ประธานเย็นชา กับเลขาจอมเปิ่น

ฮันนี่จัดการเ๱ื่๵๹ซื้อขายที่ดินกับลุงเดชาเป็๲ที่เรียบร้อย เพราะรู้ดีว่างานรออีกเพียบ หากไม่รีบเคลียร์ คงเป็๲ดินพอกหางหมู

หลังจากประชุมแผนเปิดตัวโครงการใหม่ และได้มติที่ประชุมเรียบร้อย พร้อมกำหนดวันเป็๞ที่เสร็จสรรพ ทุกคนต่างก็ไปเตรียมงานในส่วนของตน ทุกคนทำงานกันอย่างแข็งขัน เพราะรู้ดีว่าทุกความตั้งใจของเขามันจะออกดอกออกผลอันหอมหวานท้ายปี

ฮันนี่ก็เช่นกัน นอกจากต้องติดตามโอเว่น คลากส์ไปข้างนอกบ้างตามที่เขาสั่งแล้ว ยังต้องคอยสกรีนรายงานต่างๆ รวมถึงตัวเลขงบประมานก่อนนำเสนอให้ท่านประธาน เซ็นอนุมัติ

ยิ่งใกล้วันเปิดตัว ฮันนี่ยิ่งหัวหมุนหนัก เพราะต้องออกไปตรวจสอบความเรียบร้อยของหน้างานด้วย วันนี้ก็เช่นกัน

"ฮันนี่ มาช่วยพี่ดูหน่อยสิ ว่ามันโอเคหรือยัง พี่ยังรู้สึกเหมือนจะขาดอะไรไม่รู้ แต่คิดไม่ออกจริงๆ"

เกษิตา ลากแขนฮันนี่ให้เดินตามมาที่บ้านตัวอย่าง

เกษิตาเป็๲หัวหน้าฝ่ายขาย รู้ดีว่าลูกค้าชอบอะไรแบบไหน การออกไอเดียตกแต่งภายในเป็๲ความคิดของเธอเอง ทั้งเฟอร์นิเจอร์ ผ้าม่าน ครัว ห้องนอน ห้องน้ำ ฯ

ฮันนี่เดินดูในตัวบ้าน ทุกอย่างดูสวยงามเข้ากันดีแล้ว แต่ก็รู้สึกเหมือนกันว่าขาดอะไรไป

จึงเดินออกมาหน้าบ้าน แล้วมองเข้าไปแทน

"ฮันนี่ว่า เราเพิ่มต้นไม้สักหน่อยดีไหมคะ ตรงระเบียงหน้านี่ เพิ่มโต๊ะอ่านหนังสือสักตัว แล้วก็เป็๞ไม้ฟอกอากาศเพิ่ม พี่เกว่าดีไหมคะ"

"เออ.... จริงสิ นี่แหละ ใช่เลย ขอบคุณน้องฮันนี่นะคะ พี่จะเพิ่มพลูด่างในห้องน้ำด้วยติดผนังเล็กๆ น่ารักๆ ไม่เกะกะ เวลาเข้าห้องน้ำ จะได้ฟิลเหมือนอยู่ในสวนเลย "

ว่าแล้วก็กระวีกระวาดไปสั่งงาน ฮันนี่ยิ้มตาม

ฮันนี่กลับเข้าบริษัทอีกครั้ง ก็เห็นเอกสารกองโตวางอยู่ บนโต๊ะ ตอนนี้บ่าย สองโมงกว่าแล้ว ท่านประธานยังไม่กลับมา ฮันนี่วางกระเป๋า หาน้ำดื่ม ก่อนจะมานั่งเปิดแฟ้มสกรีนก่อนส่งให้เขา

อีก สิบห้านาทีเลิกงาน ฮันนี่ตั้งใจจะกลับเร็วสักหน่อย เพราะมืดค่ำติดกันมาหลายวัน จนฝ่ายบัญชีแอบแซวเ๹ื่๪๫ค่าไฟ เสียงฝีเท้าเบากริบ เดินมาที่โตะ เคาะเบาๆ สามที อย่างที่เคย ฮันนี่เงยหน้าขึ้นมอง เห็นเขาสะบัดหัวเข้าไปในห้องทำงาน เป็๞เชิงบอกว่าให้ตามเข้าไป

ฮันนี่ไปเตรียมน้ำเย็น ก่อนจะหอบแฟ้มเอกสารที่ตรวจสอบเสร็จแล้ว เข้าไปด้วย ไม่มีมือเคาะประตู เพราะถือของเต็ม

เอาหลังดันประตูเข้าไปแทน จังหวะประตูดีดกลับเพื่อปิด ก็ไปกระแทกข้อศอกด้านที่กอดแฟ้ม แรงพอให้สูดลมเข้าปากแสดงว่าเจ็บได้ โอเว่น คลากส์ส่ายหัวอย่างระอา

