หลังจากที่ผมจูบเนเน่จนปากเรียวบวมแดงเ้าตัวก็หายเข้าไปในห้องนอนพร้อมกับใบหน้าที่แดงแจ๋
ฮึๆ พึ่งรู้ว่าเวลาเขินเนเน่น่ารักขนาดนี้
ไปเคาะห้องเรียกให้ออกมาดีกว่า
แอดดด
ผมกำลังยกมือเคาะประตู ประตูห้องนอนของเนเน่ก็เปิดออกพร้อมกับร่างเ้าของห้อง เนเน่ทำตาโตเมื่อเห็นหน้าผมก่อนจะเม้มริมฝีปากบวมแดงของตัวเองอย่างสั่นๆ
“ไม่ต้องกลัว ไม่จูบแล้ว”
“เฮียแม่ง!”
ปึก!
กำปั้นเล็กต่อยเข้ามากลางอกผม จุกเลย ต่อยโคตรแรง เนเน่เดินชนไหล่ผมแล้วเดินเข้าไปในห้องครัว เปิดตู้เย็นหยิบเบียร์ออกมา
“จะดื่มแต่หัววันเลยรึไง” ผมถามเนเน่ เนเน่เหลือบตามองผมเปิดกระป๋องเบียร์ยกเบียร์ซดเลย บางทีมันก็หงุดหงิดนะที่ถามแล้วไม่เคยได้คำตอบเลย ทำไมต้องให้ถามย้ำตลอดไม่เข้าใจ
“คุยด้วยก็ไม่คุยด้วย”
“ก็ไม่มีอะไรจะคุยนิ”
“ถ้าไม่มีอะไรจะคุย จูบกันไหม?”
“ส้นตีนเถอะ!” พูดจบเนเน่ก็เดินหนีผมเลย ฮะๆ แกล้งเนเน่สนุกดีวะ
“วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ?”
“วันนี้วันเสาร์ไหม”
“อ่า ลืมไป”
“ลืมทุกอย่างนั่นแหละ” จี้ใจสุดๆ
“ถ้ามั่นใจว่าฉันลืมสัญญาในอดีต งั้นเราก็มาสร้างสัญญากันใหม่ ดีปะ”
“พ่อง!” ด่าแบบนี้แสดงว่ารู้ทันว่าจะทำสัญญาแบบไหน
---
โคตรไม่พอใจเลย
ไม่ใช่ไม่พอใจเฮียเสือนะ ไม่พอใจตัวเองนี่แหละ ที่ยอมให้เฮียเสือมันจูบจนปากบวมเนี่ย ปากก็เจ็บก็ยังจะมากวนตีนกันอีก สำนึกบ้างเถอะว่าทำปากคนอื่นบวมอะ ดูดเอาดูดเอา เป็ปลาดูดรึไงวะ
“อยากไปเที่ยว พาไปเที่ยวหน่อยสิ” ฉันเหลือบตามองเฮียเสือที่เดินตามฉัน ไม่ว่าจะเดินไปไหนแม่งก็เดินตาม เป็บ้าอะไรวะ
“เอารถเน่ไปสิ ให้ยืม แต่ต้องจ่ายค่าน้ำมันมาด้วยนะ พอดีบ้านไม่ได้มีบ่อน้ำมัน”
“ฮึ!” ฮึเหี้ยอะไรวะ ประสาทรึไง
“จะไปก็ไปตอนนี้ เดี๋ยวมันจะเย็นแล้ว”
“พาไปหน่อย”
“ไม่ไป ข้างนอกร้อน”
“ไปเดินห้างก็ได้ ห้างมีแอร์ไม่ร้อนแน่นอน” จะให้พาออกไปให้ได้เลยว่างั้น กูล่ะโคตรรำคาญ
ไม่รู้อะ ใจนี่โคตรรำคาญ แต่ตอนนี้ยืนอยู่ในห้างกับเฮียเสือแล้ว เนี่ย โคตรไม่พอใจตัวเองสุดๆ ทำไมต้องยอม ทำไมต้องตามใจเฮียเสือด้วยวะ โว๊ะ! มีสติหน่อยเนเน่
“ปะ” ปะไม่พอยังจะถือวิสาสะจับมือฉันอีก
“ปล่อยมือเน่ด้วยเฮีย ไม่ต้องมาเนียนจับมือ” ฉันว่าขึ้นเมื่อเฮียเสือเอามือประสานกับมือฉัน
“ไม่จับมือเดี๋ยวก็หลงกันอีก”
“เน่ไม่ใช่เด็กๆ แล้วปะ”
“รู้ว่าโตแล้ว ก็แค่จับมือกันเองมันจะอะไรนักหนาล่ะ ก็พี่น้องกันไม่ใช่เหรอ?”
