ตอนที่ 1
ฉันกลับมาแล้ว
สองเป็ลูกเศรษฐีไม่ต้องทำงานก็สามารถอยู่ได้ตลอดชีวิตนี้ ชีวิตของเขาดีหมดทุกอย่างยกเว้นเื่เดียวที่ไม่สมหวังก็คือความรักแม้จะมีผู้หญิงมากมายวิ่งเข้าหาแต่ชายหนุ่มกลับไม่ได้รู้สึกชมชอบหญิงสาวเ่าั้ด้วยใจที่แน่วแน่ต่อผู้หญิงคนหนึ่ง เขาแอบรักเธอั้แ่ที่เขาอายุ 13 ปีเธอเรียนด้วยกันตอนมัธยมตอนนั้นเขาได้แค่แอบมองไม่กล้าที่จะพูดคุยด้วยความที่เขาเป็คนขี้อายเมื่อได้อยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่ชอบเขาจึงหลีกเลี่ยงที่จะพูดคุยกับเธอได้เพียงแอบมองอยู่ไกลๆเท่านั้น
พอจบมัธยมก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยต่างคนต่างเข้าเรียนมหาลัยคนละที่สองไปเรียนต่อที่ต่างประเทศส่วนฟ้านั้นเขามารู้ทีหลังว่าเธอเรียนที่เดียวกันกับศรและมารู้ว่าทั้งสองคนคบกันเมื่อพวกเขาอยู่ปี3 จนตอนนี้ผ่านไปแล้ว 3 ปีกว่า
สองเมื่อรู้ว่าพวกเขาคบกันความอิจฉาความโกรธและเกลียดศรก็เกิดขึ้นมากกว่าเดิมเขาไม่ได้สนิทกับผู้ชายคนนี้แต่รู้ว่าศรเรียนเก่งมากซึ่งเป็ขวัญใจของผู้หญิงในห้องและอาจมีเธอร่วมอยู่ในนั้นด้วยเท่าที่เขารู้มีคนมาจีบฟ้าหลายคนตอนที่เรียนด้วยกันแต่เธอก็เลือกปฏิเสธทุกคนที่เข้าหา หากเขาเข้าหาเธอในตอนนั้นก็คงโดนปฏิเสธเหมือนกันแต่ที่เขาไม่เข้าใจคือทำไมเธอเลือกคนชื่อศรเพราะอะไรกันเพราะว่าเรียนเก่งกว่าเขาอย่างนั้นเหรอหรือเพราะความใกล้ชิดเขาไม่ชอบหน้าั้แ่มัธยมแล้วยิ่งรู้ว่าคบกับเธอชายหนุ่มอยากจะรีบเข้าไปแยกพวกเขาออกจากกันทันที
และในวันนี้วันที่สองกลับมาจากต่างประเทศเป็วันที่เขา้าอยากจะทำที่สุดก็คือแยกพวกเขาออกจากกันตอนนี้เขาพร้อมแล้วพร้อมที่จะทวงของเขาคืนแล้ว
“คุณชายนี่คือประวัติที่ให้ผมไปสืบมาผมได้รวบรวมไว้หมดแล้วครับ” ผู้ช่วยขันคนสนิทข้างกายยื่นเอกสารให้ทันทีหลังจากไปสืบประวัติมา
สองรับมาเปิดอ่านมันด้วยความสนใจคนที่เขาสนใจก็คือประวัติของหญิงสาวอย่างฟ้าที่เขาให้ไปสืบมาก่อนที่จะหยิบประวัติของศรบ้างเมื่อได้อ่านครบก็วางมันลง
“คุณช่วยไปซื้อกิจการบริษัทที่ไอ้ศรมันทำงานหน่อยผม้าควบคุมบริษัทนี้ทำยังไงก็ได้ให้ผมมีอำนาจในบริษัทแห่งนี้ที่สามารถควบคุมทุกอย่างได้ทุ่มเงินไม่อั้น”
“ผมขอใช้เวลาในการเจรจาหน่อยนะครับเพราะบริษัทนี้มันก่อตั้งมานานแล้วเป็บริษัทที่มีชื่อเสียงโด่งดังอาจจะต้องใช้เวลาหน่อย”
“ได้ผมให้เวลาคุณ”
หลังจากผู้ช่วยขันออกไปสองก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาดูดเป่าควันออกไปด้วยความคิดที่เลื่อนลอยไปยังหญิงสาวที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาหลายปีก่อนที่จะหยิบภาพเธอขึ้นมาดูแล้วประทับรอยจูบบนรูปภาพนั้นอย่างแ่เบา
“ผมรอคุณอยู่นะฟ้ารีบกลับมาหาผมได้แล้ว”
เขามองรูปภาพในมือด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเมื่อคิดว่าจะทำวิธีไหนเอาเธอกลับมา
ฟ้าหลังจากเธอได้เข้ามาทำงานที่บริษัทั์ใหญ่ที่เดียวกันกับศรซึ่งทำงานคนละแผนกแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาพวกเขาก็ยังมาทำงานเช้ากลับเย็นด้วยกันทุกวันความรักเป็ไปด้วยดีศรยังคงเสมอต้นเสมอปลายกับเธอและเมื่อความรักสุกงอมอีก 4 เดือนก็จะแต่งงานกัน
“ศรคะเห็นว่าพรุ่งนี้เพื่อนสมัยมัธยมจะรวมตัวกันจัดเลี้ยงพบปะกันค่ะ พวกเราจะไปกันไหม”
“ไปสิไม่ได้เจอหน้าเพื่อนสมัยเรียนนานแล้วไม่รู้ว่าตอนนี้พวกนั้นจะเป็ยังไงบ้าง”
เมื่อถึงเวลาพวกเขาก็ได้ไปเจอกันตามนัดสถานบันเทิงแห่งหนึ่งโดยเช่าห้องวีไอพีเป็ที่นัดรวมตัวกัน
เมื่อศรเดินจับมือพาฟ้าเข้าไปเพื่อนที่ได้เห็นต่างก็อดที่จะแซวไม่ได้
“คนฉลาดกับคนฉลาดเขาคบกันเว้ยเฮ้ย”
กรหนึ่งในผู้ชายที่แอบชอบฟ้าและเคยโดนเธอปฏิเสธกำลังกล่าวล้อเลียนคนทั้งสองที่เดินจับมือกันมาแอบรู้สึกอิจฉาที่ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ตน
“นั่นสิไม่คิดเลยว่าจะได้คบกันฉันก็นึกว่าพวกเธอสองคนตอนสมัยเรียนไม่สนใจกันเสียอีก” เพื่อนสาวอีกคนพูดขึ้นบ้างมองพวกเขาอย่างอิจฉา
“นั่นนะสิสมัยเรียนไม่เห็นว่าสองคนสนใจกันเลย อยู่ๆเป็แฟนกันได้ไง”
คำถามมากมายถูกถามจากเพื่อนที่สงสัยพวกเขาสองคนเพียงยิ้มให้ไม่ได้ตอบเพราะรู้กันเพียงสองคนเท่านั้น แต่ในมุมหนึ่งผู้ชายที่ใส่แว่นในมือถือแก้วเหล้ามองสองคนที่พึ่งเข้ามาใหม่ด้วยแววตาที่เกรี้ยวกราดก่อนจะยกเหล้าในมือดื่มจนหมด
“เอาล่ะๆพวกแกไม่ต้องอยากรู้เื่พวกเขาสองคนหรอก หรือหากอยากรู้กว่านี้ก็ให้ไปถามกันเอาเองในตอนหลังตอนนี้พวกเรามาดื่มกันดีกว่ามาสังสรรค์ให้เมา ไม่เมาไม่เลิกนานๆได้เจอกันทีก็จัดเต็มซะหน่อย”
ชายที่อดีตเคยเป็หัวหน้าห้องรีบเปลี่ยนเื่ในเมื่อมากันครบแล้วเขาไม่อยากจะให้เสียเวลาไปกว่านี้นานๆได้มารวมตัวกันพากันยกแก้วขึ้นดื่มแต่สายตาจับจ้องมองไปยังชายคนที่นั่งโดดเดี่ยวเขาเพียงพยักหน้าเล็กน้อยเป็อันเข้าใจ
ฟ้าไม่ใช่นักดื่มเพียงได้แต่มองดูเพื่อนมาชนเหล้ากับแฟนหนุ่มที่วันนี้เขาบอกกับเธอว่าขอเมาเต็มที่ไหนๆก็พึ่งได้มารวมตัวกันครบ เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรคิดว่าสามารถพาเขากลับบ้านได้
