Secret Dungeon

"ออกมาสิ เฮ้ย"

เขาเพิ่งได้นอนเมื่อช่วงบ่าย เป็นเพราะเขาได้ดูข้อมูลต่างๆบนแท็บเล็ตและตัดสินใจเลือกสถาบันที่จะส่งข้อมูลไป เขาได้นอนเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นขึ้น มีเสียงคนกำลังโวยวายอยู่หน้าบ้านเขา เขาเห็นมันได้จากหน้าต่าง เหมือนจะเป็นชายหนุ่มที่มีปัญหากับพี่แคทเมื่อวาน วันนี้คงพาเพื่อนมาเอาคืนเขา

"โทรแจ้งเจ้าหน้าที่ส่วนกลางหรือเจ้าหน้าที่ของหมู่บ้านไปหรือยังครับ พ่อ" เขาออกจากห้องและเดินลงมาที่ชั้นล่าง และเห็นพ่อของเขายืนดูอยู่ที่หน้าประตู ดีที่ว่าแม่ของเขาไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว

"พ่อโทรไปเกือบชั่วโมงแล้ว ไม่เห็นมีใครมาเลย ลูกไปมีปัญหากับใครกัน" พ่อของเขาตอบออกมา ขณะที่กำลังพยายามจะโทรหาเจ้าหน้าที่ส่วนกลางใหม่

"หลินมีปัญหากับคนที่ยืนอยู่คนที่ 2 นับจากทางขวา เมื่อวานเห็นเขาตื้อพี่แคทอยู่หน้าบ้าน หลินเลยช่วยพี่แคท และสู้กันนิดหน่อย แต่มันสู้หลินไม่ได้ สงสัยตามเพื่อนมาเอาคืน" เขาตอบพ่อและเดินไปเข้าห้องน้ำ
อย่างไรก็ตามพวกมันก็คงไม่เข้ามาหาเรื่องเขาถึงในบ้านเพราะข้อหาของการบุกรุกนั้นรุนแรงมากกว่าการทะเลาะวิวาทหลายเท่า พวกมันคงโวยวายจนกว่าเขาจะหมดความอดทนและออกไป ดูเหมือนว่าชายหนุ่มที่มาหาเรื่องพี่แคทจะเป็นคนที่ร่ำรวยและมีเส้นสายที่ดี เจ้าหน้าที่ส่วนกลางคงรออีกสักหลายชั่วโมงค่อยเข้ามาตามหน้าที่ ส่วนเจ้าหน้าที่หมู่บ้านนั้น คงไม่กล้าที่จะมีปัญหากับพวกที่มีอุุปกรณ์ระดับบลอน

"หลินจัดการเองพ่อ รออยู่ในบ้านนะ ยังไงพวกมันก็ไม่กล้าเข้ามา ถ้ากล้าคงเข้ามาตั้งแต่แรกไม่ยืนโวยวายอยู่แบบนี้หรอก" เขาไปล้างหน้าล้างตาอย่างใจเย็นก่อนที่จะเดินกลับมาบอกพ่อของเขา

"เบาๆหน่อยล่ะ" พ่อจ้องมาที่ดวงตาของเขาก่อนจะพูดออกมา เขาเพียงยิ้มให้กับพ่อก่อนที่จะพยักหน้าและเปิดประตูเดินออกไป

"เฮ้ พักพวกเบาเสียงหน่อย ไม่เกรงใจฉันก็เกรงใจคนอื่นๆหน่อย" เขาบอก

"เกรงใจบ้าอะไร วันนี้แกจะได้รู้ว่าเมื่อวานได้ทำเรื่องผิดพลาดที่สุดในชีวิต" ชายหนุ่มนั้นพูดก่อนจะยกมือให้เพื่อน 3 คนทางซ้ายเข้ามาเล่นงานเขา พวกมันทั้งหมดมีด้วยกัน 5 คน 3 คนทางซ้ายและอีกคนอยู่ขวา เหมือนว่าคนทางขวาจะดูไม่ธรรมดาเลย

! ปัก

คนแรกที่เข้ามาถูกเขาต่อยออกมา 1 หมัดจนล่วงลงพื้น คนนี้ใช้ทักษะหมัด เขารู้สึกได้ถึงพลังของหมัดหลังจากที่หลบ แต่ก็ยังธรรมดา

! ปัก

คนที่สองใช้ทักษะ เท้า เป็นทักษะที่รวดเร็วทีเดียว แต่ก็ยังธรรมดา

คนที่สามเห็นเพื่อน 2 คนตรงหน้าพ่ายแพ้ในหมัดเดียวถึงกลับไม่กล้าเข้ามา

"พาเพื่อนของนายไปเถอะ" เขาบอกเจ้าคนที่สาม ก่อนที่มันจะพยุงเพื่อนอีก 2 คนเดินจากไป

"เหอะ พวกนั้นแค่น้ำจิ้ม เดี๋ยวแกจะได้เจอของจริง นี่อเล็กได้เป็นผู้มีความสามารถเมื่อปีที่แล้ว เขาเรียนอยู่ที่สถาบันลำดับ 3 อันดับที่ 10 อยู่ชั้นเรียนระดับหัวกระทิ และเมื่อวานเพิ่งผ่านดันเจี้ยนชั้นที่ 12 มา พวกเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก อเล็กจะมาช่วยสั่งสอนให้แกเจียมตัวและอย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น" ชายหนุ่มแนะนำเพื่อนของตนเองก่อนจะคุยโวต่อ

