ข้ามมิติลิขิตรักนายตัวเบี้ย [แปลจบแล้ว]

        หลิ่วถงกับเฉียวรุ่ยให้อาหารแมลงอยู่ในเรือน ทันใดนั้น เกิดแสงรัศมีเจ็ดสีกลุ่มหนึ่งลอยขึ้นมาจากทางเขาด้านหลัง

        “ลุงถง ดูสิ นี่มันแสงรัศมีใช่ไหม? เทียนฉีเลื่อนระดับเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานแล้วสินะ” เฉียวรุ่ยมองเห็นปรากฏการณ์ประหลาดของระดับสร้างรากฐานก็ส่งเสียงอุทานอย่างตกใจ

        “ขอรับ ข้าน้อยจะไปแจ้งนายท่านสามเดี๋ยวนี้!” เมื่อเห็นแสงรัศมี หลิ่วถงพลันมีสีหน้าตื่นเต้น รีบวิ่งไปยังห้องหนังสือของหลิ่วเหอ

        “นายท่านสาม น่ายินดี น่ายินดียิ่งขอรับ นายน้อยเจ็ดเลื่อนเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานแล้วขอรับ!”

        “อะไรนะ?” หลิ่วเหอวางพู่กันเขียนยันต์ในมือลง รีบร้อนเดินออกจากห้องหนังสือ

        “นายท่านสาม โปรดดูขอรับ!” หลิ่วถงชี้ขอบฟ้าพลางเอ่ยขึ้นอย่างปลื้มปริ่ม

        “เยี่ยมมาก ฉีเอ๋อร์ของพ่อช่างยอดเยี่ยม!” หลิ่วเหอมองแสงรัศมีจากทางเขาด้านหลัง รู้สึกดีใจประหนึ่งคลุ้มคลั่ง

        “ท่านอาหลิ่ว พวกเราไปหาเทียนฉีกันเถอะนะ?” เฉียวรุ่ยวิ่งเข้ามา เอ่ยด้วยสีหน้ายินดี

        “ดี พวกเราไปเขาด้านหลังกัน!” หลิ่วเหอพยักหน้า พาเฉียวรุ่ยออกจากเรือนไปด้วยกัน

        เมื่อมาถึงเขาด้านหลัง หลิ่วเหอกับเฉียวรุ่ยก็รออยู่นอกห้องฝึกตนของหลิ่วเทียนฉีเงียบๆ ไม่นานหลิ่วเจียง หลิ่วไห่ หลิ่วซาน หลิ่วซือและหลิ่วอู่ก็พากันมาที่เขาด้านหลังด้วย

        “น้องสาม นี่คือ?” เห็นแสงรัศมีเรืองรองที่ขอบฟ้า หลิ่วเจียงจึงส่งเสียงถามอย่างฉงน

        “ฉีเอ๋อร์น่ะ ฉีเอ๋อร์กำลังเลื่อนระดับเป็นระดับสร้างรากฐาน!” พูดถึงตรงนี้ หลิ่วเหอก็เผยสีหน้าแย้มยิ้มเยี่ยงคนแก่วางใจออกมา

        “เทียนฉีกำลังเลื่อนเป็นระดับสร้างรากฐานหรือ?” ได้ยินข่าวนี้ หลิ่วเจียงยิ่งตื่นตะลึง คนอื่นก็เช่นกัน

        “ไม่ เป็นไปไม่ได้ จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?” หลิ่วอู่ส่ายศีรษะ ไม่ยินดีเชื่อความจริง

        เป็นไปได้อย่างไร เจ้าขยะน้อยจะเลื่อนเป็นระดับสร้างรากฐานได้อย่างไรเล่า?

        สามปีก่อน เจ้าขยะน้อยระดับฝึกปราณขั้นสาม ตนระดับฝึกปราณขั้นหก สามปีให้หลังเจ้าขยะน้อยกำลังเลื่อนเป็นระดับสร้างรากฐาน ตนเพิ่งระดับฝึกปราณขั้นเจ็ด เป็นไปได้อย่างไร มันเป็นไปได้อย่างไรกัน? จะเลื่อนระดับก็ควรเป็นนางที่ขึ้นไปถึงระดับสร้างรากฐานก่อนสิถึงจะถูก?

        ได้ยินว่าหลิ่วเทียนฉีจะเลื่อนระดับ ในใจหลิ่วซือรู้สึกชิงชังขึ้นมา พลังของนางติดอยู่ระดับฝึกปราณขั้นเก้ามาสามปีแล้ว ยังไม่ทันเลื่อนเป็นระดับสร้างรากฐาน กลับถูกเจ้าขยะน้อยชิงนำไปก่อนแล้วก้าวหนึ่ง

        “ฉีเอ๋อร์ช้าแต่ได้พร้าเล่มงามจริงๆ!” ได้ยินหลิ่วเทียนฉีจะเลื่อนระดับ หลิ่วเจียงตะลึงอยู่เนิ่นนานจึงได้สติกลับมา

        “ฉีเอ๋อร์ ในที่สุดก็เงยหน้าอ้าปากได้แล้ว!” หลิ่วเหอมองแสงรัศมีเรืองรองที่ขอบฟ้า มุมปากยกยิ้มจางโดยไม่รู้ตัว

        “อย่าเพิ่งพูดเร็วปานนั้น เทียนฉีกำลังเลื่อนระดับอยู่ ยังไม่ทันเป็นระดับสร้างรากฐานสำเร็จมิใช่หรือ?” หลิ่วไห่เบ้ปาก เอ่ยปากสาดน้ำเย็นใส่อย่างไม่เห็นด้วย

        ระหว่างระดับฝึกปราณกับระดับสร้างรากฐานกั้นด้วยเทือกเขาสันปันน้ำลูกหนึ่งเชียวนะ?

