การประชุมสัมมนาอันแสนยาวนานและตึงเครียดจบลงใน่พักเบรกครึ่งวัน ภพในฐานะผู้ประสานงานหลักของบริษัทกุลีกุจอหันมาจัดเตรียมแฟ้มข้อมูลและออกคำสั่งกับแพรพิมพ์ด้วยน้ำเสียงเร่งร้อนโดยไม่ปรายสายตามองมายังใบหน้าเนียนที่พยายามเก็บความผิดปกติของเธอเลยแม้แต่น้อย
“พิมพ์ครับ เดี๋ยว่นี้ผมต้องพาทีมผู้ร่วมทุนและลูกค้าคนสำคัญขึ้นไปตรวจสอบรายละเอียดเอกสารและแก้ไขข้อตกลงสัญญาเพิ่มเติมที่ห้องสวีทชั้นบนก่อนนะ งานนี้น่าจะยาวไปถึง่บ่ายแก่ๆ เลยล่ะ พิมพ์ไปเดินเล่นหาของว่างรองท้องแถวล็อบบี้หรือจะกลับไปพักผ่อนรับลมที่วิลล่าก่อนได้เลยนะ ไม่ต้องคอยห่วงทางนี้”
“ค่ะภพ... พิมพ์จะไปพักค่ะ” พิมพ์รับคำแ่เบา พยายามฝืนส่งยิ้มบางเบาตอบรับสามีอย่างเป็ธรรมชาติที่สุดตามหน้ากากภรรยาแสนดี
เมื่อภพและกลุ่มผู้บริหารก้าวเดินห่างออกไปจนพ้นสายตา แพรพิมพ์รู้สึกราวกับเรี่ยวแรงทั้งหมดของเธอจะมลายหายไปในพริบตา ความเปียกชื้นแฉะฉ่ำและกระแสความซ่านสยิวที่เกิดขึ้นจากการถูกภัทร์ลวนลามรุกรานด้วยปลายเท้าใต้โต๊ะประชุมยาวเกือบชั่วโมงยังคงส่งผลให้หน้าขาและหัวเข่าสั่นเทาจนแทบก้าวเดินไม่ออก หญิงสาว้าเวลาล้างหน้าล้างตา จัดระเบียบเสื้อผ้าเดรสสีครีมที่ยับย่นเล็กน้อย และดึงสติสัมปชัญญะของตนเองกลับคืนมาจากไฟตัณหาที่ชู้รักรุ่นน้องเพิ่งจุดปะทุขึ้นมา
พิมพ์เดินเลี่ยงหนีความพลุกพล่านของบริเวณล็อบบี้และสวนอาหารหลัก ตรงไปยังห้องน้ำหญิงส่วนกลางของรีสอร์ท ซึ่งตั้งแยกตัวอย่างสงบเงียบอยู่ท่ามกลางดงต้นปาล์มพัดและไม้ดอกไม้ประดับร่มรื่นด้านข้างอาคารสัมมนา
ภายในห้องน้ำหรูหราบุด้วยหินอ่อนสีครีมสลับขาวนวลดูสะอาดตาและปราศจากผู้คนเนื่องจากแขกส่วนใหญ่ต่างกระจุกตัวกันอยู่ที่ห้องประชุมใหญ่และห้องรับประทานอาหาร แพรพิมพ์เดินตรงไปยังอ่างล้างมือหินอ่อน เปิดก๊อกน้ำเย็นจัดกวักขึ้นชโลมลูบไล้ใบหน้าเนียนเพื่อหวังดับความร้อนผ่าวบนพวงแก้ม เธอมองดูเงาสะท้อนของตนเองในบานกระจกเงาบานใหญ่ ดวงตาคู่สวยหวานฉ่ำเยิ้มและริมฝีปากอิ่มที่เผยอหอบหายใจน้อยๆ เผยพิรุธแห่งความเสน่หาราคะเด่นชัดจนเธอนึกตระหนกกลัว
แก๊ก... แกรก... คลิก!
