ฝุ่นทรายฟุ้งกระจายเมื่อกลุ่มโจรทะเลทรายบุกเข้ามาใกล้กำแพงหมู่บ้านคาริก เสียงฝีเท้าม้ากรีดร้องผสานกับเสียงะโของโจรและชาวบ้านที่เริ่มแตกตื่น อาเธอร์ยืนอยู่แนวหน้า หอกไม้ปลายเหล็กในมือถูกกำแน่น เขาหายใจเข้าลึก รู้สึกถึงอะดรีนาลีนที่คุ้นเคยจากสมัยรบกับกองทัพสหพันธรัฐ ข้างกายเขา โบทัสและลูกน้องสี่ห้าคนยืนประจันหน้ากับศัตรู ขณะที่เดวิดยืนนิ่งด้านหลัง ธนูในมือยกขึ้นพร้อมลูกธนูที่เล็งเป้าไปแล้ว
"เดวิด! จัดการทหารม้า ทางซ้าย!" อาเธอร์ะโ เดวิดไม่ตอบด้วยคำพูด แต่ลูกธนูพุ่งออกจากคันธนูด้วยความเร็วและความแม่นยำที่เกินมนุษย์ ลูกธนูปักเข้าที่ข้อต่อเกราะของทหารม้า เสียงกรีดร้องดังขึ้นเมื่อเขาร่วงจากหลังม้า กระแทกพื้นทรายอย่างแรง ม้าใวิ่งหนีไปในความโกลาหล
"แม่นเป๊ะ!" อาเธอร์อุทาน แต่ไม่มีเวลาชื่นชม เขาหันไปะโใส่โบทัส "นายจัดการด้านซ้าย ฉันจะดูด้านขวา!" โบทัสพยักหน้า หอกในมือยกขึ้นนำลูกน้องวิ่งไปต้านโจรที่เริ่มกระจายตัว
อาเธอร์พุ่งเข้าใส่โจรคนที่วิ่งเข้ามา ชายร่างผอมถือดาบโค้ง เขาใช้หอกปัดดาบที่ฟันลงมา เสียงเหล็กกระทบไม้ดังก้อง อาเธอร์หมุนตัวแทงหอกเข้าที่ช่องว่างใต้เกราะของโจร เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นก่อนที่ร่างนั้นจะล้มลง เขาดึงหอกออก หันไปเจอโจรอีกคนที่ยกขวานขึ้น อาเธอร์หลบได้ทัน ดึงตัวเองถอยหลัง แต่ขวานเฉียดชายเสื้อจนขาดวิ่น "ใกล้ไปหน่อย!" เขาพูดกับตัวเอง ก่อนจะพุ่งกลับไปแทงหอกเข้าที่ขาของโจรคนนั้น
ขณะเดียวกัน เดวิดยิงลูกธนูอย่างต่อเนื่อง ลูกธนูแต่ละดอกพุ่งไปปักเป้าที่จุดอ่อนของทหารม้า ข้อต่อเกราะ ช่องว่างใต้หมวก หรือแม้แต่คอของม้าบางตัวที่ควบเข้ามาใกล้เกินไป ทหารม้าสามคนร่วงลงในพริบตา ชาวบ้านที่เห็นต่างตาโต แต่ความโกลาหลทำให้ไม่มีใครมีเวลาสงสัย เดวิดควบคุมพลังให้ดูเป็มนุษย์มากที่สุด ไม่เร็วเกินไป ไม่แม่นเกินจริง แต่ถึงอย่างนั้น ความสามารถของเขาก็ยังน่าทึ่งเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก
หัวหน้าโจร ชายร่างใหญ่ที่ขี่ม้าสูง ะโสั่งลูกน้อง "จัดการไอ้ธนูนั่นก่อน!" เขาชี้ไปที่เดวิด ทหารม้าสามคนควบม้าแยกมาทางเขา หอกในมือยกขึ้นพร้อมพุ่งเข้าใส่ เดวิดไม่สะทกสะท้าน เขายิงลูกธนูสองดอกพร้อมกัน ดอกหนึ่งปักเข้าที่ตาของม้าตัวแรก อีกดอกเจาะคอของทหารม้าคนที่สอง ม้าตัวแรกเสียหลักล้มลงทับคนขี่ ขณะที่คนที่สองร่วงจากหลังม้า ส่วนคนที่สามเข้าใกล้เกินไป เดวิดทิ้งธนูลง หลบหอกที่พุ่งมา แล้วคว้าข้อมือของทหารม้าดึงลงจากม้าด้วยพลังที่เกินมนุษย์เล็กน้อย เขาตบคอทหารม้าคนนั้นจนสลบไป
"เดวิด! ระวังตัวด้วย!" อาเธอร์ะโเมื่อเห็นฉากนั้น เขากำลังต่อสู้กับโจรสองคนพร้อมกัน คนหนึ่งถือดาบ อีกคนถือขวาน เขาใช้หอกปัดดาบ แล้วเตะเข้าที่ท้องของคนถือขวาน โจรคนนั้นเซถลาไป แต่คนถือดาบฟันกลับมา อาเธอร์ยกแขนป้องกัน ดาบบาดเข้าที่แขนเขา เืไหลออกมา แต่แผลเริ่มสมานตัวทันที "เจ็บชิบหายเลยโว๊ย!" เขาสบถ ก่อนจะแทงหอกเข้าที่ไหล่ของโจรคนนั้น ร่างล้มลงทันที
โบทัสและลูกน้องสู้อย่างดุเดือดทางด้านซ้าย เขาแทงหอกใส่โจรที่วิ่งเข้ามา ขณะที่ลูกน้องคนหนึ่งถูกดาบฟันเข้าที่แขนจนร้องลั่น โจรเริ่มได้เปรียบด้านจำนวน และชาวบ้านที่สู้ได้จริงแค่สิบกว่าคนเท่านั้น อาเธอร์ะโ "โบทัส! ถอยไปตั้งหลักก่อน!"
