...แสงสีเสียงในยามค่ำคืน หลอกล่อผีเสื้อราตรีให้ออกมาบินเล่นไฟ แสงไฟดึงดูดแมลงฉันใด เสียงเพลงกระหึ่มเร้าใจก็หลอกล่อกีต้าร์ให้ออกมาโยกย้ายร่างกาย เต้นไปตามจังหวะเพลงได้ฉันนั้น
กีต้าร์เต้นโยกย้ายไปตามจังหวะเพลง มือนึงถือแก้วเหล้าอีกมือนึงก็เกาะเอวสาวสวย
"พี่ต้าขา"
"ครับ"
"มินนี่เวียนหัวจังเลยค่ะ ในเนี้ยอากาศร้อนจัง เราออกไปหาบรรยากาศดีๆข้างนอกดีไหมคะ"
สาวสวยเอวบางร่างน้อย ยุ่งนิดห่มน้อยแต่กับขี้ร้อนซะอย่างนั้น และชายหนุ่มวัยเบญจเพสอย่างกีต้าร์ ก็ไม่คิดจะปฏิเสธ และที่ไหนจะอากาศดีเท่า
....โรงแรมม่านรูด
Concept ผู้ชายไม้เลื้อย พร้อมจะเอาได้หมดถ้าสดชื่นพอ ถ้าเธอไม่มีเ้าของและไม่ใช่น้องนางในตู้กระจกหรือนางฟ้ามีเบอร์อ่ะนะ
ผมชอบผู้หญิงรักสนุกแต่ไม่ผูกพัน สาเหตุที่ไม่ชอบน้องนางมีเบอร์ เพราะพวกเธอ้าแค่เงิน ถ้าเผลอไปยุ่งนอกจากจะเสียเงินแล้วยังเสี่ยงจะติดโรคที่อาจมีมาเป็ของแถมอีกด้วย
คืนเหงาๆของเขาและเธอ
หนุ่มสาวเจอกันในคืนเปลี่ยวเหงา มันไม่ใช่เื่ยากที่จะไปสานสัมพันธ์กันต่อ ในราตีที่มีแอลกอฮอล์เป็ผู้นำทาง กีต้าร์และสาวน้อยนามว่ามินนี่ จูงมือกันกระดี๊กระด๊าเข้าไปในโรงแรมม่านรูด
ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความสมัครใจ เพราะงั้นจึงไม่มีความเขินอายเมื่อม่านรูดถูกปิดลง กีต้าร์โผเข้าหาสาวน้อยแก้มขาวปากแดง และกอดจูบเธอด้วยความหื่นกระหาย สองมือลูบคลำไปตามร่างกายบีบฟ้อนเฟ้นหน้าอกคัพ C ไซส์มาตรฐานอย่างมันส์มือ ใจหมายมั่นจะพาเธอไปให้ถึง์ชั้น 7 สุดยอดความปรารถนาของท่านชาย
หนุ่มหล่อจับสาวงามลอกคราบเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน ร่างสะโอดสะองขาวโพลนอยู่ในสายตา ก่อนที่จะอุ้มกระเตงกันไปที่เตียงนุ่มๆ
ตุ๊บ!
"ว๊าย!"
