ดาราดาวรุ่งกับลุงหมอนวด

   วันต่อมา...

   เสียงด่าทอของผู้กำกับดังลั่นไปทั่วกองเหมือนเมื่อวาน และดูเหมือนว่าวันนี้การแสดงของโนอาจะแย่กว่าคราวก่อนหลายขุม นอกจากจะแสดงไม่ได้เ๱ื่๵๹ ชายหนุ่มยังมาสายไปสามชั่วโมง สภาพ๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้าดูออกได้ทันทีว่านอนไม่เต็มอิ่ม ยิ่งผู้กำกับได้รู้ว่านักแสดงไปดื่มเหล้าเมามายจนแฮงค์ข้ามวัน ความโมโหก็ก่อตัวจนเ๣ื๵๪ขึ้นหน้าแทบลูกตากระเด็น

   “บทง่ายๆแค่นี้เด็กประถมยังเล่นได้ มึงเป็๲นักแสดงจริงๆมั้ย!”

   “…..”

   “หรือมึงมีดีแค่หน้าตาอย่างเดียว!”

   “…..”

   “ลูกคนรวยอย่างมึงคงไม่เคยคิดถึงหัวอกคนทำงานอย่างพวกกูใช่มั้ย!”

   “…..”

   “มึงไสหัวออกไปจากกองของกูเลยนะ กูไม่อยากเห็นหน้าโง่ๆของมึง!”

   “…..”

   ผู้กำกับชี้หน้าด่า ช่างไฟ ช่างแต่งหน้าและทีมงานอื่นๆต่างก็มองมายังชายหนุ่มรูปหล่อด้วยความสมเพช ตอนนี้ใบหน้าเทพประทานไม่สามารถสร้างความเห็นใจกับใครได้อีกแล้ว แม้โนอาจะพยายามขอโทษทุกคนหรือพยายามพูดดีด้วยแต่ก็ไม่เป็๲ผล มีเพียงผู้จัดการส่วนตัวเท่านั้นที่คอยปลอบใจอยู่ในห้องเงียบๆ

   “เอาน่า ไม่ต้องซีเรียส เดี๋ยวผู้กำกับเขาก็ใจเย็นเอง” ชมพู่พูดเสียงเบา

   “ผมไม่ได้ทำผิดขนาดนั้นสักหน่อย ทำไมมันต้องตะคอกใส่ผมด้วย”

   “ก็ใครใช้ให้แกไปกินเหล้าและมาสายสามชั่วโมงแบบนี้ แถมยังจำบทง่ายๆไม่ได้สักคำ”

   “ไม่ใช่ว่าผมจำไม่ได้ แต่…ผมไม่อยากพูดต่างหาก”

   “เอ้า ไอ้เด็กคนนี้ แค่มาสายผู้กำกับก็จะถลกหนังหัวฉันอยู่แล้ว นี่แกยังแกล้งจำบทไม่ได้อีกหรอ”

   “….มันพูดไม่ได้ ผม….จะอ้วก”

   ชายหนุ่มหน้าใสทำท่าสะอิดสะเอียน

   ตอนนี้โนอาได้อ่านบทและเข้าใจตัวละครที่ตัวเองได้รับมอบหมายแล้ว สิ่งที่ร่างสูงกลัวมากที่สุดได้เป็๲จริง เขาได้บทเป็๲ฝ่ายรับที่ต้องโดนพระเอกกระทำเ๱ื่๵๹บนเตียงอย่างเร้าร้อน แถมช่างแต่งหน้ายังแต่งเปลือกตาสีอ่อนๆและทาริมฝีปากของเขาราวกับจะแต่งให้เป็๲ผู้หญิง ซ้ำยังโดนผู้กำกับสั่งให้ทำตัวน่ารักอ่อนหวานอีก โนอายิ่งขยะแขยงตัวเองไปกันใหญ่ 

   ต่อให้เขาอยากจะเป็๲นักแสดงสุดหัวใจ แต่บทบาทที่ต้องทำตัวน่ารักใสๆและอ้อนผู้ชายเพศเดียวกันมันไม่ไหวจริงๆ!

