“ จะตอบคำถามได้หรือยัง ”
แทบไม่มีใครหลงเหลือสติพอจะรับฟังคำพูดของเฉินห่าว มือสังหารแต่ละคนพยายามร้องโอดโอยบนพื้นทั้งที่น้ำเสียงของพวกมันแหบแห้งหลังจากถูกทรมานมาเป็เวลานาน การกรีดร้องเป็เวลานานทำให้เสียงของพวกมันหายไปราวกลับว่าพึ่งกลับมาจากงานเชียร์กีฬา
เฉินห่าวไม่สนใจสิ่งใดเขา้าข้อมูลจากพวกมัน อย่างน้อยเขาจะต้องรู้ว่าใครส่งพวกมันมาหรือไม่ก็ต้องรู้ให้ได้ว่าพวกมันมาจากที่ไหน
แต่ดูจากท่าทางพวกมันแล้วคงทำสิ่งใดไม่ได้นอกจากนอนรอให้เขาสังหารเพราะไม่เหลือตำแหน่งใดที่จะทรมานได้แล้ว
“ เป็พวกเดียวกันกับที่ลอบสังหารฉันในวันแรกที่โผล่มาที่นี่ไหมนะ ”
เฉินห่าวนึกไปถึงมือสังหารที่เขาจับส่งตำรวจ เมื่อนึกถึงเื่นี้เขาก็จำได้ว่าตนเองลืมบางอย่าง
เ้าหน้าที่บอกว่าจะติดต่อมาอีกครั้งหลังจากรักษาตัวมือสังหารเพื่อบอกรายละเอียดการลอบสังหารที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ผ่านมาแล้วหลายวัน ทางสถานีตำรวจกลับยังไม่ติดต่อกลับมา เขาจึงคิดว่ามันอาจจะมีเื่บางอย่างเกิดขึ้น
“ ในเมื่อถามว่ารับงานจากใครก็ไม่ยอมตอบ ถามว่ามาจากที่ไหนก็ไม่ยอมบอก งั้นถ้าเป็แบบนี้ล่ะ ”
เฉินห่าวถ่ายรูปหัวหน้ามือสังหารกลุ่มแรกที่ลอบสังหารเขาไม่สำเร็จเอาไว้ หลังจากเปิดภาพถ่ายเขาก็ยื่นให้มือสังหารดู ต่อให้มันจะไม่อยากดูเขาเพียงกระชากผมของมันขึ้นมาเท่านั้น
ทันทีที่ดวงตาของมือสังหารมองเห็นรูปภาพ เขาสังเกตเห็นการสั่นกระเพื่อมในแววตาราวกับว่าพวกมันกำลังคิดบางอย่าง ก่อนที่พวกมันจะหลับตาเบือนหน้าหนีทำให้เขารู้ว่าชายที่อยู่ในรูปภาพมาจากสถานที่เดียวกัน
“ กลุ่มเดียวกันสินะ พวกแกลงมือที่นี่ได้ งั้นก็หมายความว่ามันก็อาจจะหลบหนีเ้าหน้าที่ตำรวจไปได้ แต่ทำไมเ้าหน้าที่ตำรวจไม่โทรมาแจ้งล่ะ น่าแปลกแฮะ ”
เฉินห่าวคิดว่าเขาคงต้องเดินทางไปหาตำรวจอีกครั้งเพื่อสอบถามเกี่ยวกับมือสังหาร เป็ครั้งที่สองแล้วที่พวกมันลงมือกับเขา
หลังจากรู้ว่ามือสังหารเป็กลุ่มเดียวกัน เขาจึงเข้าใจวิธีการที่จะเค้นคำตอบจากพวกมัน การให้ดูรูปภาพแล้วดูท่าทางและสีหน้าคือทางเดียวที่เขาจะได้รับคำตอบจากมือสังหารเหล่านี้
“ เอาล่ะ ดูท่าพวกแกจะเป็กลุ่มเดียวกันกับมือสังหารที่ฉันจับส่งสถานีตำรวจ ”
