“นี่มันหมายความว่าไงกันคะแลนเดอร์”
ฉันถามเป็ครั้งที่สิบั้แ่ขึ้นรถมา แต่เขากับไม่ยอมตอบอะไรนอกจากบอกว่า...คนที่ฉันต้องดูแลตามสัญญาคือเพื่อนของเขา ฉันเลยเห็นอนาคตฉันรางๆ ว่าฉันต้องเข้าไปเกี่ยวพันกับพวกเขา แล้วฉันดันไม่ค่อยถูกชะตาสักเท่าไหร่ T^T
ตอนที่แลนเดอร์ไปรับฉันที่บ้าน ฉันพยายามคิดในแง่ดีว่า...คุณอาอาจจะมีเื่ด่วนถึงได้บอกให้แลนเดอร์ไปรับฉันที่บ้านกลางดึก –_–*
“ลงมา!” แลนเดอร์ไม่รอให้ฉันสติแตกหลังจากเขามาจอดรถที่คอนโดหรูแห่งหนึ่ง เขาลงจากรถแล้วเดินมาลากฉันให้ลงรถด้วย “ได้เวลาทำงานของเธอแล้ว คุณเคนบอกว่าค่าตัวเธอสูงมากเลย ช่วยทำงานให้คุ้มกับค่าจ้างหน่อย อ้อ...ขอโทษนะที่ต้องตามตัวตอนดึก แต่ฉันคิดว่ามันจำเป็จริงๆ”
“จำเป็?”
ฉันทวนคำพูดของแลนเดอร์ขณะที่วิ่งตามแลนเดอร์เข้าไปในลิฟต์เพราะถูกฉุดกระชากลากแขน ฉันคิดว่าเขาเมาด้วย ฉันได้กลิ่นเหล้าจางๆ จากเขา TOT
“ฉันต้องมาทำงานตอนนี้เลยหรือไง นี่มันดึกมากๆ แล้วนะ”
“ไม่ต้องถามมากน่า –*– เธอตกลงรับงานนั้นแล้วไม่ใช่เหรอ”
“แล้วมันเื่อะไรที่ฉันต้องมาทำงานกลางดึกอย่างนี้ด้วยล่ะ”
“มันเื่อะไรงั้นเหรอ อย่าบ้าน่าไอรีน! นี่น่ะมันหน้าที่หลักเลยนะ”
“นี่พวกคุณจ้างฉันมาทำอะไรกันแน่เนี่ย!”
ยิ่งพูดฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจสุดๆ แต่ยังไงก็เถอะ...ไอ้เื่ดูแลมันไม่ควรจะเกิดขึ้นตอนหลังเที่ยงคืนนะ =O=
“ฉันนึกว่าเธอเข้าใจทุกอย่างดีแล้วนะ”
“พวกคุณบอกว่าหน้าที่ฉันคือดูแลใครสักคน ใช่! ฉันไม่เถียงเลย แต่ว่า...”
“แต่คำว่า ‘ดูแล’ ของพวกเราน่ะมันหมายถึงทุกๆ อย่าง!”
แลนเดอร์ลากแขนฉันเดินออกจากลิฟต์ตรงไปที่ห้อง 1310 แลนเดอร์หันมาจ้องตาฉันด้วยดวงตาดุดันและแสนรำคาญ เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะมองฉัน
“และนั่นหมายความว่า...ไม่เว้นแม้แต่เื่ ‘บนเตียง’ ด้วย”
ระ...เื่บนเตียงงั้นเหรอ O_O!?!
“เข้าไปได้แล้ว!”
แลนเดอร์เปิดประตูห้อง 1310 แล้วรีบเหวี่ยงร่างฉันเข้าไป ขณะที่เข้าก็จัดการล็อกประตูจากด้านนอกขังฉันไว้
นี่มันเื่บ้าชัดๆ! ฉันยอมเซ็นสัญญานั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะมาทำเื่แบบนี้สักหน่อย TOT
“แลนเดอร์! แลนเดอร์!! เปิดประตูนะ!!!”
ฉันตรงเข้าไปทุบประตูและพยายามเปิดประตูออก แต่กลับไม่เป็ผลสำเร็จเลย แลนเดอร์ล็อกประตูจากทางด้านนอก
“เธอเองเหรอ...ผู้หญิงที่จะมา ‘นอน’ กับฉันน่ะ!”
“…!!!”