“...”
“พี่จับมือน้อง ก็ถูกแล้วนี่”
เอาที่สบายใจเลย ี้เีพูดด้วยล่ะแม่ง
สรุปคือเฮียเสือจับมือฉันเดินทั่วห้าง บอกให้ปล่อยมือก็ไม่ยอม คือประเด็นมันอยู่ที่ฉันอายคนอื่นเว้ย มีแต่คนมอง ก็ฉันแต่งตัวเหมือนผู้ชายด้วย มันไม่เหมือนพี่น้องมาเดินห้างอะ มันเหมือนคู่เกย์มาเดินห้างซะมากกว่า
ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยทำให้เฮียเสือมันยอมปล่อยมือฉันที ไม่ไหวแล้วเว้ย กูอายคนอื่น!
“อยากดูหนัง” เฮียเสือหันมาพูดกับฉัน
“ก็ดูดิ”
“โอเค” โอเคแล้วก็ลากแขนฉันไปที่โรงหนัง
เดี๋ยววววว
ฉันว่าเฮียเสือแม่งเข้าใจอะไรผิดไปแล้ววะ
“เน่ไม่ดู เฮียอยากดูก็ดูคนเดียวดิ” ฉันขืนตัวแล้วพูดกับเฮียเสือ เฮียเสือมันกำลังเข้าใจว่าฉันจะไปดูหนังด้วย แต่ฉันไม่อยากดูไง
“ดูคนเดียวไม่สนุก”
“งั้นก็ไม่ต้องดู จบ”
“ทำไมดื้อจังเนเน่” ไม่พูดเปล่าเฮียเสือก็เอามือดึงแก้มฉัน
คือ เฮียมึงช่วยแหกตาดูคนรอบๆ ตัวด้วยเว้ย เขามองเฮียกับกูแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กันหมดแล้ว ได้โปรดอย่าเข้าใจผิด เราสองคนเป็พี่น้องกัน
เป็พี่น้องกานนนนนนนน
ฉันปัดมือที่เฮียเสือดึงแก้มออก แม่ง แล้วก็นะ คำว่าหยอกเล่นไม่มีในตัวเฮียเสือเลย มือโคตรหนัก บีบแก้มทีปวดร้าวไปทั้งหน้าเลย
“เน่เจ็บแก้มไปหมดแล้วเนี่ย”
“ฮึๆ” ยังจะมาหัวเราะอี๊ก
“ไม่อยากดูหนังกับฉันจริงๆ เหรอ?”
“อือ”
“เลี้ยงนะ ไม่ดูจริงอะ”
“รำคาญคนถีบเก้าอี้”
“ไปดูแบบ First Class ไง ไปเนอะ”
คำว่าไปเนอะยังคาอยู่ในหู รู้ตัวอีกทีก็มานั่งโง่ในโรงหนังล่ะ เป็โรงหนังที่ไฮโซนะ แบบมีที่เตียงนอน มีหมอนผ้าห่ม ต้องนั่งดูเป็คู่ด้วยนะ ถ้านั่งคนเดียวมันจะเหงามาก ราคาไม่ต้องถามถึง แพงมาก แต่ก็ไม่อะไร เพราะไม่ได้จ่ายเอง ฮะๆ ทั้งโรงมีแค่ฉันกับเฮียเสือ
“อยากดูก็ดูไปนะ จะนอนรอ” พูดจริงนะ จะนอนรอ บรรยากาศได้เลยด้วย มืดๆ เย็นๆ เหมาะแก่การนอนหลับมาก
“ห้ามนอน”
เอ้า!