จู่ๆ เสียงประตูใหญ่ทางเข้าห้องน้ำหญิงก็ปิดตัวลง พร้อมกับเสียงล็อกกลอนประตูด้านในอย่างแ่าและเงียบกริบ
แพรพิมพ์สะดุ้งสุดตัว รีบหันกลับไปมองต้นเสียงด้วยความตระหนกใสูงสุด หัวใจของสะใภ้สาวเต้นโครมครามด้วยความกลัวระคนหวาดหวั่น ร่างสูงโปร่งแกร่งกำยำของภัทร์ยืนพิงประตูไม้บานใหญ่ที่เขาเพิ่งลงกลอนล็อกสนิท ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติประดับรอยยิ้มพรายเ้าเล่ห์ปนประกายตาดุดันดิบเถื่อนอย่างเปิดเผย ดวงตาคมกริบของผู้ล่าจับจ้องมายังเรือนร่างอ้อนแอ้นของพี่สะใภ้เขม็งโดยไม่กะพริบตา
“ภัทร์! เข้ามาได้ยังไงคะ... นี่มันห้องน้ำหญิงนะ! ออกไปเดี๋ยวนี้นะคะ ถ้ามีใครเดินเข้ามาเห็นเข้า ทุกอย่างจะพังพินาศหมด!” พิมพ์พยายามทำเสียงเข้มตวาดกระซิบเตือนและผลักไสเขาอย่างหนักแน่น ทรงตัวถอยหลังจนสะโพกกลมกลึงเบียดชิดกับขอบอ่างล้างมือหินอ่อนเย็นเฉียบ
“ไม่มีใครเห็นหรอกครับพิมพ์... พี่ภพอยู่ชั้นบนกับลูกค้าอีกนาน และผมเอาป้าย 'ปิดปรับปรุงทำความสะอาด' แขวนไว้ที่หน้าประตูแล้วด้วย” ภัทร์เอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแ่เบาปนข่มขู่ ชายหนุ่มสืบเท้าเข้าหาเธอช้าๆ แผ่กลิ่นอายหนุ่มฉกรรจ์และพลังราคะคุกคาม “พี่เล่นตัวปากเก่งทำเป็เฉยชาใส่ผมต่อหน้าพี่ภพ... แต่ใต้โต๊ะเมื่อกี้ พี่เบียดขาตอดรัดปลายเท้าผมแน่นขนาดนั้น พี่คิดว่าผมจะทนมองพี่เฉยๆ ได้ยังไงกันครับ?”
“หยุดพูดจาบ้าๆ แบบนี้นะคะภัทร์! ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเป็พี่สะใภ้ของคุณ และเื่คืนนั้นมันคือความผิดบาปที่ต้องจบลงไปแล้ว!” พิมพ์เอ่ยปากทวงถามศีลธรรมอย่างหมดทางสู้
“พี่สะใภ้งั้นเหรอ? แล้วเมื่อคืนพี่สะใภ้คนสวยกอดรัดผมแน่นและครางชื่อผมทำไมล่ะครับ?” ภัทร์แสยะยิ้มร้าย ขยี้ปมความรู้สึกเจ็บช้ำที่ซ่อนลึกในอกของเธอ “แล้วไอ้สามีที่ดีของพี่ล่ะ... เมื่อคืนมันทิ้งพี่ให้อารมณ์ค้างนอนร้องไห้คนเดียวเพราะเลือกงานร้อยล้านนั่นไม่ใช่เหรอ? พี่จะซื่อสัตย์กับคนที่ปฏิเสธความ้าของพี่ไปเพื่ออะไรพิมพ์... ในเมื่อร่างกายของพี่มันกู่ร้องเรียกหาแต่ััจากผมอยู่ตอนนี้!”
