หนึ่งเดือนต่อมา
องค์รัชทายาททรงงานอยู่อย่างขะมักเขม้น สักพักทหารองค์รักษ์ก็เข้ามารายงาน
“มีนางในมาขอเข้าเฝ้าพะย่ะค่ะ”
“ให้เข้ามาได้” องค์รัชทายาทตรัส
“หม่อมฉัน หลงเอ๋อ ถวายบังคมเพคะ” หลงเอ๋อทำความเคารพ
“เ้ามีอะไรก็ว่ามา” องค์รัชทายาทตรัส
“หม่อมฉันมีเื่เกี่ยวกับพระชายาจะรายงานเพคะ ไม่รู้ว่าหม่อมฉันควรจะบอกพระองค์ดีหรือไม่” หลงเอ๋อทำท่าลังเล
“เ้าว่ามาเถอะ” องค์รัชทายาทตรัส
“ใน่ที่หม่อมฉันดูแลปรนนิบัติพระชายา หม่อมฉันได้แอบเห็นเทพวายุเข้าออกตำหนักพระชายาเป็ว่าเล่นเพคะ” หลงเอ๋อกล่าว
“แล้วยังไงอีก” องค์รัชทายาทขมวดคิ้วเพราะเขาก็เคยได้ยินมาก่อนว่าเทพวายุเคยเป็คนรักเก่าของเทพหงอัคคี
“เทพวายุมักจะมาตำหนักใน่ที่องค์รัชทายาทไม่ได้ไปหาพระชายาเพคะ และตอนนี้ก็เช่นเดียวกัน เทพวายุกำลังเข้าไปพบพระชายาอีก หม่อมฉันทนไม่ไหวจริงๆ เลยรีบเข้ามารายงานพระองค์” หลงเอ๋อกล่าว
“งั้นพวกเรารีบไปกันเถอะ ข้าจะเดินไปดูให้เห็นกับตาว่านางนอกใจข้าจริงหรือไม่” องค์รัชทายาทมีสีหน้ากริ้วมากอย่างชัดเจน
*******************************************
ณ ตำหนักพระชายาหงลี่
หงลี่เดินไปคุมงานนางใน เพื่อให้พวกนางทำงานให้เป็ระเบียบและเรียบร้อย สักพักก็เดินเข้าไปในห้องบรรทม ก็เริ่มรู้สึกว่าภายในห้องมีอะไรผิดปกติ
“เ้าเป็ใครน่ะ เข้ามาในห้องนี้ทำไม” หงลี่กล่าว
“เ้าจำข้าไม่ได้หรือ เทพหงอัคคี”
“เทพวายุ เ้ามาที่นี่ได้ยังไง และอีกอย่าง นี่เป็ห้องส่วนตัวของข้า เ้าไม่สมควรเข้ามาที่นี่” พระชายาตรัส
“ข้าคิดถึงเ้ามากเลยนะ” เทพวายุกำลังเดินเข้าไป แต่พระชายารีบเดินถอยหลังทันที
“เ้าไม่ใช่เทพวายุ เ้าเป็ใครกันแน่” พระชายาตรัส
“ทำไมจะไม่ใช่ล่ะ เ้ากับข้าเป็คนรักกันมาก่อนนี่”
“หึ หึ นั่นเป็แค่ข่าวลือ ความจริงข้ากับเทพวายุไม่ถูกกัน เ้าเป็ใครกันแน่ และ้าอะไร” พระชายาทรงทราบว่าชายผู้นี้ไม่ใช่เทพวายุตัวจริง
อยู่ดีๆ เทพวายุก็พยายามจ้องตาพระชายา จนนางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเสี่ยวหงในร่างหนานยี่อาจโดนสะกดจิต แล้วเผลอไปมีอะไรกับจอมมารตัวปลอม หงลี่เลยรีบตั้งสติแล้วหันหลังให้กับเทพวายุกำมะลอทันที เพื่อไม่ให้เผลอไปมองตาชายปริศนาผู้นี้เข้า
เทพวายุกำลังจะเดินเข้าไปกอดจากด้านหลัง แต่มีกลุ่มชนเดินเข้ามาเสียก่อน
“เ้าเป็ใครน่ะ ทำไมถึงกล้าเข้ามาในห้องชายาของข้า” องค์รัชทายาทรงกริ้ว
พระชายาหันกลับไป แล้วอุทานขึ้นมาทันที “เสด็จพี่เพคะ พระองค์ทรงอย่าเข้าพระทัยผิดนะเพคะ”
“เข้าใจผิดว่าอะไร เข้าใจว่าเ้ากับชายผู้นี้ลักลอบเป็ชู้กันมานานแล้วใช่มั้ย” องค์รัชทายาทตรัส
