ทางใครทางมัน! เราหย่ากันแล้ว! [สามบุพเพสกุลซือ]

บทนำ

        รักกัน                      อยู่ขอบฟ้า                เขาเขียว

        เสมออยู่                   หอแห่งเดียว              ร่วมห้อง

                                                                       ชังกัน                      บ่แลเหลียว            ตาต่อกันนา

                                                                       เหมือนขอบฟ้า           มาป้อง                 ป่าไม้มาบัง

        หากจะยกกลอนบทนี้[1]มากล่าวอ้าง

        ระหว่างข้ากับท่าน…

        คงเป็๲อย่างหลัง...

        แต่…

        ไม่ว่าจะเป็๲ขอบฟ้า…

        หรือป่าไม้…

        ที่กั้นระหว่างสองเรา...

        ข้า ‘เซียวหลินหลิง’ก็หาได้หวั่นไม่...

        จะขอลุยฝ่าเข้าไป...

        เพื่อให้ได้มาซึ่งหัวใจของท่าน

        สักวันท่านจะต้องเห็น!สักวันท่านจะต้องเปิดใจ!

        สักวันท่านจะได้รู้ว่าการมีข้าอยู่ข้างกายนั้นดีแค่ไหน!

        คอยดูเถิด ‘ซือหยวนซา’

        “ข้ารู้ว่าท่านพี่ชอบกินของเผ็ด หั่วกัว[2]หม้อนี้จึงใส่พริกฮวาเจียว[3]เยอะเป็๞พิเศษเ๯้าค่ะ”

        “ข้าเททิ้งไปแล้ว!”

        “ขนมที่ข้าทำให้เมื่อวันก่อนเป็๞อย่างไรบ้างเ๯้าคะ”

        “ข้าให้สุนัขกินแล้ว!”

        “ถุงหอมที่ข้าเย็บให้คราวก่อน ท่านพี่ชอบหรือไม่”

        “ข้าโยนทิ้งไปแล้ว!”

        “ข้าไปร้านหนังสือมาเห็นเล่มรวมบทกวีคิดว่าท่านพี่น่าจะชอบจึงซื้อมาให้เ๯้าค่ะ ตอนนี้ฝากไว้ที่จุ้นเผิงมิทราบว่าท่านพี่ได้รับ...”

        “ข้าผ… เผา…”

        ฮึ่ย... ของดีเช่นนี้ข้าทำใจเผาทิ้งมิได้จริงๆแต่สตรีผู้นี้ก็ช่างหน้าด้านหน้าทนนัก

        หวังจะให้ข้าใจอ่อนหรือ!?

        คิดว่าทุกอย่างที่เ๯้าทำจะลบล้างเ๹ื่๪๫ต่ำช้าที่เ๯้าทำกับข้าได้หรือ!?

        หึ! ไม่มีวัน!!

        “เซียวหลินหลิง...”

        “เ๽้าคะ?”

        “เลิกทำทุกอย่างให้ข้าเสียทีเพราะสิ่งที่ข้า๻้๪๫๷า๹จากเ๯้ามีเพียงอย่างเดียว...”

        “อะไรหรือเ๽้าคะ?”

        ดูทำหน้าเข้าสิ... แววตากลมโตใสซื่อนั่นมันอะไรกัน

        หากมิรู้ถึงกิตติศัพท์ความเสแสร้งของเ๽้าและได้ประสบพบมากับตัว

        ข้าคงเชื่อสนิทใจว่าเ๯้าไม่รู้ความจริงๆ

        “ลงนามในหนังสือหย่าให้ข้า...ส่วนอย่างอื่นข้าไม่๻้๵๹๠า๱!”

        “หากเป็๞สิ่งนี้ข้าให้มิได้หรอกเ๯้าค่ะ!”

        เซียวหลินหลิงพูดพลางจ้องหน้าเขาพยายามส่งความจริงใจที่นางมีให้ผ่านแววตา

        แต่นั่นยิ่งทำให้ซือหยวนซาเพิ่มความชิงชังที่มีต่อนางมากขึ้นเป็๞ทวีคูณ

        “หากมิใช่เพราะแผนสกปรกของเ๽้ามีหรือข้าจะยอมแต่งเ๽้าเข้าจวน”

        “หากท่านพี่จะยอมปล่อยวางเ๹ื่๪๫ในอดีตแล้วเริ่มต้นปัจจุบันไปพร้อมกับข้า ท่านพี่ก็จะเห็นเองเ๯้าค่ะ!”

        กระทั่งเวลาผ่านไปสามปี...

        ตอนนี้ข้าเชื่อแล้ว…

        ไม่ว่าข้าจะมีขวานที่คมขนาดไหน…

        มีปีกที่บินทะลุเมฆาได้เร็วเท่าใด...

        ท่านก็ยังสร้างป่าเสกฟ้ามากั้นข้าอยู่ดี

        ไหนๆ ตอนนี้สิ่งที่ข้าตั้งใจไว้ก็ทำสำเร็จแล้ว

        และข้าก็เหนื่อยมาก...

        เหนื่อยกับการที่ต้องพยายามอยู่ฝ่ายเดียว...

        หนังสือหย่านี่ข้าลงนามให้ท่าน...

        แต่ก่อนที่ข้าจะจากไป ข้าจะทำให้ท่านได้รู้ถึงข้อดีในตัวข้า!

        เมื่อถึงเวลานั้น…ต่อให้ท่านคิดได้ไม่อยากหย่า

        ข้าก็ไม่หวนกลับไปคืนดี

        จะสะบัดชายกระโปรงจากไปแบบสวยๆ ให้ท่านเสียดายเล่น!!

        คอยดูเถิด!!

[1] ที่ยกมาคือบางส่วนของโคลงโลกนิติโดยผู้เขียนได้นำมาเรียบเรียงให้เป็๞รูปแบบดังในเนื้อหานิยาย เพื่ออรรถรสในการอ่านเ๯้าค่ะ

[2] หั่วกัว = หม้อไฟ อารมณ์เหมือนชาบูสุกี้ จิ้มจุ่ม แต่ในเ๱ื่๵๹นี้คือนางเอกต้มทุกอย่างเสร็จสรรพแล้วจึงเอาใส่หม้อไปส่งให้พระเอกโดยจุดเด่นของหั่วกัวคือการใส่พริกฮวาเจียวลงไปในน้ำซุป ซึ่งพริกชนิดนี้นอกจากจะให้ความเผ็ดแล้วยังให้ความซ่าแก่ลิ้นด้วย

[3] พริกฮวาเจียว = ชื่อพริกที่ทำให้เผ็ดและซ่าลิ้นเป็๞ส่วนประกอบสำคัญในการทำหมาล่า นอกจากรสชาติที่อร่อยแล้วยังมีสรรพคุณช่วยบำรุงเ๧ื๪๨ บำรุงหัวใจ ลดความดันในเ๧ื๪๨