คำพูดแทงใจดำของภัทร์สะท้อนย้ำเตือนความอ้างว้างและโดนละเลยเมินเฉยของภพเมื่อคืนอย่างเ็ปลึกซึ้ง แพรพิมพ์นิ่งงันตัวสั่นระริก ปล่อยให้น้ำตาคลอเบ้าด้วยความขัดแย้งสับสนสูงสุด ทว่าสายตาคมกริบของภัทร์ไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักจิตใจ ชายหนุ่มเข้าประชิดตัวร่างบางในพริบตา
ภัทร์รวบร่างอ้อนแอ้นของพิมพ์เข้าสู่อ้อมแขนหนา ดันแผ่นหลังบางของเธอแนบชิดติดกับผนังกระเบื้องหินอ่อนที่เย็นเฉียบด้านข้างก๊อกน้ำ ก้มลงบดจูบปิดปากกลีบปากอิ่มของพี่สะใภ้อย่างรวดเร็วและรุนแรงดุดัน รสจูบในครั้งนี้เร่งร้อนและเต็มไปด้วยแรงขับราคะอันบ้าคลั่ง ภัทร์สอดแทรกเรียวลิ้นร้อนชื้นเข้ากวาดชิมความหวานชื้นในปากของพิมพ์อย่างป่าเถื่อน พิมพ์กรีดร้องไม่ได้ เธอทำได้เพียงแค่เบียดกายตอบสนองและครางสยิวหวานในลำคอ โอบแขนรัดรอบไหล่หนาของเขาแน่นด้วยความรู้สึกพ่ายแพ้ต่อราคะต้องห้ามอย่างสิ้นเชิง
ฝ่ามือร้อนจัดของภัทร์เลิกชายกระโปรงเดรสสีครีมของพิมพ์ขึ้นไปกองไว้เหนือสะโพกกลมกลึงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้นิ้วดึงรั้งกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีเข้มหลุดพ้นจากข้อเท้าเรียวขาวและโยนทิ้งไปอย่างไร้ทิศทาง ปลายนิ้วหนาััเข้ากับร่องสวาทชื้นแฉะฉ่ำน้ำสวาทหวานที่หลั่งไหลเปียกนองอยู่ก่อนแล้วจากการเขี่ยเล้าโลมใต้โต๊ะประชุม ชายหนุ่มครางต่ำสะใจในลำคอเมื่อประจักษ์ชัดว่า ร่างกายของพี่สะใภ้แสนสวยพร้อมรับตัวตนของเขาอย่างที่สุดแล้ว
ภัทร์จัดการปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงทำงานของตนเองออกอย่างรวดเร็ว ควักเอาแกนกายใหญ่โตแข็งขึงร้อนจัดขยายตัวเต็มที่ออกมาชี้สู้แสงไฟสลัว ชายหนุ่มช้อนใต้ข้อพับขาเรียวบางทั้งสองข้างของพิมพ์ขึ้นมาอุ้มยกสะโพกมนพ้นพื้น ดันร่างเธอพิงตรึงติดผนังกระเบื้องหินอ่อนเย็นะเื ผิวเนื้อเนียนอุ่นร้อนของพิมพ์ตัดกับความเย็นเฉียบของผนังส่งผลให้เธอสะท้านตัวสั่นระริก สองขาเรียวรีบกอดเกี่ยวกระชับเอวสอบของน้องสามีไว้แ่าเพื่อพยุงตัว สองมือเกาะเกี่ยวรอบลำคอหนาของเขาไว้มั่นด้วยความหวาดเสียวล้มร่วง
ภัทร์จับความแข็งแกร่งร้อนจัดบดจี้เข้าหาช่องทางรักเปียกฉ่ำชื้น ก่อนจะกดสะโพกสวนกระแทกแทรกลึกเข้าไปในความอุ่นชื้นแฉะฉ่ำของเธอทันทีอย่างรวดเร็วและรุนแรงลึกซึ้งสุดตัว
“อ๊า!... ภัทร์!... อ๊ะ... อ๊ายยย!”