“ถ้านอนฉันจะจูบเธอจนกว่าเธอจะตื่น”
เอ้าาาาาาา!!!
พูดแบบนี้ใครจะกล้านอนวะ
“หนังเหี้ยไรเนี่ย จูบกันเกือบทั้งเื่”
“อิจฉาเหรอ?”
“อิจฉาอะไรล่ะ ดูไม่รู้เื่ต่างหาก”
“นึกว่าอิจฉา จะได้จูบให้หายอิจฉา”
“พ่อง!”
เอ๊ะอะจูบ เอ๊ะอะจูบ เอาปากไปเล่นไหมล่ะ
“อื้อออ!!” ฉันเบิกตากว้างเมื่อเฮียเสือจูบโดยไม่ทันตั้งตัว พยายามผลักก็ไม่สำเร็จ เฮียเสือจับข้อมือฉันรวบกำในมือเดียวก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมตัวฉันไว้
“ในหนังเล่นฉากอะไร ฉันก็จะทำกับเธอแบบนั้น” ฉันหน้าซีดทันที เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นว่าในหนังมันกำลังแสดงฉากที่พระเอกกับนางเอกกำลังมีอะไรกัน
ฉิบหายแล้วเนเน่
---
“งอนเหรอ?”
“...”
“งอนจริงด้วยแฮะ”
กูไม่ได้งอน กูโกรธมึงเฮียเสือ แม่ง! พนักงานจะคิดยังไงล่ะ เข้าไปเสื้อผ้าหน้าผมดีทุกอย่าง กลับออกมาหลังจากดูหนังจบ หัวกูฟู เสื้อหลุดลุ่ย พนักงานจะคิดยังไง๊
ไหนบอกว่าพี่น้องกันไงวะ พี่น้องบ้านพ่อเฮียเสือมันจูบปากไซร้คอเหรอ!
“โทษที ฉันอินกับหนังไปหน่อย”
“...”
“นี่ คุยกับฉันหน่อยสิ ไหนเราสัญญากันแล้วไงว่าจะไม่ทะเลาะกัน”
“หุบปากแล้วรีบๆ ขับรถ” ฉันพูดน้ำเสียงหงุดหงิด เฮียเสือมันเงียบเลย
ปึก!
พอถึงคอนโดฉันลงจากรถเดินขึ้นห้องก่อนเฮียเสือเลย ไม่รอเฮียมันหรอก ฉันโกรธมันอยู่
---
ทำไงดีวะ เนเน่งอนผม ผมก็ไม่ได้ตั้งใจ ไม่สิ ก็มีความตั้งใจอยู่นิดหน่อย แค่จะแกล้งเนเน่เอง ไม่รู้ว่าตัวว่าตัวเองก้มไปไซร้คอเนเน่ตอนไหน เรียกสติกลับมาก็เห็นสภาพเนเน่แบบ เสื้อยืดที่ใส่ถูกเลิกขึ้นจนเห็นหน้าท้องแบนราบ คอเสื้อกว้างก็หลุดลุ่ยไหล่ตก
งงกับตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมถึงใจกล้าทำแบบนั้นกับเนเน่ในโรงหนัง อาจจะกำลังอินกับหนังแล้วหันไปเห็นหน้าเนเน่พอดี ต้องใช่แน่ๆ ผมจ้องตาเนเน่ ดวงตาของเนเน่มันดูดผมเข้าไปในนั้น แล้วผมก็ทำเื่บ้าๆ ลงไป โดนเนเน่ต่อยหน้าไปทีหนึ่งถึงได้รู้ว่าตัวเองนั้นหื่นใส่น้องมันไปแล้ว
ผมยกมือลูบหน้าตัวเองก่อนจะซบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ หัวใจผมเต้นแรงมากเลย ในหัวก็นึกถึงหน้าท้องขาวๆ ของเนเน่ อย่างเดียว ผมว่าผมตามเนเน่ขึ้นไปตอนนี้ไม่ได้วะ ขืนขึ้นไป ได้ทำต่อจากโรงหนังแน่ๆ เลย ขับรถเล่นสงบสติของตัวเองก่อนดีกว่า
พอได้ขับรถระงับอารมณ์ของตัวเองผมก็ขึ้นมาบนห้อง ในห้องเงียบมากเลย เนเน่คงจะอยู่ในห้อง ผมจะพูดกับเนเน่ยังไงดี ดูน้องโกรธผมมากเลยนะ จะง้อยังไงดีวะ เครียดเลยครับ
ผมเหลือบตามองที่โซฟาของตัวเองก็มีเสียงปิ้งขึ้นมาในสมอง อ่า รู้แล้วว่าจะง้อเนเน่ยังไง ไปง้อโดยการขอนอนด้วยดีกว่า แบบว่าได้คุยกันก่อนนอนคงจะมีอะไรดีขึ้นด้วย
ผลัก!
