ตอนที่ 9: คราบน้ำตาและกลิ่นคาว... แผนลับชำระแค้น
กลิ่นคาวน้ำรักคละคลุ้งและไอร้อนระอุที่ยังหลงเหลืออยู่ในห้องโยคะที่มืดสลัวค่อย ๆ เย็นตัวลงอย่างช้า ๆ กลายเป็ความเหน็บหนาวที่เสียดแทงลึกเข้าไปในจิตใจ คุณหลินขยับร่างกายอันระบมชอกช้ำที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเมือกสีขาวขุ่นของชายฉกรรจ์ทั้งสามคน คลานเข่าเข้าไปหา 'นุ' ที่เสาเหล็กกลางห้องอย่างยากลำบาก ลมหายใจของเธอหอบเหนื่อยและปวดร้าวท่อนล่างราวกับร่างจะแตกแยกออกเป็ชิ้น ๆ ทว่าดวงตาเรียวรีที่เคยหวั่นไหว บัดนี้กลับนิ่งสนิทและเย็นเยือกดุจแผ่นน้ำแข็ง
"พี่หลิน... ผมขอโทษ... ผมมันไม่มีน้ำยา... ผมปกป้องพี่ไม่ได้..." นุร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน น้ำตาไหลพรากผสมกับคราบเืที่มุมปาก เด็กหนุ่มสั่นระริกด้วยความเ็ปทั้งกายและใจ ความเป็ชายของเขาถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดีเมื่อต้องทนมองดูผู้หญิงที่ตนรักโดนรุมย่ำยีต่อหน้าต่อตาโดยไม่อาจขยับตัวไปช่วยได้เลย
"ไม่ใช่อย่างนั้นนะน้องนุ... อย่าพูดแบบนั้น..." หลินโน้มตัวเข้ากอดร่างหนาของนุไว้แ่า ดึงแผงอกแกร่งของเด็กหนุ่มเข้ามาแนบซบอกอวบอัดคัพ E เปลือยเปล่าของเธอที่ชื้นเหงื่อและคราบราคะ หลินจูบซับขมับและแก้มของนุเบา ๆ ด้วยความรักและปลอบขวัญ ความเป็ผู้ใหญ่ในวัย 35 ปีทำให้เธอยังคงตั้งสติได้ท่ามกลางพายุฝันร้าย หลินใช้ฟันแกร่งและนิ้วเรียวช่วยกัดแกะเงื่อนปมเชือกป่านหนาที่บาดข้อมือของนุจนเืซิบอย่างดึงดันบ้าคลั่ง จนกระทั่งเชือกปมสุดท้ายหลุดออกเสียงดัง ฟุ่บ
นุทรุดฮวบลงกอดหลินทันที ทั้งสองคนประคองกันและกันพยุงกายลุกขึ้นเดินเล็ดลอดออกจากฟิตเนสที่ปิดไฟมืดสนิทลัดเลาะผ่านความมืดกลับมายังคอนโดมิเนียมหรูส่วนตัวของคุณหลินที่เงียบสงบและปลอดภัย
ภายในห้องน้ำกว้างขวางของคอนโด สายน้ำเย็นจัดจากฝักบัวเรนชาวเวอร์รินรดลงชะล้างเนื้อตัวของคุณหลิน หลินหลับตาปล่อยให้น้ำชะล้างคราบเหนียวเหนอะหนะสีขาวขุ่นและหยาดเหงื่อจากเรือนร่างระหงไหลลงสู่ท่อระบายน้ำ ผิวเนียนละเอียดแดงเถือกเป็รอยมือและรอยบีบเค้นรอบสะโพกผายและเต้าโตคัพ E เธอไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายอีกต่อไป ความเ็ปและกลิ่นคาวฝันร้ายเมื่อครู่ถูกแปรเปลี่ยนเป็เชื้อไฟแห่งความแค้นที่ลุกโชนอย่างเงียบงันอยู่ภายในส่วนลึกของดวงตา
หลังจากแต่งตัวในชุดลำลองสบาย ๆ หลินเดินออกมารับตัวนุที่นั่งหมดแรงอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น เธอทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ นำกล่องปฐมพยาบาลออกมาเช็ดทำความสะอาดาแรอยเชือกบาดที่ข้อมือทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มอย่างแ่เบาทะนุถนอม
