…กฤษ…
ชายหนุ่มผมสั้นสีน้ำตาลเข้มในเสื้อเชิ้ตสีฟ้าพับแขนขึ้นถึงข้อศอกคนหนึ่งนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดมองหน้าจอคอมพิวเตอร์…เว็บหาคู่…ร้อยวันพันปีผมไม่เคยคิดจะเข้าเว็บแบบนี้ เพราะอะไรหน่ะเหรอ เพราะผมมั่นใจว่าด้วยอาชีพหมอผ่าตัดหัวใจของผมที่สาวๆหลายคนใฝ่ฝันด้วยอายุที่ยังน้อย(เมื่อเทียบกับหมอในสาขาเดียวกัน) ด้วยฐานะที่ค่อนข้างสูงและที่สำคัญด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาของผมทำให้ผมไม่เคยเดินไปไหนโดยปราศจากสายตาสาวๆเลยเพราะงั้นสำหรับผมแล้วเว็บแบบนี้มันค่อนข้างไร้สาระ จนกระทั่งเมื่อกลางวันนี้…
เหตุการณ์เมื่อตอนกลางวัน
“ดาวรอนานไหม ไปกินข้าวกันเถอะ”ผมว่าพลางรีบเดินไปยังสถานที่ที่เพื่อนร่วมสถาบันผมยืนอยู่เธอเป็สาวร่างเล็กตัวผอมบางน่าทะนุถนอมหน้าตาสะสวยจนเป็ที่ใฝ่ฝันของหนุ่มทุกคนที่พบเห็น (แม้แต่ผมเอง)ล้อมกรอบด้วยผมสีดำถักเป็เปียยาวถึงกลางหลังผิวขาวอมชมพูดูสุขภาพดีของเธอดูน่าัั
“ทักแต่ดาวนะยะกฤษ เพื่อนอีกคนยืนหัวโด่อยู่นี่ไม่เห็นหรือไง” นิสาเพื่อนอีกคนั้แ่สมัยมหาลัยของผมจิกเข้าให้เมื่อผมเดินไปถึงที่ที่เธอทั้งสองยืนอยู่นิสาเป็สาวร่างสูงผมซอยสั้น ดูผ่านๆแล้วเหมือนสาวห้าวแต่ความจริงแล้วความหญิงของคุณเธอนี่สูงมากกว่าใครๆเราสามคนเป็เพื่อนกลุ่มเดียวกันมาั้แ่มหาลัย
“โทษทีนิสา ก็นะพอดีออร่าของดาวมันบังเธอหน่ะ” ผมว่าเรียบๆทำเอานิสาต้องฟาดมือหนักๆของเธอลงบนแขนของผมอย่างเต็มแรงจนผมอดที่จะร้องออกมาไม่ได้
“ว่าแต่นิสา งานแต่งของเธอเมื่อไหร่นะ”ดาวถามเมื่อเราทั้งสามออกเดินไปโรงอาหารแล้ว
“ก็อีกสองเดือนไง นี่อย่าบอกนะว่าเธอลืมหน่ะยัยดาว”นิสาตอบพลางหันมามองดาว
“เปล่าๆ เราไม่ได้ลืมหรอกแค่ถามเพื่อความแน่ใจหน่ะ”ดาวว่าพลางโบกมือไปมา
“แล้วไป ว่าแต่ดาวเธออย่าลืมพาแฟนเธอมาด้วยนะ”นิสาว่ายิ้มๆ
“จ้ะ ถ้าเราโชคดีพอนะ”ดาวว่า
“โชคดีพอ หมายความว่าไงกันดาว”ผมรีบถาม หัวใจเต้นแรง
“อ้าวนี่กฤษไม่รู้หรอ ดาวเขาสมัครเว็บหาคู่หน่ะก็นะอาชีพอย่างเราๆพอทำงานแล้วจะมีแฟนกับเขามันก็ลำบากนี่เนอะ”นิสาอธิบายแทนทำเอาผมแอบสะอึก…คนที่จะรักและอยากเคียงข้างดาวก็อยู่ตรงนี้คนนึงไงทำไมต้องไปหาคนอื่นด้วย…แต่อาจเป็เพราะที่ผ่านมาผมกลัวโดนเธอปฏิเสธเลยได้แต่หยอกล้อและกันท่าหนุ่มๆที่เข้ามาจีบเธอไปวันๆ ผลสุดท้ายคือเธอที่ไม่มีใครมาจนถึงทุกวันนี้
“กฤษ เป็อะไรรึเปล่าจ้ะ” ดาวถามเมื่อเห็นผมนิ่งไปนานดวงตากลมโตของเธอที่จ้องมองผมอย่างไร้เดียงสาทำเอาหัวใจผมเต้นจนแทบจะหลุดออกมาจากอก