แต่ละคนทำหูทวนลม เฉินห่าวจึงมั่นใจยิ่งขึ้นว่าเขาพูดจริง
“ มาลองทายกันว่าใครส่งพวกแกมา ”
มานาควบแน่นกลายเป็ฝ่ามือนับร้อย ลากเอาร่างของมือสังหารมายืนตรงด้านหน้าของเขา ก่อนที่มือส่วนหนึ่งจะไต่ตามตัวมือสังหารไปยังใบหน้าแล้วเปิดเปลือกตาของมันออก เพื่อให้มันมองเห็นว่าเขากำลังจะทำอะไร
เหล่ามือสังหารรู้สึกหวาดกลัว เ้าของร้านดูประหลาดเกินไป เขาราวกับปีศาจเพราะสามารถควบคุมสิ่งใดก็ได้ วรยุทธ์ที่ใช้ยังแปลกประหลาดไม่เคยเห็นมาก่อน
“ ตระกูลเกาส่งแกมาใช่ไหม ”
ั์ตาของมือสังหารไม่มีการเคลื่อนไหว มันดูปกติเกินไปเขาจึงถามหากลุ่มอื่นๆต่อ ภายในเขต X มีตระกูลใดบ้างเขาถามทั้งหมด พวกมันกลับนิ่งเฉยเขาจึงรู้ว่ามันไม่น่าจะมาจากเขต X
“ พวกแกมาจากเขตไหน Y Z….B เหรอ หรือว่า A ”
เฉินห่าวไล่ลำดับชื่อเขต ทว่าพวกมันยังคงอยู่นิ่งไม่คิดเคลื่อนไหว เขาจึงเปลี่ยนจากทายชื่อเขตเป็ชื่อเมืองที่มีขนาดใหญ่กว่า ก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่ามือสังหารมาจากเมืองที่น่ากลัวเพราะค่าเฉลี่ยของฮันเตอร์ที่เมืองนั้นคือเลเวล 100
“ แล้วใครกันล่ะที่ส่งพวกแกมา ”
โทรศัพท์ไม่สามารถเชื่อมต่อกับภายนอกได้ เฉินห่าวจึงขอให้เ้าหน้าที่หยางปีนออกจากชั้น 2 เพื่อไปทำลายอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับปิดกั้นคลื่นสัญญาณแล้วให้เ้าหน้าที่หยางรออยู่ข้างนอก ไม่ยอมให้เขาเห็นสิ่งที่อยู่ภายในชั้น 1
เมื่อเชื่อมต่อเครือข่ายได้แล้ว เฉินห่าวไม่รอช้าไล่เรียงรายชื่อขุมอำนาจใหญ่ของต่างเมือง เขาจำเป็ต้องรู้ให้ได้ว่าใครกันที่ว่าจ้างเล่นงานเขา
มือสังหารเห็นวิธีการของเฉินห่าว พวกมันรู้สึกกลัวเพราะเขาสามารถอ่านสีหน้าและแววตาพวกมันได้ ต่อให้จะปกปิดความลับไว้ดีแค่ไหน สุดท้ายอีกฝ่ายก็เห็นความผิดปกติเล็กๆที่เกิดขึ้นของแววตา
“ ตระกูลเจียง อ้าว ตระกูลนี้ก็ไม่ใช่เหรอ ไม่เหลือตระกูลไหนอีกแล้วนะ หรือว่าฉันจะพูดผิด หรือว่าพวกแกรับงานจากขุมอำนาจอื่น ”
เฉินห่าวเริ่มค้นข้อมูลใหม่ ตระกูลใหญ่คงไม่ติดต่อมือสังหารด้วยตนเอง ต่อให้พวกเขาจะมั่นใจในฝีมือของมือสังหาร อย่างน้อยตระกูลเหล่านี้จะต้องเผื่อใจเอาไว้บ้างเพราะถ้าหากภารกิจว่าจ้างล้มเหลว อาจจะถูกสาวมาถึงตัว