"พี่หลิน... เราจะแจ้งความกันไหมครับ? ผมทนไม่ได้ที่เห็นพวกมันทำแบบนี้กับพี่..." นุเอ่ยถามพลางจ้องมองใบหน้าหวานของคุณหลินด้วยสายตาเจ็บแค้นร้าวราน
"ไม่ได้หรอกน้องนุ..." หลินส่ายหน้าช้า ๆ ั์ตาของหญิงสาววัย 35 ทอประกายสุขุมรอบคอบ "ถ้าแจ้งความ เสี่ยพลอยมันจะปล่อยคลิปหลุดรุมสวิงคืนนี้ทันที ยิมของเราต้องปิดตัว ชื่อเสียงของพี่ต้องพังพินาศ และตัวน้องนุเองก็ต้องพลอยหมดอนาคตไปด้วย... คนอย่างเสี่ยพลอยมีทั้งเงินและอิทธิพลในยิม มันไม่กลัวกฎหมายธรรมดาหรอก"
"แล้วเราจะปล่อยให้มันทำตามใจชอบแบบนี้เหรอครับ?!" นุกำมือแน่นขบเคี้ยวเคี้ยวฟันกรอด
"ไม่มีวัน..." หลินเอ่ยเสียงเย็นเยียบเฉียบขาด สองมือเรียวบีบมือหนาของนุแน่นจนกระดูกสั่น "พี่ไม่มีวันยอมให้พวกมันย่ำยีพี่ฟรี ๆ แน่... เสี่ยพลอยมันคิดว่ามันเอาชนะพี่ได้ด้วยคลิปและการขู่เข็ญ มันจะติดต่อพี่มาอีกเพื่อเรียกตัวพี่ไปปรนเปรอความหื่นของมัน... และนั่นคือโอกาสของเรา"
นุนิ่งอึ้งจ้องมองคุณหลินที่บัดนี้ดูสุขุมรอบคอบและน่าเกรงขามดุจราชินี "พี่หลินวางแผนจะทำอะไรครับ?"
"เสี่ยพลอยเก็บไฟล์ต้นฉบับและภาพทั้งหมดไว้ในเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนตัวในห้องทำงานหรูของมันที่ยิม พี่เคยเห็นมันเปิดไฟล์และเก็บไดรฟ์ข้อมูลลับไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานที่ล็อกด้วยกุญแจรหัส..." หลินอธิบายแผนการด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "พี่จะแสร้งทำเป็ยอมจำนน นัดหมายไปพบมันส่วนตัวที่ยิมในห้อง VIP เพื่อล่อลวงเบี่ยงเบนความสนใจและกักตัวมันไว้ให้ได้นานที่สุด... ส่วนนุ ต้องใช้่เวลานั้นลอบเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของมันเพื่อขโมยไฟล์ แฟลชไดรฟ์ และทำลายหลักฐานแบล็กเมล์ทั้งหมดทิ้งซะ"
"มันอันตรายเกินไปครับพี่หลิน! ถ้าพี่ต้องไปอยู่กับมันสองคนในห้องนั้น มันต้องรังแกพี่อีกแน่!" นุรีบค้านด้วยความตื่นตระหนกและห่วงใย
"นุคะ..." หลินเอื้อมมือลูบแก้มแกร่งของหนุ่มรุ่นน้องอย่างรักใคร่ แววตาของหญิงรุ่นใหญ่วัย 35 เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นไร้ความกลัว "พี่สละตัวยอมโดนรังแกคืนนี้เพื่อช่วยชีวิตนุ... ครั้งนี้พี่จะใช้เรือนร่างและเสน่ห์ของพี่ล่อมันไว้เอง เพื่อล้างมลทินและปิดบัญชีพวกมันให้หมดสิ้น นุต้องเชื่อใจพี่และทำหน้าที่ของตัวเองให้สำเร็จ เข้าใจไหมคะ?"