สติฉันแทบหลุดออกจากร่างเมื่อเสียงเยือกเย็นของใครคนหนึ่งดังมากจากข้างหลังฉัน ฉันค่อยๆ ลดมือที่ทุบประตูลง ตอนนี้ฉันใจเต้นแรงและหวาดกลัว
ให้ตายสิ! คืนนี้...ฉันจะหนีรอดกลับไปได้ยังไงกันเนี่ย!
“ไง...ผู้หญิงของฉัน”
ร่างสูงเ้าของเรือนผมสีดำเหลือบแดงและั์ตาคมกริบที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาทักทายฉันพร้อมแสยะยิ้ม
และฉันจำเขาได้...
โคลด์...หนุ่มหล่ออันดับ 1 และยังเป็เ้าของผับที่ฉันเคยทำงาน คนที่เอรินยกเป็สามีในฝันของสาวๆ
ให้ตายสิ! ฉันน่าจะเดาได้คนที่อกหักแล้วเป็บ้าจนถึงขนาดต้องหาคนมาดูแลเป็พิเศษน่าจะเป็ใคร ความเลวร้ายที่เขาทำกับฉันในคืนนั้น...มันไม่ยากแก่การคาดเดาเลยสักนิด
“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของใครทั้งนั้น!”
“งั้นเหรอ...”
โคลด์พยักหน้ารับรู้เชิงกวนประสาท โคลด์ที่สวมเพียงกางเกงยีนตัวเดียวและเปลือยแผ่นอกกว้างเผยให้เห็นรอยสักที่อกด้านซ้าย หุ่นที่ไม่ผอมหรือล่ำสันจนเกินไป ทั้งไหล่กว้าง กระดูกไหปลาร้าที่โค้งสวย และหน้าท้องซิกซ์แพ็กส์...กำลังจะก้าวเข้ามาหา
ฉันรู้ได้เลยว่าไม่มีความปลอดภัยสำหรับฉันอีกต่อไปแล้ว ผู้ชายคนนี้กำลังเมา และเขาก็พร้อมมาลงที่ฉันด้วย!
“บ้าเอ๊ย! แลนเดอร์! เปิดประตูนะ!!!”
ฉันไม่รู้จะหนียังไงแล้ว ต่อในบอกโคลด์ว่าอย่าเดินเข้ามา เข้าก็คงไม่ฟัง ฉันจึงหันไปทุบประตูแรงๆ หวังจะให้ใครสักคนได้ยินและหาทางเข้ามาช่วย
“ใครอยู่ข้างนอก! ฉันถูกขังอยู่ในนี้! เปิดประตูที!”
“เล่นตัวโก่งราคาอยู่หรือไ คุณเคนจ่ายให้เธอไปเยอะแล้วไม่ใช่เหรอไง!”
มือของฉันหยุดกลางอากาศ โคลด์ที่เดินมาหยุดข้างหลังฉันใช้มือข้างหนึ่งยันประตูไว้ ส่วนอีกข้างก็มาโอบรอบตัวฉันกระชับเข้าหาตัวจนฉันรู้สึกได้ถึงกล้ามเนื้อแข็งแรงของเขา
ใบหน้าเข้าเลื่อนลงมาใกล้ๆ จนปลายจมูกแทบจะซุกเข้าซอกคอฉันอยู่แล้ว ััอันตรายที่เขาฝากไว้ในคืนนั้นกลับมาก่อกวนฉันอีกครั้ง มันทำให้ฉันทั้งโกรธทั้งกลัวจนทำอะไรไม่ถูก
“ในเมื่อตัดสินใจจะขาย...เธอยังต้องกลัวอะไรอีก”
น้ำเสียงเข้มๆ นั่นกระซิบเย้ยอยู่ข้างๆ หู ลมหายใจร้อนจัดรดบนซอกคอและผิวแก้มจนทำให้ใจฉันเต้นแรงไปหมด
“คนเคยๆ แล้วจะมาเรียกร้องมากเกินไปหรือเปล่า หึ! จำได้ว่าคืนนั้นเธอปฏิเสธฉันจนแทบจะมีเื่กัน นั่นเป็เพราะฉันไม่จ่ายค่าตัวในเธอสินะ”
“หุบปากนะ!” ฉันตวาดกลับ ความกลัวที่มีค่อยเปลี่ยนเป็ความโกรธที่ทำให้ฉันสั่นจนต้องกำหมัดแน่น “รู้ไว้ด้วยว่าคนอย่างคุณไม่มีสิทธิ์มาดูถูกฉัน!!!”
