บทที่ 13 ง่วงนิดหน่อย
อีกครึ่งชั่วยามผ่านไป....
ผ่านไป สองชั่วยาม ทั้งสองก็ยังคงนั้งอยู่ และไม่มีท่าทีว่าจะยกเลิกการทดสอบ ทุกคนที่อยู่ที่นี้ก็อยากรู้ว่าในสองคนนี้ใครจะเป็คนที่ทนได้นานที่สุด และว่ากันว่าเมื่อเวลาผ่านไปนานผู้ที่รับการทดสอบก็จะได้รับพลังจากมิติทดสอบ แต่การทดสอบนี้ทำได้เฉพาะตอนอายุ 8 ขวบเท่านั้น ท่าอายุมากกว่านี้ก็จะไม่ได้รับผลใดๆจากการทดสอบ...
อีกครึ่งชั่วยามผ่านไป.....
ผ่านไป สองชั่วยามครึ่ง ทั้งสองก็ยังคงนั้นอยู่กับที่ แต่ตอนนี้ต่างกันที่ใบหน้าของจูหลิงนั้นเริ่มซีดขาวและปรากฎความกลัวบนใบหน้าอย่างชัดเจน แต่ใบหน้าของเทียนเฟิงนั้นยังคงสงบอยู่เช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลง
อั๊ก!!
และทันใดนั้นเอง ก็เกิดเสียงทางด้านจูหลิงและเืของนางที่ไหลออกมาจากมุมปาก...
"ดูสิคุณหนูมีเืไหลออกมาจากมุมปาก!!"
"คุณหนูจะแพ้รึนี่...."
ผู้คนที่เห็นเช่นนั้นก็คิดไปต่างๆนาๆว่าจูหลิงนั้นไม่สามารถทนการทดสอบต่อได้
ทันใดนั้นเอง...
"เ้าโง่นั้นมันก็คือการทะลวงพลังไปอีกขั้นตอนนี้คุณหนูไกล้จะถึงระดับพื้นฐานขั้น 8!!"
ทันในั้นเองคนที่เคยเห็นเหตุการนี้มาแล้วก็อธิบายออกมา...
"ดูนั้นสิพี่ซือคง"จากกู่สกิดซือคงและชี้ไปที่เทียนเฟิง
"เขากำลังทะลวงพลังเช่นกัน!!"จางกู่พูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น
"นั้นสิ ฮ่าฮ่าฮ่า "ซือคงพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างมีความสุข
"ดูนั้นลูกชายผู้าุโซือคงกำลังทะลวงพลัง!!W
"โอว จริงด้วยข้าไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ"
ทันใดนั้นผู้คนโดยรอบเริ่มมองไปที่เทียนเฟิง การที่จูหลิงทะลวงพลังในการทดสอบครั้งนี้นั้นเป็เื่ที่ทุกคิดว่าเป็เื่ที่น่าใแล้ว แต่เื่ที่เทียนเฟิงนั้นสามารถทะลวงพลังได้ในการทดสอบนั้นเป็เื่ที่น่าใมากกว่า...
อีกครึ่งชั่วยามผ่านไป.....
ผ่านไป สามชั่วยามแล้ว สีหน้าของจูหลิงนั้นไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่แหละตัวของนางนั้นสั่นเล็กน้อย และเริ่มเรียกถึงแม่ของนางเป็ครั่งครา แต่ทางด้านเทียนเฟิงนั้นยังคงสงบเช่นเดิมและทันใดนั้นเอง...
"ท่านแม่...ท่านแม่!!!...ท่านแม่!!!!!"
ทันใดนั้นเองจูหลิงก็ร้องเรียกหาแม่ของนางออกมาและบีบลูกแก้วในมือของนางทันที
ฮือ ฮือ ฮือ
ท่านแม่!!
พรึบบ
ทำนใดนั้นเอง ผู้นำตระกูล ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้และพุ่งไปหาลูกสาวของเขาและโอบกอดนางอยางอบอุ่นและลูบผมนางเบาๆ....