“ปะเปล่า เราไม่เป็ไรดาว ว่าแต่ดาวไปประกาศหาคู่ทางเว็บไหนเหรอ”ผมถามออกไปอย่างไม่ทันคิด
“เห อะไรกันนี่หมอกฤษสุดหล่อผู้เก่งกาจกว่าใครๆอับจนเื่ความรักจนต้องพึ่งเว็บหาคู่เลยหรอ”นิสาล้อแทบจะในทันใดที่ผมหลุดปากถามออกไป ทำเอาผมรู้สึกอยากถีบเธอชึ้นมาในทันใด
“ไม่เอาน่านิสาก็อย่างที่เธอบอกอาชีพอย่างเราๆพอทำงานแล้วจะมีแฟนกับเขามันลำบาก เพราะงั้นก็ไม่แปลกหรอกที่กฤษอยากลองบ้าง”ดาวแก้ต่างแทนผม… นางฟ้าจริงๆ… หลังจากนั้นพวกเราก็คุยเื่ต่างๆกันเรื่อยเปื่อยแต่ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปทำงานดาวยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ผมและบอกว่าเป็ชื่อเว็บหาคู่ที่เธอใช้ผมจึงรับมาและพึ่งมีโอกาสมาลองเปิดดูหลังตรวจคนไข้เสร็จแล้วก็นั่งแช่หน้าคอมมาจนถึงบัดนี้
ในที่สุดผมก็ตัดสินใจลองสมัครเว็บหาคู่เว็บนี้ อย่างที่คิดไว้ในใบสมัครมีช่องให้กรอกรายละเอียดของสาวที่ผมกำลังค้นหาเพื่อที่ทางระบบจะได้ทำการจำกัดวงให้ผมและเธอมาเจอกันซึ่งแน่นอนผมกรอกข้อมูลทุกอย่างให้ตรงกับดาวมากที่สุดเพื่อให้ระบบจับคู่ให้ผมกับดาวมาเจอกัน เมื่อสมัครเสร็จแล้วผมก็ log in เข้าไปดูว่าผมสามารถทำอะไรกับเว็บนี้ได้บ้างตามคาดมีรายชื่อบุคคลมีผมน่าจะสนใจมาเป็ list และแน่นอนดาวที่รักของผมก็เป็หนึ่งในนั้นผมกดเข้าไปที่หน้าของเธอ และอดที่จะกัดฟันไม่ได้เมื่อมีคนติดตามเธอเป็ร้อยสรุปนี่คือจำนวนคู่แข่งของผมเพิ่มขึ้นมามาก และที่สำคัญผมไม่รู้จักพวกเขาซักคนนี่สิแต่มันก็ไม่ใช่เื่น่าแปลกใจอะไรเพราะหมอสาวหน้าตาดีเชี่ยวชาญทางด้านโรคหลอดเือย่างดาวก็ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆซะที่ไหน และที่สำคัญหนึ่งในนี้จะนัดเจอดาวอีกสองอาทิตย์ที่ห้างใกล้ๆโรงพยาบาล
ผมมอง profile ดาวอย่างเหม่อลอยพักหนึ่งความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว ผมจึงรีบกลับไปที่หน้า profile ของตัวเองกดเลือกคนใน list ที่ขึ้นมาแบบส่งๆและส่งข้อความขอเดทไปโดยนัดสถานที่เดียวกันกับดาวอย่างน้อยมันก็เป็การสร้างข้ออ้างให้ผมไปสังเกตการณ์การเดทของดาวได้อย่างแเีครืดๆๆ เสียงโทรศัพท์สั่น ผมคว้าขึ้นมาปรากฎว่าเป็ข้อความจากดาวเอาหล่ะตอนนี้ผมคงต้องทำในสิ่งที่ผมทำได้ก่อนหล่ะนะ
............................................................................................................................................................................................
