senior รุ่นพี่ที่น่า... 2

         “มันไม่มีทางที่จะเป็นแบบนั้น

ไปตลอดชั่วชีวิตนี้”

ซีพูดพร้อมกับลูบหัวไอยูเบาๆ

         “..............”

ไอยูหันไปมอง

แล้วเห็นแววตาที่จริงจังและรอยยิ้มที่อ่อนโยนของเขา

ทำให้เธอไม่สามารถที่จะโต้แย้งได้

เธอไม่รู้ตัวเลย

ว่าเธอกำลังตกหลุมรักผู้ชายคนนี้อีกครั้ง

         “..............”

ซีเดินข้างๆ และเอื้อมมือไปจับมือไอยูอย่างเคยชิน

ส่วนไอยูก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่อะไร

เพราะมันเป็นแบบนี้มาโดยตลอดตั้งแต่ที่รู้จักกับเขา

เขามักจะจับมือลูบผม ใกล้ชิดบ่อย ๆ

ตอนแรกถึงเธอจะเกร็งๆ อยู่บ้าง

แต่ก็เริ่มค่อยๆ ชินกับนิสัยแบบนั้นของเขา

จากนั้นทั้งสองก็เดินกันไปคุยกันไปเรื่อยเปื่อย

         “ขอบคุณที่มาส่งนะคะ

ไอยูบอกลาซีเมื่อทั้งสองมาถึงหอพัก

         “กอดปลอบอีกสักครั้ง

ก่อนไปไม่ได้เหรอ?”

ซีจับปลายนิ้วของไอยูไว้

เขาไม่อยากจากกับเธอเลย

         “..............”

ไอยูส่ายหน้าแล้วขมวดคิ้ว

         “..............”

ซียิ้มบางๆ ก่อนจะดึงไอยูเข้ามากอดอีกครั้ง

         “ขอบคุณนะ”

ซีกระซิบข้างหูไอยูเบาๆ

ก่อนจะผละตัวออกจากเธอ

         “..............”

การกระซิบของเขามันทำให้ไอยูขนลุกซู่

         “ไปนะ ฝันดี”

ซีเอื้อมมือแตะหัวไอยู

ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

         “ฉันคงไม่มีโอกาสแล้วสินะ”

ไบร์ทพึมพำ

หลังจากเห็นไอยูและซีสนิทกัน

ก่อนหน้านี้มีข่าวลือว่า

ที่ไบร์ทและไอยูเลิกกันเป็นเพราะซีเป็นมือที่สาม

บ้างก็ว่าไอยูจับปลาสองมือ

แต่จริงๆ แล้วเป็นเพราะเขาเอง

ที่เข้าหาไอยูโดยไม่ซื่อสัตย์

และเขารู้ดีว่าตลอดช่วงเวลาที่เขาคบกับไอยู

ซีไม่เข้ามายุ่งเลย

ทั้งสองเว้นระยะห่างออกจากกันอย่างเห็นได้ชัด

ซึ่งตอนนั้นเขาก็รู้สึกได้ว่า

ซีเป็นคนที่น่านับถือคนหนึ่งเลยทีเดียว

แต่เมื่อเขาเลิกกับไอยู

ซีก็เริ่มมาสนิทกับไอยูอีกครั้ง

แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่อะไร

จะโต้แย้งหรือไม่พอใจอีก

ถ้าทั้งสองจะจบลงด้วยการคบกัน

มันก็เป็นอะไรที่เขาจะต้องยอมรับมันให้ได้

         “พี่ไบรท์คะ?”

เสียงหวานๆ เรียกไบร์ท

เธอมองไบร์ทก่อนจะมองหญิงสาว

ที่กำลังเดินเข้าลิฟต์

         “เป็นหนูไม่ได้เหรอคะ?

คนที่พี่มองด้วยสายตาแบบนั้นน่ะ”

วิวพูดเรียบๆ พร้อมกับมองหน้าไบร์ท

         “.........”

ไบร์ทหันไปมองวิวด้วยแววตาที่ตกตะลึง

เขาไม่คิดว่าคนที่พูดน้อยแบบนั้น

จะกล้าพูดอะไรออกมาตรงๆ แบบนี้

         “ลองหันมามองข้างๆ บ้างก็ได้นะคะ

คนรอมันเหนื่อยนะ”

วิวยิ้มบาง ๆ ด้วยแววตาที่สั่นไหว