“นี่คุณอิงอรครับผู้ช่วยผมและน้าธนาคือช่วยทุกอย่างในฟาร์มครับ” พีระดายกมือไหว้ทั้งที่รู้ว่าหญิงสาวอายุน้อยกว่าตัวเองหลายปีถ้าดูจากหน้าตาและรูปร่างแล้ว
“คุณพีระดาคะครั้งต่อไปไม่ต้องไหว้นะคะอิงอายุน้อยกว่าค่ะ” หญิงสาวพูดพร้อมกับยิ้มอย่างเป็มิตร
“และนี่ น้องธัญ”สาวน้อยยิ้มพร้อมกับยื่นแก้วน้ำส้มคั้นให้พี่เลี้ยงคนใหม่
“ขอบคุณค่ะ”พีระดายื่นมือไปรับแก้วน้ำส้มจากสาวน้อยมาก่อนสถาปัตย์จะเลื่อนเก้าอี้ให้นั่งข้างๆสาวน้อย
“และคนสุดท้ายครับ นี่คือป้าอุ่นแม่บ้านที่นี่ดูแลทุกอย่างครับมีอะไรบอกป้าอุ่นได้หมด” หญิงสูงวัยยิ้มพร้อมกับตักข้าวต้มใส่ชามให้ทุกคน มื้อแรกกับคนแปลกหน้าและความรู้สึกแปลกๆแต่ก็ผ่านไปด้วยดี พีระดาอาสาช่วยป้าอุ่นเก็บจานชาม แต่สถาปัตย์เดินมาบอกว่าธนาให้หญิงสาวรีบตามไปที่ห้องทำงานของธนาก่อน
พีระดามองซ้ายขวาก่อนจะเคาะประตูและเปิดเข้าไปด้านในห้องทำงานที่อยู่ชั้นบนริมสุดติดกับห้องของเธอดูโล่งโปร่งมองเห็นบรรยากาศด้านนอกดูแล้วสบายตายิ่งนักหญิงสาวเผลอยิ้มให้กับภาพตรงหน้าก่อนเ้าของห้องจะพูดเสียงค่อนข้างดัง
“นั่งสิ ยืนค้ำหัวอยู่ได้” ชายหนุ่มทำเสียงดุจนอีกคนต้องรีบนั่งลงทันที
“นี่ห้องทำงานเล็กผมที่สำนักงานอีกห้อง”
“ค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยสีหน้านิ่ง
“คุณรู้กฎระเบียบแล้วสินะสถาปัตย์คงบอกหมดแล้ว”
“ค่ะแจ่มแจ้งเลยค่ะ”หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“ดี! เพราะว่าผมจะคุยกับคุณเื่ของเรา”ชายหนุ่มเอนหลังพร้อมกับมองหน้าพี่เลี้ยงคนใหม่
“เื่เมื่อคืนค่ะ ไม่ใช่เื่ของเราค่ะ”พีระดาย้ำน้ำเสียงจนอีกคนหัวเราะ
“แล้วแต่คุณพีระดาเื่อะไรก็เื่นั้นครับ”
“ค่ะเชิญว่ามาค่ะพร้อมฟังพร้อมทน พร้อมทำงานตามข้อตกลง”
“ดีมาก ผมไม่ชอบคนเื่เยอะง่ายๆตามที่บอกเมื่อคืน คือจ่ายเพิ่มจากเงินเดือนอีกสองหมื่นจนวันที่คุณลาออกที่เหลือก็จ่ายก้อนเดียวจนครบสี่แสน”ชายหนุ่มพูดจบก็ยื่นกระดาษที่ร่างสัญญาให้คนตรงหน้าลงชื่อรับทราบข้อสัญญา
“ค่ะ” หญิงสาวลงชื่อเสร็จก็ยื่นกระดาษส่งคืนก่อนจะย้อนถาม
“ถามหน่อยค่ะคุณธัญมีพี่เลี้ยงมากี่คนแล้วคะ”
“ไม่เคยนับ แต่หลายคนมาก”
“ทำไมคะ”
“อยู่ไม่นานก็ไปไม่รู้อะไรนักหนาผมเลยร่างสัญญาให้อยู่ถึงหนึ่งปีไง ถ้าไม่ถึงปีก็ตามสัญญาต้องจ่ายห้าแสนบาท”
“เข้าใจแล้วค่ะ แต่เื่เมื่อคืนคุณอย่าบอกใครนะฉันขอร้อง ฉันจะทำหน้าที่ให้ดีให้ครบหนึ่งปีตามสัญญา”พีระดาพูดพร้อมมองหน้าอีกคนก่อนธนาจะลุกขึ้นยืนพร้อมกับหยิบแจ็คเก็ตยีนส์มาสวม
“เธอไม่ได้สำคัญขนาดนั้นและอีกอย่างนั่นมันห้องนอนผม และผมก็เมานิดๆ ยังไม่ได้ทำอะไรคุณมากมายเลยนี่แค่…”
“นี่คุณ! ฉันเสียหายนะทำไมพูดแบบนี้”
“ก็ผมยังไม่ได้…เลยนะ!”