“ฟ้าดูเหมือนว่าเธอจะรักแฟนเธอมากนะฉันขอถามอะไรหน่อยสิลีลาศรเป็ยังไงบ้างดีไหม”
ชมพู่เพื่อนสาวอีกคนที่นั่งข้างๆฟ้าได้กระซิบถามขึ้นเธออยากรู้ว่าผู้ชายฉลาดอย่างศรเื่เรียนเก่งทำงานเก่งแล้วเื่แบบนั้นจะเก่งด้วยไหม
“จะบ้าเหรอไงถามอะไรแบบนั้นฉันกับศรยังไม่เคยเลยเถิดถึงขนาดนั้น”
ฟ้ามีความเขินอายกับคำถามนี้เพราะเื่แบบนี้เธอยังไม่เคยทำเลยส่วนมากสูงสุดเพียงแค่จุ๊บปากกันเบาๆเท่านั้นยังไม่ถึงขั้นแลกลิ้นเพราะเขาเคยจะทำแต่หญิงสาวกลับใศรที่เข้าใจว่าเธอกลัวจึงไม่คะยั้นคะยอในเื่นี้เขาบอกว่ารอแต่งงานกันก่อนค่อยทำก็ยังไม่สายนั่นมันทำให้เธอเห็นว่าแฟนหนุ่มของเธอเป็คนดีแค่ไหน
“อะไรกันเธอคบกันมานานแล้วไม่ใช่เหรอทำไมถึงยังไม่ถึงขั้นนั้นแล้วแบบนี้จะรู้ได้ไงว่าเื่บนเตียงจะแซบไหมว่าแต่เธอจะแต่งงานกับเขาตอนไหนกลัวว่าแต่งแล้วเื่บนเตียงอาจจะแย่ก็ได้เธอต้องหัดลองก่อนแต่งนะ”
ชมพู่เอ่ยถามต่อเพราะความอยากรู้มากกว่านี้ว่าเพื่อนสาวที่แสนดีของหล่อนที่เรียนเก่งความสวยก็ใช่ย่อยได้เป็แฟนกับผู้ชายที่ฉลาดอย่างศรที่ผู้หญิงหมายปองมากมายรวมเธอด้วยเื่นั้นจะเก่งด้วยไหม
“เออ เื่นี้พวกเราก็จะบอกพวกเธอเหมือนกันอีก4 เดือนฉันจะแต่งงานกัน”
“จริงดิเร็วมากเลยแต่ว่าพวกเธอก็คบกันหลายปีแล้วเนอะย่อมที่อยากจะแต่งงานอยู่กินกันมีลูกด้วยกัน”
“ศรเขาอยากมาใช้ชีวิตร่วมกันแล้วพ่อแม่ก็เห็นด้วยอยากให้ฉันแต่งงานเร็วๆจะได้มีหลานไว้อุ้มพวกเราก็เลยตกลงอีก4 เดือนแต่งงานกัน”
“ว้าวโคตรดีเลยเดี๋ยวงานแต่งเธอฉันจะใส่ชุดสวยๆไปแข่งกับเธอคอยดูสิ”
“ได้เลยจ้า”
พวกเธอสองคนสนทนากันแต่สายตาชายคนหนึ่งกลับจ้องร่างหญิงสาวด้วยความกระหายเธอเปลี่ยนไปมากดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลกว่าเดิมเยอะเขาแอบอ่านกินเธออยู่โดยที่เธอไม่รู้ตัว
ฟ้ารู้สึกว่าเหมือนมีสายตาของใครคนหนึ่งกำลังจดจ้องเธออยู่และเมื่อหันไปมองก็ได้เห็นว่าเป็สองเพื่อนสมัยเรียนที่เธอไม่ค่อยได้พูดด้วยในตอนนั้นเหมือนเขาจะเป็คนขี้อายมากๆเธอเพียงหยักหน้าน้อยๆยิ้มทักดูเขาเปลี่ยนไปมากไม่ใช่ผู้ชายขี้อายคนนั้นแล้วและสายตานั้นหล่อนรู้สึกว่ามันแฝงความในบางอย่างจนเธอต้องหลบตานั้นหันไปคุยกับเพื่อนต่อตามเดิม
สองเพียงยิ้มมุมปากอ่อนๆก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่มหันหน้ามองไปทางด้านศรที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเมาได้ที่และส่งสายตาไปยังชายที่นั่งข้างๆศรราวกับกำลังบอกใบ้อะไรบางอย่างเห็นฝั่งนั้นพยักหน้าเขาเพียงวางแก้วลงก่อนจะเดินออกไปข้างนอกทันที
3K
