เรื่องวุ่นๆของนักเรียน....มาเฟีย

1 สัปดาห์ผ่านมา

มินนี่

ฉันหยุดเรียนมาได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว ที่หยุดเรียนเพราะฉันกลัวการไปเจอเด็กพวกนั้น ฉันไม่อยากเอ่ยชื่อ ถ้าเอ่ยไปทำให้ฉันรู้สึกแย่ขึ้นมาทันที ในอีกสองวันฉันต้องกลับไปเรียนแล้ว ลองไลน์ไปถามพวกเขาหน่อยดีกว่า ว่าเรียนกันไปถึงไหนแล้ว

(ไลน์กลุ่ม)

Minnie : ก๊อกๆ เพื่อนๆอยู่กันไหม

Ken: เธอหายดีแล้วเหรอ

Minnie : ใช่แล้ว

Ken: วันจันทร์ ไปเรียนแล้วสินะ

Minnie : เราต้องเจอกันอยู่แล้ว ทำไมนายพิมพ์มาแบบนั้น

Aden: @Lucas นายอยู่ไหน มาตอบดิ๊

Minnie : ขอบคุณพวกนายทุกคนนะ ที่ไปช่วยฉันวันนั้น

Willy : @Minnie เล็กน้อยน่ะ

Minnie: มีความลับอะไรกันหรือเปล่า

ken : @Lucas ไอ้นี่เงียบ

Willy : สงสัยมันหลับอยู่หรือเปล่า

Ken: มินนี่ ให้คัสมันตอบเธอน่าจะดีที่สุด

Minnie : @Aden นายบอกฉันหน่อย

Aden: เธออย่ามาพูดให้ฉันอ่อนไหวเลย @Lucas ตื่นๆๆๆ

ken: เอางี้ ฉันบอกเองก็ได้

Minnie : เคนนายน่ารักที่สุด

Lucas : พวกฉันถูกพักการเรียน @Minnie

Aden: เฮ้ ไม่เกริ่นหน่อยเหรอ

Tubtim : ชัดเจนมาก

ken: มินนี่ เธออย่าเงียบสิ

นนท์ใหญ่สุด : เฮ้ออ

Minnie : ถ้าพวกนายไม่ได้ไปเรียน ฉันก็จะหยุดเรียนด้วยทันที

Lucas : ไม่เอานะมินนี่ ไปเรียนเถอะนะ ไอ้นนท์มันดูแลเธอได้

Minnie : ไม่เอาอ่ะ ฉันกลัว กลัวมากด้วย

ken: ไอ้นั่นคงไม่กล้าทำกับเธอหรอก น่าจะโดนหมายหัวไว้แล้ว

Willy : ฉันว่าไม่แน่

Aden: ไอ้วิล แกเงียบปากก่อนได้ไหม

Minnie : ฉันลองคิดดูอีกทีนะ

Aden: เอ้ย หยุดพิมพ์ก่อนดิวะ@Willy

Lucas : เดี๋ยวฉันไปส่ง -ไปรับที่โรงเรียนทุกวัน โอเคไหม

Aden: วี๊ดวิ่ว ๆ

ken: หูยยย อิจฉาจัง

Lucas : ...เงียบปากกันไปเลย

Minnie : โอเคสิ ขอบคุณนะคะ

.....

เช้าวันจันทร์

ลูคัส

ผมมารอเธอที่หน้าบ้าน ผมมาก่อนเวลาที่นัดเธอไว้ ผมยืนรอไปสักพัก ผ่านไป10นาที มินนี่ก็เดินออกจากประตูบ้าน วันนี้ผมต้องตะลึงเป็๞พิเศษเพราะเธอไม่ได้ใส่ชุดนักเรียนแล้ว เธอมาในชุดกางยีนส์ขาสั้นทับกับเสื้อยืดตัวโคร่ง รองผ้าเท้าใบสีชมพู คู่โปรดของเธอ ดูชุดของเธอเรียบง่ายแต่เธอใส่ออกมาแล้วน่ารักมาก จนผมมองไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย

มินนี่ : เฮ้ ๆ ลูคัส ไปกันเถอะ

ลูคัส: เธอจะใส่แบบนี้จริงๆเหรอ

มินนี่ : ฉันแค่อยากใส่วันนี้แค่วันเดียว

ลูคัส: หือ ทำไมล่ะ

มินนี่ : อยากลองดูค่ะ

ลูคัส: น่ารักดีนะ

มินนี่ : อย่าชมสิ ฉันเขินนะ

ลูคัส: เธออยู่โรงเรียน ต้องเกาะติดไอ้นนท์ไว้ตลอดนะ รู้ไหม

มินนี่ : อืมๆได้สิ

ลูคัส: ดีมาก

มินนี่ : ฮืออๆๆ T_T (อยู่ดีๆน้ำตาของฉันก็ไหลออกมา โดยไม่มีเหตุผลหรือเพราะฉันเศร้าที่ไม่ได้เจอแก๊งเพื่อนของฉันเลย)

ลูคัส: เย้ย เธอร้องไห้ทำไม

มินนี่ : ไม่รู้สิ ฉันแค่คิดว่าไม่ได้เจอพวกนาย ฉันก็รู้สึกแย่ทันที

ลูคัส: โอ๋ๆ ไม่ร้องนะ ไม่นานหรอก ฉันกับพวกมันก็ได้กลับไปเรียนแล้ว

มินนี่ : ฉันคิดถึงนายนะลูคัส

ลูคัส: ฉันคิดถึงเธอ คิดถึงทุกวันเลยด้วย

มินนี่ : นายพูดจริงเหรอ ที่จะไปส่งไปรับฉันทุกวัน

ลูคัส: จริงสิ เลิกเรียนเราแวะไปหาอะไรกินกันด้วยดีไหม

มินนี่ : ดีสิ ขอบคุณนะ

ลูคัส: เอ๊ะ ! ขอมากว่าขอบคุณได้ไหมครับ

มินนี่ : อะไรล่ะ

ลูคัส: จุ๊บๆหน่อยได้ไหม

มินนี่ : บ้าเหรอ จะถึงหน้าโรงเรียนแล้วนะ

ลูคัส: ฉันรอได้ บ่ายสามโมงเจอกันนะ จุ๊บๆ

มินนี่: บาย (เขิน รีบหมุนตัวเข้าโรงเรียนไปอย่างไว)