ในขณะเดินทางกลับไปหยั่งูเาัเอนไฮด์ ผมได้ผ่านเมือง มิซึ โนะมาจิ (เมืองแห่งน้ำ ) สถานที่พักระหว่างทาง ก่อนจะไปถึงหมู่บ้านของเผ่าคาคูก้า
และที่นั่น ผมได้พบรุ่นพี่สาวสวยที่ไม่ได้พบกันมานาน เธอชื่อว่า เมนเทียร์ เธอชอบช่วยเหลือผมตอนเด็กๆ ตอนที่ผมโดนกลุ่มเด็กผู้หญิงแกล้ง ผมจึงตรงเข้าไปทักเธอ
" หนี่ฮ่าว รุ่นพี่เมนเทียร์ " ผมกล่าวสวัสดีด้วยคำทักทายภาษาจีน
รุ่นพี่เมนเทียร์เหลือบตามามองผมแวบหนึ่ง ก่อนจะเริ่มดีดโอฮาโอ้ โชว์ (โอฮาโฮ้ เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งคล้ายกีต้าร์ แพร่หลายทางตอนเหนือของอาณาจักรอิเดเรีย คนนิยมเล่นในงานรื่นเริงย์ )
ผมนั่งฟังเสียงเพลงอันเพราะพริ้ง ของรุ่นพี่ แล้วเกิดอยากแกล้งเธอขึ้นมา หลังรุ่นพี่เมนเทียร์เล่นเพลงจบ ผมก็ตบมือให้ แล้วเดินเข้าไปกระซิบข้างหูเธอ
" รุ่นพี่เล่นโอฮาโอ้ได้ดีนะครับ แต่เสียงร้องยังปลั่งๆ อยู่ ต้องฝึกซ้อมอีกนะครับ " ผมกล่าว
" แล้ว ชั้นต้องทำยังไงน่ะ เฮอิน ถึงจะแก้เสียงหลงนี้ได้ " รุ่นพี่เมนเทียร์กล่าวอย่างใ
" ก็ต้องไปร้องเพลงในห้องน้ำตอนเวลาเที่ยงคืน แล้วใช้น้ำราดตัวเอาถังครอบหัวครับ มันจะช่วยให้ดีขึ้น " ผมกล่าวอย่างสุภาพบุรุษ
" งั้นขอบใจนะ เฮอินที่ช่วยบอกวิธีแก้ให้ รุ่นพี่เองก็มีของขวัญให้เธอเหมือนกัน " รุ่นพี่เมนเทียร์กล่าว แล้วเธอก็หยิบกล่องตุ๊กตายาง คาซุมิจัง ในเื่ โปปุเลิฟริ่ง ขนาดลิมิเต็ต ราคา 67800 เยน ออกมาให้ผม
ผมจึงรับมันไว้ด้วยความยินดี และเอามันถือติดตัวไปหยั่งที่พักที่ผม จองผ่านapp เอาไว้แล้ว สมัยนี้อะไรๆ ก็สะดวกสบายจริงๆ
แต่เมื่อผมเปิดประตูห้องพักเท่านั้น กองชุดชั้นในของเด็กสาว ม.ปลาย จำนวนหลายพันชิ้น ก็ได้ถล่มทับตัวผม บางชิ้นยังมีกลิ่นหอมอยู่เลย ผมดมเพื่อพิสูจน์หลักฐาน
แต่ในขณะที่กำลังดมอยู่ เหล่าเด็กสาวม.ปลายก็ได้มาถึงพร้อมกับตำรวจ หลักฐานยังคามือผมอยู่เลย
" เค้าป่าวนะ เค้าไม่ได้ทำ " ผมะโ ก่อนจะถูกตำรวจลากออกไปนอนคุก
แต่ในวินาทีวิกฤตินั้นเอง รุ่นพี่เมนเทียร์ ก็ออกมา
" ผู้พันทำไมมาที่นี่ได้ครับ " ตำรวจนายนึงทำวันทยาหัตถ์ รีบทำความเคารพทันที
" พันเอก เมนเทียร์ " ตำรวจอีกนายที่กำลังลากตัวผมถึงกับหยุดแล้วพูดติดๆขัดๆ
" เขาเป็รุ่นน้องชั้นเอง ชั้นเชื่อว่าเขาไม่ได้ขโมยชุดชั้นในผู้หยิงเหล่านี้ " รุ่นพี่เมนเทียร์กล่าว
" แต่ตอนที่พวกเราจับเขาหลักฐานยังคามืออยู่เลยนะครับ แล้วมันก็กำลังดมด้วย" ตำรวจนายที่ลากผมกล่าว
" ช่วยรอให้ถึงคืนนี้ก่อนได้มั๊ยแล้วชั้นจะลากคนร้ายตัวจริงไปเข้าคุกเอง " รุ่นพี่เมนเทียร์กล่าว
"รับทราบครับ พันเอก เมนเทียร์ " ตำรวจทั้งสองทำวันทยาหัตยือีกครั้ง ก่อนจะปล่อยตัวผม
ผมเข้าไปคุกเข่าให้รุ่นพี่เมนเทียร์ ด้วยท่าสำนึกผิดโคคาคุ (ท่ากราบสำนึกผิดอย่างสูงของชาวอิเดเรีย )
รุ่นพี่เมนเทียร์ไม่พูดอะไร เธอเข้ามาปลอบผมด้วยการกอดปลอบใจ ไอ้กระผมก็ไม่เคยหญิง เมื่อถูกผู้หยิงกอดจึงหน้าแดงเดือดพุ่งออกมาทางจมูกก่อนจะสลบไป
ตอนกลางคืน เวลาตี 2 15 นาที...
