‘ 3 ปีที่แล้ว’
เสียงเชียร์ดังกึกก้องไปทั่วสนามแข่งรถ ผู้คนมากมายต่างมารวมตัวกันเพื่อทำในสิ่งที่ชอบ หนึ่งในนั้น คือ ‘ซีนาย หรือนาย ที่เพื่อนๆเขาเรียก เขาหลงไหลในการแข่งรถมาก ถึงกับสร้างสนามแข่งรถเพื่อทำตามความชอบของตัวเองและมันก็ดันไปได้ดีผู้คนมากมายเริ่มทยอยหลั่งไหลมาที่สนามของเขาจนเป็ที่รู้จัก แถมความหล่อและโปรไฟล์ของเขาที่ไม่ธรรมดาเลยทำให้เป็ที่หมายปองของสาวๆ ด้วยบุคลิกแบดบอยของเขา รอยสักที่กราวใจ มองไปทางไหนก็ดูดีไปหมด
“บรื้นๆๆ” นายเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์คันโปรดเสียงดังเพื่อพร้อมในการแข่งครั้งนี้
“กูอยากเจอมึงมานานแล้วไอ้นาย 2 ล้านกูไม่พลาดแน่” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็คู่แข่งของนายเปิดกระจกตรงหมวกนิรภัยแล้วะโใส่นาย
“ถ้ามึงมั่นใจ มึงก็ชนะกูให้ได้สิ” นายยิ้มมุมปากให้แล้วปิดกระจกหมวกใส่หน้าชายหนุ่มคนนั้น แล้วมองตรงไปข้างหน้า เพื่อล็อคเป้าหมายในการเอาชัยชนะครั้งนี้
“ปัง……..” เสียงสัญญาณดังขึ้นเป็สัญญาณให้ผู้เข้าแข่งขันออกตัว หลังจากได้ยินสัญญาณ นายก็บิดคันเร่งแล้วออกตัวทันที
ผู้คนในสนามต่างส่งเสียงเชียร์ออกมาเสียงดัง บ้างก็พนัน บ้างก็มาเพราะความชอบ หรือมาเพราะชื่นชอบในตัวนักแข่งที่มีฝีมือ นายแล้วนักแข่งอีกหลายคนกำลังแข่งขันกันอย่างดุเดือดใช้เวลาสักพัก และก็เป็ไปตามคาด นายทิ้งห่างจากนักแข่งคนอื่น วิ่งเข้าเส้นชัยไปแบบชิวๆ ส่งผลให้ผู้คนในสนามต่างกรีดร้องเสียงดังกว่าเดิม
“นี่ของมึง”ชายคนที่เข้าร่วมแข่งขันคนเดิมโยนเงิน 2 ล้านให้กับนาย
“ขอบใจมาก ว่างๆมึงเจอกับกูได้อีกนะ ไอ้คีย์สนามกูยินดีต้อนรับคนใจๆแบบมึง” นายตอบกลับไป
“มึงได้เจอกูแน่ วันนี้กูต้องกลับละ ว่างๆเจอกูอีกแน่”คีย์ตบบ่านายเบาๆแล้วเดินออกไป
“เฮ้ เพื่อน วันนี้ได้กินเหล้าฟรีอีกแล้วว่ะ ฮ่าๆ"ทันทีที่นายเปิดประตูเข้าไป ธามก็เอ่ยทักเขาขึ้นมาทันที
“มึงก็กินฟรีอยู่แล้วมั้ย วันนี้กูได้มา 2 ล้าน” นายชูเงินให้ธามดู
“เจ๋ง ตีหรี่กันป่ะ” ธามวิ่งมากอดคอนาย นายเบือนหน้าธามออก
“ไหนใครมันบอกกูว่าจะเดินหน้าจีบน้องเอมมี่ ยังไม่ทันไรออกลายสะละ” นายส่ายหัว
“เอาน่า ตอนนี้กูก็จีบน้องเขาอยู่ แต่คนเรามันก็มีมั้งป่าวว่ะ กูไม่ใช่พระนะเว้ย”
“เออๆ เจอกันที่เดิม” นายยักคิ้วให้ธาม
“ต้องอย่างงั้นครับเพื่อนรัก” ธามตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดี
นายเดินมานั้งฝั่งตรงข้ามเพื่อทอดสายตามองไปยังสนามของเขาที่มีการแข่งขันอยู่ สายตาของเขาไปสะดุดที่เด็กสาวคนนึ่งกำลังยืนขายเบียร์อยู่ในบู๊ทของสนามเขาอย่างสนใจ