กีต้าร์จับร่างขาวๆโยนตุ๊บลงไปบนเตียงไม่มีความเมตตาปราณี หญิงสาวร่างเปลือยเปล่าอุทานเสียงดังลั่นด้วยความตระหนกใ วินาทีต่อมาก็หัวเราะคิกคักตื่นเต้นกับความป่าเถื่อนโดนใจของชายหนุ่ม หัวใจเธอเต้นตึกๆตักๆลุ้นรอเกมส์รักของเขา ว่ามันจะถึงใจซักแค่ไหน
หนุ่มหล่อนิสัยขี้เล่นแต่ว่าเร้าใจสาวๆ เขาถอดเสื้อยืดแล้วโยนทิ้งไป ก่อนจะค่อยๆคืบคลานเข้าไปหา หญิงสาวที่นอนเปลือยร่างอะหล่างฉ่างอยู่บนเตียง สีหน้าของกีต้าร์เต็มไปด้วยความหื่นกระหาย และแววตาของเขาวับวาวราวกับเสือร้ายหมายจ้องจะกินเหยื่อเนื้อหวานๆ
กีต้าร์แตะริมฝีปากลงไปที่เรียวขาคู่งาม ก่อนจะค่อยๆไต่ระดับขึ้นไปที่ต้นขา ผ่านทุ่งกุหลาบดอกงามในป่าหิมพานต์ไปจนถึงเนินเขา ริมฝีปากอุ่นร้อนดูดกลืนยอดปลายสร้างความชิวหา ตะกละตะกรามกินเหมือนเด็กน้อยยังไม่หย่านมแม่ มือทั้งสองข้างก็ขยำขยี้ไปทุกๆส่วน มินนี่เสียวสะท้านกับปลายลิ้นจนต้องดิ้นพลาดๆ ตัวบิดเกร็งและปล่อยเสียงครวญครางออกมา
ฮื้มส์ กีต้าร์ สุดยอดเลย..โอ๊ว อาห์
อ๊ะ อ๊ะ.. คุณลภ ตรงนั้น
ตึ๊กๆ ตึ๊กๆ ตึ๊กๆ
เหี้ย!
เสียงครางในมโนภาพดังขึ้นมาชัดเจน พร้อมกับหัวใจของกีตาร์ที่เต้นแรงขึ้นมาผิดจังหวะ หนุ่มหล่อถึงกับชะงัก เพราะมันไม่ใช่เสียงครวญครางจากปากหญิงสาวที่กำลังบิดตัวเร้าๆอยู่บนเตียง
เสียงคุณพัลลภ..
ชื่อนี้ผุดขึ้นมาในหัวพร้อมๆกับหูที่ได้ยินเสียงเขาคราง และมันก็ไม่ใช่เสียงของคุณพัลลภคนเดียว แต่เป็ตัวกูเองนี่แหละที่เสือกครางดังกว่าเขาอีก ไม่นะ! เื่อัปยศอดสูแบบนั้นจะคิดถึงมันทำไม
"อ่ะพี่ต้าขา?"
เสียงของมินนี่ปลุกกีต้าร์ให้ตื่นจากภวังค์ ชายหนุ่มรู้สึกเขินนิดๆที่จู่ๆเขาก็หยุดกลางคันแบบไม่มีเหตุผล
"มีอะไรหรือเปล่าคะ"
มินนี่น่าเสีย ยิ้มแห้งๆให้ชายหนุ่ม ความแปลกใจมาพร้อมๆกับความไม่มั่นใจในเรือนร่างของตัวเอง ชายหนุ่มดวงตาวับวาวเหมือนเสือ จู่ๆไฟในดวงตาเขาก็อ่อนแสงลง
กีต้าร์สลัดหัวพยายามไล่มโนภาพให้หลุดออกจากความคิด เขากลับมาสนใจร่างขาวโพลนตรงหน้า
"เปล่าจ้ะไม่มีอะไร ต่อเลยนะ"
"งือ...อย่าค่ะ"
"หือ?" อย่างั้นหรอ..
"อย่าช้าสิคะ..คิกคิกคิก"
"ร๊าย!"
เดี๋ยวได้ครางตัวสั่นแน่แม่สาวน้อย
สองหนุ่มสาวหัวเราะคิกคักให้กันก่อนที่จะ โน้มใบหน้าเข้าหาประกบปิดริมฝีปาก อารมณ์กำลังจะไต่ระดับขึ้นมาอีกครั้ง แต่แล้วก็ถูกขัดขวางด้วยเสียงเคาะประตู
ก๊อกๆๆๆๆ
ก๊อกๆๆๆๆ
กีต้าร์ยังอยู่ในท่าเดิมเพียงแค่เอี้ยวหน้าหันไปมองประตู แล้วหันกลับมาสบตาหญิงสาวที่นอนอยู่ใต้ร่าง หญิงสาวก็หันไปมองเช่นเดียวกัน เกิดคำถามขึ้นในหัวของคนทั้งคู่
ใคร?