ผมเปิดประตูห้องนอนของเนเน่เมื่อเห็นว่าประตูไม่ได้ล็อก
“เนเน่” พร้อมกับเรียกชื่อเ้าของห้องเสียงหวาน
ทว่า
ทุกอย่างต้องนิ่งค้างเมื่อผมเห็นแผ่นหลังขาวกับร่องก้นขาวเนียนของเนเน่
อึก!
ผมกลืนน้ำลายเสียงดังเอือก
เนเน่มีของดีนี่ ว่าหน้าท้องขาวแล้วนะ หลังก็ขาว ก้นก็...เวร เสือมีสติหน่อย
"เฮ้ย! เฮีย! จะเข้ามาทำไมไม่เคาะประตูห้องก่อนวะ! " เมื่อเนเน่เห็นผมก็โวยวายขึ้น ก่อนจะดึงชุดคลุมที่กำลังถอดมาคลุมปิดร่างกายไว้เช่นเดิม
"อะ...เอ่อ ขะ...ขอโทษ ไม่รู้ว่าจะขาว เอ๊ย! มะ...หมายถึง ฉะ...ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ โทษทีนะ" ปากบอกโทษทีแต่สายตาผมไม่ได้ละไปจากการมองเรือนร่างของเนเน่เลย
คนเรามันจะซ่อนรูปได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ
"แม่ง! เห็นอะไรของกูไปบ้างเนี่ย" เนเน่พึมพำเสียงเบา มือเรียวกระชับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้นเมื่อเห็นว่าผมจ้องตัวเองนิ่ง
"แล้วนี่เข้ามาทำไม!? "
"จะมาขอนอนด้วย ไม่อยากนอนที่โซฟาแล้ว มันปวดตัว ฉันอยากนอนที่นอนนุ่มๆ ขอนอนด้วยนะ"
"ไม่ให้นอนเว้ย...ออกไป๊! " เนเน่เดินไปหยิบหมอนที่เตียงปาใส่ผม และก็โชคดีที่ผมรับหมอนนั่นได้
“อนุญาตให้นอนด้วยก่อน ฉันถึงจะยอมออกไป” ผมกอดหมอนของเนเน่ไว้ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากหมอนนี่มันเหมือนกลิ่นตัวของเนเน่เลย หอม~
“ไม่ให้นอน! ออกไปเลยนะไอ้เฮียโรคจิต!”
ผมขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยิน
โรคจิตเหรอ โรคจิตตรงไหนวะ
“พ่อออออออออ!!!”
“ออกไปสิโว๊ยยยย!!!”
ผมยืนมองเนเน่โวยวายเหมือนคนสติแตก อะไรกัน แค่เห็นเรือนร่างขาวๆ ของตัวเอง ทำเหมือนผมจะเข้ามาข่มขืนซะอย่างงั้น
“พ่อช่วยด้วย ไอ้เฮียเสือมันแอบมองเน่เปลี่ยนเสื้อผ้า!”