ท่านพ่อ!!
"ท่านพ่อ...ข้า..ข้าเห็นท่านแม่!!...ท่านแม่กำลัง...."
ฮึก ฮึก ฮือ!!
ชุนมุ่ไม่ได้พูดอะไรออกมา นอกจากเช็ดน้ำตาของจูหลิงและกอดนางไว้แน่นเพื่อปลอบใจนาง
"ลูกต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อแม่ของลูกนางนั้นยอมเสียสละเพื่อลูกดังนั้นอย่าทำให้ความเสียสละของนางนั้นสูญเปล่า..."ชุนมู่พูดพร้อมกับลูบผมของจูหลิง...
"คะท่านพ่อ...ข้า...ข้าจะแข็งแกร่งเพื่อท่านและท่านแม่...ข้าจะต้อแข็งแกร่งกว่านี้!!"นางรีบเช็ดน้ำตาและปรับพลังในร่างของนางเพราะว่านางนั้นพึ่งทะลวงจาก ชั้น 7 สู่ ขั้น 8 ของระดับพื้นฐาน...
"การทดสอบเป็อย่างไรบ้างท่านพ่อตอนนี้เวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้ว"
สามชั่วยาม!!
นางรู้สึกดีใจอย่างมากที่นางสามารถทำเวลาได้เท่าพ่อของนาง หลังจากนั้นนางก็มองไปยังเป่ยชู นางคิดไว้แล้วว่านางจะต้องอยู่เป็คนสุกท้ายของการทดสอบ...
"แล้วไอขยะนั้นหละท่านพ่อ รึว่เขาทดสอบครบสามรอบแล้ว"
ขยะ?
"เ้าคนที่ชื่อเทียนเฟิงนั้นแหละ"
"นั้นสินะ"ชุนมู่พูดพร้อมชี้ไปด้านหลังของนาง
แต่ทันใดนั้นเองสายตาของนางก็ไปหยุดที่เทียนเฟิง.....
เป็ไปไม่ได้!!
นางอุทานออกมาด้วยความใอย่างมาก
"อืม...เขาเป็คนที่มีพร์มากทีเดียว"ชุนมู่พูดขึ้น
เทียนเฟิงนั้นยังคงนั่งอยู่ก่อนหน้านี้เขาทะลวงพลังเสร็จแล้วเขาก็มีใบหนเาที่ซีดไปหมดแต่ตอนนี้ใบหน้าเขากลับเปล่งปรั่งกว่าผู้หญิงเสียอีก...
"เป็ไปไม่ได้ข้าแพ้ให้กับ...ไอคนไม่เอาไหนอย่างเทียนเฟิง!!"
จูหลิงสบถคำออกมาด้วยตวามใเมื่อเห็นว่าเทียนเฟิงนั้นยังคงนั้นอยู่ และเมื่อนางคิดไปคิดมานางก็หน้าแดงด้วยความโกรธเพราะว่าเมื่อกี้นางพูดออกมาว่าเทียนเฟิงเป็ขยะ และคนดดยรอบเริ่มมองมาที่นาง นางรีบเดินออกมาจากลานทดสอบทันที...
และในตอนนี้เวลาทดสอนนั้นก็หมดลงแล้ว แต่เทียนเฟิงก็ยังคงอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน..
"เออ...ท่านผู้นำตระกูลเราควรทำเช่นไร..."ผู้คุมสอบนั้นไม่รู้ว่าจะทำยังไงกำเหตุการณ์เช่นนี้
"ปล่อยให้เขาทดสอบต่อไป"
ตุบ ตุบ ตุบ
"ท่านพี่"
ทันใดนั้นก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นใกล้ๆกับที่นั่งของซือคง และผู้หญิงคนนั้นก็คือฮุยหลิง
"น้องหลิง"เมื่อเห็นนางซือคงก็ทักทายและเรียกมาที่เขาทันที...
