เื้ัประตูไม้บานหนาที่กั้นพื้นที่โรงเตี๊ยมส่วนรับรองแขกที่จอแจออกจากห้องครัวอันวุ่นวาย บรรยากาศที่แตกต่างออกไปกำลังก่อตัวขึ้น กลิ่นหอมฉุนของเครื่องเทศและไอความร้อนจากเตาขนาดใหญ่คละคลุ้งไปทั่ว ผู้ช่วยพ่อครัวต่างเร่งรีบทำงานกันอย่างขะมักเขม้น ทว่าอาหลางกลับเคลื่อนไหวอย่างสงบและมีจังหวะ ก้าวตรงไปยังมุมส่วนตัวที่จัดสรรไว้ให้เขา
เขาคือเสี่ยวเอ้อผู้ดูซื่อๆ ที่ทุกคนรู้จัก แต่แม้แต่หัวหน้าพ่อครัวก็ยังต้องเว้นระยะห่างให้เขา มีความเข้าใจที่ไม่ได้เอ่ยออกมาในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ว่า ทุกคนต่างมีความลับ และความลับของอาหลางนั้นลึกซึ้งและอาจอันตรายกว่าใครๆ
ในขณะที่ผู้ช่วยพ่อครัวคนหนึ่งกำลังหั่นผักอย่างรีบเร่ง เขาแอบเหลือบมองไปยังอาหลางด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่เมื่อสายตาของทั้งคูสบกัน อาหลางก็ส่งรอยยิ้มซื่อๆ ที่ดูไร้เดียงสา ทำให้ผู้ช่วยพ่อครัวคนนั้นรู้สึกผิดที่คิดมากไป และรีบหันกลับไปทำงานของตัวเอง
อาหลางเอื้อมมือไปหยิบกาเซรามิกขนาดเล็กที่ไม่มีลวดลายใดๆ ซึ่งถูกเก็บไว้ในมุมที่เย็นและมืดมิด ภายในบรรจุยอดใบชาหอมหมื่นลี้หายากที่คัดสรรมาจากยอดเขาเมฆาคลุมสูงเสียดฟ้า เป็ชาที่คู่ควรกับเชื้อพระวงศ์ แต่ในค่ำคืนนี้ มันถูกเตรียมไว้สำหรับเทพธิดาผู้สูงส่งที่ยอมก้าวลงมายังโลกมนุษย์
ใบชาแต่ละใบมีสีเขียวอ่อนที่แทบจะใสใน แต่เมื่อได้รับแสงจากโคมไฟ กลับเปล่งประกายระยิบระยับราวกับมีชีวิต กลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากกาแม้ยังไม่ได้ชงก็อ่อนโยนและบริสุทธิ์ ราวกับลมหายใจของนางฟ้าในตำนาน อาหลางหยิบใบชาขึ้นมาสองสามใบ ััเนื้อััที่นุ่มนวลด้วยปลายนิ้ว และพยักหน้าด้วยความพอใจ
เขาจุดไฟใต้กาด้วยความระมัดระวัง ปรับไฟให้มีขนาดที่เหมาะสม ไม่แรงจนเกินไปจนทำให้น้ำเดือดรุนแรง แต่ก็ไม่อ่อนจนเกินไปจนทำให้น้ำไม่ร้อนพอ การชงชาหอมหมื่นลี้ต้องใช้น้ำที่มีอุณหภูมิแปดสิบห้าองศา ไม่มากไม่น้อย หากร้อนเกินไปจะทำให้ใบชาขม หากเย็นเกินไปจะทำให้กลิ่นหอมไม่ออกมาเต็มที่
ขณะรอน้ำเดือด อาหลางเดินไปยังชั้นวางเครื่องปรุงที่เขาจัดเตรียมไว้เป็การส่วนตัว ที่นี่เต็มไปด้วยขวดแก้วขนาดเล็กใส ภายในบรรจุเครื่องเทศและสมุนไพรหายากจากทั่วทุกมุมโลก บางอย่างมีราคาแพงกว่าทองคำ บางอย่างหาซื้อได้ยากแม้จะมีเงินมากมาย และบางอย่างก็อันตรายจนต้องเก็บไว้อย่างระมัดระวัง