“เสด็จพี่ มันไม่เป็ความจริงนะเพคะ” พระชายาพยายามอธิบาย
“หลงเอ๋อบอกข้าหมดแล้ว หงลี่ เ้าไม่ต้องแก้ตัวอะไรอีกแล้ว” องค์รัชทายาทแสดงสีหน้าเ็า
หงลี่มองไปที่หลงเอ๋อ ก็นึกแปลกใจว่านางเป็ใคร เพราะนางไม่ใช่นางในที่อยู่ตำหนักนี้เลยด้วยซ้ำ
“พระองค์เชื่อผู้อื่นมากกว่าหม่อมฉันหรอเพคะ” พระชายาทรงน้อยพระทัย
“ก็หลักฐานมันคาตาแล้วนี่” องค์รัชทายาทตรัสเสร็จก็หันไปถามชายชู้ทันที “แล้วสรุปเ้าเป็ใครกัน”
“ข้าคือ เทพวายุ ข้ากับหงลี่เป็คนรักกันมาก่อน แต่พระองค์กลับแย่งนางไปจากข้า” เทพวายุกำมะลอกล่าว
“พวกเ้าก็เลยลักลอบเป็ชู้กันแบบนี้งั้นหรอ” องค์รัชทายาทตรัสอย่างเ็า
“ข้าไม่มีทางเลือก ก็นางไม่สามารถไปไหนมาไหนได้เหมือนแต่ก่อนแล้วนี่” เทพวายุกล่าว
“เื่นี้เ้าอธิบายว่ายังไงหงลี่” องค์รัชทายาทหันไปสอบถาม
“ในเมื่อพระองค์ทรงเชื่อหลงเอ๋อ หม่อมฉันก็ไม่มีอะไรจะอธิบายเพคะ” หงลี่กล่าวทั้งน้ำตา เพราะนางไม่อาจปฏิเสธอะไรได้ เนื่องจากสมัยก่อนมีข่าวลือว่านางกับเทพวายุเป็คนรักกัน จึงยากมากที่ใครจะเชื่อว่าหงลี่บริสุทธิ์ใจ
“เอาเถอะหงลี่ ในเมื่อเ้าไม่มีความสุขเวลาอยู่กับข้า ข้าจะยอมปล่อยเ้าไปแต่โดยดี เ้าไปซะเถอะ” องค์รัชทายาทแสดงสีหน้าเ็าใส่พระชายา แล้วหันไปบอกเทพวายุว่า “งั้นข้าขอคืนนางให้ท่าน ท่านพานางไปได้เลย”
หงลี่เป็ผู้ไม่ชอบการอธิบาย และในเมื่อตอนนี้นางโกรธจนเดือดมาก อีกทั้งน้ำหูน้ำตาไหลแบบควบคุมไม่อยู่ นางจึงทำทุกอย่างเพื่อประชดทันที หงลี่รีบเดินออกมาโดยแกล้งจับมือเทพวายุกำมะลอผู้นี้ให้เดินไปด้วยกัน
จนกระทั่ง
“โอ๊ย ร้อน ร้อน ปล่อยมือข้า ปล่อยเดี๋ยวนี้” เทพวายุตัวปลอมมีอาการร้อนทุรนทุราย
หงลี่ใจึงยอมปล่อยมือชายดังกล่าว
“โอ๊ย ร้อน ช่วยข้าด้วย ได้โปรด” สักพักร่างจริงของชายดังกล่าวก็ปรากฏทันที กลายเป็ทหารลูกน้องเก่าขององค์ชายหยางหู่
“เ้าเป็ใคร ทำไมถึงกล้าแปลงกายเป็เทพวายุ” องค์รัชทายาทตรัสถาม
“ข้าเป็ทหารลูกน้องเก่าขององค์ชายหยางหู่ ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าถูกสั่งให้มาหลอกท่าน นั่นไงหลงเอ๋อหรือนางฟ้าิเยี่ยเป็ผู้บงการทั้งหมด” ทหารฏซัดทอด
“ทหาร! จับกุมนางฟ้าิเยี่ยเดี๋ยวนี้” องค์รัชทายาทสั่งการ
ทหารองค์รักษ์สองนายจึงรีบเข้ามาจับกุมนางฟ้าิเยี่ย ซึ่งบัดนี้หลงเอ๋อได้ปรากฏร่างจริงเป็ิเยี่ยเรียบร้อยแล้ว
“ช่วยข้าก่อนเถอะ ข้าร้อนมากเลย” ทหารฏขอร้อง
องค์รัชทายาทจึงพ่นไอเย็นของลูกแก้วหิมะไปที่ชายชั่วผู้นั้นทันที
“ขอบพระทัยพะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท” ทหารฏรู้สึกบรรเทา