ทั้งคู่นิ่งฟังสักพัก
"ไม่มีอะไรหรอกมั้งพี่เขาคงแค่เคาะผิดห้อง"
เสียงเคาะประตูเงียบไปสักพัก คงจริงแหละมั้ง
"เงียบไปแล้วต่อเหอะพี่"
ความอยากไม่เคยปราณีใคร หญิงสาวเอ่ยปากเร่งเร้าชายหนุ่ม แต่พอกีต้าร์กำลังจะหันกลับมาสนใจภารกิจตรงหน้า เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เพิ่มเลเวล
ปังๆๆๆๆ
ปังๆๆๆๆ
มันไม่ใช่เสียงเคาะแต่เป็เสียงทุบประตูแทน ข้างนอกมีเสียงเอะอะโวยวายมาเล็กน้อย คงเป็เสียงจากห้องอื่นหรือไม่ก็เป็เด็กของทางโรงแรมที่โวยวาย
กีต้าร์ยังคงคร่อมอยู่บนตัวสาว มินนี่ก็ร่างเปลือยเปล่าสองขาเกี่ยวเอวสอบไว้ พวกเขาอยู่ในท่าอีโรติกและยังไม่ได้ขยับตัวออกจากกัน
ทันใดนั้น!
ปัง!ๆๆๆ
โครม!!
"เฮ้ย!"
ประตูลอยหลุดออกมาทั้งบาน ด้วยแรงถีบจากชายฉกรรจ์ด้านนอก
"กรี๊ด!!"
เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมาก กลุ่มชายฉกรรจ์กรูเข้ามาในห้อง
"มึงไช่ไหมชื่อกีต้าร์!"
"ใช่มันนั่นแหละพี่ไม่ผิดตัวหรอก"
"กรี๊ด!!"
ชายฉกรรจ์หน้าโเี้ตรงเข้ามากระชากตัวกีต้าร์ โดยที่ชายหนุ่มยังไม่ทันได้ตั้งตัว เสียงของมินนี่กรีดร้อง เธอทั้งอายและกลัวสุดชีวิต แต่ชายฉกรรจ์หนึ่งในนั้นกลับหันไปตวาดเธอ
"หุบปากอีชะนี!เื่นี้ไม่เกี่ยวกับมึงใส่เสื้อผ้าแล้วใสหัวกลับไปซะ อีดอดธง!"
ไม่ต้องรอให้พูดซ้ำมินนี่ลนลานหาเสื้อผ้าใส่แล้ววิ่งหายออกไปทันที
"อะไรกันเนี่ยพวกมึงเป็ใครวะ!"
โชคดีที่กีตาร์ยังไม่ได้ถอดเสื้อแก้ผ้าล่อนจ้อน เขายังใส่กางเกงครบทุกชิ้น เพียงแค่ถอดเสื้อยืดตัวเดียว บนตัวยังเหลือเสื้อกล้าม ไม่อย่างนั้นคงกรุจากตา
"ปล่อยกูสิวะ พวกมึงเป็ใครเนี่ย! ้าอะไรจากกู"
กลุ่มชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ มาด้วยกันทั้งหมดเจ็ดคน สองคนช่วยกันหิ้วปีกกีต้าร์ และที่เหลือก็เคลียร์เส้นทาง คนออกมามองดูมากขึ้น พร้อมทั้งพนักงานของโรงแรมที่หน้าซีดหน้าเซียวจะเข้ามาห้ามก็กลัวอาวุธในมือ
ส่วนกีต้าร์ยังคงดิ้นรนและขัดขืน จากประสบการณ์ที่เคยผ่านความเป็ความตายมาแล้วหนึ่งครั้ง ถ้าหากถูกพวกมันจับขึ้นรถโอกาสที่จะหนีรอดคงไม่มี ไม่สู้ก็ตาย!
