ตอนที่ 13ได้เวลาเอาคืน
“พวกแกไม่ต้องห่วงเื่แค่นี้เอง เสร็จธุระจะตามไปห้องเรียน” พฤกษาลุกจากโต๊ะอาหารทันทีร่างบางเดินไปที่สวนหลังอาคารเรียน ในใจร้อนรุ่มไม่รู้จะเจออะไรข้างหน้า แต่จะทำให้ณภัทรเดือดร้อนเพราะภาพพวกนี้ไม่ได้เขาเป็คนมีเกียรติในมหาลัย เป็ที่นับหน้าถือตาและเคารพยำเกรงหากทุกคนเห็นภาพนี้เข้า เขาต้องโดนต่อว่าเป็แน่เพราะมนุษย์เราอะไรที่ต่างจากที่ตนเองคิด ก็ล้วนกลายเป็สิ่งที่ไม่ถูกต้อง ทั้งที่ชีวิตทุกคนเกิดมา ไม่จำเป็ต้องหนึ่งบวกหนึ่งได้สองไปทั้งหมดชีวิตล้วนแตกต่างได้เสมอ อยู่ที่เราจะเลือกเดินหากเพียงไม่ทำร้ายและสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นก็น่าจะเพียงพอแล้วตอนนี้เขาคิดได้อย่างเดียว เขา้าคนที่ปกป้องเขาได้ ซึ่งในใจก็มีเพียงคนเดียวเมื่อใกล้ถึงที่นัดหมาย นิ้วเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาณภัทรเมื่อเห็นอีกฝ่ายรับสายและกำลังจะพูดสายตาก็เหลือบไปเห็นกานดาที่กำลังมองหาเขาอยู่พฤกษารีบโยนโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางแล้วรีบเดินไปหากานดาที่ตอนนี้เห็นเขาแล้ว
“ฮัลโหล แปลกใจจังวันนี้โทรหาพี่ได้ พี่ดีใจมากนะ” ณภัทรพูดพร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างคนมีความสุขก็ร้อยวันพันปีเด็กหนุ่มไม่เคยโทรหาเขาเลย แต่ตอนนี้โทรมาหาแค่นี้ก็ทำให้เขาดีใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ไม่ว่าเขาจะเรียกอีกฝ่ายอย่างไรก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับมาจนสองคิ้วหนาขมวดมุ่นเข้าหากัน ‘หรือว่ามือพฤกษาไปโดนทำให้โทรศัพท์โทรออกเองโดยเขาไม่รู้ตัว’รออีกสักพักก็เงียบ เสียงทุ้มเรียกปลายสายเท่าไหร่ก็ไม่ตอบ เมื่อเขาแน่ใจว่ามือพฤกษาคงไปโดนและไม่อยากให้อีกฝ่ายเสียค่าโทรศัพท์ฟรีจึงทำท่าจะกดวางสาย แต่ต้องแปลกใจเมื่อมีเสียงผู้หญิงดังเข้ามาในปลายสายแทนเสียงของหนุ่มน้อยที่เขาคิดถึง
“มาจนได้นะ ไม่คิดว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้วไปแอบแซบกับผู้ชายแทน ผู้ชายแบบนายนี่มันน่าสมเพชที่สุดคิดว่าตัวเองดีนักเหรอ ถึงกล้าไปยุ่งกับพี่ภัทรเขาเห็นนายเป็แค่ของเล่นแปลกใหม่เท่านั้นแหละรู้ไว้ด้วย”กานดาเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
