เสือเจ้าพระยา [ อ่านฟรี 100 ตอน / 5 ภาคจบ ]

        ตอนที่ 35นกแก้วบินวน มีคนจะเดือดร้อน!

        ในอาทิตย์ที่ผ่านมาตอนพักกลางวันหรือตอนเย็นเสือน้อยแทบไม่เจอเพื่อนเลย

        จึงโทรเรียกสมุนมือซ้ายขวามา“เฮ้ย! พวกมึงไปสืบได้ยังพวกคนไหนที่รวย ๆ ดูมีสตางค์จะได้ขายกระเป๋ากันเสียที อย่าลืมนะว่าต้องกระจายข่าวแบบลับๆ”

        ยักษ์ :ได้มาหลายคนแล้วพี่เสือส่วนใหญ่เป็นเด็กห้องสิบสี่

        ใหญ่ :ผมก็กระจายข่าวคร่าว ๆ แล้วกระเป๋ามีน้อยคนมีเยอะราคาน่าจะดีดขึ้นพี่

        เสือน้อย : ดีมากถ้ามันมีคนต้องการเยอะ มึงก็ซื้อใจไว้!

        ตั้งแต่เข้าเรียนไม่ผิดจากที่คาดเสือน้อยให้เจ้าสองคนนี้และเด็กแถวบ้านที่เป็นลูกสมุนใส่กระเป๋ารุ่นเก่าเอาไว้คุยข่มกับเพื่อนเช่นว่า มรดกตกทอด ฯลฯ จนมีข่าวแพร่สะพัดในกลุ่ม ม.1 ว่ามีคนปล่อยกระเป๋ารุ่นเก่า ใครที่ใส่มันก็ดูเด่นสะดุดตาดูเท่กว่าคนอื่นเป็นไหน ๆ

        เสือน้อยทยอย ๆปล่อยของราคาก็ดีดขึ้นเป็น 5 เท่าในช่วงเริ่มแรกเขาปล่อยเพื่อให้คนลองตลาดให้คนที่เห็น อิจฉาจนอยากได้เสียก่อน

        จากนั้นก็กระจายข่าวไปเพิ่มความน่าสนใจไปอีกระลอกคราวนี้ไม่ใช่แค่เด็ก ม.1 ที่ร่วมด้วย ยังมี ม.2 ม.3 ม.4 ม.5 ม.6 ตามมาด้วย

        เมื่อความต้องการสูงปริมาณน้อยราคาย่อมพุ่งขึ้นเป็นธรรมดา

        เสือน้อยก็ได้จ้างคนมารับเจรจาปล่อยของบ้างก็ทำเป็นเรื่องเป็นราว เปิดประมูลพวกที่สภาพดีที่สุดสิบใบไปเลยแต่ละใบมีรูปถ่ายแนบว่าได้มาจากใคร

        ……

        หลายวันถัดมาใช้เวลานานกว่าที่คาดพวกกลุ่มเพื่อน ๆ ที่นำโดยไอ้สมชายก็กลับมารายงานหัวหน้าแก๊ง อย่างละเอียดยิบ

        สิงหาได้ทีก็เป็นนำเสนอผู้เปิดหัว“ที่กูพบมานะ ตอนปิดเทอมไอ้นี่แม่งสุดจัดปลัดบอก ควงหญิงอาทิตย์ละคน แถมยังได้ไปหลายคนด้วยทั้งรุ่นพี่รุ่นเดียวกันเพื่อนสนิทมันยืนยันมาเอง กูไปหลอก ๆ ถามสองถึงสามคน”

        ต่อมาต่ายก็เสริมขึ้นทันควัน“กูสืบประวัติครอบครัวมันมาละไอ้ห่าที่น่าตกใจคืออะไรรู้มั้ย? พ่อมันชื่อพาที มีคำว่าพาจริงๆ ด้วยโว้ย” 

        เสือน้อยทำท่าตกใจเล็กน้อยเขาหันมามองไอ้ต่ายอย่างสนอกสนใจในข้อมูล “พ่อมันเป็น สจ. แม่เป็นนักธุรกิจครอบครัวมีลูกคนเดียว ญาติพี่น้องเยอะ เครือข่ายอิทธิพลของ สจ. มันมีเยอะอยู่”

        สมชายยิ้มอย่างมีเลศนัย“แต่ของกูนี่สิน่าสนใจ ไอ้พีแม่งเป็นนายหน้าขายบุหรี่เว้ย!”

