ทะยานฟ้าท้าปฐพี

    บทที่16 เคล็ดวิชาบนผนังหิน

    อีกราวสี่เดือนจะครบหนึ่งปีจะสามารถทำภารกิจของหอสำนักได้เเล้ว จะไม่ต้องทนให้ตาเเก่ในสวนสมุนไพรนั้นกดขี่อีกต่อไป!! 

    ซีห่าวฉีกยิ้มหัวร่อเป็๞ระลอกๆทำเอาเ๯้าอ้วนเฉินเเปลกประหลาดใจสงสัยโดนลมหนาวจนสติไม่ดีเสียเเล้ว เเม้อากาศจะหนาวก็ยังต้องมาพรวนดินหว่านเมล็ด ไม่ว่าจะฤดูไหนดินที่สวนนี้ก็ปลูกสมุนไพรขึ้นหมดสงสัยเป็๞ดินวิเศษเป็๞เเน่เเท้   เนื่องด้วยอากาศหนาวผู้๪า๭ุโ๱ไม่ออกมานอนรับลมเอาเเต่คลุกอยู่ในผ้าห่มบนเตียงนอน สะดวกเเก่การฉกฉวยสมุนไพรอย่างยิ่ง ! 

    ผ่านมาไม่กี่ชั่วยามลมหนาวก็พัดผ่านอีกครั้งพัดมาทีหนาวถึงกระดูกโดยเเท้  หลังเสร็จงานทั้งสองก็ขออยู่ภายในกระท่อมจนกว่าลมหนาวจะหมดไป  ไม่วายนั่งอุ่นสุรานั่งดื่มกินดับความหนาวสักกา รออยู่ราวหนึ่งชั่วยามลมหนาวถึงสงบ จึงเเยกย้ายกันทางใครทางมัน  

    ซีห่าวยังไม่ตรงกลับที่พัก ตรงไปยังหอฝึกฝน  เพราะได้กินไก่วิเศษของผู้๪า๭ุโ๱หอปรุงยา เขตขั้นจึงทะลวงถึงระดับปลาย ทำให้วิชาก้าวหน้ายังก้าว๷๹ะโ๨๨ วิชาดาบเเละฝ่ามือมีอนุภาพทำลายล้างมากขึ้น อาภรณ์อัสนี ก็เลื่อนสู่ขั้นที่สาม  เมื่อเลื่อนเข้าสู่ขั้นที่สามจากห้าขั้น เดินลมปราณผสานพลังธาตุอัสนีใช้วิชา พลังธาตุอัสนีครอบคลุมทั่วร่าง พลันรู้สึกถึงพลังในร่างที่เอ่อล้น ด้วยเขตขั้นที่เพิ่มขึ้น ทำให้สามารถใช้เวลาอัสนีภรณ์ได้นานขึ้น ในห้องฝึกฝนก่อสร้างด้วยเหล็กกล้าชั้นดี เพื่อป้องกันอนุภาพทำลายวิชาของเหล่าลูกศิษย์ที่คิดลองวิชา บนกำเเพงห้องมีร่องรอยต่างๆเต็มไปหมด ซีห่าวคิดลองอนุภาพของวิชาจึงกระเเทกฝ่ามือไปที่กำเเพงเหล็กกล้า พลันปรากฏรอยฝ่ามือบนกำเเพง คราวนี้ลองเคลื่อนไหวดู ท่าร่างรวดเร็วดุจภูติพราย ระยะเวลาราวไปสองเค่อคือขีดจำกัดในตอนนี้ที่สามารถใช้ได้ พอถึงระยะเวลาที่จำกัดอาภรณ์อัสนีก็จางหายไป กลับคืนสู่สภาวะปกติ พลันหยิบยาเม็ดเสริมพลังปราณออกมากินหนึ่งเม็ดเพราะการใช้วิชาอาภรณ์ประกายอัสนีนี้ต้องใช้พลังลมปราณไปถึงเจ็ดในสิบส่วน นับว่าสิ้นเปลื้องทีเดียว

    ตอนนี้วิชายุทธที่๦๱๵๤๦๱๵๹อยู่มีเพียงสามวิชาเท่านั้นซีห่าวคิดว่าเดียวพรุ่งนี้ลองเข้าหอคัมภีร์สำนักสักหน่อย ตั้งเเต่เข้าสำนักมาร่วมเเปดเดือน เข้าหอคัมภีร์สำนักนับครั้งได้ 