‘ซีนาย’
สวัสดีครับ ผมจะไม่แนะนำตัวอะไรให้มากเพราะชื่อผมมันไปโผล่ในชีวิตรักของเพื่อนๆผมอยู่แล้ว
ผมชื่อ ซีนาย หรือจะเรียก นาย เฉยๆก็ได้ ไม่ได้ซีเรียสขนาดนั้นผมมีพี่สาวหนึ่งคนชื่อ ซานีน บ้านผมทำธุรกิจ โรงแรมและคอนโดหลายแห่งในประเทศ ควบคู่ไปกับ อหังหาริมทรัพย์ ร้านอาหาร และมีเกาะส่วนตัวอีกหลายเกาะ บางเกาะก็เปิดเป็ที่ท่องเที่ยว บางเกาะก็เก็บเอาไว้เพื่อความเป็ส่วนตัว ความรวยก็คงไม่ต้องพูดถึง ไม่ต้องทำงานทั้งชีวิตนี้ผมก็อยู่ได้ ธุรกิจของผมเองก็มีมากมาย ทั้งผับ ทั้งสนามแข่ง เป็ธุรกิจสีเทา แต่ไม่ใช่สีดำ อีกข้อ ข้อนี้สำคัญ และผมจะกระซิบให้ก็ได้ ว่า สูญรวมนิสัยของเพื่อนๆผมทั้งหมด มันรวมอยู่ที่ในตัวผมคนเดียวครับ หึ แต่ก็ชั่งมันเถอะ ตอนนี้ผมมีอะไรน่าสนใจมากกว่าประวิติชีวิตผมแล้ว
ตอนนี้ผมละสายตาจากน้องคนนั้นไม่ได้เลย เธอน่ารักมาก ถักเปียสองข้างใส่ชุดยูนิฟอร์มของสนามผมที่เผยให้เห็นหน้าอกขาวที่ล้นออกมา แถมตัวยังขาวแสบตาผมมาเลย แค่ผมมองระยะไกลก็รู้แล้วว่าเธอน่าสนใจ ทำไมผมถึงไม่เคยเจอเธอมาก่อน ไม่ได้ล่ะ ผมต้องไปดูหน้าเธอใกล้ๆหน่อยเผื่อถูกใจจะได้หิ้วกลับ
“มึงจะไปไหน” เสียงไอ้ธามถามผม
“กูจะไปหาอะไรทำสักหน่อย เจอกันเวลาเดิม”ผมยืนขึ้นเต็มความสูง แล้วเดินออกจากห้องไปยังจุดหมายที่ผมต้องไป
“น้องเฌอครับ เบียร์ 3 กระป๋อง แถมเบอร์ด้วยได้ไหมครับ” ผมเดินเข้ามาจนถึงที่ที่เธออยู่ ก็ได้ยินเสียงที่มันขัดหูลอยมา
“ไม่ได้ค่ะ ถ้าอยากได้พี่ๆต้องเหมาให้หมดนะคะเเล้วเฌอจะให้” เธอคนน่ารักของผมพูดขึ้น ให้ตายเถอะ ขนาดมองไกลๆว่าน่ารักแช้ว พอมามองใกล้ โคตรน่ารักเลย ตัวเล็กๆน่าทะนุทะนอมถูกใจผมสุดๆ
“โห น้องเฌออ่ะ ไว้วันหลังพี่มาเหมาก็ได้ ตอนนี้ขอ 3 กระป๋องก่อน” ไอ้หนุ่มคนนั้นยิ้มแห้งให้เธอ
“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” เธอพูดจบก็กันกลับไปหยิบของมาให้ จนมันสองคนเดินออกไป ผมก็รีบเข้าไปแทรก
“รับอะไรดีคะ” เธอเอียงคอถามผมด้วยดวงตากลมโต ปากนิดๆของเธอเวลาขยับผมแทบอยากจะจับมาจูบเลย
“ฉันเหมาหมด เพื่อแลกกับเบอร์ของเธอ” ผมตอบออกไปเสียงเรียบ จนผู้คนข้างๆต่างก็ร้องออกมาเพราะเสียดายหรืออะไรผมก็ไม่แน่ใจก็ผมจะเอาใครจะทำไม
“เหมาหมดนี่เลยหรอคะ” เธอทำหน้าสงสัย น่ารัก ชะมัด
“ใช่” ผมเอามือล้วงกระเป๋าตอบนิ่งๆกลับไป
“ค่ะๆ สักครู่นะคะ” เธอดูใแล้วรีบไปช่วยเพื่อนๆของเธอจัดการเบียร์ทั้งหมดที่อยู่ในตู้ ใส่ถุงมาให้ผม
