บ้านของสวี่จือจือตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านซ่างสุ่ยไม่ไกลกันนักก็คือศาลเ้าประจำหมู่บ้าน
แต่ใน่ที่ทำลายสิ่งเก่าๆศาลเ้าได้ถูกทุบทำลายจนเละเทะ ปัจจุบันใช้เป็ที่พักของพวกนักโทษที่ถูกส่งตัวมาใช้แรงงาน
การกลับมาของลู่จิ่งซานในครั้งนี้ภายนอกเหมือนเป็การกลับมาเยี่ยมญาติ แต่จริงๆ แล้วเขามีภารกิจลับ ภารกิจนั้นคือการพยายามเข้าใกล้และช่วยเหลือครอบครัวสี่คนที่อาศัยอยู่ในศาลเ้าเก่า
เขาเดินทางมาถึงหมู่บ้านซ่างสุ่ยใน่กลางดึกของเมื่อวานตอนแรกตั้งใจจะติดต่อคนที่ศาลเ้าเก่าั้แ่ฟ้ายังไม่สางแต่ก็ไม่คิดว่าจะเห็นหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งร้องไห้ไปทางริมแม่น้ำเสียก่อน
ลู่จิ่งซานกลัวว่าจะเกิดเื่ก็เลยตามไปดู
และก็เป็จริงตามคาดเขาก็เห็นเด็กสาวคนนั้นะโลงน้ำโดยไม่ลังเล เขาจึงรีบช่วยเธอขึ้นมา
เด็กสาวคนนั้นสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นใบหน้าและหูของเขาแดงก่ำและกระอักกระอ่วนใจจึงรีบเอาเสื้อนอกที่ถอดออกก่อนลงน้ำมาห่อตัวให้เธอ แล้วพาเธอไปส่งที่บ้าน
จากนั้นเขาก็รีบไปที่ศาลเ้าเก่า
เมื่อได้พบกับคนที่ศาลเ้าเก่าและจัดการธุระต่างๆเสร็จ ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว
เสียงทะเลาะกันดังมาจากบ้านตระกูลสวี่ไม่ไกลนักหูของเขาไวต่อเสียง จึงได้ยินเื่ราวบ้างเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจ และก็ไม่ได้คิดว่าจะเกี่ยวข้องอะไรกับตัวเอง
ก่อนที่ลู่จิ่งซานจะไปเป็ทหารเขาก็เป็ที่หนึ่งในหมู่บ้านอยู่แล้ว แต่หลังจากที่ได้เป็ทหารเขาก็ยิ่งมีใบหน้าที่เ็าและมีออร่าที่น่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น จนทำให้เด็กหนุ่มในหมู่บ้านรู้สึกกลัวเขาอย่างไม่มีเหตุผล
เมื่อเห็นเขารีบเดินเข้าไปในหมู่บ้านั้แ่เช้าเด็กหนุ่มหลายคนก็แอบมองเขา เมื่อเขาหันไปมอง คนเ่าั้ก็กลัวจนหัวหดแล้วรีบวิ่งหนีไป
ตอนแรกลู่จิ่งซานก็ไม่ได้สนใจอะไรแต่เมื่อเจอแบบนี้หลายครั้งเข้า เขาก็หน้าดำคล้ำ รีบคว้าตัวเด็กหนุ่มที่ชื่อโก่วต้าน[1]ไว้“บอกมา ทำไมต้องแอบมอง?”
“เปล่า...เปล่าสักหน่อย!” โก่วต้านถูกจับไว้ก็ประหม่าแทบตาย
“หืม?” ดวงตาคมกริบของลู่จิ่งซานหรี่ลงเล็กน้อยจนทำให้โก่วต้านเกือบจะปัสสาวะราด เขาสั่นเทาพลางพูด “ก็แค่...พวกเราสงสัยว่าวันนี้พี่จะแต่งงาน ทำไมถึงเพิ่งกลับมา?”
ถึงแม้ว่างานแต่งงานของพวกเขาที่นี่จะจัดขึ้นใน่เย็นแต่ก็จะต้องไปรับตัวเ้าสาวกันั้แ่เช้า
“แต่งงาน?” ทำไมเขาถึงไม่รู้เื่?