“บอกแล้ว เห็นเอ๋อๆ นี่ก็ไม่ธรรมดานะกล้าบอกให้พี่ภัทรมาหลอกจีบและทิ้งพวกเรา เพื่อแก้แค้นให้มัน เลวมาก”เมษาพูดอย่างโกรธแค้น เพราะหลังจากวันที่เธอโกหกพี่ชายไปพี่ชายเธอก็แทบจะไม่เชื่ออะไรที่เธอพูดอีก มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกโกรธมากที่กล้าทำให้เธอไร้ที่พึ่ง
สามสาวยืนรุมพฤกษา ที่ตอนนี้เขายืนติดกำแพงอย่างไม่อาจจะถอยไปไหนได้เพราะสามสามรุกคืบเข้ามาเรื่อยๆ จนติดผนังอาคารเรียน
“รู้จักสวนหลังอาคารเรียนได้ยังไงแล้วถ่ายภาพนั้นไว้ได้ยังไง”พฤกษาถามเสียงเย็น
“ก็ไม่ยากหรอกพอดีเมื่อเช้าเห็นรถพี่ภัทรขับมาที่นี่ เลยขับรถตามมา และก็ได้เจอของดี นี่ไงทั้งคลิปวิดีโอ ทั้งภาพตอนจู่จี๋มีหมดนะ”ลลิษาพูดน้ำเสียงเย้ยหยันกระตุ้นอารมณ์อีกฝ่าย
“้าอะไร”พฤกษาถามเสียงเย็นเยียบอย่างคนโกรธและเกลียดสามสาวตรงหน้าที่วุ่นวายกับชีวิตเขาไม่เลิกเสียทีตอนนี้เขาจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายปั่นหัวเขาเล่นอีกแล้ว เขาจงใจบอกสถานที่เพื่อให้ณภัทรรู้และตามมาได้
“้าให้แกไม่มีที่ยืนในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ไงเพราะแกทำให้พวกเราต้องโดนพี่ภัทรทำร้ายจิตใจ ต้องโดนทิ้งอย่างไม่ใยดีหากไม่มีแกพวกเราคงไม่มีสภาพแบบนี้ หากไม่มีแกพี่ภัทรเขาคงรักพวกเราได้ไม่ยากเพราะแกไปฟ้องเขา ให้เขามาจัดการพวกเราใช่ไหม พวกเราไม่มีความสุขคนอย่างแกก็ไม่ควรมีความสุข เด็กเอ๋ออย่างแกคงเสียใจมากสินะที่โดนพวกเราปั่นหัวจนต้องเรียกร้องความสนใจจากพี่ภัทร เพราะแกรู้ว่าพวกเราชอบพี่เขาแกเลย้าเอาคืนใช่ไหม” กานดาพรั่งพรูความเ็ปเธอเสียใจที่โดนณภัทรชายในดวงใจของเธอที่เธอแอบชอบั้แ่วันแรกที่เข้ามาในมหาวิทยาลัยแต่ถึงเธอจะพยายามหลายครั้งในการเข้าหา แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้สนใจใยดีเพราะคนที่เข้าหาเขาได้มีเพียงดาวมหาลัย ดาวคณะ หรือผู้หญิงที่สวยเด่นซึ่งเธอไม่ได้ติดอยู่ในหญิงสาวที่เพียบพร้อมเ่าั้ พออีกฝ่ายเข้ามาหาเธอเองจึงเหมือนเป็ความฝันที่เป็จริง แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงเมื่อเธอได้รู้จากเมษาว่า ทุกอย่างคือแผนการแก้แค้นให้พฤกษา ความเ็ปความโกรธแค้นจึงทำให้เธออยากแก้แค้นและโชคดีที่วันนี้ลลิษาขับรถตามอีกฝ่ายทำให้ได้หลักฐานชิ้นสำคัญที่จะทำลายชื่อเสียงของทั้งสองคนได้