รุ่นพี่เมนเทียร์ปลุกผมที่สลบไป จากท่า เซ็คกันอิมแพ๊ค ให้ตื่นขึ้นมา คนร้ายได้คลานเข้ามาในห้องของผม แล้วเริ่มวางถุงชุดชั้นในที่เพิ่งขโมยมาจากเครื่องซักผ้า มาวางกองไว้ในห้องผม แต่ในขณะที่มันจะจากไป เท้าข้างหนึ่งของมัน ก็เหยียบเข้ากับ ตุีกตายาง ราคา 67800 เยน
" น...นี่มัน คาซุมิจัง รุ่นลิมิเต็ดนี่หว่า " คนร้ายะโออกมาด้วยความดีใจ และยัดตุ๊กตายางเข้าไปในถุงที่มันหิ้วมา ตอนนั้นเองที่ รุ่นพี่เมนเทียร์ โผล่เข้าไปตะครุบมัน แล้วใส่กุญแจมือด้วยความรวดเร็ว
คนร้ายพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่ก็สู้แรงของรุ่นพี่เมนเทียร์ไม่ได้ นี่แหละแม่แบบของหญิงแกร่ง
ในที่สุดคนร้ายก็ดิ้นจนหมดแรง ผมจึงเดินเข้าไปดึงผ้าคลุมหน้ามันออกมา
" เอริค!!! ทำไมเป็นาย" ผมะโออกมาด้วยความใ
" ชั้นอิจฉาแก ที่ ซินดี้ชอบแก ชั้นเลยกะจะให้แกติดคุกที่เมือง มิซึ โนะมาจินี้จนวันตายยังไงเล่า " เอริค ออกัส ศัตรูในวัยเด็กของผมกล่าว
ผมได้แต่มองหน้าเขา ซึ่งตอนนี้ เอริค ทำไหล่ตก เหมือนพนักงานกินเงินเดือนที่เพิ่งถูกไล่ออกจากงานทั้งๆที่ยังมีภาระต้องผ่อนรถ ผ่อนบ้าน
" ชั้นเข้าใจความรู้สึกของนาย พรุ่งนี้เราไปขอโทษพวกผู้หญิงด้วยกันนะ " ผมกล่าวแสดงความเป็ลูกผู้ชาย
และแล้วเช้าวันต่อมา ผม เอริค และรุ่นพี่เมนเทียร์ จึงไปคุกเข่าขอโทษพวกผู้หยิง โชคยังดีที่ พวกเธอไม่เอาเื่ และผมกับ เอริค ก็ต้องทำคุณไถ่โทษ ด้วยการไปเก็บกวาดทำความสะอาดหอพักหยิง เป็เวลา 2สัปดาห์
และนี่ทำให้ความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนกับเอริค ของผมดีขึ้น ผมได้มอบ คาซุมิจัง ราคา 67800เยนให้เขา ก่อนจะเดินทางจากไป เพื่อไปปราบัซอมบี้ เพียงลำพัง แต่เอริคกลับยืนยันว่าจะไปด้วย เพื่อขอบคุณที่มอบ คาซุมิจัง รุ่นลิมิเต็ดนี้ให้กับเขา
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
พระเอกตรูโคตรใจกว้างไปเลยนะ ไม่เก็บคาซุมิจังไว้นอนกอดเอง ตอนต่อไปเตรียมปะทะกับัพันปีซอมบี้ได้เลย อย่าเพิ่งย้ายช่องกันไปไหนนะเพื่อน
146