เขาหยิบขวดแก้วใสขนาดเล็กที่มีฉลากเขียนด้วยตัวอักษรโบราณ ภายในบรรจุผงสีขาวละเอียดที่ดูไร้เดียงสา นี่คือ "ผงหิมะพันปี" ที่สกัดมาจากหิมะที่ไม่เคยละลายบนยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ เมื่อผสมลงในเครื่องดื่มร้อน มันจะทำให้รสชาติกลมกล่อมและหวานอ่อนๆ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือมันจะทำให้ผู้ดื่มรู้สึกผ่อนคลายและเปิดใจมากขึ้น
อาหลางหยิบผงหิมะพันปีเพียงเล็กน้อยด้วยช้อนเงินขนาดจิ๋ว ปริมาณที่น้อยจนแทบมองไม่เห็น แต่เพียงพอที่จะออกฤทธิ์อย่างอ่อนโยน เขาไม่้าให้แม่นางหลินสงสัยในรสชาติที่ผิดปกติ การเปลี่ยนแปลงต้องเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็ค่อยไป ราวกับเป็เื่ธรรมชาติ
ขณะที่น้ำในกาเริ่มเดือดพล่าน ส่งเสียงหึ่งๆ จนได้อุณหภูมิที่เหมาะสมที่สุด ซึ่งจะทำให้ใบชาคลายกลิ่นหอมออกมาอย่างเต็มที่โดยไม่เกิดรสขม อาหลางก็ล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของเขา เขาหยิบขวดแก้วสีเขียวใสขนาดเล็กออกมา ภายในบรรจุของเหลวเพียงหยดเดียวที่กลิ้งไปมาคล้ายไข่มุก นั่นคือ "น้ำค้างมาร"
ขวดแก้วใบนี้เย็นเฉียบในมือ ราวกับเก็บรักษาความหนาวเย็นจากนรกแกนกลางไว้ภายใน น้ำค้างมารภายในมีสีใสแต่เมื่อเอียงขวดไปมา จะเห็นแสงสีม่วงอ่อนๆ วูบวาบผ่านไป ราวกับมีชีวิตของมันเอง กลิ่นที่ลอยออกมาจากขวดหวานหอมอ่อนๆ คล้ายกลิ่นดอกไม้ในสวน์ แต่ภายใต้ความหวานหอมนั้นซ่อนเร้นอำนาจที่อันตรายและลึกลับ
นี่ไม่ใช่น้ำยาพิษร้ายแรงทั่วไปที่สามารถตรวจจับได้ด้วยเข็มเงินหรือประสาทััที่เฉียบคม มันคือสารสกัดหายากจากใจกลางของดอกราตรีบานสะพรั่งที่พบได้เฉพาะในส่วนลึกที่สุดของแดนอสูร ดอกไม้ชนิดนี้บานเพียงครั้งเดียวในรอบพันปี และเฉพาะในคืนที่ดวงจันทร์เต็มดวงสีเื มันไม่ทำอันตรายต่อร่างกาย แต่กลับออกฤทธิ์ต่อจิตใจ ค่อยๆ สลายกำแพงแห่งการยับยั้งชั่งใจ และขยายความปรารถนาที่ซ่อนเร้นที่สุดในจิติญญาให้เด่นชัดขึ้น
อาหลางเคยใช้น้ำค้างมารนี้มาแล้วหลายครั้งในอดีต กับเป้าหมายที่แตกต่างกัน บางครั้งกับพ่อค้าที่โลภมาก เพื่อให้เขาเปิดเผยที่ซ่อนทรัพย์สิน บางครั้งกับขุนนางที่คิดทุจริต เพื่อให้เขาสารภาพความผิด และบางครั้งกับหญิงสาวที่เย่อหยิ่ง เพื่อให้นางเปิดเผยความปรารถนาที่แท้จริง แต่ไม่เคยมีใครที่มีค่าราคะสูงถึงแปดสิบห้าเหมือนแม่นางหลิน
"แปดสิบห้าส่วน" เขารำพึงเบาๆ ตัวเลขนั้นยังคงฉายชัดในห้วงความคิด "ศักยภาพแห่งความปรารถนาที่สูงส่งเช่นนี้ซ่อนอยู่เื้ัรูปลักษณ์ที่เ็าดุจน้ำแข็ง มาดูกันว่าน้ำแข็งนั้นจะละลายได้นานแค่ไหน"
เขาคิดถึงจอมยุทธ์หญิงคนอื่นๆ ที่เขาเคยพบมา ส่วนใหญ่มีค่าราคะระหว่างสิบถึงสามสิบ แม้แต่หญิงสาวที่ดูเหมือนจะมีความปรารถนาสูงก็ไม่เคยเกินห้าสิบ แต่แม่นางหลินกลับมีค่าถึงแปดสิบห้า และที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือความปรารถนาของนางไม่ใช่แค่ความ้าทางกาย แต่เป็ "การโหยหาการถูกสยบและออกคำสั่ง" ซึ่งเป็สิ่งที่ตรงกันข้ามกับภาพลักษณ์ของนางโดยสิ้นเชิง
