพง" หนอยแก!! " ชายอีกคนที่เหลือวิ่งมาจะเอาหอกแทงเร็กซ์แต่ก็โดนเขาจับแล้วหักปลายหอกก่อนที่จะเอามันแทงทะลุคอชายคนนั้น" ศพที่เห็นทั้งหมดนั่นคงเป็นฝีมือเจ้าพวกนี้สินะ " เร็กซ์พูด" คิดว่าคนแค่นี้คงจัดการเอลฟ์พวกนั้นไม่ได้หรอกค่ะ " โซเฟียพูด" เออ นั่นสินะ....ว่าแต่เจ้าเสือตัวนี้มันคืออะไร? " เสือตัวนั้นยิ่งครางขู่ใส่เร็กซ์เพราะมันรู้สึกได้ถึงความอันตรายของเร็กซ์" นั่นคืออาคอร์ค่ะ เป็นสัตว์ปิศาจมันเป็นสัตว์ที่จงรักภักดีต่อเจ้านายมาก จากที่เห็นท่านคงรู้แล้วว่ามันไม่เกรงกลัวต่อผู้ที่แข็งแกร่งกว่า " เร็กซ์ยืนมองจ้องตากับเสือตัวนั้นอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นเขาก็ยื่นแขนออกไป ทันใดนั้นเสือนั่นก็กระโจนใส่เร็กซ์เขาจับที่ปากของมันแล้วทุ่มลงกับพื้นจนมันสลบไป" นอนหลับอยู่ตรงนี้สักพักก็แล้วกันนะ โซเฟีย ความกลัวที่เธอรู้สึกอยู่ในนั้นสินะ " ข้างใต้ของต้นไม้ใหญ่มีโพรงทอดลึกเข้าไปด้านใน โซเฟียยังคงสัมผัสได้ถึงความกลัวที่มาจากข้างในนั้น เร็กซ์จึงเข้าไปในโพรงโดยสั่งให้โซเฟียเฝ้าอยู่ข้างนอก ทางเดินข้างในโพรงมีเชื้อราเรืองแสงคอยนำทางอยู่ เร็กซ์เดินเข้ามาจนถึงด้านในสุดก็พบเอสฟ์สาวคนหนึ่งกับเด็กๆชาวเอลฟ์อีก 6 คนมาซ่อนตัวอยู่ในนี้ ทันทีที่เห็นเร็กซ์เอลฟ์สาวก็วิ่งเข้ามาจะใช้มีดแทงแต่เร็กซ์ก็ใช้มือรับไว้ได้" แทงทะลุงั้นเหรอ? มีดนี่คงไม่ใช่อาวุธธรรมดาสินะ " เร็กซ์พูด" หนอย ทุกคนหนีไปซะ!! " เอลฟ์สาวพูด พวกเด็กๆรีบวิ่งหนีออกมาตามทางที่เร็กซ์เข้ามา" หนีไปก็ไม่รอดหรอก ข้างนอกนั่นยังมีพวกของชั้นอยู่อีกนะ "" ถ....ถ้างั้นมาต่อรองกัน จับข้าไปซะแต่ต้องปล่อยเด็กๆพวกนั้นไป "" เธออยู่ในฐานะที่จะต่อรองด้วยเหรอ? "" ไม่งั้นข้าจะฆ่าตัวตาย พวกเจ้าต้องการเอาตัวพวกข้าไปขายใช่มั้ยล่ะ!? ขอร้องล่ะปล่อยเด็กๆพวกนั้นไปเถอะ " เอลฟ์สาวถอยออกมาจากเร็กซ์แล้วเอามีดจ่อคอตัวเองแล้วขอร้องเร็กซ์ จากสิ่งที่เธอพูดทำให้เร็กซ์รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหมู่บ้าน" แบบนี้เองสินะ แต่ว่า... " เร็กซ์ชกที่ท้องของเธอ" ตอนนี้ช่วงนอนพักให้ใจเย็นก่อนก็แล้วกัน " เร็กซ์ประคองร่างของเธอไว้ก่อนที่จะแบกขึ้นบ่า