“เอาของพวกนี้ไปส่งที่ห้อง D ฉันจะรอจ่ายเงินอยู่ที่นั่น” ผมพูดจบก็เดินออกมา เสร็จผมล่ะยัยตัวเล็ก
ผมขึ้นมารอเธอที่ห้องได้ไม่ถึง15 นาที ก็มีเสียงประตูห้องเคาะขึ้น
“เข้ามา” ผมะโออกไป
“ขอโทษนะคะที่มาช้า พอดีเฌอรอให้เพื่อนๆมาช่วยขนค่ะ” คนตัวเล็กของผมโผล่หน้ามา แล้วยิ้มตาหยีเหมือนตัวเองกำลังทำความผิด ใจสั่นเป็บ้า
“ไม่เป็ไร เธอเข้ามาสิ เอาวางไว้ที่โต๊ะตรงนั่น” ผมชี้ไปที่โต๊ะตัวใหญ่ เธอพยักหน้าหงึกๆ แล้วรีบเอาถุงทั้งหมด 6 ถุง ที่มีเบียร์ไม่ต่ำกว่า 100 กระป๋อง วางเอาไว้พร้อมเพื่อนๆของเธอ
“ทั้งหมด 15,560 บาทค่ะ” เธอเดินเข้ามายื่นบิลให้ผม ตัวหอมชิบหายจับฟาดเลยดีมั้ยว่ะ
“พี่คะ…พี่”ผมสะบัดความคิดทิ้งเมื่อได้ยินเสียงเล็กๆของเธอเรียก
“พวกเธอออกไปก่อน เหลือเธอเอาไว้รอเงิน ฉันลืมพกเงินสดมากำลังให้ลูกน้องไปกด”
“เฌอหรอคะ” เธอชี้มาที่หน้าตัวเอง ผมพยักหน้ากลับไป จากนั้นพนักงานคนอื่นก็ทยอยกันออกไป เหลือแค่ผมกับเธอที่อยู่ด้วยกันสองคน
“นั่งก่อนสิ” ผมผายมือให้เธอนั่งข้างๆผม
“อ้อ ค่ะ” เธอก็นั่งตามที่ผมบอก
“ไหนล่ะเบอร์ของเธอ”
“พี่จะเอาเบอร์ของเฌอจริงๆหรอคะ เฌอแค่พูดเล่นกับพี่คนนั้นเอง”
“แต่ฉันไม่เคยพูดเล่น ในเมื่อฉันเหมามาแล้ว เธอก็ต้องแลกด้วยเบอร์ของเธอไม่อย่างงั้นจะไปคอมเพนเธอว่าเธอทำงานไม่ดี”
“พี่?” เธอหันหน้ามาทำหน้าไม่พอใจผม ก่อนจะแบมือขออะไรสักอย่างจากผม
“เฌอไม่ได้เอาโทรศัพท์มา แถมปากกาก็ไม่ได้ติดมา เอาปากกามาสิคะเฌอจะเขียนให้” ผมคว้าปากกาให้เธอ เหมือนเธอกำลังมองอะไรบางอย่าง
“ไหนกระดาษล่ะคะ ไม่มีแล้วเฌอจะเขียนยังไง”
“เขียนลงที่แขนฉันสิ” ผมยื่นแขนที่เต็มไปด้วยรอยสักไปวางไว้ที่หน้าตักของเธอจนเธอดูใเล็กน้อย
“กะ…ก็ได้ค่ะ” เธอตอบอย่างตะกุกตะกัก แล้วเอามือนุ่มๆของเธอจับที่แขนของผมแล้วค่อยๆเขียนเบอร์ของเธอลงไปที่แขนของผมอย่างเบามือ
“เสร็จแล้วค่ะ แล้วเมื่อไหร่เฌอจะได้เงินคะ นี่จะหมดเวลางานของเฌอแล้ว เฌอต้องไปทำงานที่อื่นต่อนะ” เธอวางปากกาลงแล้วค่อยๆยกแขนผมออกจากตักของเธอ
“ฉันลืมบอกเธอไป ว่าเมื่อกี้ลูกน้อง ฉันมันไปจ่ายให้เรียร้อยแล้ว เธอกลับไปได้ละ”
“เอ้า!! แล้วจะให้เฌอรอเพื่ออะไรเนี่ย” เธอขึ้นเสียงเล็กน้อยแล้วลุกขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ แล้วเดินออกไปทันที
ผมจ้องมองไปที่เบอร์ของเธอ ก่อนจะกดเบอร์โทรหา มิว ผู้จัดการสนามแข่งเพื่อขอประวัติเธอ
“หึ ฉันเริ่มสนใจเธอแล้วสิ” ผมมองแขนของผมอยู่นานก่อนจะคิดอะไรออกมาได้ ก็รีบโทรเรียกไอ้ไฟให้ขึ้นมาหาผมที่ห้องตอนนี้เลย
2K