เขาหยดน้ำค้างมารเพียงหยดเดียวลงในกาชาที่กำลังชงอยู่ มันหายไปในทันที ไม่ทิ้งร่องรอย ไม่เปลี่ยนสี ไม่ทำให้กลิ่นหอมของชาผิดเพี้ยนไป หยดเดียวนั้นละลายเข้าไปกับน้ำชาร้อนอย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับไม่เคยมีอยู่เลย
อาหลางจ้องมองผิวน้ำในกาชาด้วยความพึงพอใจ ไอน้ำที่ลอยขึ้นมายังคงใสและหอมหวานเหมือนเดิม แต่เขารู้ดีว่าภายใต้ความบริสุทธิ์ที่ปรากฏนั้น กำลังซ่อนเร้นพลังที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง เขาเคยเห็นผลของน้ำค้างมารมาแล้วหลายครั้ง การเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็ค่อยไป เริ่มจากความรู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อย จากนั้นความคิดจะเริ่มลอยตัว และในที่สุดกำแพงแห่งการยับยั้งชั่งใจจะค่อยๆ ถูกทำลายลง
เขารอคอย นับวินาทีด้วยความแม่นยำที่บ่งบอกถึงประสบการณ์หลายปีในศาสตร์อื่นที่อันตรายยิ่งกว่า การชงชาหอมหมื่นลี้ต้องใช้เวลาแน่นอน สามนาทีสิบห้าวินาที ไม่มากไม่น้อย หากชงนานเกินไปใบชาจะขม หากชงสั้นเกินไปกลิ่นหอมจะไม่ออกมาเต็มที่ และที่สำคัญที่สุด เวลานี้จะทำให้น้ำค้างมารผสมผสานเข้ากับชาอย่างสมบูรณ์แบบ
ขณะรอคอย เขาเดินไปหยิบถ้วยกระเบื้องเคลือบสีขาวที่เก็บไว้ในตู้พิเศษ ถ้วยใบนี้ไม่ใช่ถ้วยธรรมดา มันทำจากดินเหนียวหายากจากแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ และเผาด้วยไฟจากใจกลางของูเาไฟโบราณ ผิวถ้วยเรียบเนียนและเย็นสบายในมือ เมื่อใส่ของเหลวร้อนลงไป มันจะช่วยรักษาอุณหภูมิและกลิ่นหอมไว้ได้นานกว่าถ้วยทั่วไป
เขาตรวจสอบถ้วยอย่างละเอียด ล้างด้วยน้ำสะอาดอีกครั้ง และเช็ดให้แห้งด้วยผ้าไหมขาวบริสุทธิ์ ทุกขั้นตอนต้องสมบูรณ์แบบ เพราะแม่นางหลินไม่ใช่เป้าหมายธรรมดา นางคือศิษย์เอกของสำนักพรตที่มีประสาทััเฉียบคม หากมีสิ่งผิดปกติแม้เพียงเล็กน้อย นางอาจสังเกตเห็นได้
เสียงเบาๆ ของน้ำเดือดในกาเริ่มเปลี่ยนไป บอกให้เขารู้ว่าเวลาเกือบจะครบแล้ว อาหลางยืนนิ่งและฟังด้วยความตั้งใจ เขาได้ฝึกฝนการฟังเสียงน้ำเดือดมาหลายปี จนสามารถบอกได้ว่าอุณหภูมิเป็เท่าไหร่เพียงแค่ฟังเสียง ตอนนี้เสียงบอกเขาว่าน้ำมีอุณหภูมิแปดสิบสี่องศา อีกหนึ่งองศาจะถึงจุดที่สมบูรณ์แบบ
เขานับในใจ "สิบ... เก้า... แปด..." เมื่อถึงหนึ่ง เขาก็ยกกาออกจากไฟอย่างรวดเร็วแต่ระมัดระวัง การเคลื่อนไหวของเขาแม่นยำและมั่นใจ ไม่มีการสั่นไหวแม้แต่น้อย เขาเทน้ำร้อนลงในถ้วยอย่างช้าๆ ให้น้ำไหลเป็เส้นบางๆ สม่ำเสมอ