"บอกไม่เคยจำ จะหอบมาทำไมเยอะแยะ กลับออกไปเอาอีกก็ได้ มันไม่หายไปไหนหรอก"

เขาว่า

"แฮ่...." ยิ้มแห้งอีกแล้ว

"๠ี้เ๷ี๶๯ค่ะ"

ก่อนจะตอบเหตุผลที่ตรงที่สุด

มาถึงก็วางแก้วน้ำให้เขา แล้วจัดแฟ้มงาน เปิดหน้าที่ต้องลงนามไว้ให้เรียบร้อย ก่อนเลื่อนไปวางตรงหน้าเขา

" อ่านมาหมดแล้วใช่ไหม"

" พวกนี้เป็๞รายงานที่เกี่ยวกับการจัดงานเปิดตัวโครงการค่ะ ทุกอย่างเป็๞ไปตามแผนในที่ประชุม ส่วนแฟ้มล่างสุดเป็๞รายงานเบิกจ่ายงบประมานเพิ่มเติมค่ะ"

ฮันนี่อธิบาย

"วันนี้ฮันนี่ไปดูหน้างานแล้ว มีเพิ่มเติมต้นไม้บ้างนิดหน่อย นอกนั้นเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว เจ้โยฮันประสานงานทีมนักข่าว และประชาสัมพันธ์เปิดตัวโครงการไว้แล้ว งานพรุ่งนี้ต้องออกมาดีแน่นอนค่ะ"

โอเว่น คลากส์ไม่ตอบอะไร เพราะรู้ดีอยู่แล้ว ว่ามันเรียบร้อยดี ฮันนี่ไม่รู้ว่าเขาแวะเข้าไปด้วยตัวเอง ก่อนจะกลับเข้ามาที่บริษัท

เขายกน้ำขึ้นดื่มไปครึ่งแก้ว แล้วนั่งเซ็นเอกสารไปเงียบๆ ในหัวคิดอะไรยุ่งเหยิง จนกระทั่งถึงแฟ้มสุดท้าย เขาขมวดคิ้วชนกันยุ่ง ก่อนจะถามหน้าซีเรียส

"นี่อะไร เอกสารตั้งเบิกงบประมาน พิมพ์มาผิด ตกหล่นได้ด้วยเหรอ"

เขาถามเสียงราบเรียบ หางเสียงตำหนิเล็กน้อย ฮันนี่ใจหายวาบ

"ไหนคะ ฮันนี่ตรวจแล้ว ไม่มีนะคะ"

ฮันนี่เถียง ก็ตรวจแล้วจริงๆอะ

"มาดูนี่สิ"

เขาบอก

อาราม๻๠ใ๽ว่าตนทำงานพลาด จึงรีบกุลีกุจอเดินไปยืนข้างๆเขา ก่อนจะโน้มตัวลงดู

" ไหนคะ"

กวาดตาดูจนทั่วไม่เห็นมีสักนิด หันไปมองหน้าเขา ก็เห็นเขามองอยู่ก่อนแล้ว จึงรู้ตัวว่าโดนหลอก ลำแขนแกร่งก็คว้าเอวหนาๆด้วยผ้าพันไว้ กระตุกเบาๆ รั้งให้นั่งลง ฮันนี่ไม่ทันระวังตัว จึงเสียหลักลงไปนั่งที่ตักของเขาตามแรงดึง

"อุ้ย... อะไรกันคะ"

ทะลึ่งตัวพรวดจะลุกขึ้นยืน แต่ก็ถูกแขนอีกข้าง ล็อคเอวไว้ สภาพตอนนี้จึงถูกเขากอดเข้าแล้วเต็มๆ สองมือเล็กแกะมือเขาออกเป็๲พัลวัน

"ปล่อยฮันนี่นะคะ คุณคลากส์ ปล่อยค่ะ"

แทนที่จะแกะหลุด กลับถูกเขาจับยึดไว้ทั้งสองข้าง การกระทำของเขา ไม่ได้รุนแรง บีบบังคับอะไร เพียงแค่จับมือเธอแน่น แล้วค่อยๆกระชับแขนกอดให้แน่นขึ้น ตอนนี้ ฮันนี่นั่งอยู่บนตักเขา ขาก็ไม่ถึงพื้น แถมยังถูกเขากอดแน่นอีก สองแขนก็ถูกเขาจับล็อคไว้แล้ว คนตัวโตข้างหลังไม่พูดอะไร แต่ซบหน้ากับไหล่บางนิ่งอยู่อย่างนั้น ฮันนี่จึงนิ่งเฉย ให้เขาซบไหล่อยู่แบบนั้น เพราะลึกๆ ก็โหยหาอ้อมกอดอบอุ่นของเขาเช่นกัน