“ทหารจับกุมผู้ชายผู้นี้ไปรับโทษทัณฑ์ บอกให้เทพตุลาการตัดสินได้เลย ข้าอนุญาต” องค์รัชทายาทตรัส
“ทราบแล้วพะย่ะค่ะ” ทหารองครักษ์รับคำ
ทหารเลยรีบจับกุมนางฟ้าิเยี่ยและทหารลูกน้องเก่าขององค์ชายหยางหู่ไปรับโทษทัณฑ์ทันที
หงลี่ที่ยืนอึ้งกับเหตุการณ์ข้างหน้า พอตั้งสติได้ก็รีบเดินหนีองค์รัชทายาททันที
“จะไปไหนล่ะ ชายาของข้า” องค์รัชทายาทดึงตัวหงลี่เข้าไปกอดไว้ทันที
“ก็พระองค์ยกหม่อมฉันให้ผู้อื่นไปแล้วนี่เพคะ” พระชายาตรัสอย่างน้อยพระทัย
“ก็ข้า้าจะให้พวกมันเผยตัว จึงแกล้งพูดไปอย่างนั้นเอง ใครจะกล้ายกเ้าให้กับใครได้” องค์รัชทายาททั้งกอดทั้งหอมพระชายา ไม่ยอมให้พระนางดิ้นหนีไปได้
“แล้วทำไมพระองค์ถึงทรงรู้ว่าพวกเขากำลังหลอกลวงพระองค์อยู่ล่ะเพคะ” พระชายาทรงแปลกพระทัย
“เ้ายังไม่รู้ตัวอีกหรอว่า ไม่มีใครััเ้าได้นอกจากข้าเพียงผู้เดียว เ้ามีพลังอัคคี ดังนั้นใครก็ตามที่โดนตัวเ้าก็จะถูกไฟแผดเผาแบบนั้น” องค์รัชทายาทยอมเผย
“แล้วทำไมพระองค์ถึงแตะเนื้อต้องตัวหม่อมฉันได้ล่ะเพคะ” พระชายาทรงสงสัย
“ก็ข้ากลืนลูกแก้วหิมะเข้าไปก็เลยมีพลังเย็นดับไฟในตัวเ้าได้ไง ดังนั้นก็ไม่มีใครััข้าได้นอกจากเ้าเพียงผู้เดียว” องค์รัชทายาทยอมเผย
“ถึงว่า พระองค์จึงให้หม่อมฉันเป็ผู้ดูแลพระองค์แต่เพียงผู้เดียว ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้พระองค์อีก” พระชายาเพิ่งเข้าพระทัย
“ใช่แล้ว งั้นเ้าก็เลิกงอนข้าได้แล้วนะ หงลี่” องค์รัชทายาทตรัส
“โชคดีที่มีเื่ของลูกแก้วหิมะและพลังหงอัคคี ไม่งั้นพระองค์ก็ทรงไม่ยอมเชื่อหม่อมฉันว่าหม่อมฉันไม่ได้คบชู้” พระชายาตรัส
“ถึงไม่มีมัน ข้าก็เชื่อเ้า ว่าเ้าไม่ได้คบชู้อย่างแน่นอน” องค์รัชทายาทตรัสอย่างมั่นพระทัย
“ทำไมถึงเชื่อหม่อมฉันล่ะเพคะ” พระชายาทรงแปลกพระทัย
“ก็ตอนที่อยู่ในเมืองมนุษย์ เวลาที่ข้าเข้าใกล้เ้าหรือลวนลามเ้า เ้าทั้งผลักข้า ทั้งต่อยข้า จนข้าเจ็บตัวไปหมด เพราะข้ารักเ้าข้าถึงทนเ้าได้ไง” องค์รัชทายาทตรัส
“ก็หม่อมฉันไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้นี่เพคะ” พระชายาตรัส
“ตอนนี้เ้าหายโกรธข้าแล้วหรือยัง” องค์รัชทายาทตรัสยิ้มๆ
หงลี่ยิ้มและพยักหน้า องค์รัชทายาทจึงอุ้มตัวนางไปที่เตียงแล้วทำการผลิตทายาทจนถึงเช้า
เพราะไม่มีใครสามารถถูกเนื้อต้องตัวองค์รัชทายาทและหงลี่ได้ ดังนั้นทั้งสองจึงเชื่อใจกันแล้วว่าอีกฝ่ายจะไม่มีทางนอกใจซึ่งกันและกัน อีกทั้งหงลี่ยอมเชื่อแล้วว่าองค์รัชทายาทไม่สามารถมีสนมได้อีกแล้ว นางจึงอยู่ในวังอย่างสบายใจขึ้น จนกระทั่งนางตั้งครรภ์สมใจเสียที
5K