“ฉันไม่ได้แอบดูเธอเลย เข้ามาเห็นเพราะความบังเอิญเฉยๆ”
“ถ้าไม่ได้แอบดูก็รีบๆ ออกไปสิ!”
“อือๆ ออกไปก็ได้ แต่เธอต้องยอมให้นอนด้วยนะ”
“ออกไป๊!”
“อนุญาตให้นอนด้วยก่อนสิ เฮ้ย! เนเน่ใจเย็นๆ” ผมร้องออกมาเมื่อเห็นเนเน่หยิบไม้เบสบอลออกมาจากตู้เสื้อผ้า ก่อนเดินตรงเข้ามาหาผมท่าทางเอาเื่
“จะออกไม่ออกหะ!” เนเน่เอาไม้เบสบอลชี้หน้าผม
“อะ...ออกแล้ว ออกแล้ว อย่าฟาดมานะ” ผมรีบวิ่งออกมาจากห้องนอนของเนเน่เลย
---
“ทำอะไรอยู่เหรอ”
เฮือก
ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อเฮียเสือเดินมานั่งข้างๆ ก่อนจะขยับตัวหนี ขอนั่งห่างกับเฮียเสือสัก 1 เมตรนะ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องนอนมันยังไม่ลบออกไปจากหัวเลย
น่ากลัว
เฮียเสือแม่งน่ากลัว
“ขยับไปไหน รังเกียจฉันเหรอ?”
อยากจะตอบว่าเออเฮียเสือมันจะร้องไห้ไหมวะ
“ปะ...เปล่า แค่คิดว่าไม่เห็นต้องนั่งใกล้กันขนาดนี้เลย ฮะ...เฮียมีอะไรเหรอ?” อยากจะตบปากตัวเอง พูดตะกุกตะกักทำไมเล่าเนเน่
“พรุ่งนี้ฉันว่าจะไปคุยกับพ่อของเธอ เื่ที่ท่านอยากให้เธอเป็ผู้หญิงน่ะ”
“อือ”
“เธอไม่ต้องกังวลอะไรนะ เดี๋ยวฉันจะคุยกับพ่อของเธอให้ ฉันเชื่อว่าใช้เหตุผลในการคุย ท่านจะยอมรับเธอเอง”
“ขอบคุณนะเฮีย” ฉันมองเฮียเสืออย่างซาบซึ้ง แต่ก็ต้องเบิกกว้างตาเมื่อเฮียเสือขยับมานั่งชิดจนแขนของเราชนกันก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือฉันไปกุมไว้
คือกูอุตส่าห์ขยับหนี ยังจะขยับมาจับมือกูอีกเหรอ โว๊ะ!
“จับมือทำไม ปล่อยเลย” ฉันจะดึงมือออก แต่มือหนากลับจับมือของฉันแน่น
ฮือออ จะทำอะไรกูอี๊ก
“เฮีย ทำแบบนี้เน่กลัวนะเว้ย”
“กลัวอะไร ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกน่า” เชื่อไม่เคยได้ ไม่ทำอะไร แค่จูบ แค่ไซร้คอเองเนอะ เน๊อะ!
“หรือว่าเธออยากให้ฉันทำ” เฮียเสือขยับหน้ามาใกล้หน้าฉันจนปลายจมูกของเราแตะกัน เหมือนถูกไฟช็อตอะ ฉันนี่เด้งรีบลุกขึ้นทันทีเลย
ไฟดูดกูแล้วไง
“ฮึๆ” ยังมีหน้ามาหัวเราะกันอีกนะ จระเข้ฟาดหางให้ซะดีไหม
“ไปนอนก่อนนะ ดึกแล้ว” หาทางหลีกเลี่ยงภัยอันตรายตรงหน้าก่อน
ออกมาจากห้องไม่ได้เลย ตีนก้าวพ้นขอบประตูห้องคือก้าวเข้าเขตอันตรายแล้วนะ การกระทำต่างๆของเฮียเสือแม่งทำให้ฉันกลัวไปหมดเลย เฮียเสือไม่เคยเป็แบบนี้มาก่อน ไม่เคยรุ่มร่ามแบบนี้เลย
หมับ!