จากนั้นเขาก็พาเธอออกมาจากโพรงและพบโซเฟียใช้เวทย์บางอย่างทำให้พวกเด็กๆขยับไปไหนไม่ได้" เธอทำอะไรน่ะ? " เร็กซ์ถาม" Shadow break ค่ะ เวทย์ตรึงเงาทำให้เป้าหมายขยับไม่ได้แต่ข้าก็ขยับไม่ได้เช่นกัน " โซเฟียพูด แล้วเร็กซ์ก็วางเอลฟ์สาวนั่นลง โดยให้นอนพิงเสือเอาไว้" แก ไอ้มนุษย์แกฆ่าอาชิแล้วจะจับพี่ซากุระไปอีกเหรอ!? " เด็กผู้ชายคนนึงพูด" อ้อ ชื่ออาชิกับซากุระเองเหรอ " แล้วเร็กซ์ก็เดินมาเขกศรีษะเด็กที่พูด" โอ้ย!! หนอยแก ไอ้มนุษย์นี่!! " เร็กซ์นั่งลงแล้วดึงแก้มเด็กคนนั้น" แหกตาดูว่าชั้นเป็นมนุษย์รึเปล่า แล้วเจ้าแมวยักษ์ตัวนั้นน่ะยังไม่ตายมันแค่สลบไปเท่านั้น....โซเฟีย ปล่อยพวกเค้าได้แล้ว " แล้วโซเฟียก็คลายเวทย์แล้วพวกเด็กๆก็วิ่งเข้าไปหาซากุระ เด็กผู้ชายที่เร็กซ์ดึงแก้มไปเมื่อกี้ก็มายืนบังทุกคนไว้" ถ....ถึงแกไม่ใช่มนุษย์แต่ชั้นก็ไม่ยอมให้ทำร้ายทุกคนหรอก!! " เด็กคนนั้นพูด" ใจกล้าไม่เบา " ทันใดนั้นเร็กซ์ก็โยนมีดที่ซากุระแทงเขาไปที่หน้าเด็กคนนั้น" ถ้าจะปกป้องคนอื่นก็ต้องมีใจเด็ดเดี่ยว นายกล้าหยิบมีดนั่นมาแทงชั้นรึเปล่า? " เร็กซ์พูด" ท...ทำไมจะไม่กล้าล่ะ!! " เด็กนั่นหยิบมีดขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าไปหาเร็กซ์ แต่เขาหลับตาวิ่งเข้าไปหาทำให้เร็กซ์ถึงกับถอนหายใจก่อนเอี้ยวตัวหลบแล้วขัดขาเขาจนล้มลงไป" หลับตาแบบนั้นมันจะไปสู้ใครเค้าได้ โซเฟียดูแลพวกนี้ด้วยชั้นมีเรื่องต้องไปทำ "" ท่านจะไปไหนเหรอคะ? "" ตามขบวนของพวกนั้นไปยังไงล่ะ " เร็กซ์รีบตามรอยของรถลากไป ซึ่งขบวนรถลากที่จับพวกเอลฟ์มาก็หยุดพัดอยู่ข้างลำธารห่างจากป่าแห่งความสงบมาก เอลฟ์สาวกว่า 20 คน ถูกจับขังอยู่ในรถลากเพื่อที่จะเอาไปประมูลขาย โดยพวกที่จับมาก็คือกลุ่มนักล่าปิศาจที่รับจ้างล่าปิศาจตามใบสั่ง
" ฮี่ๆๆ เดี๋ยวพวกเธอจะโดนเอาไปขายแล้วนะ จะได้ไปอยู่ที่ๆสุขสบายกว่านี้ดีใจรึเปล่า " ชายคนนึงไปยืนพูดอยู่ข้างกรงขัง ซึ่งเอลฟ์สาวแต่ละคนต่างก็รู้สึกกลัวจนตัวสั่นแต่มีอยู่คนนึงที่ไม่กลัวแถมเธอยังถมน้ำลายใส่หน้าชายคนนั้นอีก" อย่ามาโกหกซะให้ยากเลยเจ้ามนุษย์ ข้ารู้ดีว่าจะเจออะไร " เอลฟ์สาวคนนั้นพูด" เป็นแค่สินค้ากล้าดีนักนะ ออกมานี่หน่อยสิ!! " ชายคนนั้นคิดจะเปิดกรงเพื่อเอาเอลฟ์สาวคนนั้นมาสั่งสอนแต่ก็ถูกมีดเล่มหนึ่งพุ่งมาปักที่ง่ามมือ" อย่าทำสินค้าเสียหายน่าเดี๋ยวราคาจะตก " ชายผมดำมีรอยแผลที่หน้าพูด" แต่ว่าลูกพี่เกาลูนยัยนี่มันถุยน้ำลายใส่ผมนะ "" ก็แกไปหยอกพวกมันเล่นเองนี่นา ถ้าอยากลงไม้ลงมือกับพวกมันก็ไปจ่ายเงินซื้อเองสิ " ชายที่ปามีดเดินมาเก็บมีดของเขา" ราคาประมูลแบบนั้นผมไม่มีปัญญาไปสู้กับพวกคนรวยๆหรอกนะลูกพี่ "" งั้นก็เงียบแล้วนั่งรอไป พอพวกนั้นตามมาแล้วเราจะเดินทางกันต่อ "
เอลฟ์สาวคนนั้นมองดูเอลฟ์ที่อยู่ในกรงอื่น เธอไม่เห็นซากุระจึงโล่งใจที่ซากุระไม่ได้ถูกจับมา ในตอนนั้นเธอก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกำลังตรงเข้ามาหาพวกเธอซึ่งเกาลูนเองก็รู้สึกเช่นกัน เขามองไปทางป่าแห่งความสงบ
" มีบางอย่างกำลังมา " เกาลูนพูด 
ทันใดนั้นก็มีบางอย่างพุ่งเข้าใส่พวกราเวนเจอส์ที่อยู่ข้างลำธารแล้วลากชายคนหนึ่งไปกับพื้นทำให้เกิดฝุ่นตลบ พวกราเวนเจอส์ทุกคนต่างตกใจแต่ก็เตรียมตัวสู้เพราะพวกเขารู้สึกได้ว่าสิ่งที่มานั้นร้ายกาจมาก ทันทีที่ฝุ่นเริ่มจางพวกเขาก็เห็นเร็กซ์ที่คาบดาบอยู่ในปากแล้วเขาก็กัดจนดาบหัก
" เจอตัวแล้ว " เร็กซ์เข้าโจมตีพวกราเวนเจอส์ที่รวมกันกว่า 15 คน ซึ่งอาวุธของพวกมันไม่สามารถทำอะไรเร็กซ์ได้เลย" ท่าทางเจ้านั่นจะไม่ใช่ปิศาจธรรมดาซะแล้วสินะ " เกาลูนพูด และเขาไม่ได้รู้สึกกลัวเลยเขารู้สึกดีใจเสียมากกว่า หลังจากที่จัดการคนอื่นๆจนหมดก็เหลือเกาลูนเพียงคนเดียว" เป็นปิศาจที่แข็งแกร่งจริงๆ ตั้งแต่สงครามเมื่อ 5 ปีก่อนชั้นก็ไม่ได้เจอปิศาจที่แข็งแกร่งอย่างแกมาก่อนเลย " เกาลูนพูด" งั้นก็จงดีใจซะที่จะตายเพราะชั้น!! " เร็กซ์พุ่งเข้าใส่เกาลูนแล้วก็มีบางอย่างลอยคว้างอยู่กลางอากาศซึ่งนั่นก็คือแขนของเร็กซ์นั่นเอง ร่างกายของเขาที่อาวุธธรรมดาทำอะไรไม่ได้แต่กลับถูกเกาลูนฟันขาดเพียงดาบเดียว เร็กซ์รู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่ตัวเองถูกเล่นงาน" แกน่ะแข็งแกร่ง แต่ยังไม่ใช่คู่มือของชั้นหรอกนะ " เกาลูนพูด ดาบของเกาลูนมีออร่าบางอย่างเคลือบอยู่
To be continued...