ความเหนื่อยล้าจากการอดนอนทำงานติดต่อกันหลาย คืนหายเป็ปลิดทิ้ง ‘ภู’ ลืมตาขึ้นมาพบกับเพดานไม้กระดานสีซีด แทนที่จะเป็ฝ้าเพดานสีขาวในคอนโดกลางเมืองกรุง เสียงพัดลมเพดานรุ่นเก่าดังหึ่งๆ สลับกับเสียงไก่ขันจากหลังบ้าน เขาผุดลุกขึ้นนั่ง มองดูมือตัวเองที่หดเล็กลงและไร้ร่องรอยการจับเมาส์คอมพิวเตอร์จนด้านชา
ปฏิทินแบบฉีกบนผนังพิมพ์ตัวเลขปีอย่างชัดเจน พ.ศ 2528 ‘ค.ศ. 1985’
ทันใดนั้น! เขาได้ตระหนักขึ้น เขาย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างตัวเองตอนอายุ 15 ปี! ไม่มียอดขายให้ต้องทำตามเป้า ไม่มีเ้านายคอยตามงานตอนเที่ยงคืน มีเพียงเสียงตะหลิวเคาะกระทะจากในครัว และกลิ่นหอมของข้าวต้มต้มสุกใหม่ๆ ลอยเตะจมูก
ภูสูดหายใจลึก ความรู้สึกสงบแบบที่ไม่เคยััมานานกว่หลายสิบปีเอ่อล้นในอก ทันใดนั้น เขารู้สึกถึงความร้อนวาบที่ฝ่ามือ เมื่อหลับตาลง ภาพในหัวกลับกลายเป็ทางเดินของ ซูเปอร์มาร์เก็ต ขนาดกลางที่สว่างไสว แอร์เย็นฉ่ำ ชั้นวางของเรียงรายไปด้วยเครื่องปรุงรส ซอสถั่วเหลืองหมักอย่างดี ข้าวสารเต็มเมล็ด ไปจนถึงเมล็ดพันธุ์ผักและอุปกรณ์การเกษตรยุคใหม่ ทุกอย่างมีป้ายราคาติดไว้
“ติ่ง!” นี่คือระบบซูเปอร์มาร์เก็ตลับ [ ยินดีกับผู้ใช้บริการใหม่ + 20 เเต้ม ]
เขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ในมือมีซอสปรุงรสขวดเล็กๆ ซึ่งเป็ของขวัญจากระบบที่ไม่มีทางหาซื้อได้ในยุค 80 แน่นอน ภูระบายยิ้มออกมาบางๆ ชีวิตใหม่ครั้งนี้ เขาจะไม่ขอแข่งขันกับใครในเมืองกรุงอีก
เขาจะทำฟาร์มเล็กๆ ปลูกผัก กินของอร่อย และใช้ของจากซูเปอร์มาร์เก็ตลับนี้ดูแลแม่ให้มีความสุขที่สุด
“ภูตื่นหรือยังลูก มากินข้าวต้มเร็ว แม่ทอดไข่เจียวไว้ให้แล้ว” เสียงของแม่ในวัยสาวดังแว่วมา
ภูรีบซ่อนขวดซอสไว้ใต้หมอน ก่อนจะะโตอบรับ “ตื่นแล้วครับแม่”
“ภู”เดินออกจากห้องนอนมาที่ครัวหลังบ้าน ภาพของแม่ในวัยสามสิบต้นๆ ที่กำลังตักข้าวต้มใส่ชามทำเอาขอบตาเขาร้อนผ่าว เขาจำได้ดีว่าในอดีตแม่ต้องทำงานหนักแค่ไหนเพื่อส่งเขาเรียน แต่คราวนี้มันจะต่างออกไป
“กินเยอะๆ นะลูก ่นี้กำลังโต” แม่ยื่นชามข้าวต้มควันฉุยมาให้ พร้อมไข่เจียวสีเหลืองทองและผัดผักบุ้งง่ายๆ
‘ภู’รีบมากินอย่างเอร็ดอร่อย รสชาติฝีมือแม่ที่ไม่ได้ลิ้มรสมานานทำเอาเขาเจริญอาหารเป็พิเศษ เขากินรวดเดียวจนหมดเกลี้ยงโดยไม่ลืมชมแม่ไปหลายคำจนแม่ยิ้มแก้มปริ
“เดี๋ยวผมไปเดินดูที่ดินหลังบ้านหน่อยนะครับแม่ ว่าจะถางหญ้าปลูกผักสักหน่อย”
แม่อมยิ้มแปลกใจที่ลูกชายตัวดีขยันขึ้นมา “เอาสิ ระวังแดดร้อนล่ะลูก”
ภูเปิดประตูหลังบ้านออกไป ภาพที่ดินกว้างราวๆ ครึ่งไร่ที่เต็มไปด้วยหญ้ารกชันและต้นกล้วยโผล่มาให้เห็น เขาสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึกๆ ก่อนที่ในหัวจะเริ่มประมวลผลอย่างเป็ระบบ
‘ภู’สังเกตทิศทางแสงแดดที่ส่องลงมา คำนวณความลาดเอียงของพื้นที่เพื่อดูทิศทางน้ำไหลทิศทางน้ำไหล และประเมินคุณภาพดินด้วยสายตาเพื่อจัดสรรพื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เขาคำนวณในใจว่าพื้นที่ฝั่งตะวันออกเหมาะทำแปลงผักสวนครัวเพราะรับแดดยามเช้า ส่วนมุมร่มใต้ต้นมะม่วงใหญ่เหมาะจะล้อมรั้วเลี้ยงไก่ไข่ ทุกอย่างถูกจัดระเบียบในหัวอย่างรวดเร็วและมีเหตุผล