        ทุกคนก็หันมามองเพราะเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่“คือมันมีประเด็นอยู่ว่า…กูไปเยี่ยวแล้วเจอเพื่อนเก่าถามมันว่าไปเอาบุหรี่มาจากไหนวะใครแม่งขายให้มึง?”

        “มันก็บอกว่าพี่ทิดม.5 เป็นคนขายให้ ตอนแรก ๆ กูก็ปล่อยผ่านจนกระทั่งสืบคนที่ไอ้พีแม่งสนิทด้วยปรากฏว่าเจอ ‘ไอ้ทิดกับไอ้พี’มันเหมือนจะร่วมมือกัน อันนี้กูก็เลยร่วมมือกับไอ้วาเพราะแม่งหน้าตาดูเหมาะเป็นเด็กล่อซื้อที่สุดละ”

        วาพูดขึ้นด้วยความภูมิใจ“กูไปถึงขั้นตามย้อนรอยเลย มันขายกันเปิดเผยแต่ราคาแพงเอาเรื่องแต่ขายทุกวันขายคนประจำเท่านั้น…กูไปขอแบ่งซื้อมา”จากนั้นพวกเขาก็สาธยายถึงวิธีได้มาของข้อมูล

        เปรม สาม เอสพูดขึ้น “ส่วนพวกกูสามคน ก็รับล่ารายชื่อคนสนิทที่อยู่ในโรงเรียนมาให้อีกทั้งยังได้ผู้หญิงที่มันไปพัวพันด้วย แต่มีคนหนึ่งเหมือนจะยอมพูดแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่ยอมเปิดปากง่าย ๆ กูว่าอันนี้มึงต้องใช้เงินง้างปากเธอเอง…”

        เสือน้อยพูด “ดีมาก!จัดการต่อไปเรื่องบุหรี่ให้ความสำคัญหน่อย บีบจุดอ่อนมันง่ายเลยส่วนผู้หญิงที่มันเคยไปมีอะไรด้วย พามาหากูหน่อยประเดี๋ยวจัดการเอง”

        ก่อนจะแจกจ่ายเงินให้เพื่อนๆ คนละสามพัน ทำเอาทุกคนตาลุกวาว

        “ตามอีก…เน้นไปที่เรื่องของบุหรี่กับผู้หญิงคนนั้น!” เสือน้อยนึกถึงการใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ได้อย่างเลือนราง

        ……

        ผ่านไปไม่นานเปรมก็พาเพื่อนผู้หญิงร่วมชั้นปีมาหาเสือน้อยจนได้

        เสือน้อยได้พูดกล่อมว่า“นี่…ไม่มีอะไรเราแค่อยากถามเกี่ยวกับนายพีเธอรู้ใช่มั้ยเราเคยตามจีบเหมือนฝันอยู่?” เขาเน้นที่คำว่าเคย

        หญิงสาวจึงตอบว่า“อื้อ!” 

        หน้าของเสือน้อยนั่นเป็นเหมือนกับมาสคอตประจำโรงเรียน ก็แน่ล่ะใคร ๆ ก็จำเขาได้ทั้งนั้น 

        “ดังนั้นเราจึงอยากรู้เรื่องความเจ้าชู้ของไอ้พี…จะได้เอาไปเป็นไม้เด็ดพิชิตใจสาวถ้าเธอยอมบอกเรามีค่าจ้างให้ด้วยนะ”

        เมื่อได้ยินดังนั้น หญิงสาวก็ได้บรรยายความเลวของไอ้ทรพีเสียเต็มประดา เธอเองก็ได้เล่าเรื่องที่ตัวเธอและเพื่อนแข่งกันตามตื๊อนายพีจากนั้นก็ถูกมันลวนลาม สุดท้ายมันตะล่อมจนเผลอตัวเผลอใจให้มัน

