ภรรยาปากร้ายของคุณหมอคณิน

ภายในบ้านคุณหญิงวิลัย

เด็กหนุ่มหน้าหวานรูปร่างสมส่วนออกไปทางผอมแห้งแรงน้อยเดินเข้ามา เขาแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวสบายตาไม่ต่างจากคณินหมอหนุ่มที่บังเอิญใส่เสื้อสีเดียวกันกำลังนั่งพับเพียบกันอยู่ด้านหน้าของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย

และไม่คิดว่าการเจอกันในครั้งแรกของทั้งคู่จะเจอกันแบบพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ ก่อนหน้าก็นัดกันไว้แล้วว่าจะเจอกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งกลายเป็๲ว่า มาเจอกันที่บ้านของฝ่ายชายแทนเสียอย่างนั้น

ทั้งคู่มองพินิจพิจารณากันอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหันหน้าเมินกันไป คณินหมอหนุ่มเมินสายตาเด็กหนุ่มตรงหน้าออกไป

ชิส์~ เขาน่ะเหรอหมอ คนนี้อะเหรอที่ผมต้องแต่งงานด้วย ดู ๆ ไปเขาก็งั้น ๆ อ่ะ เอริกนึกในใจ

ภายใต้กรอบแว่นหนาของหมอหนุ่ม เขากำลังทำหน้าเซ็งใส่เอริก ซึ่งเอริกมีหรือจะสะทกสะท้านต่อท่าทางของชายหนุ่มตรงหน้า 

เหอะ

ไม่ได้แอ้มผมหรอก ชิส์ ไอ้ขี้เก๊กเอ๊ย แต่เขาก็หล่อดีเหมือนกันนะ หน้าตาใช้ได้ ถึงจะขี้เก๊กดูไม่เป็๞มิตรไปหน่อย หยิ่งไปนิด เขาเป็๞หมอ น่าจะงานยุ่งไม่มีเวลาหาเมียเลยต้องใช้วิธีนี้สินะ เหอะ! ไร้น้ำยาจริง ๆ หน้าตาดีซะเปล่า 

“ตาคณิน แนะนำตัวกับน้องหน่อยสิลูก จะได้รู้จักกันไว้ไง”

คุณหญิงวิลัยแตะมือมายังไหล่ของคณินเบา ๆ เป็๞การบอกให้ลูกชายแนะนำตัวเองและเห็นว่าเ๯้าลูกชายกำลังทำปฏิกิริยาไม่น่ารักใส่แขกออกนอกหน้าจนคนเป็๞แม่รู้สึกอาย ก่อนหันไปยิ้มเจื่อนให้กับคุณหญิงประไพรแม่ของเด็กที่ลูกชายจะต้องแต่งงานด้วย

คุณหญิงประไพรส่งยิ้มเจื่อนกลับมาเพราะเธอก็ไม่รู้จะพูดยังไงดีเหมือนกัน ลูกชายเธอก่อนจะมาได้ก็เถียงหัวชนฝา พอมาถึงบ้านวิลัยถึงยอมเงียบปากลง เฮ้อ~ คุณหญิงประไพรถึงขั้นปวดหัว แถมตอนนี้เ๽้าลูกชายของเธอก็เอาแต่จ้องว่าที่เ๽้าบ่าวของตัวเองตาเป็๲มันอยากกับจะกัดกันอยู่แล้ว

นี่พี่เขาไม่คิดจะเอ่ยปากแนะนำตัวกับผมสักคำหน่อยเหรอ คำทักทายที่หลุดออกมาจากปากยังไม่มี ยกเว้นการไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่ที่โดนแม่บังคับให้ทำถึงยอม

เขานี่เสียมารยาทจริง ๆ เอริกนึกในใจ ไม่ยอมแนะนำตัวใช่ไหม ได้..เดี๋ยวผมแนะนำตัวก่อนเอง

 ชิส์ ป๊อดว่ะ รู้หรอกว่าไม่อยากแต่งเหมือนกันถึงได้ทำหน้าซังกะตายอยู่แบบนั้นแถมยังเมินกันอีก หึหึ เอริกยกมุมขึ้นมุมปากรู้เท่าทันความคิดของอีกฝ่าย 

ถึงใจอยากยกเลิกงานใจจะขาด แต่ก็ทำไม่ได้ ยังไงผมก็ต้องแต่งกับพี่เขาเพื่อมรดกของคุณปู่พันพันล้านนั่น ผมจะไม่ยอมให้งานแต่งถูกยกเลิกเด็ดขาด

“คุณป้าครับ บางทีพี่เขาอาจจะเขินผม งั้นให้ผมแนะนำตัวกับพี่เขาก่อนก็ได้ครับ” ผมหันไปพูดกับคุณหญิงวิลัย

“สวัสดีครับ ผมชื่อ เอริกนะครับพี่ อายุยี่สิบสี่ปี ยินดีที่ได้รู้จัก อีกหน่อยเราก็จะได้เป็๲สามีภรรยากันแล้ว มาทำความรู้จักกันไว้จะดีกว่านะครับพี่...” ผมหยุดชะงักค้างเพื่อให้อีกฝ่ายได้เอ่ยปากบอกชื่อของตัวเองออกมา

“…” แต่เขากับเลือกที่จะเงียบ จนคุณหญิงวิลัยแม่ของเขาต้องสะกิดตัวลูกชายยิก ๆ อีกรอบ แต่เ๯้าลูกชายก็ไม่ยอมเอ่ยปาก เธอจึงเอ่ยตอบออกมาแทน

“พี่เขาชื่อ คณิน หนูเอริก อายุยี่สิบแปดจ้ะ”

“อ้อ พี่ชื่อ คณิน สินะครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” ฉีกยิ้มหวานฉ่ำส่งไปให้

ขวับ!!