“พวกเธอนั่นแหละที่จะไม่มีที่ยืนในมหาลัยนี้”เสียงทุ้มที่ดังมาจากทางข้างหลังของทั้งสามสาว ทำให้พวกเธอหันกลับไปมองดวงตาเบิกกว้าง หัวใจตกวูบ ทั้งสามคนหันมองหน้ากันเลิกลั่กด้วยไม่คิดว่าคนที่คาดไม่ถึงจะมาได้
“พี่ภัทร พี่เอ่อ มาได้ยังไงค่ะหรือว่า แกสิน่ะ ที่บอกให้พี่เขามา แค่มาพบผู้หญิงถึงกับต้องเรียกคนอื่นมาด้วยกระจอกจริงๆ” เมษาพูดน้ำเสียงเหยียดหยัน หันไปมองหน้าพฤกษา แววตาวาวโรจน์
“พฤกษาไม่ได้บอกพี่แต่ที่นี่เป็ที่ที่พี่มาประจำ และบังเอิญวันนี้พี่ก็มาก่อนหน้านี้แล้ว”ณภัทรไม่ยอมให้ใครว่าร้ายคนที่เขารักได้ เขาต้องปกป้องทุกทาง ตาคมมองหน้าพฤกษาแววตาเป็ห่วงความรู้สึกอีกฝ่าย พฤกษาเองก็มองหน้าสบตาเขาตอบเช่นกันแววตาเขาวูบไหว
“ไม่มีอะไรค่ะพี่พวกเราแค่ล้อเล่นกัน” กานดาโกหกไปด้วยกลัวว่าหากเขาซึ่งเป็ประธานนักเรียนเป็ลูกอธิการบดี และเป็คนที่เธอชอบ รู้สึกแย่กับเธอไปมากกว่านี้ เธอคงเสียใจมากแน่ๆเธอยังคงอยากให้ภาพลักษณ์เธอดูดีพอจะไปขอคบหากับเขาได้อีก
“พี่ได้ยินหมดแล้วและพี่ก็จะไม่ทนอีก ทั้งเื่ที่เมษาแต่งเื่ให้พี่ชายของเธอมาจัดการพี่หรือเื่ที่ทำวันนี้ มันมากเกินไปที่พี่จะทน ตอนนี้พี่ขอให้พวกเธอรอรับกรรมที่พวกเธอเคยก่อแล้วกัน”ณภัทรพูดเสียงเย็น หญิงสาวเหล่านี้ไม่ยอมจบและทำร้ายคนอื่นไปเรื่อยเล่นกับความรู้สึกคน ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี เขารวบรวมคลิปต่างๆ ไว้หมดแล้วหลังจากที่เมษาก่อเื่กับเขาและทำให้พฤกษาาเ็เป็คลิปที่พวกหล่อนเคยกลั่นแกล้ง รังแก บลูลี่คนอื่นแน่นอนมันไม่ได้ยากเพราะอรอุมาเป็เพื่อนห้องเดียวกับเธอการหาหลักฐานพวกนี้เลยไม่ลำบากอย่างที่คิด เพราะคนที่ไม่ชอบพวกเธอก็มีเยอะเขามีทั้งคลิปสัมภาษณ์คนที่เคยโดนพวกเธอรังแกหรือคลิปที่แอบถ่ายยามพวกเธอแกล้งคนอื่นเพียงเพื่อความสนุกของตนเอง โชคดีที่เพื่อนๆหรือคนที่ไม่ชอบพวกเธอยังคงเก็บคลิปเ่าั้ไว้
“พี่หมายความว่าอย่างไรค่ะ”กานดาถามเสียงเบารู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆ
“ไม่ต้องไปเชื่อที่มันพูดหรอกปล่อยคลิปเลย” เมษาบอกกานดาและสั่งให้ลลิษาปล่อยคลิปออกไป