“คุณ!”พีระดาลุกขึ้นอย่างคนอารมณ์เสียทันที
“ไปทำงานคุณได้แล้ว เื่ของเรา ไม่ใช่สิเื่เมื่อคืนผมคงไม่จำมาใส่ใจหรอกนะ”
“คุณธนา!” พีระดารู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้าราวกับถูกตบด้วยฝ่ามืออย่างเต็มแรงไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดอะไรต่อ ธนาก็รีบเดินออกไปจากห้องทันที
‘จะทนได้กี่วันเราเงินห้าแสนจะหาที่ไหนได้ คนฉวยโอกาส’
ที่ห้องนอนของสาวน้อยลูกสาวคนเดียวของเ้าของฟาร์มธนาป้าอุ่นกำลังแต่งตัวให้เด็กน้อยวัยใสก่อนจะยิ้มให้พี่เลี้ยงคนใหม่ที่พ่วงทั้งตำแหน่งคุณครูไปในตัว
“คุณพีระดา คุณต้องเหนื่อยหน่อย คุณธัญอยู่ในวัยกำลังดื้อมากค่ะเอาแต่ใจ”
“ป้าอุ่นเรียกหนูว่าดาก็ได้คะ ไม่ต้องเรียกคุณนะคะ”หญิงสาวพูดพร้อมกับนั่งลงข้างๆ สาวน้อย
“เด็กสี่ขวบดื้อมากค่ะหนูดาป้าอุ่นเลี้ยงเลยชิน หนูดาต้องเตรียมรับมือนะคะ”หญิงสูงวัยยิ้มก่อนจะให้พี่เลี้ยงคนใหม่แต่งตัวให้สาวน้อยต่อ
“พี่ดาแต่งตัวให้ค่ะ” หญิงสาวพูดแล้วยิ้มก่อนสาวน้อยจะมองหน้าและเบือนหน้าหนี
“คุณธัญ ต่อไปพี่ดาจะดูแลแทนป้าอุ่นค่ะอย่าดื้อค่ะ” หญิงสูงวัยลูบผมเด็กน้อยอย่างเอ็นดู
“ม่ายอาว”เด็กน้อยรีบนั่งลงไม่ยอมให้พี่เลี้ยงคนใหม่ช่วยแต่งตัว
“มามะคนสวย พี่ดาจะแต่งให้สวยๆค่ะหวีผมให้ด้วยค่ะ” พีระดาแตะที่แขนเด็กน้อยพร้อมกับยิ้ม
“ก็ได้” ในที่สุดสาวน้อยก็ยอมให้พี่เลี้ยงคนใหม่แต่งตัวให้จนเสร็จ
“ต่อไปพูดกับพี่ดาให้มีค่ะด้วยนะคุณธัญไม่งั้นป้าอุ่นจะฟ้องคุณพ่อนะคะ” หญิงสูงวัยแกล้งทำเสียงดุจนอีกคนทำหน้าสลดทันที
“ค่ะป้าอุ่งธัญจะพูดค่ะกับพี่ดา” สาวน้อยรีบเข้าไปกอดป้าอุ่นราวกับสำนึกผิด
“คุณธัญเป็แบบนี้ละคะป้าเลี้ยงมาแต่เด็กจนวันที่คุณธนาหย่า คุณธัญก็เริ่มดื้อค่ะ”
“ดาจะช่วยดูแลนะคะ”พีระดาแตะแขนหญิงสูงวัยเบาๆ
“ขอบใจหนูดานะคะ ป้ารักคุณธัญค่ะเลี้ยงมาแต่แบเบาะ”
เสียงหัวเราะคิกคักจากห้องนอนของลูกสาวคนโปรดทำให้ธนาอดยิ้มไม่ได้เมื่อพี่เลี้ยงคนใหม่ทำท่าจะเข้ากันได้ดีกับป้าอุ่นและลูกสาวตัวน้อยของเขา
สถาปัตย์นั่งคุยกับธนาที่สำนักงานเื่ที่จะหาคนมาช่วยอิงอรทำงานเพราะหญิงสาวรับหลายตำแหน่งในคนๆเดียวกัน
“น้าธนาครับ ผมว่าหาคนมาช่วยอิงเถอะนะ่นี้เข้าสู่เทศกาลท่องเที่ยวแล้วครับงานล้นมือแน่ๆ”
“ให้มาช่วยแค่่นี้ใช่ไหมเพราะนักท่องเที่ยวเริ่มมาเที่ยวที่ฟาร์มเยอะขึ้น”
“ใช่ครับน้า สงสารอิงผอมหมดแล้ว”
“ให้ยัยพี่เลี้ยงน้องธัญมาช่วยชั่วคราวก่อนนะ”ธนารีบบอกแทบไม่ต้องคิดนาน
“อ้าวใครจะดูน้องธัญครับ”
“ป้าอุ่นดูไปก่อนค่อยให้ยัยพีระดาไปสอนหนังสือตอนเย็นทีเดียว่กลางวันมาช่วยงานอิงอร”ธนาสรุปอย่างง่ายดายจนสถาปัตย์อดสงสัยไม่ได้
“เราจะใช้งานคุณดาเยอะไปไหมครับน้า”
“ไม่นะแค่จ่ายเพิ่มจากเวลาทำงานเป็ค่าล่วงเวลาเขาคงพอใจ” ธนาพูดจบก็เอนหลังอย่างสบายใจ
“ผมต้องไปคุยกับคุณดาก่อนครับเผื่อเขาไม่อยากทำ”
“ไม่ต้อง! บอกให้มาทำเลย น้าสั่ง!”
17K