เมื่อได้แผนผังที่ชัดเจน ภูเพ่งสมาธิเข้าไปใน ‘ซูเปอร์มาร์เก็ตลับ’ อีกครั้ง คราวนี้เขาเดินไปที่โซนอุปกรณ์การเกษตร บนชั้นมีทั้งจอบทำจากเหล็กกล้าน้ำหนักเบา ถุงปุ๋ยอินทรีย์อัดเม็ดคุณภาพสูง และซองเมล็ดพันธุ์ผักนานาชนิด ั้แ่ผักบุ้ง กวางตุ้ง ไปจนถึงมะเขือเทศพันธุ์หวานกรอบที่ทนทานต่อโรค
แดดสายเริ่มทวีความร้อน แแต่ภูยังคงเดินสำรวจที่ดินอย่างละเอียด
เขาไม่ได้เดินดูเฉยๆ แต่ในหัวกำลังประมวลผลพื้นที่ราวกับเครื่องคอมพิวเตอร์ เขาจดจำตำแหน่งต้นไม้ใหญ่เขาจดจำตำแหน่งต้นไม้ใหญ่ สังเกตลักษณะดินที่แตกต่างกันในแต่ละจุด เพื่อวางแผนผังฟาร์มสโลว์ไลฟ์ให้สมบูรณ์แบบที่สุด
เขาเดินลึกเข้าไปจนถึงท้ายตลาดที่ดิน ซึ่งเป็โซนที่รกที่สุด เต็มไปด้วยกิ่งกระถินและเถาวัลย์พันกันนุงนัง ขณะที่กำลังใช้ไม้พลองเขี่ยทางอยู่นั้น สายตาที่ช่างสังเกตของเขาก็เหลือบไปเห็นก้อนอิฐมอญเก่าๆ ก่อเป็รูปวงกลมโผล่พ้นดินมานิดเดียวเกือบจะกลืนไปกับก้อนหิน
ภูขมวดคิ้ว “ตรงนี้มีอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า?”
เขาใช้ไม้พลองกระแทกลงไปเบาๆ เสียงที่ตอบกลับมาดัง ก๊อง ทึบๆ ไม่ใช่เสียงดินธรรมดา หัวใจภูเต้นแรงขึ้นมาทันที เขารีบใช้มือทลายเถาวัลย์และโกยดินออกทีละน้อย ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาเขาต้องเบิกตาโพลง
มันคือ “ฝาบ่อน้ำเก่า” ที่ทำจากเหล็กหล่อหนาเตอะ!
ภูพยายามออกแรงดึงฝาเหล็กที่หนักอึ้งและขึ้นสนิมกรังอยู่นาน ในที่สุดมันก็แง้มออก กลิ่นอายดินและความเย็นโชยกระแทกหน้าเขา ภูใช้ตะเกียงวิเศษที่แอบหยิบมาจาก ‘ซูเปอร์มาร์เก็ตลับ’ ส่องลงไปเบาๆ ภาพเบื้องลึกทำเอาเขาแทบไม่เชื่อสายตา
ลึกลงไปราว 10 เมตร มี น้ำใสสะอาด เต็มเปี่ยมจนเกือบถึงก้นบ่อ แสงตะเกียงสะท้อนผิวน้ำระยิบระยับราวกับเพชร ภูตักน้ำขึ้นมาดมดูก็ไม่มีกลิ่นเหม็น แถมยังเย็นเจี๊ยบชื่นใจ
“นี่มันขุมทรัพย์ชัดๆ!” ภูอุทานออกมาอย่างดีใจ ในยุค 80 ที่น้ำประปายังเข้าไม่ถึงทุกบ้าน การมีบ่อน้ำซึมใสสะอาดขนาดนี้ถือเป็ลาภลอยก้อนใหญ่ มันหมายความว่าเขามีแหล่งน้ำถาวรสำหรับรดน้ำผัก เลี้ยงสัตว์ และใช้สอยในครัวเรือนโดยไม่ต้องง้อน้ำฝนหรือน้ำคลอง
เขารีบปิดฝาบ่อไว้ตามเดิมเพื่อความปลอดภัยเขารีบปิดฝาบ่อไว้ตามเดิมเพื่อความปลอดภัย ในหัวเริ่มวางแผนการใหญ่ทันที “เราต้องทำรอกตักน้ำ และสร้างระบบรดน้ำง่ายๆ... อ่า ในซูเปอร์มาร์เก็ตลับน่าจะมีปั๊มน้ำมือหมุนแบบคลาสสิกขายอยู่นะ”
ภูหลับตาลงและเพ่งสมาธิเข้าไปใน ‘ซูเปอร์มาร์เก็ตลับ’ อีกครั้ง คราวนี้เขาเดินตรงไปยังโซนอุปกรณ์ช่างและการเกษตร สายตาของเขากวาดมองหา ‘ปั๊มน้ำมือหมุนแบบคลาสสิก’ ไม่นานเขาก็เจอมันวางอยู่บนชั้น พร้อมกับท่อพีวีซีอย่างดี
เขายื่นมือออกไปหวังจะหยิบมันออกมาใช้งานเหมือนซอสปรุงรสเมื่อเช้า ทว่า...
ติ๊ง! จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า พร้อมข้อความสีแดงเตือนว่า…
[ ยอดแต้มสะสมไม่เพียงพอ! ]
ราคาปั๊มน้ำมือหมุนและอุปกรณ์: 150 แต้ม
ยอดแต้มสะสมปัจจุบันของคุณ: 15 แต้ม
767
![[นิยายแปลจีน] 我的印钞机女友 คุณทนายของผมคือเครื่องปั๊มเงินครับ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686037969_43653211.webp)