“ใช่แล้ว” โก่วต้านรีบเอาใจเขา “เป็คุณย่าสามหาภรรยาให้พี่ โจวเป่าเฉิงเพิ่งไปรับตัวเ้าสาวมาแทนเมื่อกี้นี้เอง”
“เดิมทีจะให้เ้าสาวอุ้มไก่ตัวผู้ไปกราบไหว้ฟ้าดิน แต่เ้าสาวไม่ยอม”
“พี่สามรีบกลับไปเถอะ บางทีอาจจะทันให้โจวเป่าเฉิงไม่ต้องไปรับตัวเ้าสาวแทนก็ได้”โก่วต้านยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้นถึงแม้ว่าเขาจะกลัวลู่จิ่งซานมาั้แ่เด็ก แต่เขาก็เกลียดไอ้สารเลวโจวเป่าเฉิงนั่นมากกว่า
ถ้าโจวเป่าเฉิงไปรับเ้าสาวแทนลู่จิ่งซานนั่นก็เท่ากับว่าเขาต้องถูกโจวเป่าเฉิงกดขี่ไปทั้งชีวิต?
เมื่อคิดถึงตรงนี้โก่วต้านก็ไม่กลัวอีกต่อไป ถึงกับเร่งให้ลู่จิ่งซาน “รีบๆ หน่อยสิ”
ลู่จิ่งซานมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉยโก่วต้านที่กำลังตื่นเต้นก็พลันเงียบลง
โอ้โหวันนี้เขาไม่ได้กินดีหมีหัวใจเสือจนไม่ได้ชื่อโก่วต้านแล้วใช่ไหม? ถึงได้กล้าพูดกับจอมมารลู่แบบนี้ แถมยังกล้าออกคำสั่งด้วย?
และสิ่งที่ทำให้เขายิ่งใก็คือเขาไม่โดนต่อย! ลู่จิ่งซานปล่อยเขาแล้วก็เดินไปเลย!
เพียงแต่สีหน้าของอีกฝ่ายน่ากลัวราวกับว่าจะมีใครซวยเสียแล้ว?
ใครจะรู้ว่าเมื่อเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าวจอมมารก็หันกลับมาทางพวกเขาอีกครั้ง เด็กหนุ่มหลายคนใจนเกือบจะปัสสาวะราดโดยเฉพาะโก่วต้าน
เขาว่าแล้วจอมมารจะปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ ได้ยังไง?
“บ้านไหน?” ลู่จิ่งซานก้าวเท้าใหญ่ๆ มาอยู่ตรงหน้าโก่วต้านแล้วถามด้วยดวงตาหงส์เ็า
“อะไรเหรอ?” โก่วต้านรู้สึกงุนงง
“รับตัวเ้าสาวจากบ้านไหน?” ลู่จิ่งซานพูดซ้ำอีกครั้งพร้อมกับเพิ่มคำพูดอีกเล็กน้อย
“ผม...ผมรู้” โก่วต้านรีบตอบ “ก็...ก็บ้านตระกูลสวี่ที่หมู่บ้านซ่างสุ่ยที่อยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน ไม่ไกลจากศาลเ้าเก่านัก”
ไม่ไกลจากศาลเ้าเก่า?
ลู่จิ่งซานขมวดคิ้ว“นำทาง”
โก่วต้าน“พี่สาม พี่...ไม่กลับบ้านเหรอ?”
ลู่จิ่งซานจ้องเขาด้วยสายตาคมกริบ
โก่วต้านใจสั่นสะท้านแต่ก็ตื่นเต้นยิ่งกว่า “ไป พี่สาม ผมจะพาพี่ไป”
ถึงกับอดใจรอไม่ไหวแล้ว
ยังไงซะเขาต้องไม่ปล่อยให้โจวเป่าเฉิงรับตัวคนไปจริงๆไม่งั้น หมอนั่นก็คงได้ใจจนลอยขึ้นฟ้าไปแล้วแน่ๆ
ถึงแม้ว่าเขาจะเลวแต่ก็ไม่เหมือนกับโจวเป่าเฉิงที่ทำตัวเหลวแหลก ใช้บารมีของบ้านตระกูลลู่ไปลวนลามเด็กสาวและหญิงหม้ายในหมู่บ้าน
ั้แ่ที่โจวเป่าเฉิงมาอยู่ที่หมู่บ้านผานสือเขาก็ไม่ถูกกับโจวเป่าเฉิงเลย และไม่ชอบที่เห็นอีกฝ่ายทำตัวหลงระเริง การที่ปล่อยให้อีกฝ่ายไปรับตัวเ้าสาวแทนลู่จิ่งซานโก่วต้านก็รู้สึกขยะแขยงขึ้นมาเอง
ตอนแรกโก่วต้านก็ยังรู้สึกหงอๆอยู่ แต่เมื่อเห็นว่าลู่จิ่งซานก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเขาก็เหมือนกับเปิดสวิตช์ร่ายยาวเื่ที่บ้านตระกูลลู่สู่ขอภรรยาให้เขาราวกับน้ำไหลไฟดับทั้งเื่ที่ควรพูดและไม่ควรพูด
“ก็ไม่รู้ว่าคุณย่าสามคิดอะไรถึงได้หาคนจากบ้านนั้นให้พี่” โก่วต้านเบ้ปาก
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบศีรษะของเขาก็โดนตบไปหนึ่งที โก่วต้านรีบหดคอด้วยความกลัว
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณย่าสามปกป้องลู่จิ่งซานคงจะไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้ว คนที่ลู่จิ่งซานเคารพมากที่สุดในชีวิตก็คือคุณย่าสามแต่อีกฝ่ายกลับกล้าพูดไม่ดีถึงคุณย่า
แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดผิดสักหน่อยบ้านของป้าสะใภ้เขาอยู่ที่หมู่บ้านซ่างสุ่ย เื่แย่ๆ ของบ้านตระกูลสวี่คนรอง เขาก็ได้ยินแม่ของเขาบ่นให้ฟังไม่น้อย
“นายว่า” ลู่จิ่งซานหรี่ตาลง “ลูกสาวคนรองของบ้านตระกูลสวี่โดนรังแกเป็ประจำเหรอ?”