        “และพอเราไปโวยวายตามตื๊อขอให้มันรับผิดชอบมันก็ปัดบอกต่างสนุกด้วยกันทั้งคู่จะมาเอาอะไรอีก?” หญิงสาวคนนี้เล่าอธิบายเรื่องนี้ให้เสือน้อยฟัง

        เสือน้อยก็ขอเบอร์ติดต่อเธอเอาไว้เขาเตรียมวางแผนให้เธอไปเล่าเรื่องนี้ให้เหมือนฝันฟัง พร้อมให้ค่าจ้างไม่ใช่น้อย 

        ส่วนถ้าเธอยอมร่วมมือไปเล่าเรื่องนี้ให้เหมือนฝันฟังตามแผนจะให้เพิ่มอีกระหว่างนี้จึงขอให้เธอพยายามตื๊อไอ้พีไว้ก่อน

        ก่อนจะดำเนินการตามแผนทั้งคู่ต่างได้ประโยชน์ด้วยกันทั้งสองฝ่าย

        ฝ่ายหญิงเธอชื่อ ‘เพลงขวัญ’เป็นผู้หญิงน่ารัก ๆ เป็นดาวเด่นประจำห้องเจ็ดเลยหน้าตาในช่วงอายุเท่านี้บางมุมก็ไม่ด้อยไปกว่าใคร มันออกมาจากความมั่นใจของเธอเอง

        ความจริงในใจของเพลงขวัญเองก็ไม่อยากให้ไอ้พีมันลอยหน้าลอยตาแบบนี้ ได้เธอแล้วก็ทิ้งไปเธอยังไปกล้าเรียกร้องอะไรได้อีก โชคดีที่ป้องกันเมื่ออีกฝ่ายไร้เยื่อใยกับเธอก่อนบวกกับแผนของนายเสือน้อยก็ยิ่งทำให้เธอฮึกเหิมขึ้นมา

        “ค่าจ้างดีทำให้มีแรงผลักดัน…”

        ……

        วันหนึ่งหลังจากเปิดเทอมได้ไม่นาน

        ในบ้านก็มียัยตัวป่วนคนหนึ่งมาเยือนเธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของเสือน้อยเอง เป็นลูกของน้าชม้อยน้องสาวแท้ ๆ ของแม่ตั้งแต่เด็กเสือน้อยก็ปวดหัวกับเธอเป็นประจำ…ยัยตัวน้อยชอบมาวิ่งปั่นประสาทเขาครั้นนึกถึงอดีตแล้วก็อดส่ายหน้าไม่ได้

        ‘นกแก้ว’ ลูกสาวน้าชม้อยได้สอบติดโรงเรียนคณะราษฯ กลายเป็นรุ่นน้องลูกหมีแล้วอีกคนหนึ่ง แต่ในช่วงนี้ที่บ้านของน้าชม้อยกับสามีทะเลาะกันรุนแรงทุกวันพอแม่ชบาไปเห็นเข้าจึงพาหลานรักออกมาจากบ้าน เก็บข้าวของมาอยู่บ้านนี้

        สาวน้อยราวกับลูกนกตัวสั่นดูหวาดหวั่น ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เนื่องจากพอเห็นพ่อแม่ทะเลาะกันก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมาเธอทั้งพยายามห้ามก็แล้วเรียกญาติทั้งปู่ตากับยายมาช่วยก็แล้วแต่ดูเหมือนจะไม่ดีขึ้น

        จนโทรไปหาป้าชบาให้มาห้ามทัพจากนั้นเธอก็ตกอยู่ในอาการเหม่อลอย อาศัยอยู่ในบ้านของป้าหลายวันกว่าอาการจะดีขึ้น

        โชคดีที่ลูกหมีได้ไปช่วยลาป่วยแทนที่โรงเรียนและมีแม่ชบาคอยปลอบใจหลานรักอยู่ตลอดเวลา ถึงขั้นพาไปขายของด้วยเลยไม่ปล่อยให้เก็บตัวอยู่ในบ้าน