“งั้นเราลงก่อนนะ วันนี้ขอบใจมากเลยนะกฤษ” สาวผมดำว่าพลางหันมาส่งยิ้มให้คนขับก่อนจะก้าวลงจากรถไปทิ้งชายหนุ่มในรถได้แต่นั่งถอนหายใจ วันนี้ดาวชวนเขาไปกินข้าวเย็นเพื่อจะปรึกษาเื่ที่เธอต้องไปออกเดทอีกสองอาทิตย์ข้างหน้าท่าทางของเธอนั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและประหม่าอย่างเห็นได้ชัดจนคนที่ไปด้วยอดน้อยใจเล็กๆไม่ได้
หลังจากที่ดาวเดินเข้าบ้านไปแล้ว ผมก็ออกรถด้วยอารมณ์เซ็งจากที่พูดคุยกับเธอในวันนี้เหมือนดาวค่อนข้างที่จะสนใจในตัวของคนที่เธอจะไปพบทีเดียวก็แน่หล่ะหนุ่มโสดเ้าของกิจการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ที่โสดเพราะมัวแต่สร้างเนื้อสร้างตัวจากเด็กที่โตมาในสลัมและยุ่งเกินกว่าจะไปมองหาสาวๆที่ไหนเอาเข้าจริงแค่ profile ของเขาก็น่าสนใจกว่าเด็กพื้นฐานฐานะดีอย่างผมแต่สิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือดวงตาเหม่อลอยชวนฝันของดาวที่ปรากฎอยู่แทบจะตลอดที่เธอพูดถึงไอ้หมอนั่นถึงตรงนี้เท้าของผมก็เผลอเหยียบคันเร่งอย่างเต็มแรงและคงจะไม่เกิดอะไรขึ้นถ้าไม่ใช่ยัยผู้หญิงที่ทะเล่อทะล่าวิ่งออกมาจากซอยกลางดึกแบบนี้
เอี๊ยด!! เสียงเบรคดังลั่นซอย ร่างของชายคนหนึ่งที่โน้มไปข้างหน้าอย่างแรง พร้อมร่างของหญิงสาวที่ล้มลงข้างหน้ารถของเขา
“เฮ้ย!!”ผมร้องลั่น และรีบลงจากรถไปดูอาการของเธอ เธอเป็สาวร่างสูงผมยาวประบ่ารวบเป็หางม้าไปด้านหลังเท่าที่สแกนดูแล้วภายนอกเธอไม่มีแผลร้ายแรงอะไร และดูจากท่าล้มและท่าทางของเธอแล้วดูไม่น่ามีอาการกระดูกหักอะไรเพราะงั้นเมื่อดูโดยรวมแล้วหญิงสาวตรงหน้าเขาไม่น่าเป็อะไรมาก … แล้วมัวนั่งสำออยทำไม…
“มาวิ่งแบบนี้บนถนนตอนมืดๆ อยากไปยมโลกมากนักหรือไง” ผมว่าเสียงเรียบเธอเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสีหน้ายากจะบรรยายก่อนจะค่อยๆยันตัวขึ้นและมองหน้าผมอย่างหาเื่
“นี่คุณคนที่ขับรถไม่ดูตาม้าตาเรือจนเกือบจะขับรถชนคนอื่นอย่างคุณมีสิทธิมาพูดอย่างนี้ด้วยหรอ”เธอว่าพลางมองหน้าผมอย่างเอาเื่…ถ้ายังปากเก่งอย่างนี้ได้ ชัดเลยว่ายัยนี่ไม่เป็ไรมาก แต่ท่ายืนนั่น…
“แล้วใครใช้ให้มาวิ่งตอนดึกๆแบบนี้ไม่ทราบ”ผมถามกลับเสียงเรียบพลางเดินเข้าไปคุกเข่าและจับที่ข้อเท้าของเธอ
“โอ๊ย!!”ผู้หญิงคนนั้นร้องลั่น “ทำบ้าอะไรของคุณ” เธอโวย …ชัดเลยข้อเท้าพลิก…
“ขึ้นรถซะ”ผมว่าเรียบๆพลางยืดตัวขึ้น แต่เธอมีท่าทีสงสัยอย่างเห็นได้ชัดผมจึงถอนหายใจและอธิบายต่อ “ท่าทางคุณจะข้อเท้าพลิกเพราะงั้นผมจะไปส่งที่บ้าน”อีกครั้งที่เธอมีท่าทีลังเลแต่แล้วเธอก็เดินเป๋ๆมาเปิดประตูรถอีกข้างและจัดการลงไปนั่งเสร็จสรรพผมมองการกระทำของเธอและกรอกตาขึ้นฟ้าอย่างเหนื่อยใจ …วันนี้มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย…
54