"เฟิงเอ๋อละ"
ซือคงนั้นไม่ได้ตอบแต่ยิ้มและชี้ไปที่เทียนเฟิงทันที
"หลานเฟิงกำลังอยู่ระหว่างการทดสอบอาซ้ออย่าได้กังวล"จากู่พูดทันที
"ถูกต้องท่านป้า และตอนนี้เขาก็กำลังทำลายสถิติของตระกูลอีกด้วย"ไห่กู่พูดขึ้น
"แต่เขายังเด็กและร่างกายของเขานั้นไม่ค่อยแข็งแรงเกรงว่าอาการของเขาจะกำเริบข้าว่า..."
"น้องหลิงถ้าเขาไม่ได้ลงประลองครั้งนี้คงน่าเสียดายเพราะว่าการประลองครั้งนี้ผู้ชนะเลิศจะได้ของรางวัลมากมายและยังได้โสมพลังกายอีกแต่ถ้าเ้าไม่ให้เขาลงแข่งก็ไม่เป็ไร ฮ่า ฮ่า!!"ถงชู พูด
โสมพลังกาย!!
เมื่อนางได้ยินชื่อโสมพลังกายนางก็ใอย่างมาก ถึงนางจะไม่ค่อยรู้เื่สมุนไพรมากนักแต่โสมพลังกายนั้นมีชื่อเสียงมากในด้านการเพิ่มความแข็งแรงของร่างกาย นางนั้นเคยคิดที่จะซื้อโสมพลังกายมาให้กับเทียนเฟิงแต่ด้วยราคาที่แพงอย่างมากจึงทำให้นางนั้นไม่สามารถซื้อได้...
นางนั้นไม่มั้นใจจึงหันหน้าไปทางซือคงเพื่อยืนยันคำตอบ และซือคงก็พยักหน้าพร้อมกับยืนยันว่าเป็เื่จริง
"น้องหลิงเ้าไม่ต้องให้เทียนเฟิงลงแข่งหรอกเพราะร่างกายของเขานั้นไม่ค่อยจะดีเกรงว่าในการประลอง....ไ
ทันใดนั้นเองฮุยหลิงก็พูดขึ้น
"ถ้าอย่างนั้นก็ดี...ในเมื่อเขาเลือกที่จะไปต่อข้าก็จะไม่ห้ามเขา ซักวันเขาจะต้องโตขึ้นและซักวันหนึ่งเขาจะต้องต่อสู้เขาจำเป็ต้องหาประสบการณ์จริงถ้าเขาชนะงานประลองนี้เขาก็จะได้รับ โสมพลังกาย"นางพูดขึ้น
อะ!!
ถงชูนั้นพูดเพื่อจะให้ฮุยหลิงห้ามเทียนเฟิงลงประลองแต่นางกลับเปลี่ยนใจซะงั้น....
เวลาผ่านไปเทียนเฟิงก็ยังคงนั้นสมาธิอยู่เช่นเดิม และในมิติทดสอบนั้นเทียนเฟิงก็ยืนดูมิติที่บิดเบี้ยวภายในมิตินั้นก้มีภาพของความทรงจำทังโลกนี้และโลกก่อนปะปนกันอยู่...
เขารู้ว่ามันเป็ภาพลวงตาและเขายังรู้สึกถึงพลังที่ไหลเขามาในตัวเขาตลอดเวลา และพลังชีในมิตินี้นั้นมีความหนาแน่นมากกว่าข้างนอกเลยทำให้เขาเพิ่มพลังอย่างรวดเร็ว...