พิมพ์กรีดครวญครางเสียงสั่นระทึก รีบซบใบหน้าหวานลงกับซอกคอหนาของภัทร์ กัดไหล่แกร่งของเขาเบาๆ เพื่อสะกดกั้นเสียงครางสยิวชวนสั่นะเืไม่ให้ดังเล็ดลอดออกไปนอกห้องน้ำ ความลุ้นระทึกกลัวว่าจะมีใครเดินผ่านมาบวกกับความลึกซึ้งรุนแรงในท่วงท่าอุ้มยกพิงผนังสร้างความซ่านสยิวตื่นเต้นเสี่ยงตายจนเธอเสียวลึกสะท้านใจ
ภัทร์อุ้มยึดสะโพกกลมกลึงของพิมพ์ไว้แน่น ชายหนุ่มเร่งสะโพกขยับโยกกระแทกกระทั้นแกนกายใหญ่โตสวนลึกเข้าใส่ช่องทางรักของเธออย่างรวดเร็ว ถี่รัว และดุดัน แรงรักที่ส่งตรงเข้าสู่จุดกระสันส่วนลึกทำให้พิมพ์สะท้านแอ่นอกครางสั่นระริก สองคนขยับขับเคลื่อนไปพร้อมกันในพื้นที่จำกัด ลมหายใจหอบกระเส่าดังสะท้อนก้องในห้องน้ำกว้าง
ตึก... ตึก... ตึก...
จู่ๆ เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินผ่านทอดน่องเข้ามาใกล้หน้าประตูห้องน้ำหญิงด้านนอก แพรพิมพ์สะดุ้งตัวโยนด้วยความตื่นตระหนกสูงสุด ร่างกายท่อนล่างของเธอหดเกร็งตอดรัดแกนกายร้อนแกร่งของภัทร์แน่นดั่งกรงเหล็กบีบรัด ชายหนุ่มครางซีดออกมาด้วยความเสียวซ่านถึงทรวง เขาบดจูบปิดปากพิมพ์ทันทีเพื่อสะกดกลั้นเสียงของทั้งสองคน กายแกร่งยังคงขยับโยกเน้นๆ หนักๆ อยู่ในกายเธออย่างห้ามไม่อยู่ ความเสี่ยงและความกลัวปะปนกับราคะสร้างกระแสความสยิวพุ่งสูงขึ้นเป็ทวีคูณ
เสียงลูกบิดประตูหน้าห้องน้ำถูกขยับเขย่าก๊อกแก๊กจากคนภายนอก สองคนหยุดชะงักเกร็งสบตากันในความเงียบสลัว หัวใจของพิมพ์เต้นโครมครามจนเหมือนจะะเิออก ทว่าเพียงครู่เดียว เสียงเขย่าก็เงียบลงพร้อมเสียงฝีเท้าที่เดินจากไป คล้ายกับคนที่มาเห็นป้ายปิดทำความสะอาดแล้วยอมล่าถอย
“อืมมม... พิมพ์... เสียวหัวใจจะขาดอยู่แล้ว...” ภัทร์ครางแหบพร่าเมื่อความกดดันผ่านพ้น ชายหนุ่มเร่งสะโพกสอบกระแทกกระทั้นถี่ระรัว รวดเร็ว และรุนแรงสูงสุดทันที แรงกระแทกหนักหน่วงจนก้นงอนงามของพิมพ์บดชนผนังกระเบื้องหินอ่อนดังปึกๆ สะท้อนอารมณ์คลั่งรักของน้องสามีหนุ่มฉกรรจ์ที่แผดเผาร่างกายของเธอจนหลอมละลาย
“อ๊ะ... ภัทร์... แรงอีก... อ๊ะ... อ๊าาา... พิมพ์จะออกแล้ว... ภัทร์... อ๊ายยย!” พิมพ์ครางสะท้านหลุดพ้นจากหน้ากากพี่สะใภ้โดยสิ้นเชิง สองขากอดเกี่ยวรัดเอวสอบแน่นรับแรงรักป่าเถื่อนที่พุ่งทะยานสู่ขีดสุด