        จนกระทั่งเธอดีขึ้นเสือน้อยเองก็เริ่มรู้สึกได้ถึงความปั่นป่วน

        พอเห็นเสือน้อยเลี้ยงควายเสร็จและนอนอยู่บนเปล เธอมานั่งจ้องมองด้วยความสงสัย

        สมองกำลังหาทางคิดจะแกล้งพี่ชายคนนี้อย่างไงดีคิดไปคิดมาจึงเอาหญ้ามาแหย่จมูก ทำเอาเจ้าตัวไม่เป็นอันนอนเส้นเลือดบนขมับเต้นตุ้บตับ

        ส่วนเจ้าทองสุขโชคดีหน่อยเจ้าควายตัวนี้มันเหมือนมีญาณพิเศษ ที่จะเอาอกเอาใจถูกคนพอเห็นสาวน้อยเดินมามันก็วิ่งไปคลอเคลียกับเธอวิ่งเล่นไล่ตามกันอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

        “นกแก้ว!” เสือน้อยตะโกนโมโหขณะที่ถูกปลุกให้ตื่นนอนตอนกลางวัน 

        ทำเอาเจ้าหล่อนวิ่งหนีไปด้วยรอยยิ้มที่เบิกบานและด้วยความสามารถอันน่าเหลือเชื่อเธอไปแอบอ้างชื่อเสือน้อยกับพี่ลูกหมีของเธอรวมสมัครพรรคพวกผู้หญิงแถวนั้น พยายามจะเลียนแบบเสือน้อยและตั้งตัวเป็นหัวหน้าของเหล่าเด็กผู้หญิงรุ่นน้องในวัยเดียวกัน

        มันได้สร้างความปั่นป่วนให้เสือน้อย…ได้ไม่น้อยเลยจริงๆ

        จากนั้นเป็นต้นมาเธอก็กลายเป็นเหมือนนกแก้วจริงๆ ที่เดินพูดไปพูดมาถามโน่นถามนี่ จนเสือน้อยเวียนหัวอดไปบ่นกับแม่ไม่ได้ 

        ทว่าแม่ชบาก็ยิ้ม ๆบอกว่า “น้องยังเด็กอยู่ เป็นพี่ก็ต้องรักน้องสิ!” 

        เสือน้อยได้ยินดังนั้นก็ทำได้แต่ยิ้มแห้งๆ เพราะเขาได้ยินแม่บอกมาตั้งแต่เด็ก เวลาเล่นกับพี่ ๆ น้อง ๆ

        นกแก้วเข้าได้ดีกับพี่ลูกหมีของเธอนักแหละเธอมีพี่ลูกหมีเป็นต้นแบบยังชวนมานอนด้วยกันบ่อย ๆเพราะว่าหลังจากที่พ่อแม่ทะเลาะกัน ดูเหมือนต่างก็จะแยกทางกันไปต่างคนต่างอยู่

        ส่วนน้าชม้อยเมื่อหย่ากับสามีเธอแล้ว ก็เตรียมจะพาลูกสาวกับบ้าน แต่เจ้าตัวยืนตัวสั่นไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหน 

        เหตุผลหลัก ๆที่หย่ากันเพราะทั้งคู่ต่างมีคนใหม่เข้ามาในชีวิต ทางฝ่ายน้าชม้อยก็จับได้เลยแค้นใจจนไปดื่มเหล้าย้อมใจจนกระทั่งบังเอิญ เจอเพื่อนสมัยเรียนมหาลัย 

        พูดปลอบใจกันไปกันมาอีท่าไหนไม่รู้ไปจบลงบนเตียงฝ่ายชายพยายามขอรับผิดชอบอย่างเต็มที่ด้วยเพราะชม้อยก็ยังอายุยังน้อยแค่สามสิบกว่า ๆทรวดทรงองค์เอวก็ดูดีกว่าสมัยตอนเรียนอยู่มหาลัยเสียอีกหากแต่ติดที่มีลูกเร็วไปหน่อยหลังจบมหาลัยได้ไม่นาน…