เมื่อโดนเอริกเรียกชื่อออกมาเสียงหวาน คณินถึงกับหันขวับกลับมามองด้วยสายตาไม่ชอบใจ รู้สึกหงุดหงิดและถูกขัดใจ ก่อนจะกรอกตาขวางไปมาในเอริก

หึ มารยาสาไถยซะจริงเด็กบ้านี่ ดูทำมัน รอยยิ้มมันนั่นสิ เหอะ! อยากแต่งกับผมเหรอ คิดจะมาจับผมล่ะสิท้า คิดว่าบ้านผมรวยแล้วมาหวังสมบัติบ้านผมเหรอ อย่าหวังเลย ไม่มีวัน คณินนึกในใจ จ้องมองอีกฝ่ายพร้อมจะกินเ๣ื๵๪กินเนื้อกันให้ตายไปข้าง

แหม ตาดุเชียวนะ! พ่อหนุ่ม คิดว่าผมจะกลัวเหรอจ้องตอบฟาดไปเลยสิครับ

“พี่จ้องกันแบบนี้ ระวังตกหลุมรักผมนะครับ พี่คณิน” ผมพูดออกไป แหวะไป กับคำพูดเลี่ยน ๆ ของตัวเอง ทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ กระด้างปากตัวเองฉิบหายเลย เอริกนึก

“เหอะ ไม่มีวัน ยกเลิกงานซะ” คณินกล่าวเสียงแข็งปฏิเสธต่อหน้าผู้ใหญ่ทั้งสอง จนทั้งสองตระกูลถึงขั้นมองหน้ากันไปมาเอายังไงดี 

เพี้ยะ! คุณหญิงวิลัยยกขึ้นตีไหล่ลูกชายเบา ๆ เป็๲การบอกว่าคณินเริ่มพูดจาไม่น่ารัก คณินไม่เคยเป็๲แบบนี้ ส่วนใหญ่ลูกชายของเธอเป็๲คนสุภาพมาโดยตลอดทำไมเจอหน้าคู่หมั้นที่จะต้องแต่งด้วยถึงเปลี่ยนไปกับคนละคน เฮ้อ คุณหญิงวิลัยส่ายหัวให้ลูกชาย

“พูดกับน้องดี ๆ สิลูก เราตกลงกันแล้วนะ”

“แม่ครับ”

หมอคณินหันไปเอ่ยกับมารดาก่อนจะโดนสายตาของคุณหญิงวิลัยดุมาเป็๞เนือง ๆ คณินจึงยอมสงบลงและหันไปมองหน้าเอริกเหมือนเดิม

ไม่มีทาง ยกเลิกงานก็บ้าและ เอริกนายทำได้ท่องไว้ อดทน เพื่อมรดกคุณปู่ ๆ ผมต้องคิดหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อตัดทางเขา อะ นึกออกแล้ว งั้นเอาแบบนี้แล้วกันผมตัดสินใจพูดมันออกมา 

“ฉันรักนาย อะ ไม่สิ ผมรักพี่” ฉีกยิ้มแฉ่งส่งไปให้คณินจนอีกฝ่ายรู้สึกขนลุกซู่

ทำคณินนึกในใจ

คนเราจะรักกันได้ยังไง ในเมื่อเพิ่งเคยเจอหน้าไม่ถึงเศษเสี้ยววิ เหอะ! ผมเชื่อเด็กนี่ก็บ้าแล้ว

คณินจ้องเด็กตรงหน้า

คงอยากเป็๞เมียฉันจนตัวสั่นเลยล่ะสิท่า ถึงกล้าบอกรักกันออกมาโท่ง ๆ ทั้งที่เพิ่งเคยเจอหน้ากันครั้งแรก เห็นคนหล่อแบบฉันไม่ได้สินะ หลงเสน่ห์ฉันละสิ หึหึ

“ผมจะแต่งกับพี่เขาครับ ผมรักเขา” ผมเอ่ยซ้ำออกไปหันไปยิ้มยักคิ้วข้างให้พี่คณินไปหนึ่งที

เชี่ยเด็กนี่! คณินถึงขั้นสบถในใจคิ้วหนากระตุกยิก ๆ เมื่อเจอเด็กปั่นประสาทเขาเข้าแล้ว 

ได้ อยากแต่งนักใช่ไหม ฉันสนองให้ แต่งเข้ามาก็เท่านั้น หึหึ เข้ามาอยู่บ้านฉันเมื่อไหร่ พ่อจะทรมานเด็กนี่ทุกวันจนขอหย่าไปเองเลยคอยดู ยกเลิกไม่ได้งั้นก็แต่งกันให้มันจบ ๆ คณินตัดปัญหา