พลั๊ก!
พลั๊วะ!
วินาทีต่อมาก็ไม่รู้ว่าเสียงอะไรเป็เสียงอะไร เพราะกีต้าร์เองก็สู้สุดใจ ปากก็กัดตีนก็ถีบจนหลุดออกมาได้ แต่ก็โดนทั้งหมัดและตีนเืไหลซิบๆที่มุมปากอีกตามเคย กีต้าร์วิ่งเตลิดออกมาจากโรงแรมม่านรูดพร้อมกลุ่มชายฉกรรจ์ที่วิ่งตามหลังมาเป็พรวน เทวดาส่งราชรถมาช่วย วินมอเตอร์ไซค์เบอร์ 12 ผ่านมาส่งคนพอดี
"พี่ครับๆช่วยผมด้วย" กีต้าร์วิ่งไปขวางหน้ารถมอเตอร์ไซค์อย่างไม่กลัวตาย ปากร้องขอความช่วยเหลือ
"ขึ้นมาเลยไอ้น้องเร็ว!"
เหมือนฉากในนิยายน้ำเน่า กีต้าร์รีบะโขึ้นคร่อมหลังมอเตอร์ไซค์ สิงห์นักบิดออกตัวทันที รอดมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็เหมือนหนีเสือปะจระเข้ตัวเขื่อง เพราะวินมอเตอร์ไซค์ขับมาได้สักพักพอหันไปมองข้างหลังก็ไม่มีใครติดตามมา แต่มอเตอร์ไซค์ก็ยังขับไปด้วยความเร็วเท่าเดิม เพิ่มเติมคือขับไปในทางที่กีต้าร์ไม่รู้จัก
"พี่จะพาผมไปไหน?ส่งผมลงแค่นี้แหละพี่เดี๋ยวผมหาทางกลับบ้านเอง"
"ไม่เป็ไรไอ้น้องตรงนี้มันยังไม่ปลอดภัย เดี๋ยวพี่พาไปส่งที่ที่ปลอดภัยให้เองหึๆ"
มันคงไม่อะไรถ้ากี่ต้าร์ไม่ได้ยินเสียงหัวเราะแปลกๆของไอ้หนุ่มวินมอเตอร์ไซค์เบอร์ 12
สัญชาตญาณบอกว่ามันไม่ปลอดภัยจริง กีตาร์หยิบกุญแจรถขึ้นมาแล้วจิ้มไปที่สีข้างของคนขับมอเตอร์ไซค์ พร้อมทั้งกัดฟันทำเสียงโหดเข้มที่สุดเท่าที่จะทำได้
"จอดรถ!ไม่งั้นกูแทงมึงมิดด้ามแน่"
จากเทวดากลายร่างมาเป็โจร วินมอเตอร์ไซค์จอดรถข้างทาง แต่พอกีต้าร์จะก้าวขาลง ไอ้หนุ่มนั่นก็หันมาฟันศอกเข้าที่ใบหน้าเสียงดังโพล๊ะ
"โอ๊ย!" เย็ดแม่ง!อีกแล้วหน้าหล่อๆของกู
เือาบไปหน้าทันที กีต้าร์ร่วงลงไปกองอยู่กับพื้นมือกุมศีรษะด้วยความเ็ป
"นายครับผมจับตัวมันได้แล้ว"
กีต้าร์หูผึ่งทันที วินมอเตอร์ไซค์เบอร์ 12 ที่แท้ก็เป็คนของใครก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆคือมันเป็ผู้ไม่หวังดีอย่างแน่นอน
"ได้ครับนาย... เฮ้ย!"