        ฝ่ายชายที่มาติดพันเธอก็ยอมรับเธอได้ที่เป็นแม่หม้ายลูกติดทุกอย่างเหมือนจะไปได้ด้วยดีระหว่างทั้งคู่ 

        แต่สามีเธอไม่ยอมหย่าจนทะเลาะมีปากเสียงกันกระทั่งตกลงแยกย้ายกันไปด้วยดีแล้วชม้อยก็กลับมารับลูกสาวของเธอเตรียมไปอยู่กับแฟนใหม่!

        แต่เด็กสาวเหมือนไม่อยากกลับบ้านตอนนี้บ่ายเบี่ยงขอเวลาเสียหน่อย ความจริงแล้วเธอก็ไม่ได้รังเกียจอะไรพ่อเลี้ยงใหม่คนนี้ 

        ส่วนเรื่องที่พ่อแท้ๆ แอบปันใจก็เป็นเธอเองนี่แหละ ที่สืบเสาะจนรู้ว่าพ่อมีพิรุธจากขี้ปากของเหล่าชาวบ้าน

        แม่ชบาก็เลยช่วยกล่อมให้เด็กอยู่ปรับตัวที่นี่ไปกลับกับบ้านโน้นบ่อย ๆ จะได้ทำความคุ้นชินไปทีละเล็กทีละน้อยดีกว่ามั้ย? เมื่อทั้งคู่สองสามีภรรยาป้ายแดง สบตากันก็พยักหน้าตกลงตามนั้น

        ในส่วนพ่อของนกแก้วก็กลับบ้านของตัวเองแถวเมืองนนท์…พร้อมกับเมียใหม่ท้ายที่สุดนกแก้ว จึงได้อยู่บ้านหลังนี้ต่อไปก่อนจะเริ่มพยายามปรับตัวเข้าหาครอบครัวใหม่ และพ่อเลี้ยงคนใหม่…

        ...…

        กลางเทอมของ ม.2ปัญหาใหญ่เรื่องการผลิตหมูเสียบไม้ก็กลายเป็นปัญหาจนได้…

        เพราะแม่ชบาบอกว่า“ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปมีหวังแย่แน่ ๆ เพราะเมื่อเร็ว ๆนี้เสือน้อยขยายโครงการไปตามตลาดต่าง ๆ จ้างคนเสียบหมูปิ้งหมักหมูก็ใช้พื้นที่เยอะ”

        แต่อยู่ดี ๆแม่ชบาก็บอกว่า “วันนี้มีคนมาฝากขายที่ดินให้แม่แน่ะ ทำเลอยู่จากบ้านเราไม่ไกลเหมาะเอามาทำเป็นสถานที่สร้างขยายกิจการได้”

        เสือน้อยยิ้มกรุ้มกริ่ม“เชียร์ขนาดนี้ได้ค่านายหน้าเท่าไหร่น่ะแม่?”

        แม่ชบาก็เขกมะเหงกเขาไปทีหนึ่งก่อนยอมรับว่า “ก็นิดหน่อย”เธอรู้ยิ่งโตเจ้าเด็กนี่ยิ่งเจ้าเล่ห์ดังนั้นต้องคอยคุมไม่ให้ก่อเรื่องมาก

        เสือน้อยกุมหน้าผากนั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร“ราคาที่ดินประเมินไว้เท่าไหร่ ถ้าไม่แพงเสือซื้อให้แม่ก็ได้…”

        พ่อผันพูดแทรกว่า“ตรงนี้ก็เอาไว้ทำโรงงานสิ จะได้ดูมีมาตรฐาน ตอนแรก ๆ ก็เสียบหมูก่อน ค่อย ๆขยายไป ถ้าเอ็งคิดจะทำอาหารสดนะ”พ่อมองที่ดินแปลงนี้ก็ตัดสินใจแนะนำลูกชายตามความคิดของตัวเอง

        เสือน้อยก็เหมือนคนที่หลงทางในความมืดได้เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์…