   “พี่ไปบอกให้เขาเปลี่ยนบทได้มั้ย” นักแสดงหนุ่มหันไปถามผู้จัดการ

   “แกจะบ้าหรอ”

   “ก็ผมไม่อยากเล่นบทนี้ พี่ไปบอกให้ผู้กำกับสลับบทเลยนะ ถ้าผมได้บทแมนๆ ต่อให้เล่นกอดจูบลูบคลำกับผู้ชายกี่คนผมก็จะเล่น”

   “เฮ้อ ฉันจะลองดูแล้วกัน ซีรี่ย์ก็พึ่งเปิดกองมาไม่กี่วันเองด้วย”

   “ขอบคุณครับพี่ชมพู่”

   โนอายิ้มอย่างมีความหวัง แต่หลังจากที่ผู้จัดการออกไปถามทีมงาน เสียงของผู้กำกับที่พึ่งดับไปก็ตะคอกขึ้นอีกรอบ ความเอาแต่ใจของนักแสดงหน้าใหม่ทำให้ผู้กำกับฝีมือดีเดือนดาล ชายวัยกลางคนบุกเข้ามาชี้นิ้วตะเบ็งเสียงด่าชายหนุ่มต่อหน้าทุกคนอย่างหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม 

   “มึงคิดว่ามึงเป็๲ใครฮ่ะ ชื่อมึงกูยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำ!”

   “ใจเย็นๆดิพี่ ผมว่าบทนี้มันไม่ค่อยเข้ากับผมเท่าไหร่” โนอาพยายามไกล่เกลี่ย

   “บทไม่เข้ามึงก็ต้องทำให้เข้าสิวะ มึงเป็๲นักแสดง ไอ้เด็กกระโปก!”

    “….”

   “มึงคิดว่ามึงหน้าตาดีแล้วจะมีใครตามใจมึงทุกอย่างหรอ!”

   “…..”

   “มึงไสหัวออกไปจากกองกูเลยนะ กูบอกมึงก่อนหน้านั้นแล้วไม่ใช่หรอ มีมึงไม่มีกู ไป!!!”

   ใบหน้าหล่อเหลาซีดเซียวราวกับคนไม่มีเ๣ื๵๪ 

   โนอาทั้งอับอายและทั้งโกรธจนอยากจะร้องไห้ ยิ่งได้เห็นสายตาของทีมงานทุกคนมองเข้ามา มันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกโง่เง่ามากขึ้นไปอีก มือทั้งสองข้างกำหมัดแน่นจนเส้นเ๣ื๵๪ปูดปูน เขาอยากจะพุ่งตัวไปชกหน้าไอ้ผู้กำกับและนักแสดงร่วมทุกคน แต่ก็ทำได้เพียงข่มอารมณ์ให้ทุกคนมองอย่างดูถูกไปอย่างนั้น

   “มาเถอะ ฉันจะพาแกออกไปก่อน” ผู้จัดการรีบวิ่งเข้ามากระซิบ

   “ผมไม่ไป”

   “ฉันบอกให้ไปก็ไปเถอะน่า ฉันคุยกับทางผู้จัดไว้แล้ว เขายังยืนยันว่าจะเอาแกเป็๲นักแสดงนะ” เสียงกระซิบนั้นแ๶่๥เบายิ่งกว่าเดิม

   “พี่หมายความว่ายังไง”

   “รีบลุกก่อนที่แกจะหลุดออกจากวงการจริงๆซะ”

   โนอาไม่มีทางเลือก เขาลุกขึ้นและเดินตามหลังผู้จัดการขึ้นไปบนรถ เมื่อชายหนุ่มได้ออกไปจากกองถ่าย ผู้จัดการจึงบอกไปว่าตอนนี้ทางบริษัทอยากให้เขาพักผ่อนเตรียมตัวเองเพิ่มเติมอีกสองอาทิตย์ ผู้กำกับและนักแสดงคนอื่นจะถ่ายฉากที่เหลือไปพลางๆ ถึงตอนนั้นที่โนอาพร้อม เขาจะได้กลับมาเฉิดฉายในหน้าจออีกครั้ง 

   ใบหน้าหล่อเหลาและยอดผู้ติดตามยังคงช่วยชีวิตได้เหมือนเดิม แต่ถึงอย่างนั้นคนที่ไม่เคยแพ้อะไรสักอย่างในชีวิตก็รู้สึกไม่พอใจอยู่ดี

   “ตั้งสองอาทิตย์ ป่านนั้นไอ้ผู้กำกับคงไปกล่อมบริษัทเปลี่ยนตัวผมแน่ๆ”

   “แกไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะช่วยตามข่าวเอง ยังไงสองอาทิตย์ก็ตั้งใจอ่านบทซะ เข้าใจมั้ย”

   “เฮ้อ…เข้าใจครับ”

   ร่างสูงโปร่งถอนหายใจ วงการบันเทิงมันอยู่ยากกว่าที่คิดไว้จริงๆ...