เขานั้นดูดซับพลังงานต่อไปเรื่อยๆ เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่เขารู้เพียงว่าเวลาผ่านไปสามชั่วยามลูกแก้วทดสอบก็จะแตกเองและเขาก็มองภาพตรงหน้าต่อไปราวกับดูละคร
"ไอหนูนั้นมันมาทดสอบแน่เรอะ ถ้าไม่บอกว่าเป็การทดสอบข้าคิดว่ามันมานั้งเล่นสะอีก"
"นั้นสิข้าว่าเขาคงหลับไปแล้วละมั้ง"
"นี่มันก็เลยสามชั่วยามครึ่งมาจะสี่ชั่วยามแล้ว เขายังไม่ขยับไปไหนเลย
"มันจะชิวเกินไปแล้ว เขาสามารถอยู่ได้นานกว่าท่านผู้นำสะอีก"
"พี่ซือคงทำไมเขาชอบทำอะไรให้เราใตลอดเลย"จางกู่พูดขึ้น
"ข้าเองก้คิดเช่นนั้น เขาทำข้าใมากทีเดียว"
"ข้าวาการทดสอบที่สามเขาอาจจะมีความลับที่ทำให้เราใอีกก็ได้"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า นั้นก็เป็ไปได้"
ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ทั้งสองคุยกันอย่างสนุกสนาน
ความลับ!!
*จริงด้วยทั้งๆที่มันไท่สามารถทะลวงสู่ระดับพื้นฐานขั้นสามได้ด้วยซ้ำ และร่างกายที่อ่อนแอแต่ตอนนี้กลับแข็งแรงและยังทดสอบด้านจิตใจได้มากกว่าผู้นำสะอีกมันจะต้องมีอะไรแน่ๆ*ถงชูคิดในใจ
ด้านเทียนเฟิง
"โอวข้าเคยทำแปปนี้ด้วยรึเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่า"
เขามองภาพด้านหน้าอย่าสนุกสนาน
"เอ๋~นั้นมัน~"เขาพูดพร้อมกับยิ้ม
มันเป็ภาพตอนที่หลวงจีนกำลังสอนเขาปรุงยาแบบเร่งด่วน
"ไอหนู ดูนี่สิ"
"ตาแก่ท่านจะทำอะไรแปลกอีกงั้นรึ"
"ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเองสิ"
พรึบ
ทันใดนั้นเองก็มีปางอย่างคล้ายๆฟองน้ำปรากฏขึ้น
"เหจะท่านเล่นอะไรอีกละ"เทียนเฟิงถามด้วยท่าทีกวนๆ
"ข้าไม่ได้เล่นนะโวย นี่คือผลงานอันภาคภูมิของข้าอีกอย่างเลยเชียวนะ" ชายชราพุดด้วยความโมโหเล็กน้อย
"แล้วมันทำอะไรได้มั้งหละ"
"เหอะๆ กลั่นยา"ชายชราแสยะยิ้มและชูลูกแก้วอย่างภูมิใจ
"หะ!! กลั่นยา"
"ถูกต้องใละสิฮ่าฮ่าฮ่า"
"ใช้ข้าใ...เพราะท่านเล่นอะไรก็ไม่รู้"เทียนเฟิงพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น
อะ!!
"ข้ามีเตาปรุงยาอยู่แล้วถึงข้าไม่มีเตาปรุงยาข้าก็สามารถใช้ไปปรุงยาโดยไม่ใช้เตาก็ได้"เทียนเฟิงพูดพร้อมกับยักไหล่
"เ้ายังไม่รู้อะไรลูกแล้วกลั่นยาของข้านั้นสามารถปรุงยาได้รวดเร็วกล่าเตาปรุงยาและรักษาคุณภาพของยาได้ดีกว่าใช้ไฟสะอีก"
ขี้โม้
อะ!!
เมื่อได้ยินเช่นนี้ชายชราหยิดสมุนไพรออกมาและใช้ลูกแล้วกลั่นยาดูดสมุนไพรเ่าั้เข้าไปและกลั่นจนกลายเป็ยาในพริบตา
"เหอะๆ งั้นก็ดูสะเ้าเด็กโง่"ชายชราแสยะยิ้มและโยนยาไปพร้อมกับลูกแก้วกลั่นยา
หมับ
"สิบส่วน งั้นรึนี่...อย่างน้อยท่านก็ไม่ได้โม้ไปซะทุกอย่าง"
เหอะ!!