“ปล่อยได้เลยพี่ไม่ว่าแต่ก่อนปล่อยช่วยดูเพจ Cube boy หรือ Facebook นักศึกษาก่อนนะ”เสียงเย็นของณภัทรที่ทำให้คนฟังรู้สึกขนลุก ทั้งสามสาวยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเปิดไปยังเพจที่ถูกสั่งให้เปิดและก็ต้องเนื้อตัวชาวาบ เมื่อมีคลิปวิดีโอพวกเธอที่เคยทำในอดีตทั้งกลั่นแกล้งคนอื่น บลูลี่คนอื่น หลอกลวงคนอื่นเหมือนที่ทำกับพฤกษาพร้อมคลิปสัมภาษณ์เหยื่อเ่าั้ทุกคนถูกเบลอหน้ายกเว้นพวกเธอทั้งสามคนที่โชว์หน้าชัดเจน กานดามือสั่นน้อยๆในใจเริ่มหวั่นวิตก คอมเมนท์ด่าทอมากมายทำให้น้ำตาเธอเริ่มคลอเบ้าเงยหน้ามองเพื่อนอย่างคนที่ทำอะไรไม่ถูก ไม่นานทั้งสามสาวก็มีเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ เมื่อรับสายก็พบว่าทั้งสามถูกอาจารย์ที่ปรึกษาเรียกตัวเข้าพบเพราะคลิปวิดีโอดังกล่าว
“พี่ภัทรต้องทำขนาดนี้เลยหรือค่ะถ้าหากพี่ทำให้พวกเราไม่มีที่ยืน งั้นพี่ก็อย่ามีที่ยืนเลยค่ะ การที่พี่มายืนสารภาพรักและกอดกับผู้ชายพี่คิดว่าคนที่เป็ผู้นำ เป็ประธานนักศึกษาอย่างพี่เป็สิ่งที่สมควรที่จะไม่ถูกวิพากษ์วิจารณ์หรือค่ะ”ลลิษาพูดเสียงดังเพราะรู้สึกโกรธและกังวลไปหมดในใจของเธอหวั่นวิตกกับเหตุการณ์ข้างหน้า
“เอาเลยตามสบายพี่ไม่สนใจอยู่แล้วในเมื่อมันเป็เื่จริง หากวันหนึ่ง พฤกษ์รับรักพี่แล้วพี่ก็ต้องเปิดตัวให้ทุกคนรู้อยู่ดี บอกั้แ่ตอนนี้พี่ก็ไม่แคร์หรอกแต่พี่จะบอกให้อีกอย่างนะ คลิปที่เห็นเป็แค่ส่วนหนึ่งหากพวกเธอทำให้พฤกษ์เดือดร้อนอีกแม้เพียงเล็กน้อยคลิปเด็ดของพวกเธอก็จะถูกปล่อยออกไปทันที” ณภัทรพูดเสียงเย็น มองหน้าอีกฝ่าย แววตาเหี้ยมเกรียม
“พี่โกหก พี่ไม่มีคลิปนั้นหรอก”เมษายังคงแย้งอย่าง้าเอาชนะ ทั้งที่รู้ว่า พวกเธอเริ่มแพ้ในเกมนี้
“ไม่เชื่อก็ลองดูพี่เองก็อยากให้คนทั้งมหาลัยเห็นความเลวของพวกเธอเหมือนกัน”
สามสาวมองหน้ากันกานดาส่งสายตาว่าหยุดและไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาก่อนจะเื่จะเลวร้ายไปมากกว่านี้เพราะหากณภัทรลงมาเล่นเอง อย่างไรพวกเธอก็มีแต่แพ้กับแพ้สามสาวจึงตัดสินใจเดินหนีขึ้นรถเก๋ง
ลลิษาเพื่อกลับไปยังอาคารเรียนไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาของแต่ละคน ก่อนกลับเมษาะโขู่ณภัทรอีกครั้ง
“พี่อย่าหวังได้อยู่อย่างสงบเลยเื่นี้ไม่จบง่ายๆ แน่”