"จะโม้อีกนานหรือเปล่า ถ้าจะสู้ก็เร็วๆหน่อยเสียเวลานอนของฉันเปล่าๆ"

! ฉึบ

เสียงของแท่งน้ำแข็งปักลงบนพื้น ทักษะเวท น้ำแข็ง มองจากความคมของมันแล้วไม่น่าจะเป็นทักษะระดับทั่วไปมันควรจะเป็นทักษะระดับบลอน สมแล้วที่ได้เป็นผู้มีความสามารถ แต่ก็ยังธรรมดา

! เพ้ง

เสียงของแท่งน้ำแข็งแตกหลังจากที่มันพุ่งชนกับหลังของเขา เป็นแท่งน้ำแข็งก้อนเดิมที่ปักลงพื้นก่อนหน้านี้ มันควบคุมให้น้ำแข็งย้อนกลับมาใส่เขาได้ ?

"นั่นแค่ทักทาย" เสียงของคนที่ชื่ออเล็กพูดขึ้น พร้อมกับมีไม้เท้าอยู่ในมือ

เขาเข้าใจแล้วดูเหมือนว่าการย้อนกลับนั้นจะเป็นความสามารถของไม้เท้านั้น ไม้เท้าก็คงเป็นระดับบลอนเช่นกัน ช่างเป็นกลุ่มคนที่ร่ำรวยจริงๆ

"ไหนขอลองของจริงหน่อย มีอะไรก็จัดมา" เขาพูดพร้อมกับกวักมือท้าทาย

! ฉึบ ฉึบ ฉึบๆๆ

พายุน้ำแข็งพุ่งเข้ามาใส่เขาในทันที ดีที่มันเล็งมาที่ตัวของเขา เขาอยากคิดเลยว่าถ้ามันเล็งไปที่บ้านของเขาด้านหลังจะเป็นอย่างไร

"มีมากกว่านี้หรือเปล่า" เขาไม่ได้หลบพายุแข็งเหล่านั้นแต่อย่างใด พวกมันชนกับร่างกายของเขาและก็แตกลงทั้งหมด

คนชื่ออเล็กไม่ได้ตอบเขาก่อนที่จะยกไม้เท้าขึ้นและดูเหมือนกำลังจะทำอะไรสักอย่าง

!! แช่แข็ง

เขารู้สึกได้ถึงไอเย็นรอบตัวเขาก่อนที่จะปรากฏน้ำแข็งขึ้นล้อมตัวของเขาไว้ พลังนี่มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ เขารู้สึกอยากได้ทักษะแบบนี้บ้าง มันน่าจะเป็นประโยชน์อย่างมากในการสู้กับมอนสเตอร์ภายในดันเจี้ยน หลังจากเขาถูกแช่แข็งเขารู้ได้ว่ามันเปราะบางเกินไปถ้าเขาขยับสักนิดน้ำแข็งอาจจะแตกลงทันที หน้าเสียดายจริงๆ อุส่าได้เห็นทักษะเวทแบบนี้เป็นครั้งแรก

ระหว่างที่เขากำลังตื่นเต้นกับการถูกแช่แข็งนั้น ชายหนุ่มนั้นก็เรียกดาบระดับบลอนออกมาก่อนที่จะถือและวิ่งเขามาหวังที่จะฟันใส่เขาที่แข็งอยู่

! เพร้งงงง

เสียงของน้ำแข็งแตก เขารับดาบระดับบลอนด้วยมือซ้าย ก่อนที่จะจับมันไว้แน่น รอบนี้เขาจะไม่ปล่อยมัน

"หมดหรือยัง" เขาไม่สนใจชายหนุ่มก่อนจะหันไปถามคนที่ชื่ออเล็กที่ยืนทำท่าตกใจอยู่ด้านหลัง

"มะมะ หมดแล้ว หมดแล้วครับ ขอโทษครับบบ" คนที่ชื่ออเล็กพูดตะกุกตะกักก่อนที่จะวิ่งหนีไปทันที

อืม พอเจอกับคนที่เก่งกว่าตัวเองก็ดูสุภาพขึ้นมาทันที เด็กสมัยนี้นี่มีนิสัยที่ไม่เลวเหมือนกันนะ เขาคิดในขณะที่มือยังคงจับดับและมองไปทางที่อเล็กวิ่งไป

"ปะ ปล่อย ดาบระดับบลอนของฉัน" ชายหนุ่มคนดีคนเดิมก็ยังคงพยายามจะดึงดาบของตัวเองออกจากมือของเขา

! ตุป

"โอ้ยย" เสียงของชายหนุ่มร้องหลังจากที่โดนลูกเตะของเขา

"ดาบเป็นของฉันแล้ว จำใส่หัวเอาไว้ด้วยว่าวันนี้เป็นวันที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตของนาย" เขามองไปที่ชายหนุ่มเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะเก็บดาบลงในแหวนและหันกลับเข้าบ้านไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่เข็ด ?

นิยายแนะนำ

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่เข็ด ?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้