เฉินห่าวเริ่มพูดถึงชื่อองค์กรแปลกๆที่ถูกพูดถึง แต่ดูเหมือนว่าองค์กรลับจะมีวิธีปกปิดรายชื่อของตนเองเพื่อไม่ให้อยู่หน้าสื่อ เขาจึงมีเพียง 9 ชื่อ แต่ทุกชื่อก็ไม่ใช่สังกัดของมือสังหารหรือกลุ่มที่ว่าจ้างให้พวกมันลงมือ
“ ฉันเหนื่อยแล้วสิ พวกแกไม่ให้ความร่วมมือกันเลย ฉันเสียใจนะรู้ไหม ”
ท่าทางที่แสดงออกมาจากเฉินห่าวทำให้มือสังหารโล่งอก ราวกับว่าเขา้าจะยกเลิกการเค้นคำตอบ
ขณะที่มือสังหารโล่งใจ พวกมันกลับพบว่าเฉินห่าวใช้วิธีใหม่ เขาเข้าไปใกล้หนึ่งในพวกมันแล้ววางมือลงไปบนศีรษะ ทันใดนั้นพวกมันก็เห็นว่าร่างที่ถูกจับชักกระตุกราวกับมีสายฟ้าช็อตร่าง
อ้าก!
“ มัน… มันกำลังค้นหัวของฉัน! ”
มือสังหารที่ถูกจับร้องะโบอกเพื่อนให้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน ทุกคนล้วนใตื่นเมื่อรู้ว่าเฉินห่าวกำลังใช้บางสิ่งบางอย่างค้นความทรงจำ หากเป็แบบนี้ทุกอย่างจะต้องถูกเปิดโปง
ไม่มีใครสามารถฆ่าตัวตายได้เพราะพิษถูกนำออกไปแล้ว ต่อให้จะกัดลิ้นให้เืไหล ฟันทั้งหมดถูกถอนออกไป คงมีเพียงรอให้ร่างกายพวกมันเสียเืเพื่อให้เกิดอาการช็อคตายหลังจากถูกทรมานอย่างหนัก
เพียงแต่ว่าเืที่ไหลออกมาจากร่างหยุดไปเมื่อหลายนาทีก่อน หลังจากเ้าของร้านใช้มือจี้จุดไปตามตัว พวกมันที่เห็นถึงความน่ากลัวนี้จึงทำได้เพียงภาวนาให้ทุกอย่างจบลงโดยเร็ว
เฉินห่าวไม่ค้นความทรงจำนับั้แ่แรก เนื่องจากว่าสมองของมนุษย์ลึกลับมากเกินไป เขาไม่สามารถค้นความทรงจำทั้งหมดของมนุษย์ได้ต่อให้จะอ่อนแอกว่าเขาก็ตาม เขาจึงต้องกระตุ้นพวกมันด้วยข้อมูล เพื่อหลอกให้สมองนำข้อมูลที่เก็บเป็ความลับออกมาเตรียมเอาไว้
การที่พวกมันปฎิเสธ ยิ่งทำให้ข้อมูลที่เขา้าผุดขึ้นมาจากความทรงจำจำนวนมากจนหาง่ายยิ่งขึ้น
ร่างของมือสังหารที่ถูกค้นความทรงจำนอนแน่นิ่งไม่เคลื่อนไหว หน้าอกของเขาไม่ขยับขึ้นลงอีกต่อไปทำให้รู้ว่าตายไปแล้ว
“ น่าเสียดาย ถ้าแกบอกฉันสักหน่อยอย่างน้อยก็น่าจะได้กลับไปหาเมีย ถ้าจำไม่ผิดชื่อ หงเยว่สินะ ”
มือสังหารบางส่วนตัวแข็งค้าง พวกมันใมากไม่คิดว่าเ้าของร้านจะรู้จักชื่อภรรยาของคนที่ตายไป หมายความว่าอีกฝ่ายสามารถค้นความทรงจำได้จริงๆ