สู้อย่างหมาจนตรอก! ใครสั่งใครสอนว่าให้มึงยืนหันหลังให้คู่ต่อสู้ หวังว่าคงไม่ถึงกับตายหรอกนะไอ้ วินมอเตอร์ไซค์เบอร์ 12
ทันทีที่มันวางสายจากเ้านายของมัน กีต้าร์คว้าก้อนหินขนาดกำลังพอมือฟาดเข้าที่ศีรษะของวินมอเตอร์ไซค์ ก็แรงพอที่จะทำให้ผู้ชายตัวโตๆสลบเหมือดทันที จากนั้นกีตาร์ก็ขับมอเตอร์ไซค์คันนั้นออกมา
ขโมยของโจรถือว่าถือว่าเป็โจรหรือเปล่าวะ? ยังไงก็ช่างตอนนี้เอาตัวรอดให้ได้ก่อนก็แล้วกัน...
ตอนแรกคิดอะไรไม่ออกก็เลยจะกลับไปที่วัด แต่พอไปถึงหน้าวัดก็เห็นชายฉกรรจ์กลุ่มเดิมมารออยู่หน้าวัด พวกมันมาป้วนเปี้ยนรออยู่หน้าวัดพร้อมรถตู้สองคัน นี่กะว่าจะลากกูขึ้นรถตู้เลยใช่ไหม ไอ้พวกแก๊งรถตู้
กีต้าร์ตัดสินใจเลี้ยวรถกลับแบบเส้นยาแดงผ่าแปด
"เฮ้ย! มันอยู่โน่น.."
ไอ้พวกเชี่ยเอ้ย..อยู่ตั้งไกล เสือกรู้ว่าเป็กูอีก
แผลที่หัวก็เจ็บเอาการแถมเืยังไหลออกมากซะด้วยสิ เงินติดตัวก็ไม่มีซักบาท เพราะกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือก็หล่นหายไปตอนไหนก็ไม่รู้ อาจจะหล่นั้แ่โดนรุมกระทืบที่โรงแรมนั่นแหละมั้ง กีต้าร์เหมือนคนมีแต่ตัว แถมยังมีศัตรูตามหลังมาอีกเป็พรวน ท้ายแล้วก็ไม่รู้จะไปไหน ไปไหนก็ดูเหมือนว่าจะไม่ปลอดภัย กลับคอนโดก็ไม่ได้พวกมันคงไปรออยู่ที่นั่นแล้วเหมือนกัน เข้าวัดก็ไม่ได้ จะโทรหาใครก็ไม่มีมือถือ
"ทำไมมันซวยแบบนี้วะ หรือว่าต้องตายห่าตามไอ้โทนี่ไปอีกคนแล้วกู" ตอนนี้มันมืดแปดด้านไปหมดไม่รู้ว่าจะไปเริ่มต้นตรงไหน เหมือนคนเดินหลงอยู่ในความมืด แต่แล้วปากทางก็มีแสงสว่างเรืองรอง
คุณพัลลภ..
จู่ๆชื่อนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของกีต้าร์ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจขับรถไปที่อาบอบนวด หวังว่าเขาคงอยู่นะ คำโบราณว่าไว้ ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด และคนที่อันตรายที่สุดหวังว่าคงเป็คนที่ปลอดภัยที่สุดในตอนนี้
มาเฟียคนอันตรายอย่างคุณพัลลภ แต่เขากลับดูปลอดภัยมากที่สุดแล้วในตอนนี้
สุดท้ายก็ต้องซมซานกลับไปหาเขาอีกจนได้นะ กีตาร์กันต์รพี...
แล้วมาเฟียอย่าง หยาง หลง คุน จะปลอดภัยจริงๆหรือเปล่า ก็คงต้องลองเสี่ยงดวงดู.
1K