นุจ้องมองั์ตาเรียวสวยที่เปี่ยมด้วยพลังของหลิน ก่อนจะพยักหน้ารับคำช้า ๆ อย่างยอมจำนนต่อแผนการ "ครับพี่หลิน... ผมจะทำให้สำเร็จ ผมจะเอาหลักฐานพวกนั้นออกมาทำลายให้หมด"
วันถัดมา บรรยากาศภายใน 'ไทเทเนียมฟิตเนส' ดำเนินไปอย่างปกติ ทว่ามีความตึงเครียดบางเบาซ่อนอยู่ใต้ฉากหน้าอันหรูหรา หลินจงใจสวมชุดทำงานเสื้อเชิ้ตสีขาวคอเว้าลึกสีเนื้อแนบรูป เน้นทรวดทรงอกโตคัพ E และกระโปรงทรงสอบเข้ารูปสีดำสั้นเหนือเข่าอวดสะโพกผายกลมกลึงดูสะสวยเย้ายวนใจเป็พิเศษ เธอเดินนวยนาดก้าวเท้าเข้าไปพบเสี่ยพลอยที่นั่งจิบกาแฟอยู่ในโซน VIP หรูหรา
"สวัสดีค่ะเสี่ยพลอย... วันนี้หลินมาดูแลเสี่ยเป็การส่วนตัวตามสัญญาค่ะ..." หลินเอ่ยน้ำเสียงหวานหยดย้อยแสร้งทำเป็ว่าง่ายและอ่อนน้อม ส่งสายตายั่วยวนมีนัยลึกซึ้ง
เสี่ยพลอยเห็นหลินในชุดทำงานรัดรึงและมีท่าทีสมยอมอ่อนหวานก็หัวเราะลั่นอย่างพึงพอใจ แววตาเต็มไปด้วยราคะหิวกระหายกวาดมองเนินเต้าคัพ E ขาวเนียนที่โผล่พ้นสาบเสื้อเชิ้ต "แหม่... วันนี้คุณหลินช่างน่ารักและเข้าใจอะไรได้ง่ายขึ้นเยอะเลยนะครับ... มานั่งข้าง ๆ ผมนี่มา"
หลินก้าวเท้าเดินเข้าไปทรุดตักนั่งลงบนตักหนาของเสี่ยพลอยอย่างสมยอม มือเรียวโอบคอหนาของชายแก่เอาไว้แน่น แสร้งบดเบียดแผ่นหลังและสะโพกกลมกลึงเข้ากับต้นขาของมันอย่างยั่วยวนพ่นคำพูดอ่อนหวานปรนเปรออารมณ์ราคะ เสี่ยพลอยหัวเราะร่า สองมือหยาบซุกซนเลื่อนเข้าไปใต้กระโปรงสอบบีบขยำแก้มก้นนุ่มมือลามปามขึ้นมาลูบไล้ขยำเต้าโตเนียนผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างกระหาย
"เสี่ยขา... ไปคุยกันต่อในห้อง VIP เล็กฝั่งโน้นดีกว่าค่ะ ตรงนี้คนผ่านไปมาเยอะแยะ หลินอายค่ะ..." หลินส่งเสียงครางแ่กระซิบข้างหู ปลุกอารมณ์ดิบของเสี่ยพลอยให้ลุกโชนทันที
"ได้เลยครับคุณหลิน... วันนี้ผมจะเทรนให้คุณหลินเสียวจนลืมทางกลับบ้านเลย!" เสี่ยพลอยรีบพยุงหลินลุกขึ้นและพากันเดินก้าวเท้าเข้าไปยังห้องพักผ่อน VIP ส่วนตัวที่ปิดมิดชิดด้านในทันที
ขณะเดียวกัน นุที่ลอบสังเกตการณ์อยู่รอจังหวะที่เสี่ยพลอยก้าวเท้าพ้นห้องทำงานส่วนตัวลึกเข้าไปในโซนพักผ่อน เด็กหนุ่มรีบใช้คีย์การ์ดสิทธิ์ผู้จัดการที่คุณหลินมอบให้สแกนทาบเปิดประตูห้องทำงานหรูของเสี่ยพลอยเสียงดัง ติ๊ด ก่อนจะประตูสแกนล็อกปิดไว้ด้านในเงียบ ๆ