ณภัทรมองหญิงสาวที่กำลังไปขึ้นรถเก๋งถอนหายใจเบาๆ อย่างเหนื่อยหน่ายกับความไม่รู้ผิดชอบชั่วดีของพวกเธอ ก่อนจะรีบสาวเท้าไปหาร่างบางมือหนารีบประคองหน้าอีกฝ่ายมาซบกับอกของเขา พฤกษาปฏิบัติตามอย่างง่ายดาย ซบอกแกร่งอย่าง้าที่พึ่งไร้คำพูดใดๆ ออกมาจากปากบาง
“ไม่เป็ไรนะ พี่อยู่ตรงนี้แล้วต่อไปนี้ไม่มีใครกล้าทำร้ายจิตใจพฤกษ์ได้อีกแล้ว เชื่อพี่นะ”พฤกษาพยักหน้าหงึกหงักและกอดตอบอีกฝ่ายอย่าง้าความอบอุ่นทางใจ
“พี่พาผมกลับห้องได้ไหม ผมไม่อยากไปเรียนแล้ว”พฤกษาเอ่ยเสียงเบา
“ได้เดี๋ยวพี่บอกอรให้ลาเรียนให้พี่และลาเรียนให้พฤกษ์ด้วย”ณภัทรพาร่างบางมาขึ้นรถและขับกลับไปยังหอ ขึ้นไปชั้น 12 ห้องพักของตนเองเพราะยังไม่วางใจให้หนุ่มน้อยไปอยู่คนเดียว พาเขาไปนั่งบนเตียงก่อนเอ่ยถาม
“อยากกินอะไรไหม พี่ลงไปซื้อให้ หรือให้สั่งเดลิเวอร์รี่ก็ได้อยากกินอะไร บอกพี่มาเลย” พฤกษาส่ายหัว ในใจเขารู้สึกแย่และอยากพักเท่านั้น
“ผมอยากนอน”
“ได้ งั้นนอนก่อน”มือหนาจัดแจงให้ร่างบางลงนอนพร้อมห่มผ้าให้ ก่อนจะจุมพิตหน้าผากหนึ่งครั้งแล้วหมุนตัวเพื่อไปหยิบน้ำเย็นมาดื่ม แต่มือบางรั้งแขนแกร่งไว้
“พี่กอดผมหน่อย”เสียงอ้อนและสายตาเว้าวอนของร่างบาง ทำให้ณภัทรอึ้งที่ถูกอีกฝ่ายอ้อนแบบนี้เขาจึงตัดสินใจลงนอนบนเตียงและดึงร่างบางมากอดอย่างทนุถนอมมือหนาลูบไล้เส้นผมอีกฝ่ายเล่นเบาๆ
“อย่าคิดมาก เื่มันผ่านไปแล้วหลังจากนี้พวกเธอจะต้องรับกรรมที่พวกเธอทำมานาน พฤกษ์ไม่ต้องห่วงนะไม่มีใครกล้าทำอะไรพฤกษ์อีกแล้ว”
“ผมไม่เข้าใจผมไม่เคยทำอะไรให้พวกเธอเลย สิ่งที่พวกเธอทำกับผม ผมก็ไม่เคยโวยวายและเรียกร้องแต่ทำไมพวกเธอถึงทำร้ายผมครั้งแล้วครั้งเล่า”
“คนไม่ดีก็คือคนไม่ดีไม่ต้องไปหาเหตุผลหรอก หลังจากนี้พฤกษ์รอดูเื่สนุกๆ ของพวกเธอก็พอ”
“เหมือนคนเ้าชู้ก็คือคนเ้าชู้ไม่ต้องไปหาเหตุผลความเ้าชู้อย่างนั้น ถูกไหม” ปากบางกระเซ้าอีกฝ่ายเงยหน้ามองเขา
“นี่ว่าพี่เหรอ นี่แหนะ ปากดีนัก”ร่างแกร่งขึ้นมาทาบทับบนร่างบางก่อนจะโน้มกายลงไปหากลีบปากบางยั่วยวน จูบเบาที่ปากนุ่มที่แก้ม ที่ดวงตา ที่จมูก ที่หน้าผากและจูบพรมไปทั่วใบหน้างามครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างบางหลับตารับััอีกฝ่ายอย่างไม่ขัดขืนพฤกษาอุ่นใจที่มีเขาคอยเคียงข้างในเวลาที่เขาทุกข์ และทุกๆ ครั้งที่เขาทุกข์คนคนนี้ก็มักจะอยู่ข้างๆเสมอ