แต่ก่อนที่โบทัสจะตอบ หัวหน้าโจรควบม้าตรงมาที่อาเธอร์ ดาบโค้งในมือยกขึ้นสูง "ตายซะ!" เขาะโ อาเธอร์กลิ้งตัวหลบ ดาบฟันลงพื้นทรายจนฝุ่นฟุ้ง เขาคว้าหอกที่ตกอยู่ใกล้ๆ แล้วลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับหัวหน้าโจร "เข้ามา!" อาเธอร์ะโกลับ หัวหน้าโจรยิ้มเยาะ ควบม้าพุ่งเข้ามาอีกครั้ง
เดวิดเห็นสถานการณ์ เขาคว้าธนูขึ้นมาใหม่ เล็งไปที่หัวหน้าโจร ลูกธนูพุ่งออกไปแต่หัวหน้าโจรยกโล่ขึ้นป้องกันได้ทัน ลูกธนูปักลงบนโล่ไม้หนา "เวรเอ้ย!" หัวหน้าโจระโ หันม้ามุ่งไปหาเดวิดแทน อาเธอร์ฉวยโอกาสนั้น วิ่งตามหลังม้า แล้วะโเกาะขาของหัวหน้าโจร ดึงเขาลงจากม้าด้วยแรงทั้งหมด ร่างใหญ่กระแทกพื้นทราย เขาดิ้นขัดขืน อาเธอร์ใช้มือและแขนของเขาล็อคคอหัวหน้าโจรนั้นไว้ จากนั้นก็บิดมัน…จนหัวหน้าโจรไม่ขยับและขัดขืนอีก
โจรที่เหลือเริ่มเสียขวัญเมื่อเห็นหัวหน้าถูกจัดการ อาเธอร์ลุกขึ้น หอบหายใจ มองไปรอบๆ โจรตายและาเ็ไปกว่าครึ่ง ชาวบ้านบางคนล้มลง แต่ส่วนใหญ่ยังยืนหยัดได้ "ถอย!" โจรคนหนึ่งะโ กลุ่มที่เหลือเริ่มควบม้าหนีเข้าไปในความมืด
อาเธอร์และเดวิดไม่หยุดแค่นั้น พวกเขาหันไปจัดการโจรที่เหลืออย่างรวดเร็ว อาเธอร์ใช้หอกแทงโจรที่วิ่งเข้ามา ขณะที่เดวิดยิงลูกธนูใส่ทหารม้าจนร่วงลงทีละคน ชาวบ้านที่เห็นทั้งสองต่อสู้อย่างดุเดือดเริ่มมีพลังใจ ลุกขึ้นสู้ต่อ โบทัสะโ "ฆ่ามันให้หมด!" หอกในมือของเขาปักเข้าที่อกของโจรคนสุดท้ายที่พยายามหนี
เมื่อฝุ่นทรายจางลง รอบหมู่บ้านเต็มไปด้วยศพของโจร ไม่มีใครรอดชีวิต อาเธอร์หอบหายใจ มองไปรอบๆ ชาวบ้านบางคนล้มลงจากาแ แต่ส่วนใหญ่ยังยืนหยัดได้ เขาเช็ดเืจากหอกลงบนพื้นทราย "จบแล้ว" เขาพูดหอบๆ
เดวิดเดินมาหาเขา "ผมตรวจสอบศพบางส่วน" เขากระซิบ "พบตราสัญลักษณ์ที่ซ่อนอยู่ในเกราะของหัวหน้าโจร และอาวุธบางชิ้นตีขึ้นจากช่างที่มีฝีมือ ไม่ใช่ของโจรธรรมดาๆ แน่"
อาเธอร์ขมวดคิ้ว "หมายความว่าไง?"
เดวิดหยิบแผ่นโลหะเล็กๆ ที่มีสัญลักษณ์รูปนกอินทรีสองหัวจากศพหัวหน้าโจรให้โบทัส โบทัสรับมาด้วยมือที่สั่น มองสัญลักษณ์นั้นด้วยสายตาตื่นตระหนก "นี่มัน... สัญลักษณ์ของเมืองคาร์ทุซ เมืองทางตะวันออกที่เป็ศัตรูกับทารอน" เขาหันมองทั้งสอง "พวกเ้า...เก่งกว่าที่ข้าคิดจริงๆ สามารถต่อกรกับพวกนั้นได้ ถ้าไม่มีพวกเ้า คาริกคง…"
อาเธอร์ยิ้มเจื่อนๆ "ฝึกมาเยอะน่ะ" เขาตอบสั้นๆ แผลที่แขนหายสนิทแล้ว แต่ความเจ็บยังค้างอยู่
เดวิดพูดต่อ "พอมีหลักฐานนี้ ชาวบ้านอาจไม่สนใจเราที่สู้ได้เก่งเกินไป พวกเขาคงเอาเวลาไปคิดเื่แผนร้ายจากเมืองอื่นแทน"
อาเธอร์พยักหน้าแถมยิ้มติดตลก "คงงั้น หรือต่อให้พวกเขาอยากรู้ นายก็แค่บอกว่าเป็พร์จากเทพธนูไง" เขามองไปรอบหมู่บ้านที่เริ่มสงบ "การต่อสู้ครั้งแรกในโลกนี้... และเราชนะแบบหมดจด" เขายิ้มกว้าง "แต่ดูท่าเื่มันจะไม่ได้เรียบง่ายไปซะทุกอย่างสินะ…น่าสนุกเหมือนกันนิ"