ห้องทำงานของเสี่ยพลอยกว้างขวาง สลัวและหรูหรา นุไม่รอช้าก้าวเท้าพรวดเข้าไปที่โต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่ที่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะตั้งตระหง่านอยู่ เด็กหนุ่มรีบกดเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์และเชื่อมต่อแฟลชไดรฟ์ระบบกู้ข้อมูลที่คุณหลินเคยบอกรหัสผ่านเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์ไว้
นิ้วมือของนุสั่นระริกขณะป้อนรหัสผ่านลงบนแป้นพิมพ์เพื่อปลดล็อกหน้าจอ คอมพิวเตอร์สว่างขึ้น เผยเห็นโฟลเดอร์ไฟล์ภาพและคลิปต่าง ๆ นุรีบกดเข้าไดรฟ์ข้อมูลลับเพื่อค้นหาโฟลเดอร์รหัส 008_Titanium_Lin ทันทีที่เปิดเข้าไป หัวใจของเด็กหนุ่มแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นภาพถ่ายหน้าปกคลิปฉากรักในห้องทำงานและห้องซาวน่าของคุณหลินละลานตา รวมถึงไฟล์วิดีโอสด ๆ ร้อน ๆ จากห้องโยคะปิดตายเมื่อคืนนี้ด้วย
"ไอ้แก่สารเลวเอ๊ย... ลบให้หมด..." นุสบถด่าในลำคอด้วยความแค้นพลางรีบกดคัดลอกไฟล์ทั้งหมดลงในแฟลชไดรฟ์ของเขาเพื่อเก็บเป็หลักฐานมัดตัวแบล็กเมล์กลับ ก่อนจะเตรียมกดย้ายลบไฟล์ออกจากเครื่องคอมพิวเตอร์ของมันให้สิ้นซาก
หน้าจอปรากฏแถบดาวน์โหลดคัดลอกไฟล์ขึ้นมา:
กำลังคัดลอกข้อมูล... 50%...
กำลังคัดลอกข้อมูล... 70%...
หัวใจของนุเต้นกระหน่ำรุนแรงดุจเสียงกลองศึกสะท้อนก้องหู เม็ดเหงื่อผุดพรายตามหน้าผากและไหล่หนา เด็กหนุ่มพะวักพะวนหันมองประตูทางเข้าตลอดเวลาด้วยความหวาดระแวงภัย
กำลังคัดลอกข้อมูล... 85%...
กำลังคัดลอกข้อมูล... 90%...
ทันใดนั้นเอง... ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงาน เสียงกลไกสะเดาะประตูด้านนอกพลันส่งเสียงดังลั่นสะกดลมหายใจ
แกรก...
ลูกบิดประตูห้องทำงานหรูสีทองเหลืองค่อย ๆ หมุนตัวเคลื่อนไหวช้า ๆ พร้อมเสียงฝีเท้าหนักหน่วงของใครบางคนที่กำลังก้าวเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวกะทันหัน! นุตาเบิกกว้างหน้าถอดสี จ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ตัวเลขดาวน์โหลดยังคงค้างอยู่ที่ 95% ด้วยความตระหนกสุดขีด!