"ลูกแล้วนี่"เขาพูดพร้อมกับสำรวจลูกแล้วอย่างละเอียด และมีแสงสีทองออกมาจาตาของเขาดุแล้วสวยงามอย่างมาก
"ซับซ้อนมาก...ข้าไม่คิดว่าคนแก่เช่นท่านจะคิดได้นะเนี่ย"เขาพูดพร้อมกับหลับตาและพยักหน้า
หนอย!!
"เ้าจำได้รึไม่"
"ท่านคิดว่าข้าเป็ใคร..."เขาหลับตาและยื่นมือออกมา
ฟูวว
พรึบ
"ท่านคิดว่ายังไงหละ"
ทันใดนั้นเองก็มีลูกแก้วปรากฎขึ้นมาลอยอยู่บนมือของเขา
"เฮอะ ถึงจะคลายแต่มันก็ไม่เหมือนของข้าหรอกนะ"
"ใครว่าข้าจะทำแบบท่าน"
ฮืออ
"ตาแก่ท่านดูเองละกัน"
ทั้นใดนันเองมือข้างซ้ายของเทียนเฟิงนั้นก็มีไฟลุกชนออกมาและมันก็ถูดูดไปโดยลูกแล้วของเทียนเฟิง
พรึบ!! ฟูวว!!
ไฟนั้นหมุนอย่างรุนแรงอยู่ในลูกแก้วของเทียนเฟิง
"นั้นมันอะไรหนะ"ชายชราถามด้วยความสงสัย
"ข้าดัดแปลงมาจากลูกแก้วกลันยาของท่านนะ มันสามารถกลั่นยาได้เหมื่อนท่านแต่มันทำได้มากกว่านัน มันสามารถอัพพลังใส่ลงไปได้ด้วย และเมื่อมันถูกปล่อยออกมามันก็จะระเบิกออกมาอย่างรุนแรงกว่าเดิมอีกด้วย"เทียนเฟิงพูดพร้อมกับเชิดหน้าอย่างผู้ชนะ
"ฮ่าฮ่าฮ่า เ้านี่มีหัวเหมือนกันหนิ"
ข้าว่าท่านแก่เกินไปต่างหาก
เทียนเฟิงที่กำลังดูอยู่ก็ยิ้มกับภาพตรงหน้าและหัวเราะอย่างชอบใจ
"ฮ่าฮ่า ข้านี่มันอัจฉริยะจริงๆ"
พรึบ
ทันใดนั้นเองก็มีลูกแก้วปรากฏขึ้นบนมือของเทียนเฟิง
"ข้าจะตั้งชื่อเ้าว่า "ลูกแก้ว์"ก็แล้วกัน"
ทันใดนั้นเองเขาก็รู้สึกถึงพลังบางอย่าง
"โอว หมดเวลาแล้วงั้นรึ"
เทียนเฟิงหลับตาและลืมตาอีกทีเขาก็กลับออกมาจากมิติทดสอบแล้ว
ห้าวววว!!
ทันทีที่เขากลับออกมาเขาก็บิดี้เีทันที
"นั้นดูนั้นเขาลืมตาแล้ว เขาลืมตาแล้ว"ทันที่ที่เทียนเฟิงลืมตาจางกู่ก็ะโออกมาทันที
"เฟิงเอ๋อเป็อย่างไรบ้าง"ซือคงรีบเข้ามาถามทันที
"หืม เป็ไร?ข้าไม่ได้เป็ไรข้าสบายดี แค่ง่วงนิดหน่อย"เขาตอบพร้อมกับเอียงคอด้วยความสงสัย
ทุกคนคิ้วกระตุกทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้นเพราะว่าด่านทดสอบจิตใจนั้นจะดึงเอาสิ่งที่ผู้ทดสอบกลัวที่สุดออกมาแต่เขาบอกว่าแค่ง่วงนิดหน่อย มันทำให้ผู้คนใอย่างมาก