        มีคนตั้งเท่าไรที่ต้องติดอยู่ที่ระดับฝึกปราณขั้นเก้าสิบปี ยี่สิบปีหรือกระทั่งทั้งชีวิต แล้วยังมีบางคนที่เลื่อนเป็นระดับสร้างรากฐานล้มเหลว ทั้งชีวิตไม่อาจก้าวข้ามเทือกเขาสันปันน้ำลูกนี้ได้ เป็นได้เพียงผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณ ฉะนั้น ระดับสร้างรากฐานน่ะไม่ได้เลื่อนระดับกันง่ายดายเช่นนั้นหรอก!

        ได้ยินคำพูดของหลิ่วไห่ หลิ่วเหอกวาดสายตาเย็นชามองอีกฝ่ายทีหนึ่ง “พี่รองเห็นลูกชายข้าได้ดีไม่ได้ปานนั้นเชียวหรือ?”

        “นี่เป็นเรื่องจริง ข้าแค่พูดความจริงเท่านั้น!” หลิ่วไห่รู้สึกว่าสายตาของหลิ่วเหอช่างไม่หวังดี จึงอดหดคอกลับไม่ได้

        “ท่านอาหลิ่วไม่ต้องกังวล เทียนฉีมีพรสวรรค์อันร้ายกาจ ต้องเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานได้ราบรื่นแน่! ข้าเชื่อมั่นในตัวเขา!” เรื่องหลิ่วเทียนฉีเลื่อนเป็นระดับสร้างรากฐาน เฉียวรุ่ยมั่นใจเต็มเปี่ยม เขาเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าเทียนฉีของเขาจะต้องเลื่อนระดับสำเร็จอย่างแน่นอน

        ได้ยินเฉียวรุ่ยเอ่ยเช่นนี้ หลิ่วเหอก็พยักหน้าน้อยๆ “อืม พวกเรารอเขาออกมาด้วยกันเถอะ!”

        “ขอรับ!”

        “ชิ!” ได้ยินคำพูดของเฉียวรุ่ย หลิ่วอู่ก็ส่งเสียงหยันดูแคลนทีหนึ่ง ในใจคิด ‘ถึงกับพูดว่าเจ้าขยะพรสวรรค์ไม่ธรรมดา เฉียวรุ่ยนี่พูดจาเหลวไหลเสียจริง’

        .........

        ครึ่งชั่วยามให้หลัง

        เฉียวรุ่ยกับหลิ่วเหอเห็นแสงรัศมีที่ขอบฟ้าหายไปทีละสายก็ตื่นเต้นอย่างยิ่งพลางสบตากัน

        “ท่านอาหลิ่ว เทียนฉีเลื่อนระดับสำเร็จแล้ว!”

        “ใช่แล้ว!”

        “ฮ่าๆๆ หลานข้ายังหนุ่มก็เก่งกาจจริงๆ หนอ!” หลิ่วเจียงเอ่ยพลางหัวเราะ

        “ไม่ เป็นไปไม่ได้ เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?” หลิ่วอู่มองเห็นแสงรัศมีกำลังสลายไป ใจไม่ยินดีจะเชื่อว่าเจ้าขยะน้อยที่เคยถูกตนข่มทำร้ายในอดีตคนนั้น นาทีนี้ได้เลื่อนเป็นระดับสร้างรากฐานก่อนตนแล้ว

        หลิ่วซือเห็นแสงรัศมีสลายไป มือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เป็นไปได้อย่างไร เป็นไปได้อย่างไรกัน? ถึงกับถูกเจ้าขยะน้อยชิงเป็นระดับสร้างรากฐานก่อนหน้าได้เช่นนี้

        หลิ่วซานตื่นตะลึง มองดูแสงรัศมีของระดับสร้างรากฐานสลายไปก็รู้สึกว่าเหลือเชื่ออยู่บ้าง คิดไม่ถึงว่าน้องสี่ที่ติดอยู่ระดับฝึกปราณขั้นเก้ามาสามปีกลับถูกน้องเจ็ดชิงเลื่อนระดับไปก่อน น้องเจ็ดคนนี้ได้ดีแล้วจริงๆ สามปีก่อนยังระดับฝึกปราณขั้นสาม คิดไม่ถึงสามปีให้หลังกลับมีพลังระดับสร้างรากฐานเสียแล้ว