---
## ส่วนที่ขยายเพิ่มเติมเพื่อสร้างมิติความลึกและความยาวของบทประพันธ์
ท่ามกลางสถานการณ์ที่เวลากลายเป็เส้นด้ายที่บางเฉียบ นุรู้สึกราวกับหัวใจกำลังจะหลุดออกมาจากหน้าอก เขารู้ดีว่าหากถูกจับได้ในตอนนี้ แผนการทั้งหมดไม่เพียงจะล้มเหลว แต่ชีวิตของคุณหลินและตัวเขาเองอาจจะดิ่งลงเหวที่ลึกกว่าเดิม เด็กหนุ่มกวาดสายตามองรอบห้องทำงานที่เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้โอ๊กราคาแพงและชั้นวางเอกสารอย่างรวดเร็วเพื่อหาที่ซ่อนตัว เสียงลูกบิดประตูด้านนอกยังคงส่งเสียงคลอนไหวช้า ๆ บ่งบอกว่าผู้มาเยือนกำลังจะสแกนคีย์การ์ดปลดล็อกประตูในวินาทีถัดไป
"ขอร้องล่ะ... เร็วเข้าสิ..." นุพึมพำกับตัวเองในลำคอด้วยความทรมาน สายตาจ้องเขม็งที่แถบดาวน์โหลดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เป็ความหวังเดียว
96%... 97%... 98%... ตัวเลขสั่นไหวอย่างช้า ๆ ในความรู้สึกของเด็กหนุ่มมันช่างยาวนานราวกับผ่านไปเป็ชั่วโมง มือหนาที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อเปียกโชกเลื่อนไปกดสวิตช์ปิดไฟหน้าจอในทันทีที่ตัวเลขก้าวขึ้นสู่ 100% พร้อมเสียงสัญญาญความสำเร็จเบา ๆ นุเอื้อมมือดึงแฟลชไดรฟ์ออกมากระชับไว้ในฝ่ามือที่สั่นระริก แล้วรีบเบี่ยงตัวลงหลบซ่อนใต้ช่องวางขาของโต๊ะทำงานตัวใหญ่ทันทีที่เสียงบานประตูไม้หนาถูกผลักเปิดออกดัง แอด...
แสงสว่างจากโถงทางเดินภายนอกส่องลอดเข้ามาในห้องทำงานที่สลัว นุพยายามควบคุมลมหายใจให้เบาและนิ่งที่สุดจนเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามดูเหมือนจะดังเกินไปในความเงียบงัน เสียงฝีเท้าก้าวหนักของ 'ชาญ' สมุนมือขวาของเสี่ยพลอยก้าวเดินเข้ามาในห้อง ชาญเดินตรงเข้ามาที่โต๊ะทำงานเพื่อหยิบเอกสารบางอย่าง พลางส่งเสียงบ่นพึมพำหัวเสียเกี่ยวกับระบบล็อกประตูดิจิทัลที่ดูเหมือนจะมีปัญหา
สายตาของนุจับจ้องที่ปลายรองเท้าหนังของชาญที่อยู่ห่างจากใบหน้าของเขาเพียงไม่ถึงสองฟุต ความร้อนรุ่มแล่นพล่านไปทั่วแผ่นหลัง เขาเกร็งกล้ามเนื้อทุกส่วนไม่ให้ขยับเขยื้อนแม้แต่เิเเดียว ชาญขยับเปิดหาของบนโต๊ะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้าหยิบแฟ้มเอกสารสีดำแล้วหมุนตัวก้าวเดินออกไปจากห้องทำงานส่วนตัวและปิดประตูกลไกล็อกตามหลังเสียงดัง ปึ้ก