“ มีใครอยากจะพูดอะไรไหม เอาเถอะ ในเมื่อพวกแกปากแข็งฉันจะค่อยๆไล่อ่านความทรงจำไปทีละคนก็แล้วกัน ”
ประโยคแรกราวกับ้าเปิดโอกาสให้มือสังหารได้มีชีวิต ประโยคต่อมากลับปิดตายทุกเส้นทาง เหล่ามือสังหารจึงทำได้เพียงมองดูเพื่อนกรีดร้องด้วยความทรมานก่อนจะจบชีวิตหลังจากความทรงจำถูกดึงออกมาจากหัว พวกมันไม่รู้เลยว่าเ้าของร้านรู้อะไรบ้าง แต่ทุกครั้งที่เขาฆ่าคนจะเอ่ยชื่อคนใกล้ตัวมือสังหารคนนั้นๆออกมาเสมอและมันตรงทั้งหมด
“ สุดท้ายเหลือแค่แกแล้ว ”
เฉินห่าวเดินมาหยุดอยู่ด้านหน้าหัวหน้ามือสังหาร อีกฝ่ายมองเขาด้วยความเคียดแค้น ถึงอย่างนั้นแม้แต่แรงจะถมน้ำลายรดหน้าเฉินห่าวก็ยังไม่มี
“ แกจะมีลูกเมียไหมนะ ถ้ามีนี่น่าสนุกเลยนะ ”
“ แกจะทำอะไรกับพวกเขา ”
“ โอ้ว แสดงว่ามี ฉันไม่ทำอะไรหรอก แค่จะเล่นด้วยนิดๆหน่อยๆ ในเมื่อมือสังหารมันหาง่าย ฉันก็เลยคิดว่าจะจ้างพวกเขาสักหน่อย ส่วนการตายเอาแบบนี้เป็ไง รถพลิกคว่ำบนถนน ภรรยาแกติดในรถ ลูกของแกร่วงออกมาด้านนอก แต่บังเอิญมีรถวิ่งผ่านชนเข้ากับลูกแกอีกที สรุปทั้งสองก็ตาย ”
มือสังหารโกรธจนเืขึ้นหน้า เฉินห่าวจึงยิ้มเบาๆ เขาไม่มีเวลาไล่ล่าครอบครัวมือสังหารมากขนาดนั้น ต่อให้เขาจะลงมือทำ สุดท้ายก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรเพราะมือสังหารคงจะปกปิดอาชีพของพวกมันเอาไว้ทั้งหมด
มือซ้ายวางทาบลงไปที่กลางศีรษะของหัวหน้ามือสังหาร ความทรงจำที่ถูกกระตุ้นถูกถ่ายโอนเข้ามาในหัวของเฉินห่าว แม้จะเป็ข้อมูลที่ไม่มาก มันทำให้เขาเห็นใบหน้าของคนอื่นๆที่รับงานอยู่ในองค์กรเดียวกันกับมือสังหาร เลเวลพวกมันสูงมากจนเขาไม่สามารถตอแยได้
“ สุดท้ายก็ไม่รู้อยู่ดี ให้ตายสิ ”
สิ่งที่เขาไม่ชอบมากที่สุดคือการตามหาความจริง เขาไม่รู้ว่าใครเป็ผู้ว่าจ้าง รู้เพียงแค่ว่ากลุ่มที่รับจ้างมาจากองค์กรไหน ซึ่งมันเป็องค์กรที่ใหญ่จนเขาไม่สามารถรับมือได้ในตอนนี้
เมื่อรู้ว่าเขาจัดการพวกระดับสูงไม่ได้จึงโยนความกังวลทิ้งไป ดูท่าเขาคงต้องปลอมตัวทุกครั้งหาก้าออกไปล่าเพื่อไม่ให้เขาถูกลอบสังหารเช่นวันนี้อีก
ส่วนเื่ของตระกูลเกาเขาจะลงมือแน่นอนเพราะเลเวลของพวกมันไม่ได้เยอะเหมือนมือสังหารที่มาจากต่างเมือง