มือหนาคว้าข้อมือของฉัน
จะเอาอะไรกับกูอี๊กกกกกก
“เน่จะนอนเว้ยเฮีย”
“ขอนอนด้วยสิ”
“ไม่ เราสองคนเป็ผู้หญิงกับผู้ชาย จะมานอนด้วยกันไม่ได้เว้ย มันผิดผี”
“ผิดผีตรงไหน เราเป็พี่น้องกันไง แล้วเธอก็อยากเป็ผู้ชาย ฉันก็ผู้ชาย เหมือนพี่ชายนอนกับน้องชายไง”
พ่อง!
“แต่เน่เป็ผู้หญิง!”
เฮียเสือทำหน้าประหลาดใจ คิ้วหนาเลิกขึ้นข้างหนึ่งพร้อมกับมองหน้าฉันด้วยความสงสัย
“ตรงไหนที่เป็ผู้หญิงกัน”
“ร่างกายเน่ไง ใจเป็ชายแต่ร่างกายเป็หญิง เราสองคนนอนด้วยกันไม่ได้เว้ย”
“อย่าไปคิดเยอะสิ” นิ้วใหญ่จิ้มที่หน้าผากฉันเบาๆ
ไม่ให้กูคิดเยอะ กูก็โดนจู่โจมเหมือนเดิมดิ เฮียเสือแม่งซ่อนสายตาวิบวับไว้ข้างใน อยู่แบบนี้ทำหน้านิ่งๆ ทำหน้าเหมือนโง่ แต่พอได้จู่โจม ดวงตาคมที่ไร้อารมณ์แปรเปลี่ยนเป็เร่าร้อน ดวงตาเป็ประกายเหมือนเสือเห็นเนื้อที่แสนน่ากินยังไงยังงั้นเลย
ร้ายกาจฉิบหาย
“เฮียโอเคปะเนี่ย เมื่อก่อนทำเหมือนรังเกียจเน่ ตอนนี้เสือกอยากมานอนด้วย บ้าปะเนี่ย”
“ก็ฉันอยากสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอไง เราสัญญากันแล้วว่าจะไม่ทะเลาะกัน จำได้ไหม?” แค่ถามก็พอมั้ง ไม่ต้องเอามือมาจับปากกูก็ได้! ขนลุกเกรียวเลยกู
“ลามปาม” ฉันปัดมือหนาออกจากปากก่อนจะดุเฮียเสือ คนโดนดุระบายยิ้มอ่อนเหมือนชอบใจที่โดนฉันดุ
“ยิ้มอะไร?”
“มีความสุขไง :) ” โคตรเกลียดรอยยิ้มของเฮียเสือเลย
มันไม่ใช่รอยยิ้มที่ไม่ดีนะ เป็รอยยิ้มที่ดี แต่รอยยิ้มมันแฝงไปด้วยความอันตราย ความเ้าเล่ห์แปลกๆยังไงไม่รู้ ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดยังไงนะ แต่ฉันว่าแปลก
“สรุปให้นอนด้วยไหม” ไม่ถามเปล่าเอามือมาลูบหัวฉันอีก ฉันขยับตัวหนี หันมองรอบข้างสายตาเลิกลัก
อย่านะ อย่าทำเหมือนตอนอยู่ในโรงหนังนะ ถ้าทำเอามีดแทงไส้ไหลแน่ แต่จะเอามีดมาแทงเฮียเสือมายังไงดีวะ ยืนอยู่หน้าห้อง ส่วนมีดอยู่ในครัว โอ๊ยยย...