กริ๊งๆ
เสียงโทรศัพท์จากอรอุมาโทรเข้ามามือหนาคลำหาโทรศัพท์ก่อนกดรับสาย
“ว่ายังไงอร”
“ภัทร พฤกษ์อยู่ไหนพวกเราโทรหาเท่าไหร่ก็ไม่รับ ตอนนี้เพื่อนๆพฤกษ์มาหารออยู่หน้าห้องแต่เคาะเท่าไหร่ก็ไม่มีคนเปิด โทรไปก็ไม่มีคนรับสายนายอยู่ไหน เห็นพฤกษ์บ้างรึปล่าว ทุกคนเป็ห่วง”
“พฤกษ์อยู่กับเรา ไม่ต้องห่วงกลับกันไปก่อน”
“นี่ พี่ภัทร พี่อยู่ไหนพวกเราเป็ห่วงเพื่อนเรานะ พี่บอกมาเถอะ พฤกษ์ต้องทุกข์ใจแน่ๆ”ธานินทร์แย่งโทรศัพท์ไปพูดกับณภัทรเอง เพราะเขาคาดว่า น่าจะอยู่กับอีกฝ่ายณภัทรถอนหายใจ ไม่อยากคลายอ้อมกอดนี้เลย เขายังอยากอยู่กันเพียงสองคนแต่ดูท่าจะไม่ได้ ไม่เคยเลยที่ร่างบางจะเป็ฝ่ายอ้อนเขาก่อนแต่ตอนนี้หนุ่มน้อยทั้งอ้อน ทั้งซบอกเขาหลับตาพริ้ม เขาไม่อยากให้ทุกคนมากวนแต่ก็เข้าใจว่าทุกคนเป็ห่วง ณภัทรชั่งใจก่อนเอ่ยถามอีกฝ่าย
“พฤกษ์เพื่อนๆมารอที่หน้าห้องพฤกษ์ จะลงไปไหม หรือให้พวกเขาขึ้นมา” พฤกษาพยักหน้ารับรู้
“พี่จะอนุญาตไหม หากให้เพื่อนๆมาบนห้องนี้ พี่เคยบอกว่าไม่เคยยอมให้ใครขึ้นมา หรือจะลงไปที่ห้องผม”พฤกษาลุกขึ้นเตรียมตัวลงไปข้างล่าง
“ไปที่ห้องพฤกษ์กัน”ณภัทรยังไม่อยากให้ใครขึ้นมาบนห้องนี้เขาอยากให้ที่นี่เป็ห้องที่พิเศษสำหรับเขากับพฤกษาเท่านั้นเหมือนสวนลับหลังอาคารเรียน
สองหนุ่มลงจากลิฟต์มายังชั้น 3เมื่อลิฟต์เปิดก็เห็นเพื่อนๆทุกคนมายืนรออยู่ ทุกคนมองหน้าพฤกษาอย่างเป็ห่วง ห้องเล็กดูคับแคบไปถนัดตาเมื่อมีหนุ่มสาวอยู่ในห้องถึง7 คน
“เป็อย่างไรบ้าง ไหนเล่ามาสิเื่เป็ยังไง หลังจากนายไปหาพวกเธอแล้ว” ชนะพลไม่รอ เขาอยากรู้เต็มที่เลยถามออกไป
“ใช่ หลังจากที่พฤกษ์ไปหาพวกเธอแชมป์ก็โทรมาบอกอร อรก็พยายามโทรหาภัทร แต่สายไม่ว่างตลอดเลยพวกเราจะตามไปแต่ก็ไม่แน่ใจว่า ‘สวนหลังอาคารเรียน’ มันอาคารเรียนไหนกันแน่พวกเราเลยแยกย้ายกันหาแต่ก็ไม่เจอ เพราะมหาลัยกว้างขวางเหลือเกิน”อรอุมาอธิบายอยากบอกให้รู้ว่าทุกคนร้อนใจแค่ไหน
“ไม่มีอะไรแล้วเราโทรหาให้พี่ภัทรมาช่วย และพี่ภัทรก็มาช่วยได้ทันเวลาพอดี หากพี่ภัทรไม่มาเราก็ไม่รู้ว่าเื่ราวจะเป็อย่างไรต่อไป”พฤกษาอธิบายให้เพื่อนฟังพร้อมเงยหน้ามองณภัทรที่นั่งอยู่บนเตียงคนเดียวส่วนคนอื่นๆ ก็นั่งที่พื้น