ภัทร์กระแทกสะโพกสอบถี่รัวเป็พายุพัดเข้าใส่ร่องรักตอดรัดแน่นเปียกฉ่ำ ชายหนุ่มกดสะโพกกระแทกเน้นลึกสุดความยาวค้างไว้พร้อมกับกระตุกกายปลดปล่อยกระแสธารรักร้อนผ่าวพุ่งพวยฉีดเข้าสู่จุดลึกสุดของพี่สะใภ้สาวอย่างรวดเร็ว พิมพ์หวีดครางแ่หวานตัวเกร็งสั่นสะท้านขึ้นสู่จุดสุดยอดของ์สวาทพร้อมกับเขา ร่างกายของทั้งคู่ชุ่มชื้นไปด้วยเหงื่ออุ่นท่ามกลางความเย็นของเครื่องปรับอากาศ
ภัทร์ค่อยๆ วางร่างบางของพิมพ์ลงยืนบนพื้นห้องน้ำอย่างทะนุถนอม ชายหนุ่มก้มลงจูบซับเหงื่อบนหน้าผากมนของเธอเบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความรักคลั่งไคล้และสิทธิ์โดยสมบูรณ์ ชายหนุ่มเอื้อมมือช่วยจัดแต่งเสื้อผ้าเดรสสีครีมของพิมพ์ให้เข้าที่ และช่วยซับทำความสะอาดคราบรักอุ่นที่ไหลเปรอะขาเรียวอย่างใส่ใจ
แพรพิมพ์รีบจัดแต่งทรงผม ล้างหน้าล้างตาเพื่อกลบเกลื่อนรอยพิศวาสตื่นเต้นเสี่ยงตายนี้ให้มิดชิดที่สุด ก่อนจะรีบเปิดประตูย่องออกจากห้องน้ำกลับไปสมทบกับภพอย่างเงียบกริบ ทิ้งรอยสวาทเร่าร้อนเสี่ยงภัยในห้องน้ำหรูริมทะเลปราณบุรีให้สลักลึกในก้นบึ้งของหัวใจสะใภ้สาว... โดยไม่มีวันลบเลือนได้อีกต่อไป
หลังจากแพรพิมพ์ก้าวเดินกลับขึ้นไปสมทบกับภพที่ล็อบบี้ ร่างบางพยายามกลบเกลื่อนลมหายใจที่สั่นสะท้านและใบหน้าที่ยังขึ้นสีระเรื่อของเธออย่างสุดชีวิต ภพหันมามองเธอชั่วครู่พลางส่งรอยยิ้มบางๆ ที่แสดงถึงความพอใจโดยไม่รับรู้เลยว่า รอยจูบร้อนระอุและััเปียกชื้นของภัทร์เพิ่งจะซึมซาบอยู่ทั่วร่างของภรรยาหมาดๆ
“พิมพ์ครับ... รอนานไหม พอดีเอกสารคุยรายละเอียดส่วนเพิ่มเสร็จเร็วกว่าที่คิดล่ะ” ภพเอ่ยพลางปัดมือจัดเน็คไท “เดี๋ยวบ่ายนี้เราไปเดินเล่นและนั่งคาเฟ่หาเครื่องดื่มเย็นๆ ทานกันก่อนนะ ภัทร์เพิ่งเคลียร์คิวและจองที่นั่งให้เราแล้วล่ะ”
“ค่ะภพ...” พิมพ์รับคำแ่เบา ในขณะที่ดวงตาของเธอชำเลืองไปเห็นร่างสูงสง่าของภัทร์ที่กำลังเดินตามหลังภพมา ชายหนุ่มรุ่นน้องส่งสายตารักใคร่คมกริบคู่เดิมที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างสูงสุดตรงมายังเธอ ประหนึ่งจะย้ำเตือนว่าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ภายใต้หน้ากากแบบใด หรือท่ามกลางสถานการณ์ใด... ร่างกายและดวงใจของเธอก็ได้ตกเป็สมบัติลักลอบของเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว
และพายุพิศวาทนี้... ก็เพิ่งจะเริ่มต้นตั้งเค้าอย่างรุนแรงเหนือผืนทะเลปราณบุรีเท่านั้น!