“ทำไมชอบขยับหนีจังหืม” พูดจบเฮียเสือก็ขยับเข้ามาประชิดตัว
“ออกไปไกลๆ เหวออออ” หน้าเหวอมาก ฉันผลักอกเฮียเสือให้ออกห่าง ทว่าเฮียเสือมันกลับใช้แขนยาวของตัวเองโอบเอวของฉันไว้ ทำให้ฉันเซหน้าแนบกับแผงอกแกร่งของเฮียเสือ
ตัวแนบชิดติดกันยิ่งกว่าปาท่องโก๋อีกคราวนี้ แม่ง! ใครก็ได้ช่วยอุ้มฉันหนีเฮียเสือที
“ฮะ...เฮีย...ปะ...”
ฟอด
ใยิ่งกว่าเห็นผีไปอี๊ก เฮียเสือแม่งหอมหัวฉัน
พ่อ ช่วยด้วย
“ไปนอนกัน” ไม่รอให้ฉันปฏิเสธเฮียเสือก็ช้อนตัวอุ้มฉันเข้าไปในห้องนอน
คือกูต้องดิ้นหรือโวยวายไหมล่ะ ขอเกลียดตัวเองที่แม่งเอาหน้าซบอกของเฮียเสือโดยไม่ร้องออกมาสักแอะ
เกลียดๆ ๆ ๆ เกลียดตัวเองฉิบหาย
ในหัวนี่คือเอามือทึ้งหัว ฟันศอก จบด้วยการเตะก้านคอไปแล้วนะ ตัดภาพมาในความจริง เอาหน้าซุกกับอกเฮียเสืออย่างกับลูกแมว
ร่างกาย ช่วยทำอะไรตามความคิดหน่อยเว้ย
ฟุบ!
สติกลับมาก็ตอนที่แผ่นหลังแนบชิดกับเตียงนอน ฉันนอนตัวแข็งทื่อเมื่อร่างสูงของเฮียเสือล้มตัวนอนทับบนตัวฉัน
“เฮียลุกออกไป เน่หนัก” ตัวก็ไม่ใช่น้อยๆ
“อือ” เฮียเสือครางอือในลำคอ ยอมลุกขึ้นดีๆ ไม่ๆ ลุกไม่ดีดิ ลุกขึ้นไม่ดีเลยไอ้เหี้ย ขึ้นคร่อมกูแล้วไง กำลังจะเอามือผลักก็ถูกจับข้อมือกดกับเตียง
ได้แน่ๆ
กูได้เสียตัวแน่ๆ T^T
พ่อช่วยเน่ด้วยยยยยยยยยยย
ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย ฮืออออ...
เฮียเสือก้มหน้าลงมาหาฉันเรื่อยๆแล้ว
กรี๊ดดดดดด!!!
ฉันหลับตาปี๋เมื่อใบหน้าหล่อของเฮียเสือก้มลงมาจนริมฝีปากหนาแตะข้างหูของฉัน
เสียวสันหลังหวาบเลย
“ฝันดีนะ” พูดจบเฮียเสือก็เอาปากงับติ่งหูของฉันแล้วล้มตัวนอนข้างๆ
ไอ้เฮียเสือ ไอ้เหี้ย แกล้งกูเหรอ! รู้ไหมเนี่ยว่ากรี๊ดแทบขาดใจ
.
.
.
.
.
“อือออ...”
พรึ่บ!
แขนขาวพาดที่เอวหนาของไทเกอร์ ไทเกอร์มองเนเน่ที่ตอนแรกนอนห่างตัวเองเป็วา ตอนนี้กลับนอนหนุนหมอนใบเดียวกับเขา แถมยังเอาหน้ามาซุกกับอกของเขาอีกต่างหาก ไทเกอร์ระบายยิ้มออกมา ก่อนจะดึงให้เนเน่ขยับมาชิดร่างกายของตัวเองจนแทบจะเป็คนคนเดียวกัน แขนแกร่งยกโอบเอวเล็กของเนเน่กลับ ดวงตาคมค่อยๆหลับตาลงช้าๆจนเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด
#เสือดุ #ไทเกอร์เนเน่
ความรู้สึกดีๆก่อตัวขึ้นมาทีละนิด มองน้องให้เป็น้องนะเฮีย :)
5K
![Forever [นิรันดร]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/storyNotfoundSmall.webp)