“อื๊อ...นายเพิ่ม เบา ๆ หน่อยสิจ๊ะ เดี๋ยวก็เป็รอยหมดหรอก”
คุณผู้หญิงที่สวมชุดกระโปรงลูกไม้ร้องบอกนายเพิ่มที่กำลังจูบไซ้อย่างเมามันคนสวนวัยกลางคนทั้งกอดทั้งจูบ ทำเหมือนกำลังลวนลามคุณผู้หญิงแต่ไม่ใช่สิ...คุณผู้หญิงแจ่มจันทร์ไม่ได้ปฏิเสธแถมยังบอกให้ทำเบา ๆ ซะอีก
“ตายละ...คุณแม่”
กุหลาบอุทานเบา ๆเพราะไม่อยากเชื่อว่าจะได้เห็นภาพที่คุณแม่ของหล่อนกำลังกอดกันนัวเนียกับคนทำสวนของบ้านที่ท่านนายพลใหญ่ไว้วางใจให้ช่วยดูแลสวนเด็กสาวแอบอยู่ด้านหลังมุมเสาบ้านและค่อย ๆนั่งลงเพื่อแอบมองคนทั้งสองที่กำลังนัวเนียกันโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
“อืม...คุณผู้หญิงครับ รู้มั้ยว่าฝันของผมเป็จริงแล้วได้กอดได้จูบคุณผู้หญิงอย่างนี้ ผมฝันมานานแล้วนะครับ”
“เบา ๆ หน่อยไม่ได้หรือนายเพิ่ม...อ๊าย...ซี๊ด”
คุณผู้หญิงแจ่มจันทร์ร้องครางลึก ๆในลำคอเมื่อนายเพิ่มซุกไซ้ลำคอและขยี้บนผิวนวลที่ไหปลาร้าด้วยคางระคายขนเครานายเพิ่มอายุห้าสิบกว่าก็จริงแต่ด้วยงานที่ต้องอยู่กลางแจ้งทำให้ผิวเป็สีแทนแต่เป็สีแทนแบบน่ามอง รูปร่างกำยำ บนแขนล่ำมีเหงื่ออาบมันแผล่บแต่คุณผู้หญิงแจ่มจันทร์กลับยินยอมให้คนสวนกอดจูบหล่อนได้อย่างง่ายดายกุหลาบเห็นแม่ของหล่อนหลับตาพริ้มเหมือนมีความสุขแม้ว่าปากจะพร่ำว่าให้เบา ๆ
“คุณผู้หญิงนี่...น่า...จริง ๆ นะครับ หวานไปทั้งตัวเลย”
“น่าอะไรเหรอนายเพิ่ม บอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ”
“น่าเอาไงครับ...แหม จะน่าอะไรซะอีกขาวอวบอึ๋มจนผมอดใจไม่ไหวแล้ว...อืม...หอมจังเลย”
นายเพิ่มงึมงำอยู่ที่ลำคอของคุณผู้หญิงแจ่มจันทร์ซึ่งบิดตัวไปมาด้วยความรันจวนั้แ่คนสวนวัยห้าสิบเข้ามาทำงานที่บ้านก็หลายปีหล่อนได้แต่แอบมองเพราะหลายครั้งที่ท่านนายพลใหญ่ปล่อยให้หล่อนอยู่บ้านเดียวดาย หล่อนรู้ดีว่าเรืองฤทธิ์สามีของหล่อนมีบ้านเล็กบ้านน้อยอยู่ต่างจังหวัดบางครั้งเดินทางไปทำงานก็จะมีคนส่งข่าวให้รู้ว่านายพลใหญ่ไปอยู่กับพวกเมียน้อยทั้งหลายคุณผู้หญิงแจ่มจันทร์ได้แต่เก็บความเจ็บช้ำไว้ในใจจนวันนี้หล่อนตัดสินใจว่าตัวเองต้องหาความสุขเสียบ้าง และความสุขเสียวนั้นก็อยู่ไม่ไกลมือเลย
“นายเพิ่มจ๋า...ฉันคิดว่านายเพิ่มจะปฏิเสธฉันซะอีกนะวันนี้ฉันอุตส่าห์มาหา กลัวเหลือเกินว่านายเพิ่มจะหันหลังให้ฉัน”
“โอ...คุณผู้หญิงครับ ผมก็มองคุณผู้หญิงมาตั้งนานแล้วนะครับยังคิดเลยว่าเมื่อไหร่จะได้กอดคุณผู้หญิงให้หนำใจเสียทีวันนี้ได้กอดได้จูบแล้วเป็บุญของไอ้เพิ่มจริงๆ”