“ เริ่มจากตรงไหนก่อนดีนะ ไม่สิ เราต้องเปลี่ยนที่นี่ให้กลับมาเป็ปกติก่อน ”
เฉินห่าวใช้หน้าต่างจัดการระบบลบเืทั้งหมดออกทำราวกับว่าไม่เคยมีการสังหารเกิดขึ้น จากนั้นจึงเรียกัน้อยให้ลงมากินศพของมือสังหารที่ฆ่าตายไป มันเป็วิธีที่ดีที่สุดในการเก็บหลักฐาน ซึ่งัน้อยสามารถย่อยศพได้ในเวลาไม่กี่นาที
อย่างไรก็ตามมือสังหารที่มาจากตระกูลเกายังมีชีวิตอยู่ ทั้ง 23 ชีวิตหนีรอดไปได้ 1 หลังจากที่เขาปล่อยหัวหน้าพวกมันไปมอบตัวกับตำรวจ ส่วนอีก 22 คนที่หายไปในตอนต้น เขาเพียงจับพวกมันไปตรึงเอาไว้กับผนังห้องเท่านั้น เฉินห่าวคิดว่าได้เวลานำพวกมันลงมาแล้วจึงมัดมือมัดเท้าแล้วทำลายแก่นมานาพวกมันเพื่อไม่ให้กลับมาเป็มือสังหารได้อีก ก่อนที่เขาจะเปิดตึกปล่อยให้หยางเข้ามา
“ จัดการได้ทั้งหมดแล้วเหรอ ”
“ ครับพี่หยาง ขอบคุณที่ช่วยนะครับ ว่าแต่พี่ช่วยติดต่อตำรวจให้ผมหน่อยได้ไหม ดูเหมือนว่าพวกมัน้าจะมอบตัว ”
“ แล้วพวกที่ตรวจสอบเลเวลไม่ได้หายไปไหน ”
“ หนีไปหมดแล้วครับ เหลือแต่พวกนี้แหละ ผมสอบถามมันแล้ว เห็นว่าพ่อบ้านสี่จากตระกูลเกาว่าจ้างพวกมันมา ”
หยางเดินออกมานอกร้านแล้วติดต่อสถานีตำรวจเขต X ให้มาจับมือสังหาร ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมกวาดตามองรอบๆเพราะกลัวว่ามือสังหารที่หลบหนีไปจะวกกลับคืนมา เลเวลพวกมันน่าจะสูงมาก ต่อให้เป็เขาเองก็อาจจะช่วยไม่ได้
“ เฉินห่าว นายควรจะจ้างบอดี้การ์ดเฝ้าร้านนะ ถ้าพวกมันกลับมาอีกอาจจะแย่เอาได้ ”
“ ครับพี่ ”
“ ถ้าตำรวจมาแล้วฉันจะไปเลยนะ มีหลายอย่างที่ต้องทำ ”
“ ครับพี่ ขอบคุณมากๆเลยครับ แทนที่วันนี้จะได้ออกกำลังกายสบายๆ ”
“ งั้นลดราคาให้กันหน่อยได้ไหม ในเมื่อฉันช่วยนายแล้ว ”
“ ได้สิพี่ ครั้งหน้าผมจะลดราคาให้ครึ่งหนึ่ง ”
เฉินห่าวมองไปยังรถตำรวจที่วิ่งเข้ามาจอดอย่างรวดเร็ว เขาจึงเข้าไปให้การจากนั้นไม่นานตำรวจก็พามือสังหารกลับไป
“ มาดูกันว่าพวกแกจะทำยังไงอีก ”
เฉินห่าวเดินเข้าไปในบ้าน การที่เขาไว้ชีวิตมือสังหารเป็เพราะ้าตบหน้าตระกูลเกาด้วยการปล่อยข่าว มันน่าจะทำให้ตระกูลนี้เสียหน้าไม่น้อย ถึงแม้เขาจะเล่นงานอย่างหนักไม่ได้ แค่นี้ก็น่าจะทำให้พวกมันโกรธเืขึ้นหน้า