นุเอนหลังพิงตู้ลิ้นชักใต้โต๊ะอย่างหมดแรง ลมหายใจอุ่นร้อนพรูออกจากปากอย่างโล่งอก เขาหยิบแฟลชไดรฟ์ที่ชื้นเหงื่อขึ้นมาจ้องมองด้วยดวงตาเป็ประกาย คราบน้ำตาและความรู้สึกพ่ายแพ้เมื่อคืนนี้เริ่มจางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความหวังและความเชื่อมั่นว่าเขาจะสามารถช่วยกู้เกียรติยศของคุณหลินกลับคืนมาได้สำเร็จ
ในขณะเดียวกัน ภายในห้องพักผ่อน VIP ขนาดเล็กที่ปิดมิดชิดและกรุด้วยผนังเก็บเสียงสีทึบ
"คุณหลินคะ... วันนี้คุณช่างอ่อนหวานและน่ารักเป็พิเศษจริง ๆ นะครับ" เสี่ยพลอยเอ่ยน้ำเสียงแหบพร่าพลางใช้มือกดทับร่างบางของคุณหลินลงบนโซฟาหนังตัวหนา ชายแก่ยื่นหน้าเหี่ยวย่นเข้ามาซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนอย่างหิวกระหายกลิ่นกายราคะ หลินพยายามกดข่มความขยะแขยงที่แล่นพล่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เธอส่งยิ้มหวานแสร้งทำเป็เคลิบเคลิ้มลูบไล้ไหล่หนาของมัน
"ก็หลินรู้แล้วนี่คะว่าเสี่ยมีอำนาจและรักหลินจริง ๆ..." หลินกระซิบตอบเสียงนุ่มพลางเบี่ยงตัวจัดท่าทางเลี่ยงไม่ให้มันทำอะไรไปมากกว่าการกอดจูบ มือเรียวข้างหนึ่งของเธอแอบล้วงลงในกระเป๋ากระโปรงทรงสอบ นิ้วมือกดปุ่มสกรีนบนสมาร์ทโฟนส่วนตัวเพื่อเช็กสัญญาญกล้องวงจรปิดขนาดจิ๋วที่เธอซ่อนไว้ในห้องทำงานเพื่อดูว่านุปลอดภัยดีหรือไม่
ภาพสตรีมมิ่งบนหน้าจอขนาดจิ๋วเผยให้เห็นนุกำลังก้าวออกจากห้องทำงานส่วนตัวของเสี่ยพลอยสำเร็จแล้ว หลินลอบระบายลมหายใจยาว ความมั่นใจและความน่าเกรงขามดุจควีนยิมสายล่าเริ่มกลับคืนมาสู่จิตใจของเธออีกครั้งอย่างเต็มเปี่ยม
"เอาล่ะค่ะเสี่ยพลอย... หลินว่าเรามาสนุกกันให้เต็มที่ดีกว่านะคะ แต่ก่อนอื่น... หลินขอตัวไปเข้าห้องน้ำและจัดแต่งความพร้อมสักครู่นะคะ" หลินส่งสายตาหวานเชื่อมเย้ายวนพลางดันร่างของเสี่ยพลอยออกเบา ๆ
เสี่ยพลอยหัวเราะร่าด้วยความกระหายกามารมณ์ยอมปล่อยตัวหลินให้ลุกขึ้น "ได้เลยครับคุณหลิน รีบมานะครับ ผมจะรอเคลียร์คอร์สรักคอร์สนี้อยู่!"
หลินก้าวเท้าเดินเข้าห้องน้ำปิดประตูบล็อกล็อกแ่า เธอพิงหลังกับบานประตูดวงตาเรียวรีเบิกประกายเย็นเฉียบ ความรู้สึกสั่นกลัวปลิวหายไปสิ้น หลินหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดปุ่มเปิดใช้งานโปรแกรมจัดการระบบรักษาความปลอดภัยดิจิทัลส่วนตัวของฟิตเนสที่เธอเป็คนวางระบบไว้เอง
แผนการชำระแค้นขั้นสุดท้ายกำลังเริ่มต้นขึ้น และเหยื่อในคืนนี้จะไม่ใช่เธออีกต่อไป แต่เป็พวกทรชนหื่นกระหายที่จะต้องสยบยอมคาตะตารางอย่างสาสม!