“แล้วนี่ลูกชายฝาแฝดของนายเพิ่มไปไหนกันหมดถ้าเขากลับมาตอนนี้แล้วเห็นเราอยู่ด้วยกันต้องเป็เื่แน่ๆ”
“ผมสั่งให้ไพรกับพฤกษ์ไปช่วยกันล้างบ่อปลาท้ายสวนของคุณท่านแล้วครับอีกนานล่ะกว่าจะกลับ ตอนนี้ก็เหลือเราแค่สองคน”
“ซี๊ดดดด...อา...นายเพิ่มจ๋า...อุ๊ย!...อย่าซีจ๊ะ”
คุณผู้หญิงส่งเสียงครางอย่างมีความสุขเมื่อนายเพิ่มเลื่อนใบหน้าสีเข้มๆ ขึ้นมาบนพวงแก้มสีชมพูเปล่งปลั่ง กุหลาบที่ลอบมองอยู่รู้สึกเสียววูบวาบตามไปด้วยที่จริงเื่แบบนี้ไม่ใช่ว่าหล่อนจะไม่เคยอาจจะมากกว่าแม่ของหล่อนที่อยู่แต่กับบ้านด้วยซ้ำ แต่ก็คิดไม่ถึงว่ามารดาจะคิดมาเกลือกกลั้วกับคนทำสวน
แต่ดูสิ...จะไม่ให้แม่ของหล่อนหลงใหลนายเพิ่มได้อย่างไรในเมื่อร่างกายของนายเพิ่มเต็มไปด้วยกล้ามเป็มัด ๆเห็นได้อย่างชัดเจนเพราะคนสวนวัยห้าสิบกว่านุ่งแค่กางเกงขาสั้นเพียงตัวเดียวปล่อยให้ท่อนบนเปลือยเปล่า ล่อตาล่อใจคุณผู้หญิงหัวใจเปลี่ยวเสียอย่างนั้น
กุหลาบไม่โทษคุณผู้หญิงแจ่มจันทร์เพราะหล่อนก็รู้ดีว่าบิดามีเมียน้อยอยู่ข้างนอกเยอะแยะและไม่ค่อยให้ความสนใจครอบครัวสักเท่าไหร่แต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้เพราะเป็ครั้งแรกที่หล่อนได้เห็นฉากรักของผู้หญิงและผู้ชายวัยผู้ใหญ่แถมยังเป็แม่ของหล่อนเองอีกต่างหาก
“ซี๊ดดด...นายเพิ่ม...จูบฉันหย่อยสิจ๊ะ”
คุณผู้หญิงแจ่มจันทร์รบเร้าคนสวนด้วยเสียงแหบกระเส่านายเพิ่มเลียปากตัวเองแล้วประกบปากกับกลีบปากของคุณผู้หญิง แลกลิ้นกันดูดดื่มเห็นได้ชัดว่าน้ำลายหยดเยิ้มออกจากปากของคนทั้งคู่เลยทีเดียว
บทที่ 3
ทั้งคุณผู้หญิงและคนสวนต่างแลกลิ้นกันอย่างเมามันโดยไม่สนใจว่าถ้าใครผ่านมาเห็นต้องกลายเป็เื่ใหญ่กุหลาบหันซ้ายหันขวานึกอีกทีก็เหมือนหล่อนดูต้นทางให้แม่ตัวเองเสพรักกับผู้ชายคนอื่นยังไงยังงั้นแต่ก็รู้สึกเสียวๆ ไปด้วยในเวลาเดียวกัน
“คุณผู้หญิงครับไม่ว่ากันนะครับถ้าผมจะทำอย่างอื่นมากกว่าจูบ”
นายเพิ่มถามเหมือนเกรงใจคุณหญิงแจ่มจันทร์ยิ้มเอียงอายเพราะเป็ครั้งแรกที่หล่อนกล้าหาญคิดนอกใจสามีอย่างนี้หญิงวัยสี่สิบกว่าพยักหน้าเชิงอนุญาต
“เอาสิจ๊ะนายเพิ่ม...อยากทำอะไรล่ะ แต่แหม...จะทำกันตรงนี้เลยเหรอมันกลางแจ้งเกินไปมั้ย”
“ไม่หรอกครับคุณผู้หญิง กลางแจ้งแบบนี้สิดีจะได้เห็นอะไรต่อมิอะไรชัด ๆ มันได้อารมณ์มากกว่าอยู่ที่มืดๆ นะครับ”
“นายเพิ่มพูดแบบนี้ฉันเกิดอารมณืมากเลยรู้มั้ย...ซี๊ดดดด...โอววว...ไม่รู้สึกแบบนี้มานานแล้วสั่นๆ เสียวๆ”
426