เมื่อชาชงได้ที่สมบูรณ์แบบ เขาก็รินของเหลวสีอำพันทองลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบอันวิจิตร ชาหอมหมื่นลี้ที่ผสมกับน้ำค้างมารมีสีทองอ่อนที่สวยงาม กลิ่นหอมที่ลอยขึ้นมาบริสุทธิ์และหวานหอม ไม่มีร่องรอยของสิ่งผิดปกติใดๆ เลย
เขาหยิบผงหิมะพันปีที่เตรียมไว้โรยลงบนผิวชาเพียงเล็กน้อย ผงสีขาวละลายหายไปทันที ทำให้รสชาติของชากลมกล่อมและหวานอ่อนๆ ขึ้น แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือมันจะช่วยปกปิดรสชาติที่อาจผิดปกติจากน้ำค้างมาร และทำให้ผู้ดื่มรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น
อาหลางยกถ้วยชาขึ้นมาดมกลิ่น กลิ่นหอมที่ลอยขึ้นมาสมบูรณ์แบบ ไม่มีสิ่งใดบ่งบอกถึงอันตรายที่ซ่อนอยู่ภายใน เขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นก็วางถ้วยลงบนถาดไม้สักที่แกะสลักลวดลายประณีต
เขาเดินไปหยิบจานเล็กๆ สองสามใบมาใส่ขนมหวานเล็กๆ น้อยๆ ที่เตรียมไว้ ขนมเหล่านี้ทำจากแป้งข้าวเหนียวและน้ำผึ้งป่า รสชาติหวานอ่อนๆ และละลายในปาก เหมาะสำหรับทานคู่กับชาหอมหมื่นลี้ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือมันจะช่วยให้น้ำค้างมารซึมซับเข้าสู่ร่างกายได้เร็วขึ้น
อาหลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปรับชุดผ้าฝ้ายเนื้อหยาบของเขาให้เรียบร้อย และเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก เปลี่ยนตัวเองกลับเป็เสี่ยวเอ้อผู้ถ่อมตนที่โลกภายนอกมองเห็น ใบหน้าของเขากลับมาเป็รอยยิ้มซื่อๆ ที่คุ้นเคย แววตาเปลี่ยนจากความเฉียบคมกลับเป็ความไร้เดียงสา ท่าทางการเดินเปลี่ยนจากความมั่นใจกลับเป็ความเชื่องช้าและระมัดระวัง
เขาหยิบถาดขึ้นมา ตรวจสอบอีกครั้งให้แน่ใจว่าทุกอย่างอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ถ้วยชาอยู่ตรงกลาง จานขนมเล็กๆ วางเรียงรอบๆ และผ้าเช็ดปากสีขาวสะอาดพับเรียบร้อยไว้ข้างๆ ทุกอย่างดูธรรมดาและไร้เดียงสา แต่เขารู้ดีว่าถาดใบนี้บรรจุอนาคตที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของแม่นางหลินไปตลอดกาล
ก้าวเดินของเขาเป็ไปอย่างเชื่องช้าขณะที่เขาออกจากความอบอุ่นของห้องครัว และกลับเข้าสู่บรรยากาศที่เย็นกว่าและผันผวนกว่าของห้องโถงใหญ่ เขาเดินผ่านโต๊ะของจอมยุทธ์คนอื่นๆ ด้วยท่าทางที่ไม่รีบร้อน ไม่มีใครสนใจเสี่ยวเอ้อธรรมดาๆ ที่กำลังเสิร์ฟชาให้แขก
เกมกำลังดำเนินไปไกลกว่าการสังเกตการณ์เบื้องต้น ตอนนี้ ถึงเวลาสำหรับการเดินหมากตาแรกแล้ว
792