ฉันดึงมือร้อนๆ ที่โอบเอวฉันอยู่ออกด้วยความโกรธจัด แต่โคลด์กลับไม่ยอมง่ายๆ เขายิ่งออกแรงรัดแน่นขึ้น ก่อนจะดึงมือที่ยันประตูไว้กลับมากระชากไหล่ฉันแรงๆ ให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา และโคลด์ก็ใช้มือทั้งสองข้างยันกับประตูไว้อีกครั้งเพื่อกันฉันไว้ด้วยร่างสูงใหญ่ของเขา
ภายในเสี้ยววินาที...ฉันก็หนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว!
ฉันกัดฟันมองเขาด้วยความโกรธ แต่โคลด์กลับแสยะยิ้มที่มุมปากพร้อมทั้งยื่นใบหน้าเข้ามาหาฉันจนปลายจมูกเกือบจะชนกัน เขายิ้ม...แต่สายตาเหยียดหยามฉันมาก
“กล้าจังเลยนะไอรีน! ฉันน่ะเหรอไม่มีสิทธิ์ดูถูกเธอ จำอะไรผิดไปหรือเปล่า เธอเซ็นสัญญายินยอมจะเป็ ‘ของเล่น’ ของฉันด้วยความเต็มใจไม่ใช่หรือไง!”
มือเรียวยาวข้างหนึ่งเลื่อนมาจับแก้มของฉันก่อนที่โคลด์จะเสยปลายคางฉันเชิดขึ้น เขาไม่สนเลยว่าฉันจะมองเขาด้วยสายตาแบบไหน เพราะสำหรับเขาแล้ว...เมื่อฉันเซ็นสัญญาไปแล้วก็มีค่าไม่ต่างอะไรกับของเล่นชิ้นหนึ่งของเขา
“ไม่คิดเลยนะว่าเธอจะเดินเข้ามาให้ฉันขยี้เล่นอีกครั้ง โลกมันกลมจริงๆ!”
“ฉันบอกให้หุบปากไง!!”
ฉันตวาดเมื่อเขามองฉันด้วยสายตาเยาะเย้ยและพูดถึงเื่ CX Club ไม่หยุด ั้แ่วินาทีแรกที่เราสบตากับ โคลด์ก็เปลี่ยนสีหน้าไปทันที เขาคงจะโกรธที่ฉันมาทำงานนี้ และเื่ในคืนนั่นคงทำให้เขาอยากปั่นหัวฉันเล่น ยิ่งเห็นฉันมีท่ามีร้อนรนเท่าไหร่ โคลด์ก็ยิ่งสนุกมากขึ้นเท่านั้น!
“ฉันหุบปากแน่...ถ้าปากเธอทำให้ฉันพอใจ!”
“ปล่อยฉันนะ! คุณไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉัน...อ๊ะ~”
ทันทีที่ฉันปัดมือผู้ชายหยาบช้าออกไปด้วยความรังเกียจ โคลด์ก็ใช้มือนั่นคว้าต้นคอฉันไว้แล้วกระแทกริมฝีปากหนักหน่วงมาบดขยี้ริมฝีปากฉันแรงๆ พร้อมใช้มืออีกข้างลอดผ่านเข้ามาในเสื้อยืดสีขาวของฉัน แล้วรั้งเอวฉันเข้าไปชิดกับเขา ฉันพยายามผลักออกขนาดไหนก็ไม่เป็ผล
เรี่ยวแรงที่ฉันทั้งจิกทั้งข่วนทำร้ายเขาหรือพยายามผลักเขาออกไม่มีผลต่อเขาสักนิด ผู้ชายคนนี้อันตรายและร้ายกาจเกินไปแล้ว!
“ดิ้นสิ...ยิ่งดิ้นฉันก็ยิ่งสนุกนะ ^_^”
โคลด์เอ่ยเสียงกลั้นหัวเราะหลังจากละริมฝีปากออกเพียงไม่กี่วินาที เขาก็กดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง รสขมของเบียร์ที่เข้าดื่มเข้าไปยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น ฉันกลั้นใจและรวบรวมแรงที่มีผลักเขาออกจนสุดแรง แต่นั่นยิ่งทำให้โคลด์ดันร่างฉันกดลงกับประตูด้วยร่างกายเขา
ร่างกายสูงใหญ่เบียดััแนบชิดกับร่างบาง ลมหายใจหอบหนักและริมฝีปากดุดันยังไม่ยอมเลิกละห่างจากริมฝีปากฉันแม้สักนิด เขากลับยิ่งรุกล้ำรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม
ประสาทััรับรู้ได้ว่า...เคี้ยวคมๆ กำลังทำร้ายริมฝีปากฉันจนได้กลิ่นคาวเื!