โดยไม่รู้ตัวเขาก็คิดถึงหญิงสาวที่เขาช่วยเมื่อเช้านี้ ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองได้เห็นส่วนที่ไม่ควรเห็นของหญิงสาวคนนั้นไปเกือบหมดแล้วดังนั้นการกลับบ้านครั้งนี้เขาก็จะบอกคุณย่าให้ไปสืบดูว่าหญิงสาวคนนั้นเป็ใครแล้วจะไปสู่ขอ แต่ไม่คิดว่าเขากับคุณย่าจะมีความคิดตรงกันขนาดนี้
ใบหน้าของลู่จิ่งซานแดงเรื่อขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
“พี่สาม ทำไมพี่หน้าแดงล่ะ?” โก่วต้านถามด้วยความสงสัย
“ไม่มีอะไร เล่าต่อสิ” ลู่จิ่งซานพูดด้วยน้ำเสียงเ็า
“นั่นก็เป็แค่กระสอบทราย ได้ยินมาว่าดวงแข็งมาก เกิดมาเอาเท้าลงทำให้แม่ของตัวเองเกือบตายก็เลยไม่เป็ที่รักของแม่ ทำอะไรไม่ถูกใจก็โดนทุบตีั้แ่สี่ห้าขวบก็ต้องทำอาหาร ซักผ้า ทำงาน ตอนนี้ได้คะแนนแรงงานเยอะกว่าผู้ชายด้วยซ้ำ”
จุ๊ๆ...แขนขาเล็กๆแบบนั้น แต่แรงเยอะอย่างไม่น่าเชื่อ
ไม่รู้ว่าคุณย่าสามเห็นอะไรในตัวคนขี้ขลาดแบบนั้น?
ถึงแม้ว่าพี่สามจะมีชื่อเสียงในเื่‘ดวงกินภรรยา’ แต่ก็ยังมีคนอยากแต่งงานกับเขาเยอะแยะไป
ไม่เป็ที่รักของแม่เหรอ?
ไม่รู้ว่าลู่จิ่งซานคิดอะไรอยู่ริมฝีปากของเขาเม้มเล็กน้อย
โก่วต้านพลันรู้สึกหนาวขึ้นมา
เขาพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า?
“เธอหมายความว่ายังไง?” ยังไม่ทันเดินไปถึงหน้าบ้านตระกูลสวี่เขาก็เห็นผู้คนมากมายกำลังมุงดูอะไรบางอย่างอยู่ส่วนเสียงของโจวเป่าเฉิงก็ดังมาจากตรงนั้น “ทำไมฉันถึงไม่คู่ควร?เธอพูดให้ชัดๆ หน่อยซิ”
โจวเป่าเฉิงโกรธจนหน้าแดงคอแดงไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าพูดกับเขาแบบนี้มาก่อนเขายกนิ้วชี้สวี่จือจือที่ยืนอยู่ในลานบ้าน แล้วพูดว่า “ผู้หญิงอย่างเธอ ไว้หน้าแล้วยังไง อย่าคิดว่าได้แต่งเข้าบ้านเราแล้วจะมาทำกร่างได้ วันนี้ฉันได้ฉันมารับตัวเ้าสาว เธอก็ควรรู้จักไว้หน้าฉันหน่อย ไม่งั้นเธอก็ไปแต่งกับไก่ตัวผู้แล้วกัน!”
“ผู้หญิงอย่างเธอ ฉันจะบอกอะไรให้นะ เธอรอจิ่งซานกลับมา...”
“กลับมาแล้วยังไงล่ะ?”
.............................
[1] โก่วต้าน หมายถึง ไข่หมา
6K