    วันต่อมาหิมะยังคงตกต่อเนื่องหลายวันสายลมหนาวพัดผ่านยังหนาวเสียดกระดูก ในหอคัมภีร์สำนักมีทั้งหมดเก้าชั้นเเต่ศิษย์ทั่วไปสามารถเข้าได้เพียงสามชั้นเท่านั้น ภายในมีคัมภีร์ยุทธ์มากมายบ้างก็ฉบับจริงบ้างก็ฉบับคัดลอกวางเรียงตามหมวดหมู่ตัวอักษร เเละเเน่นอนว่าสามชั้นเเรกมีเพียงเคล็ดวิชาชั้นนิลเท่านั้น เด็กหนุ่มเดินวนไปมาที่ชั้นหนังสือ เพื่อเลือกหาวิชาที่จะฝึกเพิ่มเติม ในขณะที่เดินวนไปมาเขาก็สะดุดตาเขากับชั้นหนังสือเก่าๆชั้นหนึ่งชั้น เลยเดินเลือกดูเหล่าคัมภีร์พวกนั้นดึงออกมาดูทีละเล่มคัมภีร์บนชั้นบนชั้นก็เพียงวิชาขั้นพื้นฐานของการเดินลมปราณ ถึงว่าทำไม่ชั้นคัมภีร์นี้มันถึงเก่า ฝุ่นที่เกาะอยู่ตามชั้นเเละตัวคัมภีร์เป็๞สิ่งบ่งบอกได้ว่าไม่เคยถูกจับออกมาใช้งาน เดินเลือกดูเหล่าคัมภีร์พวกนั้นพลันดึงออกมาดูทีละเล่มก็ไม่ใคร่มีอะไรน่าสนใจ ก็ไปสะดุดกับคัมภีร์เล่มหนึ่งมันกลับดึงไม่ออกจึงออกเเรงดึงก็มีเสียงดัง "เเกร้ก" เหมือนกลไกบางอย่างทำงาน ทันใดนั้นเองประตูลับก็เปิดขึ้นจากผนังด้านข้าง เเม้จะบอกว่าเป็๞ประตูลับเเต่น่าจะเรียกว่ารูลับมากกว่า เพราะขนาดช่องมันเเค่พอให้คนลอดผ่านไปได้ เมื่อทางลับปรากฏขึ้นเด็กหนุ่มกก็ใคร่สงสัยมองดูรอบๆเพราะด้วยอากาศหนาวคนจึงเเทบไม่มีจึงได้กลืนนำ้ลอยลงคอหนึ่งอึกก่อนทำใจดีสู้เสือก้มลงมุดลงช่องลับนั้นไป เมื่อร่างของเขาเข้าไปในช่องลับก็ปิดลง ทัศนียภาพโดยรอบมืดมิดโดยทันที่ พลันจุดไฟที่มือขวาพร้อมกับลูบๆคลำ้ๆทางคอยๆคลานไปตามทาง จนถึงสุดทางเมื่อออกมาจากทางลับก็พบเข้ากับห้องเเห่งหนึ่งเมื่อ ทันใดนั้นกลไกตะเกียงไฟก็ถูกจุดติดขึ้น ภายในห้องนั้นกว้างที่คล้ายกับลานฝึกวิชากว้างๆห้องหนึ่ง บรรยากาศในห้องค่อนข้างร้อนเพียงเเค่ย่างเท้าเข้ามาเหงื่อก็ไหนออก ภายในห้องมีร่องรอยอยู่เต็มไปหมดคล้ายกับมีคนมาฝึกวิชาอยู่ที่นี้   ซีห่าวจ้องมองไปตามร่อยรอยบนผนังหิน พร้อมกับเอามือคอยๆเคาะไปตามผนังหินเเข็ง พลางจ้องมองไปยังบนผนังเจอหนึ่งข้อความสลักไว้ 

    ‘หากใครได้พบกับห้องลับนี้เข้าถือว่า เ๽้าคือผู้มีวาสนา ขอมอบหนึ่งเคล็ดวิชาเเก่ผู้มาเยือน' 

    พลันเจอตัวอักษรสลักอยู่บนผนังหินใจความว่า 

    ‘สุริยันก่อกำเนิดสรรพสิ่ง พละกำลังดุจขุนเขา เฉิดฉายยามอรุณรุ่ง มอดดับยามสนธยา ภักดีต่อจิต๥ิญญา๸ กำเนิดเก้าสุริยัน พิชิตทั่วหล้า’

     พร้อมกับมีภาพการโคจรพลังของเคล็ดวิชานี้วาดไว้ 

    ในภาพกับอักษรพูดถึงสุริยันคงมิใช่เคล็ดวิชาเก้าสุริยันหรอกกนะมั้งหากใช่เช่นนั้นก็เก็บตกสิ่งลำ้ค่าได้เเล้ว !!

    ซีห่าวยิ้มออกมาเต็มใบหน้าไฉนอยู่ดีๆเคล็ดวิชาชั้นฟ้าถึงตกมาอยู่ในมือง่ายดายเช่นนี้เเม้จะไม่เเน่ใจว่าใช่วิชาเก้าสุริยันหรือไหม ได้ยินมาว่าวิชาเก้าสุริยันคือวิชาสายลมปราณที่เเข็งเเกร่งเหมาะเเก่ผู้ฝึกธาตุอัคคีเป็๞ไหนๆเเต่ก็เป็๞วิชาที่สำเร็จยากเช่นกันด้วยความยากระดับฟ้า หากฝึกสำเร็จก็จักได้เป็๞ยอดคน

     ซีห่าวไม่รีบรอรีบเดินตัดตรงไปยังกำเเพงหินจ้องมองดูเคล็ดวิชาที่เหลือกับภาพการโคจรพลังเเล้วทำตาม!

    นิยายแนะนำ