“หลังจากพี่รู้เื่พี่ก็ส่งคลิปให้แอดมินเพจ Cube boy รีบลงคลิปและนำไปโพสต์ใน Facebook นักศึกษา แปบเดียวคอมเมนท์เชิงลบมากมายเต็มหน้าเพจไปหมด”
“พี่ไปได้คลิปพวกนั้นมาจากไหน”พิชัยถามอย่างสงสัย เหมือนเขาเตรียมการไว้ก่อนเลย ทำให้สามารถแก้ปัญหาได้ทันท่วงที
“พี่หามาสักพักแล้วหลังจากเจอเื่ร้ายมา ทำให้พี่ต้องตอบโต้บ้าง แต่เอาจริงๆ ถึงพวกเธอปล่อยคลิปปล่อยรูปพวกนั้น พี่ก็คิดว่า พี่ไม่เป็อะไรหรอก พี่ไม่แคร์อยู่แล้วเพราะคนที่พี่แคร์มีเพียงคนเดียวคือพฤกษ์แต่พี่เพียงกังวลว่าพฤกษ์จะเดือดร้อนและอยู่ไม่เป็สุข” ณภัทรบอกอย่างจริงจัง
สิ้นเสียงณภัทรทุกคนก็โห่เสียงดังพร้อมกันเพราะหมั่นไส้คนพูด
“สรุปสองคนนี้เป็อะไรกันบอกมาเลย ทีพวกเขาขอตามไปด้วย กลับไม่ให้ไป แต่เรียกอีกคนมาช่วยแทน มันยังไงจ๊ะคุณพฤกษ์” ธานินทร์ซักไซ้
“พี่จีบพฤกษ์อยู่แต่พฤกษ์ยังไม่เชื่อใจพี่ พี่เลยต้องรอ” ณภัทรเป็คนตอบแทน
“โอ้ยใครเชื่อคาสโนวาตัวพ่ออย่างพี่ก็แย่แล้ว ผมเป็ไอ้พฤกษ์ผมก็ไม่เชื่อใจพี่เหมือนกัน”ธานินทร์บอกน้ำเสียงทีเล่นที่จริง
“พี่เลิกแล้วั้แ่เจอพฤกษ์พี่ก็ไม่ได้ยุ่งกับใครอีก ใช่ไหมอร”
ณภัทรหาพวกโดยการถามอรอุมา
“ใช่พฤกษ์ไม่ได้ยุ่งกับใครเลยั้แ่เจอพฤกษ์ เรายืนยันได้”
อรอุมายืนยันเสียงหนักแน่นอย่างไรเสียเธอก็ต้องอยู่ข้างเพื่อนเธอก่อน
“มีใครรู้ไหมหลังจากคลิปถูกปล่อยออกไปสามคนนั้นเป็อย่างไรบ้าง”ยงยุทธถามเมื่อเนื้อเื่กำลังจะเปลี่ยนไปเป็เื่ความสัมพันธ์แทน
“อรโทรถามเพื่อนแล้ว เห็นบอกว่าอาจารย์ที่ปรึกษาเรียกผู้ปกครองมาพบ และเื่ราวถึงคณบดีแล้ว คงแค่เตือนเพราะอย่างไรก็ตามคลิปต่างๆเป็คลิปในอดีต โทษอาจไม่มี แต่สิ่งที่มีแน่นอนก็คือโทษทางสังคมคงอยู่ยากละ”อรอุมาพูดอย่างโกรธแทนหนุ่มรุ่นน้อง
“สิ่งที่พวกเธอทำแต่ละอย่างมันเลวร้ายจริงๆ”ชนะพลพูดสำทับแฟนสาว
“เอาล่ะตอนนี้ก็ไม่มีเื่อะไรแล้ว งั้นพวกนายก็กลับได้แล้ว ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เป็ไรแล้วแต่ตอนนี้หิวจัง ไปกินก๋วยเตี๋ยวหน้ามอกันมั้ย” พฤกษาถามเพื่อนๆและแน่นอนทุกคนเห็นด้วยเพราะเริ่มหิวเหมือนกัน ทุกคนจึงนั่งรถเก๋งของชนะพลไปร้านก๋วยเตี๋ยวร้านโปรดของทุกคนยกเว้นพฤกษานั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของณภัทร
1K
